ยิ้มสีชมพู 🤪

10 erogenous zones of the female body that you should know: // THREAD //🧵

อวยยศ FWB ที่โคตรจะน่ารัก วันเกิดของเราก็ดันมีของขวัญมาsurprise แถมในนั้นยังแอบใส่โน้ตเล็กๆมาอีก มันน่ารักเกินไป ขอบคุณนะคะ🤍 สัญญาว่าจะเลียให้เอวลอยไปเลยค่ะ

@trytoniceguy แค่อ่านก็เสวแล้วค๊าาา🤣🤣🤣

เคนะ ทุกคน

@trytoniceguy ลองแล้วหรอว่ายาก🤣🤣🤣🤣

ท่ายากเกิ๊นนนนน

RT @SABENZZ: รีวิวชีวิตกุ :

เป็นอีกวันที่เหนื่อยยยยยยยย ถึงกับนั่งร้องไห้คนเดียว 🥹 พยายามเข้มแข็งแล้ว แต่ทำไมวันนี้มันกลั้นน้ำตาไม่อยู่ 😭 อยากกลับไปเป็นเด็กที่ร้องไห้แล้วมีคนคอยกอดและปลอบใจ ร้องไห้ออกมาเยอะๆเลยนะเดี๋ยวความรู้สึกแย่ๆก็หายไปเอง 😭😭😭😭😭

RT @NoiPijarana:

