Cincia

📍#PIL_commu EARL - Cincia Granich Ashcombe - No bird soars too high if it soars with its own wings. - -——-——-——-—— ( ) = ผปค. [DM 24/7 Everything you need OK✅] Doc: bit.ly/3SvKlsM

(ขอบคุณผู้เล่นทุกคน สำหรับการเดินทางอันยาวนาน ในตอนนี้กำหนดการอีเว้นท์ต่าง ๆ ได้สิ้นสุดลงแล้ว แต่ทุกท่านยังสามารถเล่นตามอัธยาศัยต่อไปได้ และขอบคุณทุกคนที่อยู่ด้วยกันมาจนถึงตอนนี้ครับ🙇🏻🙏)

#SUMMERFESTPILss2 ในจุดที่ไร้แสงไฟสะท้อนจากโคมไฟความมืดมิดได้กลืนกิน ท่ามกลางผืนฟ้าสีเข้มที่โอบล้อมไปด้วยแสงดารานับพัน เงาสะท้อนของเส้นผมยาวสลวยทอดยาวลงตามแผ่นหลังราวกับสายธารแห่งรัตติกาล ดวงตาที่มองออกไปไม่เพียงแต่เฝ้าชมความงามของฟากฟ้าหากแต่ซ่อนความเวิ้งว้างภายในใจ

#MASQUERADEPILss2 หญิงสาวแต่งกายทมึนคร้ายมหาสมุทรยามราตรีแฝงประกายระยิบตาเล่นแสง ดูจากภายนอกเธอนั้นกลมกลืนกับเหล่าชนชั้นสูงทั่วไปแต่ด้วยบุคลิกร่วมถึงการแต่งกายคงเดาได้ยากนักว่าแท้จริงผู้ใดอยู่ภายใต้หน้ากากนั้นกันแน่ และหวังว่าผู้คนจะไม่รู้ต่อไปจนจบ หรือตลอดไปคงจะดีกว่า

#MASQUERADEPILss2 นกกางเขนถูกระบายสีแดง แสงจากโคมระย้าโปรยราดลงบนเรือนผมสีน้ำตาลอ่อนเปลี่ยนมันให้กลายเป็นสีเพลิงชั่วขณะ คล้ายถูกแต่งแต้มด้วยหยาดกุหลาบ เป็นอิสระ ไม่มีกรง ไม่มีซี่เหล็กกั้นกลางระหว่างปีกและผืนฟ้า …รึเปล่านะ? เธอหายไป- ซ่อนตัวในสวนกับเขา ก่อนที่ใครบางคนจะพบเข้าโดยไม่ตั้งใจ ร่างกางเขนบนเฟลอร์นั่น ถูกไฟเผาผลาญไปก่อนสิ่งอื่นใด มอดไหม้ในแววตาของผู้ที่มองเห็น ก่อนที่บางสิ่ง บางอย่างที่สำคัญ จะถูกกระชากออกจากกัน ฉีกทึ้งอย่างเงียบงัน FIC By ผปค.เฟรดเดอริค : shorturl.asia/V8n23 CMS by: Detre6969

#LASTNOCTURNEPILss2 ไม่บ่อยครั้งนักที่จะมีงานเลี้ยงที่เลดี้ตัวน้อยอย่างเดลฟีเนียมจะสามารถมาเข้าร่วมพร้อมบิดาได้ ท่านมาร์ควิสผู้ยอมแต่งชุดสีอ่อนเพื่อให้เข้าคู่กับบุตรีของตน อีกทั้งยังสายตาอ่อนโยนยามเมื่อมองไปที่เธอคงทำให้ผู้คนได้รู้ว่าชายผู้นี้รักและหวงแหนบุตรีคนนี้มากเพียงใด

(กรณีนี้สาธุได้มั้ยคะ)

#PIL_Commu SS2⚓️ 𝕾𝖊𝖗𝖆𝖋𝖎𝖓𝖆 𝕸𝖔𝖓𝖙𝖈𝖑𝖆𝖎𝖗🌕🪸 { 𝘋𝘢𝘶𝘨𝘩𝘵𝘦𝘳 𝘰𝘧 𝘵𝘩𝘦 𝘋𝘶𝘬𝘦 𝘰𝘧 𝘊𝘢𝘦𝘭𝘶𝘯𝘢 𝘗𝘰𝘳𝘵} (𝟣𝟫𝘠.) 𝘐 𝟣𝟩𝟧 𝘤𝘮. 𝘐 𝟧𝟦 𝘬𝘨. Co I Role I DM : 24/7 CMS by Tomayo Sann

@PIL_COMMU (ทีมงานทำดีที่สุดแล้วค่ะ ไม่ว่าจำนวนคนในมูจะมากหรือน้อย สิ่งที่รับมือยากที่สุดก็คือความคาดหวังของคน เป็นกำลังใจให้ทีมงานนะคะ)

