Elijah 💙🐇

(ขอบคุณผู้เล่นทุกคน สำหรับการเดินทางอันยาวนาน ในตอนนี้กำหนดการอีเว้นท์ต่าง ๆ ได้สิ้นสุดลงแล้ว แต่ทุกท่านยังสามารถเล่นตามอัธยาศัยต่อไปได้ และขอบคุณทุกคนที่อยู่ด้วยกันมาจนถึงตอนนี้ครับ🙇🏻🙏)

(ขอบคุณผู้เล่นทุกคน สำหรับการเดินทางอันยาวนาน ในตอนนี้กำหนดการอีเว้นท์ต่าง ๆ ได้สิ้นสุดลงแล้ว แต่ทุกท่านยังสามารถเล่นตามอัธยาศัยต่อไปได้ และขอบคุณทุกคนที่อยู่ด้วยกันมาจนถึงตอนนี้ครับ🙇🏻🙏)

[Side Story - 01 Why?] งานกีฬาจัดขึ้นอย่างยิ่งใหญ่ ในขณะที่ฤดูร้อนกำลังครอบครองอากาศทั้งมวลจนทำให้บรรยากาศเต็มไปด้วยไออุ่น เสียงหัวเราะและความมีชีวิตชีวาทำให้ทุกสิ่งดูสวยงาม แต่นั่นไม่ใช่บุคคลที่กำลังเดินทางกลับจากราสเตอร์ริงค์ ในคฤหาสน์เขตปกครองของเราสเตอร์ริงค์ไวท์เคานท์แห่งแบล็คเบิร์นกำลังมองเอกสารที่ถูกบรรจุอยู่ในซอง อากาศที่ร้อนทำให้คนแก่คนหนึ่งรู้สึกหงุดหงิด แต่ความร้อนที่อยู่ในคฤหาสน์คงต่างจากคนที่อยู่ในเหมืองอยู่มากนัก เป็นเวลาหลายเดือนที่ท่านชายแห่งเฟรย์ทุ่มเทงานอย่างหนักหลังจากกลับจากฝรั่งเศส เขาอดไม่ได้ที่จะทึ่งกับความเด็ดขาดของชายที่มีอายุเพียงเท่านั้น ไม่แปลกใจเลยที่บังเหียนในปารีสถูกควบคุมไว้อย่างดีภายใต้ชื่อของคนรักของตน ตอนนี้เพิ่งบ่ายโมง พูดตามตรง เขาอยากไปช่วยเหลือผู้ชายคนนั้นอยู่บ้าง ถ้าไม่คิดว่าสิ่งที่เขาจะกระทำคงเป็นการสร้างภาระให้สถานที่แบบนั้นกระมัง "สัมปทานพวกนี้ดำเนินการให้ไวหน่อยแล้วกัน.." เขาเอ่ยเสียงเรียบก่อนเงยหน้ามองชายผู้หนึ่งที่ยืนรอรับซองเอกสาร "ผมคิดว่าการฟาดพวกมันด้วยเงินทอง คงง่ายกว่าการจัดการพวกเขาด้วยการเชิญสู่หลุมลึก" "คุณข่มขู่พวกเขา" "การที่พวกมันเริ่มก่อนไม่ผิดอย่างนั้นหรือ?" "ผมไม่ได้หมายถึงเรื่องนั้น...ท่าน อีกอย่าง.. เรื่องนายท่านเฟรย์--" แกร๊ก เสียงวางแก้วชานั้นดูเป็นคำตอบที่เรียบง่าย ผู้ช่วยหนุ่มถอนหายใจ ไวท์เคาท์ผู้เชื่อมั่นในตัวของบุรุษผู้นั้นมักเหี้ยมโหดเมื่อถึงระยะเวลาในการส่งมอบงาน มีคำเล่าลือว่าผู้ถือหุ้นทั้งสองคนมีความสัมพันธ์ที่ดีต่อกันเยี่ยงพ่อลูก แต่ไม่รู้ทำไม เขากลับไม่คิดว่าทั้งคู่เป็นเพียงแค่พ่อลูกกันธรรมดาทั่วไป 'ทำไแบล็คเบิร์นถึงยอมหนุนหลังเฟรย์ขนาดนั้น" สิ่งนี้คล้ายเป็นดั่งปริศนา ภายใต้แสงแดดและละอองฝุ่น คงมีเพียงเขาสองคนที่รู้ว่าเพราะเหตุใดโลกจึงหมุนเพียบรอบตัวของทอร์ควิลด์ แห่ง เฟรย์