𝓝𝓪𝓻𝓿𝓪𝓻 ✩ ✼ (แลกคอนแทค DM)

#EMA_Commu ♫ ⋆.・♪⋆.  ɴᴀʀᴠᴀʀ ᴍɪᴋʜᴀɪʟᴏᴠ .⋆ ♪ “ 𝙬𝙞𝙣𝙩𝙚𝙧 𝙞𝙨 𝙘𝙤𝙢𝙞𝙣𝙜 ” “ 𝙬𝙧𝙖𝙥 𝙪𝙥 𝙬𝙖𝙧𝙢, 𝙒𝙖𝙠𝙚 𝙢𝙚 𝙪𝙥 𝙬𝙝𝙚𝙣 𝙞𝙩'𝙨 𝙨𝙪𝙢𝙢𝙚𝙧 ” “ 𝙇𝙚𝙩’𝙨 𝙢𝙖𝙠𝙚 𝙞𝙩 𝙖 𝙬𝙞𝙣𝙩𝙚𝙧 𝙩𝙤 𝙧𝙚𝙢𝙚𝙢𝙗𝙚𝙧. ” ————— 𝘋𝘰𝘤 : shorturl.asia/jDMU1

#EMA04 #EMA_Commu 📌 แบบฟอร์มกรอกข้อมูลตัวละครเพื่อรับ Code SS3📌 (ยังไม่ได้ประกาศอย่างเป็นทางการ) ทางคอมมูนิตี้ EMA ตัดสินใจจะเปลี่ยนแปลงระบบในซีซั่นต่อไปเป็นแบบ Invite Code เท่านั้น โดยมีเกณฑ์การได้รับโค้ดจากผู้เล่นสำหรับ SS2 ดังนี้ - ผู้ที่เข้าร่วม EMA04 = ได้รับการยืนยันให้ไปต่อ SS3 (ผ่านการรีแอคสถานการณ์ สตอรี่ หรือการตีมอนไม่ครบวันก็ได้) - ผู้ที่เข้าร่วม EMA04 โดยไม่หมดสภาพ (HP 0) จะได้สิทธิพิเศษไปต่อในระดับ (ชื่อยศ *อัพเดทภายหลัง*) ทันที ซึ่งถือเป็นระดับสูงกว่าคนทั่วไป (การอยู่จนถึงวันสุดท้ายได้อย่างปลอดภัย) - ผู้ที่ต้องการไปต่อ แต่ไม่ทันเข้าร่วม 04 สามารถย้อนหลังสตอรี่แล้วรีแอคส่งมาได้ ตามกำหนดการณ์ที่กำหนด เปิดรับตั้งแต่วันที่ 29 พ.ย 67 - 31 ธ.ค 67 ขอบคุณมากค่ะ forms.gle/D3SENGoywiGT3R…

#โรลเปิด 29 NOV E.S.837 | ไลเซลันด์ : 13.00 เสียงของรองเท้าหนังหยุดที่หน้าสถาบัน มันยังคงสภาพรักษาไว้บางส่วน ไม่ได้พังราบไปเสียหมด แต่ก็ยังคงอยู่ในการดูแลของสภาเวทมนตร์ อันตรายขนาดที่ต้องกำหนดเวลาเข้าออก ดวงตาคำสาปสีดำสนิทมองมันนิ่ง ราวกับเห็นภาพความทรงจำหลากสีอยู่ในนั้น ' จนป่านนี้ คิดจะหายไปดื้อๆหรือไง เอนดี้ ' ' ไม่สงสารพวกเขาหรือไง... ' ลมหายใจผ่อนออกมา ก่อนจะเอาผ้าคลุมขึ้นคลุมไหล่ ทั้งสีผมสีตาเครื่องแบบ รวมถึงตราสลักที่ฝ่ามือของคาร์ลอสนั้นเปลี่ยนไปหมด ป่านนี้พวกเขาคงแยกย้ายกันหมดแล้วสินะ เขาไม่ได้คาดหวังจะให้เด็กๆจำเขาได้ เพราะตัวเขาในตอนนี้...มันน่าผิดหวังจริงๆ