ประกาศชี้แจงแถลงเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น 📜 docs.google.com/document/d/125…

📜🪶แจ้งเกี่ยวกับคะแนนเพชรน้ำหนึ่ง เพื่อให้ผู้เล่นทุกท่านได้เข้าใจตรงกันในการเข้าร่วม “กิจกรรมเพชรน้ำหนึ่ง💎 ”ในอีเว้นท์ถัดไป

#โรลเปิด #แยกรูท โกงเวลาตามสบาย String Quintet ถูกหยิบมาเล่นหลังจากที่เธอหมกมุ่นฝึกฝนมันมานานนับอาทิตย์ เมราดี้ค้นพบว่าวันนี้อากาศดีมาก เธอควบเจ้าม้าคู่ในออกมาพร้อมกล่องไวโอลิน หญิงสาวไม่สนใจข่าวสารหลังเดบูตองเสียเท่าไหร่นอกจากข่าวของเหล่าสหายของเธอที่อาจยะลั่นระฆังวิวาห์+

@Druik_PIL (เวลคั่มค้าบ)

(กลับมาแล้วครับ ลุกมาจากหลุม😭🤲 ถูมือ ๆ )

เสียงดนตรียังคงดำเนินไปอย่างเนิบช้า และไม่รู้ว่าเพราะถ้อยคำของเขา หรือเพราะบางอย่างที่แทรกซึมในบรรยากาศ ลูเซเลียรู้สึกได้ถึงบางสิ่งในอก อะไรบางอย่างที่อ่อนโยนเกินจะผลักไส แต่ก็ยังไม่กล้าโอบรับ เธอหัวเราะเบาๆ อีกครั้ง ไม่ใช่เพื่อกลบเกลื่อน หากแต่เพื่อรักษาระยะห่าง "ที่ฉันไม่ใช่หญิงสาวคนอื่น เพราะฉันไม่ได้ตีความแบบนั้นยังไงละคะ" เธอตอบด้วยรอยยิ้มที่แต้มเพียงบางเบา ไม่หวานเกินควร ไม่เสแสร้ง แต่ซื่อตรงพอๆ กับถ้อยคำที่เปล่งออกมา ในสายตาของลูเซเลียแล้ว— ออสตินเป็นเพียงชายผู้ใจดี ซื่อตรง และ อ่อนโยนจนเกินกว่าจะไม่รู้สึกถึงมัน แต่ยังไม่พอจะทำให้หัวใจหลงเพ้อไปไกล อย่างนั้น...หรือเปล่านะ? แม้ความคิดจะยืนยันเช่นนั้น แต่แก้มนวลผ่องของเธอกลับแต้มสีระเรื่อ ราวกับดอกกุหลาบแรกแย้มใต้แสงอุ่น "หากฉันไปกับคุณ คงได้ลงหนังสือพิมพ์ของเลดี้นาฟเฟิลแน่เลยค่ะ" เสียงหัวเราะของเธอคราวนี้ดังขึ้นเล็กน้อย ไม่แน่ใจนักว่ามาจากความขบขัน หรือความประหม่า เพราะในสังคมที่ข่าวลือคืออาวุธ และความเผลอไผลเพียงครึ่งก้าวอาจหมายถึงความหายนะ และ การจะไปที่ใดกับบุรุษ— แม้เพียงเพื่อชมทะเลคู่นั้น ก็ดูจะกลายเป็นเรื่องใหญ่ขึ้นมาในพริบตา เสียงดนตรียังคงดำเนินต่อไป มิได้เร่งเร้า หากแต่ลื่นไหลพอจะพาใครบางคนหลุดเข้าสู่ห้วงฝัน ในช่วงจังหวะหนึ่ง ลูเซเลียปล่อยมือจากเขา ผละตัวออกเล็กน้อย ปลายนิ้วเรียวยกชายกระโปรงขึ้นพองาม ก่อนจะหมุนตัวอย่างอิสระกลางฟลอร์ ชายกระโปรงวาดโค้งกลางอากาศ แสงโคมระย้าเหนือศีรษะสะท้อนลงบนผืนผ้าเป็นประกายระยับ ราวดาวตกที่โลมขอบฟ้าเพียงชั่วขณะ เสียงฮัมเพลงแผ่วเบาหลุดจากริมฝีปากบาง ราวสายลมที่กระซิบผ่านดอกลาเวนเดอร์ในสวนฤดูใบไม้ผลิ —เสียงที่มีเพียงเขาเท่านั้นที่ได้ยิน และในจังหวะสุดท้ายที่เธอหมุนกลับมา สายตาก็สบเข้ากับดวงตาสีเขียวที่ยังเฝ้ามองไม่ละวาง ลูเซเลียยิ้ม ไม่ใช่รอยยิ้มของหญิงสาวผู้รู้หน้าที่ในงานสังคม —หากแต่เป็นรอยยิ้มของหญิงสาวคนหนึ่ง ที่ยอมปล่อยให้ตนเองรู้สึก แม้เพียงชั่วขณะก็ตาม เธอกลับเข้ามาในอ้อมแขนเขาอีกครั้ง ราวกับท่วงท่าทั้งหมดนั้น เป็นส่วนหนึ่งของบทสนทนาที่ไม่ต้องใช้คำพูด แล้ว...ดนตรีก็ดับลงในที่สุด แสงไฟบนฟลอร์เต้นรำยังคงอุ่นนุ่ม แต่ในความเงียบระหว่างพวกเขา บางสิ่งได้ทอขึ้นทีละเส้น งดงาม เงียบงัน และจริงแท้ ...ทว่า เธอกลับไม่รู้เลยว่าสิ่งนั้นคืออะไร "หากคุณอยากเป็นที่พูดถึงในช่วงหนึ่ง" เธอเว้นจังหวะสั้นๆ ดวงตาแพรวระยับคล้ายหยอกล้อ "ฉันไปกับคุณได้นะคะ"

