Omar Sadr

Out now! My paper in defense of democratic pluralism is published at @FrontPolSci Open access: frontiersin.org/journals/polit…

Why did Pakistan bomb a drug-treatment center in an Afghan hospital, killing 411? Pakistan claimed that it was a military target seems refuted by @AFP's investigation in Kabul. Is Pakistan examining what went wrong to avoid more such killing of civilians? trib.al/C37VCJG

چهارمین روز خیمهٔ تحصن در دفاع از حقوق زنان و دختران میهن، در برابر پارلمان اتحادیهٔ اروپا، با دیدارهای مردمی و اعلام حمایت گسترده و صمیمانهٔ مردم همراه بود. On its fourth day, the protest sit-in in support of the rights of the women and girls of our homeland, held outside the European Parliament, drew many visitors and received heartfelt and widespread support. شما نیز می‌توانید از هر کجای جهان، تنها با یک امضا، به این تحصن بپیوندید: c.org/KYDTxrGGyD Wherever you are in the world, you can stand with this protest—simply by adding your signature.

تغیر رژیم یکی از اهداف اساسی ما در افغانستان است | داکتر عمر صدر @OmarSadr | بحث‌ های وطنی | بحث ۳۵ مصاحبه کامل: youtube.com/watch?v=jO5Fpo… پیام بدهید، چینل خودتان را سبسکرایب کنید و با ما در حرکت به سمت #آزادی #افغانستان همراه شوید. مننه!🇦🇫✌🌎

در زبان‌های اروپایی، از جمله در انگلیسی، دو واژه برای «آزادی» وجود دارد: liberty و freedom. این دو واژه نه تنها در فارسی به یک معنا فهمیده می‌شوند که در زبان عمومی اروپائیان هم تفاوتِ آن‌ها آشکار نیست. اما وقتی به تاریخ ریشه‌شناختی آن‌ها نظر می‌کنیم (مثلاً در فرهنگ ریشه‌شناختی آکسفورد The Oxford Dictionary of English Etymology) حتّی در خاستگاهِ اولیّه‌ نیز میان این دو واژه تفاوت وجود دارد. در Liberty معنای «رهایی» برجسته است، یعنی آزادی اراده، نبودنِ مانعی بر سر تحقق خواست فرد یا افرادِ یک اجتماع، عدم منع و ممنوعیتی برای انجام دادن کار، رفتار یا بیان. ولی در freedom معنایی دیگر پررنگ‌تر است: قدرتِ تحقق‌بخشیدن به خود (self-determination)، توانِ به فعلیت درآوردن نیروهای بالقوه‌ای که هویت اصیل و آرمانی فرد یا اجتماعی را می‌سازند. هانا آرنت، در آثار خود از جمله در کتاب «انقلاب» (ترجمه‌ی فارسی عزت الله فولادوند) میان دو آزادی تمایز می‌گذارد: liberty که به معنای دقیق کلمه، «رهایی» از موانعی است که بر سر راه اِعمال اراده وجود دارد، مثلاً رهایی از استبداد، رهایی از زندان، رهایی از فقر، یا رهایی از هر وضع ناهنجار دیگر که بر آدمی یا گروهی تحمیل شده است. این آزادی می‌تواند آزادی فردی از چیزی یا کسی باشد یا آزادی جمعی. در حالی‌که freedom از نظر آرنت موقعیتی لزوماً جمعی است، یعنی تنها از آزادی جماعت (community) یا جامعه (society) می‌توان سخن گفت نه از آزادی فرد. در تقابل با آزادی به معنای اول، آزادی عمومی (public freedom) دستاوردی ایجابی است که با کنش و کوشش جمعیِ افراد، تنها در عرصه‌ی عمومی، برای نیل به برابری سیاسی به دست می‌آید. آزادی عمومی امری ملموس است، فضایی عمومی یا بازاری بشرساخته است، و به شکلی مرئی برای همگان پدیدار می‌شود. آزادی به معنای اول، یعنی رهایی از موانع بیرونی، شرط لازم دستیابی به آزادی عمومی است، ولی شرط کافی نیست. تجربه‌ی کشورهای کمونیستی سابق نمونه‌ی روشنگری است که نشان می‌دهد رهاشدن از بندِ توتالیتاریسم و تمامیت‌خواهی خودبه‌خود به پیدایش آزادی عمومی نمی‌انجامد. مبارزه برای رهاشدن از خودکامگی چیزی است و تلاش برای استقرار آزادی عمومی چیزی دیگر. انقلاب ایران نیز خود نمونه‌ای دیگر است: خواست آزادی در آن بیشتر از میل به رهایی از سلطنت مطلقه برمی‌خاست تا انگیزه و اندیشه‌ی برقراری آزادی عمومی. رهایی از بندِ زور بسی آسان‌تر از ساختن فضای عمومی آزاد است.