#EMA04 The Truth หอประชุมแห่งชาติ, บลันธาเรีย เวทีสำหรับจัดแถลงข่าวได้เตรียมพร้อมเรียบร้อย เมื่อผู้รายงานการแถลงวันนี้มาถึง เขาคือหัวหน้าหน่วยผู้ตรวจการจากสภาเวทมนตร์ ทันทีที่ปรากฎตัว ผู้คนในหอประชุมต่างส่งเสียงฮือฮาเต็มไปหมด เพราะรูปลักษณ์ของเขาไม่มีคำว่าใกล้เคียงกับรูปแบบเดิมที่เห็นมานานกว่าร้อยปี เกิดอะไรขึ้นกับเคียรอน เดอ เมลูน่า? เขาสีแดงดำบนเรือนผมสีทอง นัยน์ตาพื้นสีดำตัดกับดวงตาสีแดงก่ำราวกับไม่ใช่เผ่าพันธุ์ใดบนโลกใบนี้ เขายังคงวางทีท่าสงบไม่ตื่นตระหนักอะไร ใบหน้างามประดับรอยยิ้ม ก่อนจะนั่งลงเตรียมแถลงข่าว “ก่อนเริ่มต้นการแถลงข่าวในวันนี้ ผมมีอะไรที่อยากจะบอกกับทุกคนก่อน ทุกคนคงจะสงสัยรูปลักษณ์ของผมใช่ไหมล่ะครับ?” เขาใช้เวทมนตร์ฉายภาพของบุคคลที่มีลักษณะเหมือนกับตนเองอีกสิบกว่าคนให้นักข่าวดู “พวกเขาคือเผ่าพันธุ์เอลฟ์รุ่นใหม่ครับ มีความสามารถในการใช้ธาตุมืดได้โดยไม่กลืนกินร่างกายของตนเอง และพวกเขาไม่มีขีดจำกัดที่เรียกว่า ‘ตราวัฎนภา’ ด้วยครับ” ผู้คนในหอประชุมเริ่มส่งเสียงประหลาดใจ สับสน ว่าตนนั้นกำลังได้ยินอะไรอยู่ เผ่าพันธุ์ใหม่? ความมืดไร้ขีดจำกัด? ตราวัฎนภา? เคียรอนเผยรอยยิ้ม ความสับสนมากมายนั้นไม่อาจตอบคำถามทีเดียวได้ เขารู้ จึงได้เตรียมการไว้แล้ว “จากเรื่องราวทั้งหมดที่ผ่านมา ทุกคนคงเริ่มสงสัยกันมานานแล้วว่าประวัติศาสตร์โลกในยุคสงครามเป็นอย่างไรกันแน่ ถ้าจะให้เล่าประวัตินับพันปีในเวลาแค่ไม่นานคงยากเกินไป” “ผมจึงเตรียมมาให้ทุกคนได้รับรู้ด้วยตนเอง แต่ก่อนอื่น ทุกคนรู้ไหมครับ ว่าสิ่งที่ท้องฟ้าเลือกสรร อย่างตราวัฎนภาที่อยากได้กันนักหนานั้น…แท้จริงแล้วคือ ‘คำสาป’” นักข่าวทุกคนต่างฮือฮา พยายามจะส่งเสียงถามกลับว่าหมายความว่าอะไร ห้องประชุมเริ่มเต็มไปด้วยความวุ่นวาย สุดท้ายเคียรอนก็ยกมือขึ้นมาห้าม เพื่อให้ทุกเสียงเงียบไป ขนาดในหอประชุมยังแตกตื่นขนาดนี้ พวกที่ดูทุกอย่างผ่านการถ่ายทอดสดจะร้อนรนแค่ไหนกันนะ? “เพื่อเป็นรางวัลและคำตอบให้กับทุกสิ่งที่พวกคุณสงสัย ผมขอประกาศว่าจากนี้ไป…” ครืน… จู่ๆ บนหัวของเอลฟ์ผมทองก็ปรากฎลักษณะของตราวัฎนภาขนาดใหญ่กลางโถงประชุม มุมปากของเขาวาดรอยยิ้มสนุกสนา แล้วจึงดีดนิ้วหนึ่งครั้งเป็นสัญญาณ เปราะ! ชั่วพริบตาต่อมาตราวัฎนภาได้เริ่มแตกสลายพร้อมกัน…ทั่วโลก __________ ทุกคนบนโลกต่างส่งเสียงกรีดร้องและทรมานออกมา เมื่อตราวัฎนภาที่เปรียบดั่งคำสาประดับโลกได้พังทลายลงไป สัญชาตญาณเก่าของเหล่าสัตว์ร้ายถูกเปิดเผย พันธะสัญญาเชื่อฟังของบีสต์ถูกทำลาย พลังงานเวทมนตร์บางอย่างหลั่งไหลเข้ามากะทันหัน พาลให้ร่างกายที่อ่อนแอกว่าเริ่มรับมือไม่ทันกับ ‘พลังดั้งเดิม’ ที่พวกเขาควรมี! สัตว์ที่ไร้โซ่ตรวนล่าม มองเห็นภาพความทรงจำของอะไรบางอย่างที่คล้ายกับ ‘อดีตชาติ’ อันแสนยาวนาน ของวิญญาณพวกเขา ที่ต้องเกิดในกรงขังเดิมซ้ำๆ ไม่อาจเกิดใหม่เป็นใครอื่นได้ ภาชนะที่อ้างว่ารองรับเพียงตัวเรา แท้จริงแล้ว เป็นเพียงแค่การตีตราย้ำชัด ว่าโชคชะตาของทุกคนต่างถูกสาปด้วยคำว่านิรันดร์ เพื่อเป็นเครื่องสังเวยแด่ โลกมายาลวงแห่งความรื่นรมย์ (Esfurtia) ทันใด ภาพสงครามนับพันปีก็ไหลเข้าสู่ความทรงจำเท่าที่รับได้ ความรุนแรงและความโหดร้ายท่ามกลางซากศพที่นองไปด้วยทะเลเลือดเป็นอนันต์ กาลเวลาเคลื่อนผ่านคืนแล้วคืนเล่า ภาพของตัวเราในสงครามปรากฎแต่เราคือคนคนนั้นเสียเอง ตรงหน้าเป็นนักเวทอมตะเรือนผมสีม่วงสะบัดพร้อมสะบั้นอาวุธและเวทนับไม่ถ้วนลงสู่สงคราม ร่างที่ไร้วิญญาณล้มลงไม่เว้นนาที แต่ดวงตาของผู้ทำหาได้รู้สึกผิดไม่ ดวงตาแววโรจน์แดงฉานบ่งบอกความตั้งใจ การฆ่าล้างบางเผ่าพันธุ์ไม่ต่างจากนรกบนดิน การเข่นฆ่าซ้ำแล้วซ้ำเล่า รักษา ก้าวสู่สนามรบ บาดเจ็บ ล้มตาย วนเวียนไม่รู้จบ . . ภาพเหล่านั้นกำลังแสดงให้เห็นถึงอดีตที่น่าอึดอัดใจ จนภายในปั่นป่วน ความทรมานก่อเกิดผ่านตราวัฎนภาบนร่างกาย เป็นคำสาปที่สาปลงซ้ำๆมาเนิ่นนาน และในวันนี้ ทุกคน...ได้เห็นความจริงอันโหดร้าย ของผู้ที่ขึ้นชื่อว่าเป็นผู้นำ และผู้สร้างโลกอันสงบสุข ภายใต้หน้ากากที่สร้างเอาไว้ จอมเวทแห่งเพลิงผลาญมหาสงครามให้ทุกชีวิตสิโรราบจำยอม เอนเดเลอัส นาร์เฟอร์เทีย