@PIL_Salvia อย่างน้อยในงานระดับนี้เจ้านั่นคงไม่ทำอะไรประเจิดประเจ้อจนเกินงาม ถึงจะสังหรณ์ใจไม่ดีเท่าไหร่ก็ตาม "ท่านลอร์ด..." เอาล่ะ ไหนๆก็อุตส่าห์แต่งตัวมาแล้ว "ไปเดินเล่นข้างนอกกันไหมครับ?"

@PIL_Salvia "เรื่องนั้น..." ...ชินเชียไม่รู้จะตอบยังไงดี จริงอยู่ที่ว่าการที่สุภาพบุรุษจะมางานแบบนี้เป็นเรื่องปกติ แต่เจ้านั่นมันไม่ใช่สุภาพบุรุษนี่สิ ถึงภายนอกจะใช่ก็เถอะ ...แต่หลังจากที่สัมผัสโดนหลังมือของอีกฝ่ายเมื่อกี๊ เอิร์ลหนุ่มก็รู้สึกว่าเดี๋ยวค่อยตามหาก็ได้ +

#BURRELSBALLPILss2 [โรลปิด | w @PIL_Cincia ] แม้อยู่ในงานเลี้ยงเช่นนี้ท่านมาร์ควิสแห่งซิลลิแวร์ก็ยังคงทำเช่นเดิมอย่างทุกคราที่ตนทำ ทักทายคนรู้จัก ถามสารทุกข์สุกดิบ และพูดคุยเรื่องธุรกิจที่ตนลงทุนไว้ด้วยใบหน้าประดับรอยยิ้มตามมารยาท +

@PIL_Noel "เดี๋ยวเขาก็เลิกเดินหาผมเองแหละ" เซเชียพูดด้วยรอยยิ้มที่เรียบนิ่งราวกับรู้อะไรบางอย่างเกี่ยวกับพี่ชายอยู่แล้ว ว่าแล้วเขาก็โน้มศีรษะลงเล็กน้อยก่อนจะแนะนำตัว "ผมเซเชีย แอชคอมบ์... เมื่อกี๊ขออภัยที่เสียมารยาทกับคุณ"

@PIL_Noel เซเชียรับรู้ได้ทันทีว่าอีกฝ่ายไม่พอใจ แต่นั่นก็ยังไม่ใช่เหตุผลที่เขาจะเลิกสนใจคนตรงหน้า ใบหน้ายังคงยกยิ้มราวกับหยอกล้อลูกแมว แค่คนๆนี้คงเป็นลูกแมวที่สูงส่งหน่อย ...แต่การที่ถึงขั้นถอยห่างทันทีเช่นนี้ ช่างเป็นหนุ่มน้อยที่บริสุทธิ์ดุจผ้าขาวจริงๆ +

#BURRELSBALLPILss2 โรลเปิด | แยกรูท ของเหลวสีม่วงแดงไหลลงคอ ทิ้งไออุ่นจาง ๆ รสชาติไม่คุ้นลิ้นจนแก้วในมือค้างอยู่เนิ่นนาน ดวงตาสีอเมทิสต์เผลอสบตากับ 'คุณ' ดยุคเวลฮาร์ทเอียงศีรษะทักทายเล็กน้อยแม้จะไม่ถูกมารยาทในสถานการณ์นี้นัก “ขออภัยที่เผลอมองคุณนานเกินไป หวังว่าจะไม่ถือสา”