Reef H. (ว่างเที่ยงคืนอัป)

#PIL_Commu -Count Heinrich- Reef Heinrich | 30Y | 187/74 |Count Doc:shorturl.at/cmNPS "ยินดีที่ได้พบ หากไม่เป็นการเสียมารยาท ผมอยากเเนะนำให้คุณได้รู้จักกับลูกสาวของผมซักหน่อย" -------------------------------------- ทัก โค โรล 👉DM 24/7

(แอบมาแปะในนี้หน่อยฮะพอดีเอาน้องไปวาดเล่นมาแฮๆ (ฉากจากหนังเรื่องReady or Notคับ) คิดว่าน่าจะเข้ากับน้องดีฟิวwhat ifถ้ายิปโซแต่งงานฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟ🙉🙈)

@WellingVic_PIL น่าประหลาด เเม้ไม่ได้มองโดยตรงรอยยิ้มคนข้างตัวมันก็ชัดเจนในสายตา ดูมีความสุขจริงเเม้รีฟจะไม่เข้าใจเลย "ถ้าพอใจผมก็ยินดี" ส่วนตัวเขาไม่ได้สนใจในสายตาใดอาจจะเพราะเขาอยู่ในฐานะที่สามารถลอยตัวจากปัญหาทั้งหมดได้ พ่อเลี้ยงเดี่ยวน่าเบื่อจะมีอะไรให้น่าพูดถึง "งั้นเอาไว้เจอกันนะครับ"

@PIL_ReefH “หวังว่าเราจะมีโอกาสได้พบกัน ไม่อย่างนั้นมันคงน่าเบื่อแย่เลย” ถ้าเทียบกับการพูดคุยกับหญิงสาวแล้ว การมีสหายพูดคัยนับว่าเป็นอะไรที่ดีกว่ามาก

#SpringFest_PIL lโรลปิด เมื่อเข้าสู่ช่วงวสันต์ฤดู เหล่าดอแไม้นานาผลิบานสะพรั่ง แน่นอนว่าผู้คนมากมายล้วนสนใจเทศกาลชมดอกไม้ที่กำลังจัดขึ้น แต่เขาแน่ใจแน่นอนว่าเทศกาลนี้ดอกไม้ที่งามที่สุดสำหรับเหล่าสุภาพบุรุษหรือเหล่าสตรีที่พวกเขาหมายปองแน่นอน น่าเศร้าที่ดยุกคนนี้สนใจเพียงคนๆนึง

@WellingVic_PIL เขาก้าวเดินอยู่ที่ด้านข้าง ดวงตาสีเทาลอบมองคนข้างตัวก็ถอนหายใจอ่อน เเม้จะเเกมบังคับในคำพูดเเต่ก็รับรู้ว่าเป็นคำเชิญ น่าเเปลกที่เขาไม่ได้หงุดหงิดเลย "ได้ครับ" เขาเผลอยกรอยยิ้มอ่อนๆยามที่ตอบ ยอมใจจริงๆกับการเชิญที่ไร้ซึ่งความอ่อนหวาน

@PIL_ReefH “...” วิคเตอร์ถอนหายใจทั้งรู้สึกเสียดายที่ไม่อาจหาโอกาสเชิญคนมาทานข้าวเย็นที่บ้านได้ “น่าเสียดายจริง” “งั้นไปส่งผมขึ้นรถม้าก็พอ” เจ้าตัวว่าพลางเดินนำออกไปทางด้านหน้า “แบบนี้แล้วคราวหน้าจะมาทานมื้อค่ำด้วยกันใช่มั้ยครับท่านชาย”

@WellingVic_PIL "นั่น.." เห็นท่าทีของคนที่พูดเป็นต่อยหอยก็ทำเอาสันหลังรู้สึกถึงลมเย็นๆที่พัดเข้ามากับความจริงจังตรงหน้าที่เริ่มขึ้นมาอย่างไม่มีปี่ไม่มีขลุ่ย "นั่นไม่ได้อยู่ในกำหนดการวันนี้ของผม คงต้อง...ขอเลื่อนนะครับ" เขาพูดออกมาโดยตรง ในเมื่อไม่ได้ปิดปากเขาพูดก็ไม่มีทางหรอก