#EMA04 News! ข่าวด่วน! ในที่สุดทางรัฐบาลโลกและสภาเวทมนตร์ต่างก็ตอบรับคำตกลงที่จะยอมให้จัดการแถลงข่าวแล้ว! ครั้งนี้พวกเขาบอกว่าจะมาตอบคำถามทุกความจริงที่ซ่อนเร้นอยู่ภายใน การแถลงข่าวจะเริ่มขึ้น ณ หอประชุมแห่งชาติบลันธาเรีย เวลา 12.00 นาฬิกา ______________________ ขณะนี้ความวุ่นวายบนทวีปอื่นๆ ทั่วโลกกำลังได้รับการช่วยเหลืออย่างทั่วถึง มอนสเตอร์มากมายกำลังทยอยหายไป ด้วยความช่วยเหลือจากกลุ่มคนที่เรียกตนเองว่า 'เอลฟ์ยุคใหม่' กระจายตัวไปทั่ว เพื่อช่วยเหลือให้ทุกคนปลอดภัย คาดการณ์ว่าเหตุการณ์ทั้งหมดจะกลับมาสงบภายในวันนี้ สำนักข่าวแห่งชาติ รายงาน

#EMA04 [Story : After War] หลังจากการช่วยเหลือของสภาเวทย์ได้ไม่นาน เด็กสาวเรือนผมสีแดงยังไม่ได้ไปเข้ารับการรักษาที่ทางสภาจัดไว้ให้ เธอกลับเดินทางไปยังสถานที่แห่งหนึ่งบริเวณชานเมืองของไลเซลันด์ เธอเข้าไปยังอาคารแห่งหนึ่งที่พุพังจากการต่อสู้ มือบางเลื่อนไปขยับกลไกบางอย่าง +

#EMA04 'ชัยชนะเพียงหนึ่งครั้ง ไม่อาจนำพาสันติสุขแท้จริงมาสู่โลกใบนี้ได้' ในวันต่อไปพวกเราก็ต้องหยิบอาวุธขึ้นมาสู้ โดยที่บาดแผลยังไม่ทันหายดีด้วยซ้ำ วันถัดไปอีกเราอาจสูญเสีย แต่แล้วอย่างไร วงจรแห่งความทรมานที่เรียกว่าสงครามจะไม่มีวันสิ้นสุดลง หากปราศจาก... . . . . 'คงเป็นอย่างที่เจ้าว่าไว้' จากมุมมองตรงนี้ เราต่างได้มองเห็นความเสียหายมากมายจากยุคสมัยใหม่ที่แสนสงบสุข ภาพมายากำลังเริ่มพังทลาย พวกเขาต่างคิดว่าการได้ชัยเพียงหนึ่งครั้ง หมายความว่าทุกอย่างจะจบลง ไม่มีทางหรอก โลกนี้ไม่ใจดีขนาดนั้น วันพรุ่งนี้มอนสเตอร์ตัวใดจะปรากฎ ภัยแบบไหนจะมารุกราน เราไม่อาจคาดเดาอะไรได้เลย จนกว่าต้องเผชิญหน้ากับมันไปซ้ำๆ ทุกชัยชนะ แลกมากับจิตใจที่จำยอมจนอยากยอมแพ้ เหมือนในครั้งนี้ ชั่วเวลาไม่ถึงหนึ่งชั่วโมงหลังจากมังกรเหล็กไหลถูกกำจัดลงไป ทั่วทั้งสนามรบกำลังเร่งมือช่วยเหลือ เข้ามารักษาคนเจ็บเท่าที่จะทำได้ ปลายแสงจะฟากฟ้ากำลังโปรยปรายลงมาสู่เช้าวันใหม่ พร้อมกับการสลายตัวไปของมังกร... และสัญญาณของการทำลายล้างที่มันพลีชีพเพื่อครั้งนี้ ก็กำลังจะเริ่มต้นขึ้น...!?

