P E A R L🕊

#MPCss5 #MPC_Commu ❝ 𝑀𝒶𝓎 𝑔𝑜𝒹 𝒷𝓁𝑒𝓈𝓈 𝓎𝑜𝓊🤍 ❞ ❝ พระเจ้าจะยังคงสถิตอยู่กับพวกเราเสมอ😇 ผมไม่ได้เพ้อเจ้อนะ!?😨❞ Pearl Angel 299 Yrs. | Grade 12 | Fallen Angel | 160/52 | Male Doc. bit.ly/4jq0I5n โค โรล เวิ่น จีบ ok!🕊 ฝากเทวดาตกสวรรค์เพี้ยนๆคนนี้ด้วยนะคะ

@AngelaT_MPC (ขอบคุนคับบบ🥺💗💗 /เดินเคียงกับพ่อหนุ่มทั่วงาน!)

@PearlAngel_mpc (ฮืออออออสวยมากเลยค่ะ😭😭😭💓💓 อิจพ่อหนุ่มคนนั้น)

#MPC5event4 มีบางอย่างที่แปลกตาไปสำหรับเพิร์ลในค่ำคืนนี้ เพราะเสื้อผ้าเหรอ ไม่ใช่ เพราะทรงผมเหรอ นั่นก็ไม่ใช่อีก บางทีอาจจะเป็นวงแหวนบนศีรษะที่ส่องประกายจนครบวงก็ได้

@Galus_MPC (เป็นนางฟ้าแบบเต็มวงง🥺🥺)

@PearlAngel_mpc (ฮือออ พี่นางฟ้าาาาา)

@AngelaT_MPC (อ่ยย แองจี้😭💗 ขออนุญาตแอดไปนะคะ!)

(มูจบเเล้วว ยุ่งจนไม่ค่อยได้เข้ามาแอคทีฟช่วงท้ายๆเลยค่ะ🥲 แต่ดีใจที่ได้เล่นกับทุกคนนะคะ หนุกมากเลยๆ ใครอยากแลกคอนแทคแอดFB มาได้เลยนะคะ มีเเพลนจะวาดแองจี้เรื่อยๆ❣️❣️)

@oscarlotto_mpc ระหว่างที่กำลังจิบเครื่องดื่มในงานพรอมไปพลาง ๆ เพิร์ลรู้สึกเหมือนว่ามีใครกำลังมองเขาอยู่ และเมื่อหันกลับไปจึงพบว่าเป็นคุณนี่เอง “ออสการ์” เขายิ้มกว้างแล้วเดินตรงมาหา ชุดกรุยกรายเทอะทะสุดๆ! “เธอเองก็มาด้วยสินะ แต่งตัวน่ารักจัง” ตาวิบวับๆตอนเห็นคุณ!

@PearlAngel_mpc (แวะมาบวกสั้นๆ มาดึงรั้งนายไว้นานหรอก-) แสงประกายในงานที่ผิดปกติสาดเข้าตาเธออย่างช่วยไม่ได้ ถึงมอนสเตอร์ตนอื่นจะมีแสงในตัวเองเช่นกันแต่นี่กลับ— "..หื้อ?" เธอมองใบหน้านั่นซ้ำแล้วซ้ำอีก เพราะนี่เป็นงานพรอมคนเลยจัดเต็มหรือเปล่านะ "...ห๊า??" ไม่อยากเชื่อ นั่นใช่...ยัยคณิตมั้ย..

@oscarlotto_mpc (อ้ากกก น่ารักกก😭😭😭)

(ออสการ์งานพรอมค่ะ เดี๋ยวว่าจะมาเปิดโรลเร็ว ๆ นี้(ถ้าเอเจเห็นไม่อนุญาตให้บวก--) ไล่ตามอีเวนท์ไม่ทันแม้จะมีเวลาให้เล่นขึ้นมากแล้ว...)

@oscarlotto_mpc (จ้ากกก ออสก้า🥺 บวกได้เรยค่ะ!!)

@PearlAngel_mpc (บวกได้มั้ยคะเนี่ยยยยยยย- /มาช้าแต่มานะ!)

@MPC_Caelus (ขอบคุนคับบ🥺✨✨)

@PearlAngel_mpc (สวยจังๆ🩷)

@MPC_Urren (ขอบคุนคับบบ ยูเรนก็เท่เหมือนกัน ฮี่ๆๆ🔥🔥🔥)

@MPC_Zhasha (ขอบคุนคับบบ🥺💝 รอดูชุดพรอมของซาช่าจัง!)

@PearlAngel_mpc (อมก คนสวย ขาาาาาาาาาาาาาาาาาาาา)

@MPC_Doppy (แงงง ด้อปปี้ ขอบใจจ้ะ รอดูของเทอ🥺🥺!)