@PIL_ReefH เขายักคิ้วตามคำพูดของอีกฝ่ายพลางกอดอก "ไปสิ เดี๋ยวผมจะเรียกรถม้า แล้วคุณก็ไปดื่มชาที่ร้านผมวันนี้ด้วยเลยแล้วกัน" เขาจัดการเสร็จสรรพพลางเรียกให้พ่อบ้านประจำตัวไปเรียกรถม้า "อยู่ทานมื้อค่ำด้วยสิ" นี่ไม่ใช่คำขอ.. เขายิ้มและมองตอบราวกับไม่ได้จะถามความเห็น

@WellingVic_PIL "คุณนี่นะ" เขาส่ายหน้าเบาหัวเราะฮืมในคอ มองภาพรวมเเบบนั้นก็สมเเล้ว "ผมไม่ใช่เลดี้คุณสามารถขอตัวและให้ผมเดินกลับด้วยตัวเองได้" "่หรืออยากให้ผมไปส่งคุณที่ร้านมั้ยครับท่านดยุค"

@PIL_ReefH “ถ้าหากไม่ติดใจอะไร ให้ผมเดินวนอีกสักรอบแล้วจะไปส่งคุณที่เตนท์” ระหว่างนีเก็ขออย่าให้มีสุภาพสตรีคนใดสังเกตุก็พอ

@WellingVic_PIL "คุณยังพูดเลยว่ามันเจิดจ้า ก็เพราะแบบนั้นครับ"เขาไหวไหล่ "แล้วคุณคิดว่าดอกไม้เเบบไหนถึงเหมาะล่ะ" เขาไพล่หลังถามกลับ พลางสังเกตุท่าทีคนตรงหน้าที่ไม่ยอมขยับ เมื่อยขาเเล้วหรือเปล่า? ทั้งที่เดินเเ่นิดเดียวเอง

@PIL_ReefH "อืม...ไม่ใช่อย่างที่คิดหรอก แค่ดอกทานตะวันแม้เจิดจ้ารับแสง กลับอายุสั้นไม่ยืนยาว" วิคเตอร์คิดในอีกมุมหนึ่งของมันเสียอย่างนั้น ราวกับตนเป็นพวกหาความสดใสไมไ่ด้ "แต่ผมจะลองเก็บไปคิดดู คุณว่าเหล่าเลดี้จะชอบมากรึเปล่าล่ะ"

@WellingVic_PIL "เเน่นอนว่าเพราะมันสวยเเละโดดเด่นเพียงมองก็รู้สึกถึงความเป็นเอกลักษณ์ของดวงอาทิตย์ที่อบอุ่นเเละสดใส" เห็นท่าทีไม่ขยับเขยื้อนเเม้จะเเปลกใจเเต่ก็ยืนอยู่กับอีกฝาสย "ผมเพียงเเค่เสนอหากคุณไม่ชอบก็ไม่ต้องกังวลที่จะปฏิเสธ" มองท่าทีถอนหายใจเเบบนั้นเเล้วก็เเอบหวั่นหน่อยๆ

@PIL_ReefH เขาหยุดชะงักเท้าไมไ่ด้เดินต่อไปอย่างที่อีกฝ่ายอยากให้ทำ ทั้งยังยืนนิ่งอยู่ตรงนั้นไม่ไปไหน "ทำไมถึงชอบล่ะ?" เป็นไม่กี่ครั้งนักที่เขาถามถึงเรื่องความชอบของคนอื่น เพราะส่วนใหญ่มักไม่มีคนให้คุยด้วย แต่ไม่ทันไรคนรับใช้ก็เดินมาข้างๆพร้อมกระซิบบางอย่างทำให้ถอนใจ