#EMA04 End? แพะรับบาป ท้องนภาสาดสีแดงราวกับเผยธาตุแท้ของสงครามในครั้งนี้ ความรู้สึกเสียวสันหลังปรากฏขึ้น ในตอนที่ร่างกายของตนทรุดจนต้องใช้ดาบค้ำยันเอาไว้ " ... " ! ทันทีที่สภาเวทมนตร์ปรากฏตัวพร้อมผู้แปลกหน้า ร่างของคาร์ลอสก็ถูกสูบพลังออกไปจนหมด พร้อมโซ่ที่ลากตรึงร่างกายที่บาดเจ็บสาหัสเอาไว้ “ อั่กก! ” โซ่นั้นทำหน้าที่ไม่ต่างจากกำไลระงับเวทมนตร์ มันระงับเวทมนตร์ทุกอย่างในกายของคาร์ลอส อุปกรณ์เวทมนตร์ต่างๆ ที่เขากระจายสู่นักเรียนนั้นเสื่อมสภาพลง เพราะคาร์ลอสไม่อาจใช้พลังเวทได้อีกต่อไปแล้ว " เคีย... " ร่างกายถูกยึดยากขยับ แม้แต่พูดยังทำไม่ได้ แววตาเต็มไปด้วยความโกรธที่ตัวการปรากฎมาในตอนสุดท้าย เขาใช้แรงทั้งหมดที่มีเพื่อขยับให้หลุดออกจากโซ่ที่รัดแน่น แต่เมื่อยิ่งดิ้นรนเท่าไหร่ก็ยิ่งรัดเหมือนใยแมงมุมที่จับเหยื่อ ใบหน้าของเอลฟ์หัวหน้าหน่วยผู้ตรวจการเปลี่ยนไป ในยามนี้เขาไม่เหมือนเดิม แต่รอยยิ้มยังคงเหมือนเดิม "นึกว่าจะไม่ได้เจอคุณซะแล้วคาร์ลอส ดีใจจังเลยนะครับ" เคียรอนวาดรอยยิ้มทักทายให้กับสภาพแวมไพร์ที่บาดแผลไม่สู้ดีนัก " เก่งนะครับที่ยังมีชีวิตอยู่ แต่สภาพแบบนี้คงไม่ขัดขืนอะไรแล้ว " รอยยิ้มพึงพอใจปรากฏบนใบหน้านั้นสมกับผู้ชนะในเกมกระดาน " ผมจะไม่พูดพล่ำทำเพลงอะไรเยอะมากมาย จงรู้เอาไว้ " ใบหน้าผู้ผยองในชัยชนะหันไปหาเหล่านักเรียนและประชาชนไลเซลันด์ " ทางสภาเวทมนตร์ขอจับกุม คาร์ลอส เบลค เฟเรซเต้ ในข้อหาผู้เสกคำสาปหายนะและเวทมนตร์โบราณ จนทำให้เกิดผลกระทบวงกว้างต่อไลเซลันด์ จนกว่าจะสอบสวนจนสิ้น บุคคลผู้นี้จะอยู่ในฐานะผู้ต้องโทษประหาร " รอยยิ้มสะใจปรากฏบนหน้าของผู้นำที่แท้จริงอย่างชัดเจน หลักฐานความผิดหลายประการถูกกระจายไปทั่วโลกตั้งแต่เมื่อวาน บุคคลที่ใช้เวทมนตร์โบราณสร้างคำสาประดับโลกขึ้นมา คนที่ทำให้ทุกคนในสนามรบโดนลูกหลงจนเสียชีวิตเพราะเวทโบราณ คดีของคาร์ลอสเรียงกันยาวเยียดเสียจนอ่านทีเดียวไม่หมด " ไม่... " ดวงตาเบิกโพลงกว้างในยามที่รู้สิ่งที่ตัวเองจะได้รับ กระจกอันเป็นภาพความทรงจำหลากหลายค่อยๆ แตกเป็นเสี่ยงๆจมดิ่งสู่ห้วงลึกของจิตใจ ร่างกายเย็นชาวาบไปทั่วผิวกาย มือกำหมัดแน่นเหมือนจะพยายามคว้าไปที่เคียรอนแต่มันก็ไม่เป็นผล ' ทำไมเป็นแบบนี้ไปได้ ' ' มันจบแล้วงั้นหรือ.... ' ดวงตาสีแดงทั้งสองข้างมองไปยังเคียรอน " พวกแกชนะแล้ว... " "หึ ขอบคุณที่ชมครับ" แวมไพร์ไม่แม้แต่จะพูดคำใดออกมาหลังจากนั้น เขาเลือกที่จะเงียบและยอมจำนนต่อชะตา ดวงตาไร้ชีวาหันไปมองตามเสียงเรียก ของเหล่าผู้ที่เอ่ยชื่อของตนออกมา แต่...มันก็มีเพียงรอยยิ้มบางที่ตอบรับ ราวกับว่านี่คือบทเรียนสุดท้าย ที่เขาอยากจะสอนและฝากมันเอาไว้ กับผู้รอดชีวิตทุกคน ' จงก้าวต่อไป ' ' และเข้มแข็งด้วยตัวเองให้ได้ ' ในทันใดร่างของคาร์ลอสก็ถูกสภาเวทมนตร์พาไป และหายไปพร้อมกับความมืดของรัตติกาล . . ทิ้งเอาไว้เพียงภาพสุดท้าย . . โดยที่ไม่อาจรับรู้ได้เลยว่าเรื่องราวจะเป็นยังไงต่อไป