your cheat sheet for glutes

มาตอบโหน่ยยยย 😆

กฎของมนุษย์เงินเดือนที่ “อยู่รอด” โดยไม่พังไปก่อนวัย ไม่มีใครสอนเราจริง ๆ ว่า การเป็นมนุษย์เงินเดือน ไม่ใช่แค่เรื่องของเงินเดือน แต่มันคือ “ศิลปะของการเอาชีวิตให้รอด” โดยที่หัวใจยังไม่พัง และชีวิตยังไม่พังไปก่อนวัยอันควร หลายคนเข้าใจผิดว่า การเป็นคนเก่งในที่ทำงาน คือการรับทุกอย่าง ทำทุกอย่าง อดทนทุกอย่าง ถูกสั่งก็ทำ ถูกโยนงานมาก็รับ ถูกขอร้องก็ยอม จนวันหนึ่ง เราไม่ได้เหนื่อยแค่จากงาน แต่เหนื่อยจาก “การเป็นคนที่ไม่เคยปฏิเสธอะไรเลย” ความจริงข้อหนึ่งที่มนุษย์เงินเดือนต้องเรียนรู้ให้เร็วที่สุดคือ การเอาตัวรอดในที่ทำงาน ไม่ใช่ความเห็นแก่ตัว แต่มันคือ “ความรับผิดชอบต่อชีวิตตัวเอง” เพราะถ้าเราล้ม ไม่มีใครล้มแทนเรา ถ้าเราป่วย ไม่มีใครเจ็บแทนเรา และถ้าเราหมดไฟ บริษัทก็ยังเดินต่อไปได้ แต่ชีวิตของเรา อาจหยุดอยู่ตรงนั้น ศิลปะแรกของการมีชีวิตรอด คือการ “ไม่แบกอะไรเกินกำลัง” ไม่ใช่ทุกงาน ที่เราต้องรับ ไม่ใช่ทุกปัญหา ที่เราต้องแก้ และไม่ใช่ทุกความคาดหวัง ที่เราต้องทำให้สำเร็จ บางครั้ง สิ่งที่ทำให้เราเหนื่อยที่สุด ไม่ใช่งาน แต่คือ “ความพยายามจะเป็นคนที่ดีสำหรับทุกคน” เราอยากให้หัวหน้าพอใจ อยากให้เพื่อนร่วมงานรัก อยากให้ทุกคนมองว่าเราเก่ง แต่สุดท้าย คนที่ไม่มีแรงเหลือ คือเราเอง ศิลปะที่สอง คือการ “รู้จักปฏิเสธ” คำว่า “ไม่” ไม่ใช่คำหยาบ ไม่ใช่คำเห็นแก่ตัว แต่มันคือ “เครื่องมือป้องกันชีวิต” การปฏิเสธงานที่เกินกำลัง การปฏิเสธคำขอที่ไม่ยุติธรรม การปฏิเสธสิ่งที่ทำให้เราต้องแลกสุขภาพ กับคำชมเพียงไม่กี่คำ ไม่ใช่การทำตัวเป็นคนเรื่องมาก แต่มันคือการบอกตัวเองว่า “ชีวิตของฉันก็มีค่า” คนที่อยู่รอดในโลกการทำงานได้นาน ไม่ใช่คนที่ทำทุกอย่างได้ แต่คือคนที่รู้ว่า “อะไรควรทำ และอะไรไม่ควรรับ” ศิลปะที่สาม คือการเลือกชีวิตที่สมดุล อย่าใช้ชีวิตทั้งหมด ไปแลกกับงาน เพราะสุดท้าย สิ่งที่เราจะเสียไปก่อน ไม่ใช่ตำแหน่ง แต่คือ “สุขภาพจิต” มีคนจำนวนมาก ที่เงินเดือนเพิ่มขึ้น แต่รอยยิ้มกลับลดลง มีบ้าน มีรถ มีตำแหน่ง แต่ไม่มีเวลาให้ตัวเอง ไม่มีเวลาให้คนที่รัก แล้ววันหนึ่ง เมื่อสุขภาพเริ่มพัง หรือหัวใจเริ่มเหนื่อย เราจะเริ่มถามตัวเองว่า ทั้งหมดนี้ คุ้มไหม ความจริงที่โหดร้าย คือเงินเดือน ไม่สามารถซื้อสุขภาพจิตคืนมาได้ง่าย ๆ และไม่มีโบนัสก้อนไหน ที่คุ้มค่าพอ กับการต้องใช้ชีวิตแบบไม่มีแรงเหลือ ให้กับคนที่บ้าน ศิลปะของการเอาตัวรอด จึงไม่ใช่แค่การทำงานเก่ง แต่คือการ “มีชีวิตอยู่ได้ยาว” มีแรงตื่นไปทำงาน โดยไม่เกลียดเช้าวันจันทร์ มีแรงกลับบ้าน โดยยังยิ้มให้คนที่รักได้ เพราะสุดท้ายแล้ว การเอาตัวรอด ไม่ใช่เพื่อให้เราอยู่ในบริษัทได้นานขึ้น แต่เพื่อให้เรา มีเวลาอยู่กับครอบครัวได้นานขึ้น การไม่แบกทุกอย่าง ไม่ได้แปลว่าเราอ่อนแอ การปฏิเสธบางอย่าง ไม่ได้แปลว่าเราเห็นแก่ตัว และการเลือกสมดุลชีวิต ไม่ได้แปลว่าเราไม่ทุ่มเท แต่มันแปลว่า เราเข้าใจแล้วว่า ชีวิตที่ดี ไม่ใช่ชีวิตที่ทำงานหนักที่สุด แต่คือชีวิต ที่ยังมีแรงเหลือ ไปใช้กับคนที่เรารัก ในวันที่งานจบลง

RT @sculptherbody: Targeting the pectoralis major: upper, middle, inner, and outer chest ✨

#ดีไม่ดีให้ทันยมตัดสินใจ คนอื่นไม่ต้อง!!!!🤣 ชีวิตที่ไม่ต้องยุ่งเรื่องของใครมันมีความสุขมากๆเลยน๊าา #ลองดู!!!

ตลอดไป,

กับใครก่อนนนน

ตลอดไป,

นอนดูการ์ตูนทั้งวัน

สุดท้ายยยยแล้ววว ก็ อาภัพรัก เพราะ คุยกับใครก็ไม่รู้เรื่อง 🥴

หยุดยาวไม่ไปไหนหรอ กุ :

สงกรานต์มีแพลนทำอะไรกัน