@WellingVic_PIL เขาหัวเราะฮืมคล้ายถอนหายใจในทีคลี่ยิ้มออกมาจางๆ ที่เหมือนคนตรงหน้าจะไม่รู้ในความหมาย "อืม..ครับ" ในตอนเเรกก็ชวนให้ฉุดคิดก่อนที่จะหัวเราะตอบคล้ายเต็มไปด้วยอารมณ์ที่หลากหลาย เขาละสายตาจากด้านล่างขึ้นมาก็ดันศอกให้อีกคนาับรู้ว่าควรจะเดินต่อได้เเล้ว

@PIL_ReefH "ทานตะวันหรอ...." วิคเตอร์คิดถึงพวกรสนิยมต่างในงานผ้า ถ้าหากว่าเป็นลายดอกสีสันสดใสมันอาจจะดูมากไปสำหรับทานตะวัน แต่ถ้าหากทอออกมาให้เป้นลายด้วยดิ้นเงินบนผ้าก็คงทำให้ดึงดูดไม่น้อย "คุณชอบหรอ?" เขาถามเพิ่ม ดวงตาก้มมองลงไปตามพื้นน้ำที่สะท้อนคนทั้งสอง ตอนนี้เริ่มจะใจเย็นลงบ้างแล้ว

@WellingVic_PIL เขามองภาพในลำธารก็เผลอยกยิ้มหัวเราะเบากับความคิดในหัวที่ไม่มีใครรู้

@WellingVic_PIL "คุณคิดว่าไงถ้าใช้เป็นดอกทานตะวันในคอลเลคชัน" ดอกไม้ที่แสนหยิ่งยโส บานขึ้นเพียงดอกเดียวต่อต้นบานสะพรั่งใหญ่โตราวกับมีเพียงตัวของมัน แต่เรากฟ้ไม่สามารถปฏิเสธได้ถึงรูปลักษณ์ของมัน งดงามสมกับความเย่อหยิ่ง สิ่งที่ทำให้เขาคิดออกก็ไม่ใช่อะไรที่ไหนไกล เส้นผมสีทองเเววตาสีน้ำเงินเย็นชา+

@WellingVic_PIL "ไม่ต้องถามผมก็รู้ว่าคุณไม่ไปหรอก" ในใจมีข้อคำถามเล็กน้อยตอนที่เลดี้ถามเขา...ไหงเขากลับถูกพาลใส่ได้กัน รีฟไม่ได้พูดเช่นเคย สายตามองไปยังรอบนอก บรรยากาศที่หอมกลิ่นไอเเดดภาพของดอกไม้ละลานตาชวนให้อารมณ์ดีเเบบนี้กลับมีคนขี้หงุดหงิดอยู่หนึ่งคน "เลิกคิดมากเถอะครับ" เขาไหวไหล่เบา

@PIL_ReefH “...” ความจริงหากอีกฝ่ายไม่ตอบรับคำเชิญ ตนก็คงไม่โผล่เข้ามางานนี้เป็นแน่ แล้วเจาก็คิดไปขมวดคิ้วไปตามคำพูดนั้น “คุณคิดว่าผมควรจะไปงานเลี้ยงของเลดี้คนนั้นมั้ยล่ะครับ” เขาถามความเห็นจากเหตุการณ์ประหลาดที่เกิดขึ้น

Percival felt a bit relived when she coughed out the water, but he still wrapped his arms around her, not wanting to let his guard down yet. He melted as soon as he heard her sobbing. Seeing how scared she was pained him deeply. Octavia was so fragile right now, unlike her usual self. Her body and attire were all wet and messy,almost reminding him of a kitten caught in the rain. He sighed with relief. She is breathing,her flesh is warm. Octavia still alive, in his arms. Percival notices that her body was shaking,still frightened from the recent events. He caressed her by kissing her pretty forehead, hoping to calm her down.