#EMA04 ดินแดนแห่งเวทมนตร์ในฝันแปรผันกลายเป็นสนามรบ คลุกกลิ่นคาวเลือดและซากศพอย่างน่าสยดสยอง มอนสเตอร์จำนวนมากเดินเรียงรายเข้ามารุมล้อม มังกรที่ไม่ยอมพ่ายแพ้ ราวกับว่าพวกมันมีเจตจำนงอันแรงกล้าที่จะทำลายทวีปนี้มาเนิ่นนานแล้ว อดทน อดกลั้นเอาไว้ ต้องอยู่ภายใต้เงาของศัตรูผู้ไม่วันวางวาย เปรียบดั่งสัตว์ร้ายในกรงขัง ที่รอขยี้ขย้ำทุกคนให้ตายเพราะโกรธา ผู้นำกองทัพฝั่งสถาบันเอสเฟอเทียต่างล้มลุกคลุกคลาน หมดสภาพการต่อสู้ แม้จะพยายามทุ่มสุดตัวมากแค่ไหนพวกเขาก็ยังมี ‘ขีดจำกัด’ ที่ไม่อาจข้ามไปได้อยู่ แตกต่างจาก ‘พวกเรา’ “อุหวา สภาพย่ำแย่กันจังเลยนะ น่าสงสาร น่าสงสาร” “เอเวอลีน ถ้าเธอไม่ได้รู้สึกอย่างที่ปากพูด ก็เงียบเถอะ” “อะไรกันยะ! ฉันสมเพชพวกนั้น ก็เหมือนกับความสงสารนั่นแหละ!” “อย่าเถียงสุภาพสตรีสิครับ คุณวาลัคส์” “ใช่แล้วๆๆ คนที่เถียงฉันได้น่ะ ไม่อนุญาตให้มีอยู่ จูโน่ยังเข้าใจเลยเห็นไหมล่ะ” เหล่าบุคคลไม่คุ้นหน้าคุ้นตายืนเถียงกันอยู่บนเนินเขาสูง ประกอบไปด้วยชายร่างใหญ่สวมหมวกเหล็กคุมหัว ชายร่างสูงผมสีแดงแลดูสุภาพ กับหญิงสาวตัวเล็กเจ้าของนามว่าเอเวอลีน พวกเขามีนิสัยแตกต่างกัน เหมือนกันก็แค่รูปลักษณ์บางส่วนเช่นสีตาและการมีชิ้นส่วนร่างกายประดับด้วยวัสดุเวทมนตร์เทคโนโลยีพิเศษ… แต่พวกเขา ต่างสวมเครื่องแบบสภาเวทมนตร์ทั้งนั้น “แม้แต่ผมก็ห้ามเถียงคุณเหรอครับ อิวี่?” “อะ…!” ใครบางคนเดินตามหลังเข้ามาพร้อมเอ่ยถามหยอกล้อหญิงสาว ใบหน้าคนถามยิ้มไม่บ่งบอกอารมณ์ แต่คนถูกถามกลับหน้าซีดเซียว “ไม่มีทางค่ะ! ถ้าเป็นเคียนี่ล่ะก็ พูดถูกหมดทุกอย่างนั่นแหละ~” “งั้นเหรอครับ ดีใจจังเลย” เอลฟ์ผมทองไร้ผ้าปิดตา เดินก้าวขึ้นมาหน้าสุดเพื่อมองดูสนามรบจากมุมนี้ สภาพของมันย่ำแย่มาก ดวงตาสีแดงดำปรายมองความเลวร้ายไร้ที่สิ้นสุด สลับกับสีหน้าสิ้นหวังของชาวบ้าน ที่เห็นจะยังดูไหวอยู่…คงมีแค่นักเรียนไม่กี่คนที่ไม่อยากยอมแพ้ อยากจะรอดกลับ เชื่อมั่นว่าถ้าเรื่องเลวร้ายตรงนี้จบลง ทุกคนจะสามารถกลับไปเล่นสนุกได้ด้วยกันเหมือนเดิม? การติดอยู่ในลูปของภาพมายานิรันดร์มานาน ส่งผลให้บางคนยังคงยึดมั่นว่าทุกสิ่งจะกลับมาสินะ นั่นก็ไม่เลว แต่นั่นไม่มีทางหรอกครับ เพราะบนโลกนี้ไร้ซึ่งดวงตะวันและจันทราที่โอบกอดพวกคุณไปแล้ว “พวกเราควรไปกันเลยไหมคะ? หรือรอให้เจ้าพวกนั้นตายหมดก่อน?” เอเวอลีนถามอีกครั้ง แต่หนนี้จูโน่กลับตอบให้แทน “ปล่อยให้ตายหมดไม่ได้หรอกครับ ต้องเหลือพวกใจกล้าเอาไว้จำนวนหนึ่ง ตอนที่โลกเปลี่ยนแปลงไปเพราะอะไร จะได้มีพยานสักหน่อย” “ถูกต้องแล้วครับ อำนาจที่ได้มาซึ่งการซื้อขายหรือยึดครอง มันไม่ถาวรหรอก” “...” “ต้องทำให้สิ้นหวังเสียก่อน แล้วปรากฎตัวในยามท้อแท้ นั่นแหละถึงจะเป็นอำนาจที่แท้จริง” เคียรอนแสยะยิ้ม เมื่อนึกถึงการควบคุมจิตใจคนที่ง่ายดายกว่าการใช้คำสาปหรือเวทมนตร์ แต่เขาก็รู้ว่าทุกอย่างไม่มีคำว่าตลอดไป หลังจากนี้พอเชื่อใจแล้วค่อยล่ามโซ่ใหม่ ทับอันเก่าไปก็ได้ “ไปกันเถอะครับ ตามที่ตกลงไว้ บุคลากรส่วนใหญ่ให้เข้าไปช่วยเหลือพวกเขารอดชีวิตกลับมา” “ครับ” “โอเค้!” “อืม” “ส่วนคาร์ลอส…จับเป็นเท่านั้นครับ เพราะเขายังมีประโยชน์อีกเยอะ” “ถ้ายังมีแรงขัดขืนล่ะครับ?” จูโน่เอ่ยถาม “อืม…ผมไม่ชอบตัวหมากที่ถูกตัดแขนขาซะด้วย งั้นควักลูกตาสักข้างก็ดีนะครับ ให้สาหัสนิดหน่อย แต่อย่าพิการเลย มันดูใช้งานได้ไม่คุ้ม” “รับทราบครับ ผมจะปฏิบัติตามคำสั่งของท่านเป็นอย่างดี” “ได้เวลาแล้ว” พวกเขาทั้งสี่คนแสดงสีหน้าตื่นเต้นที่จะได้ออกมาบนโลกใบนี้อย่างเหมาะสมมาโดยตลอด ทันทีที่สะสมพลังเวทมาไว้ในร่างกาย เพื่อเตรียมพร้อมเข้าสู่สนามรบ บนใบหน้าของพวกเขาก็ปรากฎเขาดุจดั่งอสุราขึ้นมา… “ไปจบเรื่องนี้ในแบบที่พวกเราวาดฝันกันเถอะครับ” . . . . . สภาเวทมนตร์เข้าสู่สนามรบ