مردم تاجیکستان در روزهای نوروز با پوشیدن لباس‌های محلی، برگزاری جشن‌های مردمی، موسیقی، رقص‌های سنتی و اجرای برنامه‌های فرهنگی این مناسبت را تجلیل کردند.

جشن باستانی نوروز پیروز نوروز امسال در سایه‌ای سنگین می‌آید. جنگ، آوارگی، و فروپاشی‌ که جامعه ما را از درون خالی کرده‌اند. این‌ها را نمی‌شود با چند واژه شاد پوشاند. اما هزاران سال است که مردم با همه‌ی شکست‌ها و سوگ‌هایشان هر بهار دوباره سفره می‌انداختند.

Unseasonal war. How the US-Israeli war on Iran threatens the global agricultural cycle. Latest Chartbook newsletter just dropped. Check it out and sign up here. tinyurl.com/5ezz8nh8

Most of the great modern anti-war thinkers believed that a peaceful society necessitated a kind of moral development of its people, as well as the easing of social divisions.

4. The most likely outcome is indefinite low-grade conflict, where Pakistan continues periodic strikes and TTP continues attacks, similar to how the US drone campaign in Pakistan's tribal areas went on for over a decade without eliminating the Taliban.

3. Each major TTP attack on Pakistan generates enormous public and institutional pressure on the Pakistani government to respond visibly. Airstrikes are politically easier to justify than admitting the TTP cannot be defeated through air power alone.

Three weeks into the Pakistani aerial bombardment of Afghanistan, Pakistan faces a dilemma with no clean exit. 1. It seems like a structural trap for Pakistan. If it stops striking, it signals to the Pakistani Taliban that Afghanistan is a consequence-free safe haven.

My thoughts are with innocent people of Tehran, Beirut and Tel Aviv. The pain is unbearable and it’s easy to hate the Other. But remember that very few are waging war and do the killings. Rest of us are kept hostage in this chaos. We the majority. We dont kill. We don’t hate.

No matter the outcome of this war, the regional security architecture of West Asia is set to undergo a profound shift by the end of it. dawn.com/news/1982241/w…

The administration behaved contrary to its wishes in West Asia. Trump's 2025 national security strategy: "The days in which the Middle East dominated American foreign policy in both long-term planning and day-to-day execution are thankfully over."

Since Kissinger, the US policy has been to present itself as the indispensable, rational & reliable manager of West Asian security. It required Arab states to be dependent but also required the US to be reliable. Trump has shattered all of them. This will change many calculations

۲۰ سال «آقازاده» همیشه حضوری خشن و فاسد در سیاست و اقتصاد داشت. همیشه هم «غایب» بود بجز یک دقیقه از مثلا درس «خارجش» که آنهم با دو واژه «مجهول هست» پایان گرفت. حالا در اوج جنگی ایرانسوز، دارو دسته همدستش او را «رهبر» غایب کردند. ملت و ملک ایران گروگان این رژیم ترورپر‌ور است.

Iran's border closure is the final blow to Afghanistan's already fractured trade network. Pakistan already shut its crossings in Oct 2025. That killed $2.5B in annual trade. Iran was the replacement: $5B/yr. Now that's gone too. 17 million Afg already face food insecurity.

The Middle East has suffered long enough. For over a century, its people have known little but conflict. Every day this war continues is another year added to their suffering. The more this war expands, the longer we will all be living with its aftermath. War is terrible.

آینده جمهوری اسلامی پس از علی خامنه‌ای چگونه رقم خواهد خورد؟ گفت‌وگو با عمر صدر، پژوهشگر دانشگاه پیتسبرگ امریکا