@WellingVic_PIL เขาลูบเเขนตัวเองป่อยๆเดี๋ยวก็ดึง เดี๋ยวก็จูง เเต่เมื่อนึกถึงสภาพจิตใจที่ทำให้เป็นอย่างนั้นก็พอเข้าใจถึงการกระทำ "ผมกลับมีความเห็นต่างจากคุณนะครับ แต่วันนี้คุณมาเพื่อผ่อนคลายนี่ครับวิคเตอร์" เขาก้าวตามไปไม่ห่างนัก แม้จะไม่ได้มองหน้าเเค่เขารู้สึกว่า หน้าผากของวิคต้องยับบู่มากแน่

@PIL_ReefH ก็การเป็นดยุกชีวิตไม่ง้ายขนาดที่เดินในสวนแล้วจะไม่มีใครหมายตาไง! เขาคิดอยู่ในใจแต่ก็ไม่ได้พูดไปเช่นกัน พลันกระแอมไอสองสามทีก็จัดปกสูทของตัวเองให้เรียบร้อย “บางทีผมอาจจะไม่เหมาะกับงานสังคมเท่าไหร่นัก” เขาลูบผมตัวเองให้เรียบร้อยทั้งยังเดินนำไปทางฝั่งสะพานรอบนอกและยอมปล่อยมือแล้ว

@WellingVic_PIL (โอ๋นะ)

@PIL_ReefH (แย่ว่ะ)

(ล่าสุดจะกลายร่างแล้วหรอ)

@WellingVic_PIL "ใจเย็นก่อนคุณเวลลิงตัน" นี่ชวนเขาออกมาหาเรื่องจริงๆหรือยังไง เเละจะว่ายังไงคนตรงหน้าก็หยาบคายจริงๆนี่.... รีฟเม้มปากไม่ได้พูดสิ่งที่คิดตรงๆ "คุณชวนผมออกมาเพื่อเดินเที่ยวชมสวนไม่ใช่หรอ" เขายกหลังมือเคาะอกอีกคนเบาทีหนึ่ง 'เพราะงั้นก็ใจเย็นได้เเล้ว!'

@PIL_ReefH ยังไม่ทันจะเอ่ยปากอะไรคนข้างตัวก็พลันจัดการเสียจนเสร็จสรรพดันตนออกไปห่างไกลเลดี้ผู้นั้นเสียจนเริ่มงงตาม “คุณไม่ได้ตั้งใจจะไปคุยกับเธอเพื่อตกลงไปงานเลี้ยงทีหลังหรอกใช่มั้ย“ ”หรือจะพูดว่าผมมันหยาบคายที่ทำแบบนั้นดี“ สองเท้าหยุดชะงัดพลันกอดอกมอง

@WellingVic_PIL "ต้องขอโทษด้วยนะครับ ผมขอตัวก่อน" เขาค้อมหัวลงอย่างสุภาพในขณะที่ดันตัวคนเจ้าอารมณ์ให้ออกมาไกลขึ้นเรื่อยๆ

@WellingVic_PIL เเม้จะเกิดความรู้สึกคัดค้านในใจที่จู่ๆก็จะเดินปล่อยหญิงสาวไว้เช่นนั้นเเต่ก็ไม่ใช่เรื่องของเขาเลย จนกระทั่งที่เธอเรียก "ผม..." สายตาคนข้างตัวอย่างกับหมาบ้ารีฟ หมุนข้อมือหันมาจับเเขนของวิคเตอร์เเทน ดันให้ตัวอีกคนเดินออกไปก่อนที่จะกลายร่างขึ้นมากินหัวเลดี้จริงๆ +

@WellingVic_PIL ท่าทีตอบรับของคนข้างตัวทำเอาเขาเบิกตามองไม่ต่างจากหญิงสาวที่ได้รับคำตอบ เขาจะไม่ได้มีส่วนในการสนทนานี่เเต่คำพูดแบบนั้นก็ไม่รุนเเรงกับเลดี้ไปหน่อยหรืออย่างไร "..." รีฟแปะๆมือที่ยังจับเเขนตนเองเบาให้รับรู้ว่าคำพูดนั้นออกจะรุนเเรงเกินไป

@PIL_ReefH ว่าเลดี้คนนี้คือใคร มาจากตระกูลไหน... “ผมจำไม่ได้ว่ารู้จักเลดี้ หรือตระกูลของเลดี้นะครับ” เขาตอบไปอย่างขวานผ่าซากต่อหน้าทั้งสองคน พลันทำเอาหญิงสาวคนนั้นหน้าเสียถอดสีไปตามกัน