⚠️ #EMA04 ทีมงานได้รับการพิจารณาบัฟเพิ่มเติมแล้ว โดยทั้งหมดจะมีของ 1. นักเรียนเอโบนี 2. NPC ลุดวิก + อีกสองบัฟจะเปิดเผยในวันพรุ่งนี้ ทางระบบจะขึ้นโพสต์ของบอสใหม่อีกครั้ง เพื่อแยกกันให้ชัดเจนแต่ตีจากเลือดเก่าในชีต / ผู้เล่นที่ตีไปแล้วจะสามารถตีซ้ำได้อีกครั้ง ระบบเปิดให้ตีบอสใน DAY6 เวลา: 10.00 น. เป็นต้นไป ขอบคุณสำหรับทุกความร่วมมือค่ะ

RT @EMA_event1: ⚠️ ประกาศฉุกเฉิน!⚠️ #EMA04 - การรับบัฟเพิ่มเติมจากผู้เล่น 2 อัตราสุดท้าย (มีจากที่ค้างไว้แล้วยังไม่ได้สรุปอีก 2 ค่ะ) 1. เ…

#EMA04 Day3 : Ebony’s sub-character side story tw: violence/blood/มีการกล่าวถึงการตายของบุคคล “ท่านฮัมเบอร์โต!!!” ในมุมหนึ่งของตัวเมืองกำลังมีการต่อสู้เกิดขึ้นหลังจากอยู่ๆก็เกิดพายุรุนแรงพร้อมทั้งมอนสเตอร์บุกเข้าโจมตี ชายชราผู้หนึ่งกำลังต่อสู้กับห่าฝูงมอนสเตอร์จำนวนมาก (+)

RT @EMA_event1: #EMA04 DAY5 [Final round] โครม!! เสียงฟ้าผ่าดังสนั่นลงมาใจกลางสนามรบ พร้อมด้วยพลังงานเวทมนตร์บางพุ่งตรงเข้าสู่ร่างมังกร!…

เสียงกระแทกฝ่าเท้าไม่อาจได้ยินเมื่อถูกกลบด้วยเสียงปึงปังของมังกรที่ร่วงหล่น แต่ถึงกระนั้นมันยังคงเกิดประกายแสงจ้ากระจาย ฉายรอบพื้นที่เป็นวงกว้าง แสงประกายนับสิบเผยตัวออกเป็นโคลเวอร์ลอยฟุ้ง ก่อน เวทย์รักษานั้นจะออกบินว่อนทิ้งเจ้าของที่ล้มพับเอาไว้ [ แว้บมาแจกฮีลค่ะㅠㅠ ]

#EMA04 สงครามไม่เคยปล่อยให้ผู้ใดได้มีเวลาหลั่งน้ำตา หลังทราบข่าวน่าสลดก็ต้องรุดปลุกใจตัวเองให้กลับไปยังสนามรบ ไม้เท้าที่ได้รับตกทอดมายกขึ้นสูง สื่อเวทย์เก่าแก่แสดงประสิทธิภาพของมัน [Breeze of all] “ทับซ้อน!” วงเวทย์ขนาดใหญ่ 4 วงเวทย์ปรากฎขึ้นมาพร้อมกันเป็นรัศมี 10 เมตร (+)

@Lenny_EMA (เราเหลือเก้า บริจาคแต่กำลัง ศรัทธาได้ไหมคะ😭😭😭😭 //ลูกไม่คุยกันผปคน.มาแทน)

(เมื่อคืนผปค.พี่เลนนี่ถามว่า พี่ทำไปทำไม ค่ะ)

@EMA_event1 (โจมตี 20 แต้ม 1000 ครั้ง 22 * 1000 รวม 2200 แต้ม นาร์วา -11 HP )

#EMA04 Day 5 นักล่าผู้เย่อหยิ่งไม่มีวันยอมแพ้ต่อเหล่าสิ่งมีชีวิตเล็กจ้อย มันหวนคืนกลับสู่สนามรบอีกครั้ง นำพาเอาหายนะมาพร้อมกับอัสนีสีแดงฉาน เปรี้ยง!! ท่ามกลางความโกลาหล อยู่ ๆ ใจกลางเมืองก็เกิดเสียงระเบิดกัมปนาทดังสนั่นหวั่นไหว จนเหล่าไวเวิร์นร่วงหล่นจากฟ้าเพราะความหวาดกลัว ตามมาด้วยเสียงแผดคำรามลั่นแสดงความเกรี้ยวกราดของมังกรโบราณขนาดใหญ่ ทว่าผิวหนังของมันกลับมีสภาพเหมือนเหล็กไหลต่างจากมังกรทั่วไป ทุกย่างก้าวของมันทำให้พื้นดินสั่นสะเทือนราวกับแผ่นดินไหว ยามเมื่อปีกมหึมากระพือมันจะสร้างพายุฝนและสายฟ้าฟาดเสียงดังกึกก้อง และยามอสุรกายร้ายอ้าปาก มันจะพ่นเปลวเพลิงสีชาดเผาผลาญทุกสิ่งที่ขวางหน้าจนมอดไหม้ ด้วยเกล็ดโลหะที่แข็งแกร่งดุจเกราะศักดิ์สิทธิ์ การโจมตีทั่วไปไม่อาจสร้างแม้แต่รอยขีดข่วนได้ --- (มอนสเตอร์ประจำวันที่ 21/11/24) BOSS! มอนสเตอร์ The Real Jabber Dragon ปรากฏตัว!! HP : 1,500,000/1,500,000 --- รอบตัวมังกรปกคลุมด้วยพายุฝนและสายฟ้าฟาดตลอดเวลา พร้อมแผ่นดินไหวที่เกิดขึ้นทุก 5 นาที และจงอย่าประมาทเปลวเพลิงจากปากของมัน เพราะนั่นหมายถึงการลดโอกาสเห็นรุ่งอรุณของวันพรุ่งนี้! ---- เงื่อนไข ทุก 2000 แต้ม HP - 1 ดาเมจรวม x10 คริ 22 ของนักเรียน / คริ 32 ของอาจารย์ ไม่หักเลือด ---- สามารถกลับไปฮีล HP เพื่อมาตีมังกรใหม่ได้ แต่รบกวนระบุการกระทำคร่าวๆ ในเมนชั่นเดียว พึงระวังให้ดี เริ่มโจมตีได้!! ชีตอัพเดทสถานะมอนสเตอร์ bit.ly/Monsterfinal ผู้เล่นทุกท่านสามารถเมนชั่นเพื่อตีมอนสเตอร์ได้เลย โปรดสรุปมาในเมนชั่นเดียว

#EMA04 TW : blood , depiction of death [DAY5] เสียงทารกร้องไห้ดึงดูดให้มอนเตอร์ที่กำลังหิวโหยเข้ามาใกล้ เหยื่อที่ทั้งเสียงดังและอ่อนแอไม่มีทางปกป้องตัวเองได้ "เด็กดีๆ" เพราะแบบนั้นคาซิโอดอร์ถึงไม่สามารถปล่อยไปได้ +

#EMA04 DAY4 / NIGHT 4 สรุปเหตุการณ์ - เริ่มต้นวันด้วยหิมะตกหนักมาก อุณหภูมิ -15 องศา ผู้คนเป็นไข้หวัด - บอสใหญ่ DeathStride แห่งความมืดปรากฎตัว เลือด 40,000 แต่ตัวบอสมีความสามารถเด้งเลือด - ใครสักคนทำขวดไวรัสชนิดใหม่แตก กระจายไปทั่วไลเซลันด์ ติด Debuff ทำให้ฮีลไม่เกิน 15/35 ทั้งฐาน - อาการวินเวียน อาเจียน ไข้ขึ้น สาหัสทั้งฐาน - มีแมวดำไปแจกลูกอมรสไข้ ทำให้ร่างกายอบอุ่นขึ้น - สภาเวทช่วยตีมอนสเตอร์ด้วยคน แต่มือลั่นไปบัฟบอส - บอสตายลงแล้ว ของดรอปเป็นขวด MP5 แต้ม - มีคนใช้เวทมนตร์เพื่อกลืนกินหลักฐานสำคัญของใครบางคนระยะ 1 กิโลเมตรรอบฐาน ลบล้าง 'ผลงาน' ทิ้งไป - สภาเวทถูกจับตามองมากขึ้น - ใครไม่รู้ ทำให้ทุกคนติดอยู่ในเวทลวงตาและฝันร้ายทั้งสนาม - อาจารย์คาร์ลอสที่กำลังพยายามช่วยทุกคนระหว่างตกอยู่ในฝันร้าย แต่เพราะความประมาท เลยถูกแทงอาการสาหัส - คำสาปในตัวอาจารย์ถูกปลดปล่อยออกมา ส่งผลกระทบให้ HP - 1/30 นาที - มีคนมาแจกยาแอนตี้ไวรัสให้อาการดีขึ้นเล็กน้อย - ทุกคนตกอยู่ในคำสาปของคาร์ลอสตั้งแต่ 22.00 - 12.30 น. (คิดเป็นลด HP-5 แต้ม) - แอสเซลูเซียสร่ายเวทเพื่อต้านคำสาปเอาไว้ให้ทุกคน HP+1 ต่อชั่วโมง (คิดเป็น HP+2) - นักเรียนสองคนจ่ายพลังมานาจนเกือบหมด เพื่อฟื้นฟูทุกคน 1 ครั้ง (HP/MP+5) - อาจารย์เอลเลียสโกรธจัดที่ทุกสิ่งทุกอย่างวุ่นวายไปหมด สภาพแวดล้อมย่ำแย่ ความสะอาดติดลบ สภาพอากาศเลวร้าย คำสาปกระจายตัว เหล่าประชาชนที่ต้องมากัดฟันสู้ จึงระเบิดพลังทั้งหมดเพื่อเรียกเวทน้ำแข็งมาลบล้างทุกอย่างให้ทุกคน สรุปเชิงระบบ - ตีบอสหักค่าเข้าร่วม / ค่าทำดาเมจด้วยตัวเอง - ติดดีบัฟฮีลไม่เต็มหลอด 15/35 ทุกคน - บอสตาย ดรอปขวด MP 5 แต้ม (จะเก็บไว้หรือใช้เลยก็ได้) - คำสาปของอาจารย์คาร์ลอส 2 ชั่วโมง 30 นาที = HP-5 - ฮีลจากสภาเวทแอสเซลูเซียส = HP+2 - ฮีลจากนักเรียน = HP/MP + 5 - การกำจัดดีบัฟทั้งหมดรวมถึงรักษา คุมสถานการณ์จากอาจารย์เอลเลียส = ดีบัฟเลือดไม่เต็มหลอดหายไป ทุกคนฟื้นฟู HP/MP เต็มหลอด ผลกระทบเชิงสตอรี่ - แม้ทุกอย่างจะดูปลอดภัย แต่ฝั่งสถาบันกลับสูญเสียบุคลากรที่เป็นหัวหอกหลักไปแล้วถึง 2 คน (คาร์ลอส เบียทิซ = หมดสติ) อาจารย์อ่อนแรงอีก 1 คน (เอลเลียส) แต่สถานการณ์ยังคงประคับประคองได้อย่างยากลำบาก - ไข้หวัดดีขึ้น อาการบาดเจ็บหายไป ทว่าจิตใจที่ต้องพบเจอกับเรื่องเลวร้ายซ้ำๆ โดยไม่รู้ว่าทุกอย่างจะจบเมื่อไหร่ - พรุ่งนี้จะต้องพบเจอกับอะไรอีก...แล้วจะรอดไปได้อีกนานแค่ไหนกันนะ...?

@REJISEG_EMA //เมี๊ยวววว //กรี๊ดร้อง ใครก้ได้ช่วยด้วย //กัด

@Narvar_EMA //จับขาแมวละหัวเราะก้ากๆ //จับแมวมาเอาหัวแมวเข้าปาก //หมั่นเข้วแมวอยากแกล้ง

#EMA04 /นั่งจ๋องสมองอ๊องหลังตีทะเลซีฟู๊ดจนปวดแขน/ “ แงงงงงงงง๊!! ” /หาแฟนไม่เจอ งอแงร้องไห้หาเอบบี้/ (เข้ามาแกล้งหรือฮีลให้ได้คับ)