@PearlAngel_mpc (เพิลน่ารักสุดยอดด✊🏻🫶🏻✨)

MAIN Event 4 : Prom night #MPC5event4 ระยะเวลากิจกรรม : 22 - 30 กันยายน 2568 แฮชแท็ก : #MPC5event4 Link: shorturl.asia/snKPg สถานที่หลักในการจัดกิจกรรม : โรงยิม การเข้าร่วมกิจกรรม : ทุกคนสามารถเข้าร่วมกิจกรรมได้โดยการวาด โรลเพลย์ หรือแต่งฟิคได้ สามารถพาซัพคาร์เข้างานได้

ปิ๊บ ปิ๊บ พยากรณ์อากาศสำหรับวันที่่ 30 กันยายน aka Prom night "อุณหภูมิลดลงเรื่อยๆลมที่พัดมา ทำให้มีหิมะตกมาจากท้องฟ้าในวันที่ 30 กันยายน วันนั่น งานพรอมของพวกนายเกรด 12 นี่น่า ท่าทางจะเป็นพรอมที่โรแมนติกสุดๆไปเลย อย่าลืมเอาเสื้อมาใส่ทับด้วย เว้นแต่พวกนายจะมีคนแชร์เสื้อด้วยกัน ไม่ต้องห่วง หิมะอยู่ไม่นาน ราวๆวันที่ 2 น่าจะเริ่มกลับมาอากาศเย็นสบายปกติแล้ว"

MAIN Event 4 : Prom night FT. Finding Ticket #MPC5event4 ใครว่างานนี้เป็นของเกรดสิบสองเท่านั้นล่ะ? Link สำหรับสุ่ม > th.shindanmaker.com/1249847 ถึงจะมีระเบียบแจ้งชัดเจนว่างานนี้จัดขึ้นสำหรับ นักเรียนเกรด12 เท่านั้น หากว่ากันตามกฎมันก็ใช่ แต่ของงี้มันจะพลาดกันได้ยังไงล่ะ ฉะนั้นมันจึงก่อเกิดการ ตามล่าหาตั๋ว ในช่วงเวลา 1 อาทิตย์ ก่อนวันงาน สำหรับนักเรียนเกรดอื่น ๆ ที่มีความตั้งใจมุ่งมั่นอยากเข้าร่วมงานนี้ ระวังหลังไว้ให้ดีย์ ไอจะขยี้ยูให้แหลกคึ!

เพิร์ลส่งเสียงในลำคออย่างพอใจ เขาสอดนิ้วไปใต้กลุ่มเส้นผม เชิดหน้าและพรูลมหายใจร้อนผ่าว กลิ่นหอมอ่อนติดอยู่ใต้กระเดือกและช่วยปลอบประโลมใจของคุณได้เป็นอย่างดี ดวงตากลมพราวระยับไม่แพ้กัน—มันจับจ้องไปยังประกายสีฟ้าในตาของคุณก่อนริมฝีปากจะเปล่งเสียงหัวเราะออกมาเบา ๆ เขาว่า “ถึงแพ้ขึ้นมาเธอก็ชนะใจผมแล้วเบรย์ดี้” แล้วเอ่ยต่อ “ไม่เห็นมีอะไรต้องกังวลเลย” เทวดาน้อยไม่เข้าใจเหตุผลที่คุณทำตัวงี่เง่า จำพวกหึงหวงหรือแสดงความเป็นเจ้าของต่อหน้าธารกำนัล สำหรับเขาแล้วมันเป็นเรื่องที่แน่นอนที่สุดว่าเบรย์เดน บาร์ลเล็ตจะถูกให้ความสนใจโดยไม่จำเป็นต้องไปเบียดเสียดแย่งชิงแท่นในใจเขากับคนอื่นเลยสักนิด มันมีแท่นพิเศษเพื่อคุณคนเดียวอยู่แล้ว “สนุกจ้ะ” คราวนี้เพิร์ลแอบบ่น “จนเห็นว่าเธอกลิ้งไปตามสนามหญ้าเหมือนก้อนชีส” “เข่าหายเจ็บรึยัง อยากให้หมอดูอาการเพิ่มรึเปล่า?” เขาเอาแต่คิดเรื่องนี้ตั้งแต่ข้างสนาม อาการบาดเจ็บของคุณกวนใจเขาอย่างมากจนแทบไม่มีสมาธิในช่วงสุดท้ายของเกม ฟื้นฟูได้? แล้วไง คุณยังเบี่ยงเข่าหนีตอนที่เขาเอานิ้วไปจิ้มด้วยซ้ำ เพราะฉะนั้นคงไม่ผิดถ้าเขาจะเป็นห่วงนี่ จริงไหม? เมื่อเราอยู่สองคน—ไม่เพียงแต่ปลีกวิเวกจากโลก หากแต่กลายเป็นดาวเคราะห์น้อยซึ่งกำลังถูกเหวี่ยงด้วยอิทธิพลของแรงดึงดูดเสียเอง เพิร์ลใช้อุ้งมือกระจ้อยสัมผัสข้างแก้มของคุณอย่างละมุนละม่อม สายตาเขาอ่อนยวบ เขาพูด “เธอสนุกก็ดีแล้วล่ะ” “ใช้ชีวิตวัยรุ่นให้เต็มที่และจดจำความทรงจำล้ำค่าไว้จะได้ไม่เสียดายมันตอนโตเป็นผู้ใหญ่นะ” ร่างกายบอบบางนี้ถูกละเลียดด้วยขนาดกายกำยำของคุณ เพิร์ลซ่อนอยู่ภายใต้อิทธิพลคุกคามที่พอเหมาะ เขาช้อนตาขึ้นแล้วคลี่ยิ้มออกมา กระชับขาทั้งสองให้แน่นขึ้นอีกนิด ในห้องเปลี่ยนชุดนักกีฬาที่มีแค่เราลำพัง เสียงหวีดฉลองจากสนามที่ดังมากพอจะได้ยินแว่ว ๆ จากช่องว่างระหว่างบานหน้าต่างสำหรับระบายอากาศ และอัตราสุ่มเสี่ยงที่อาจจะมีแขกผู้ไม่ได้รับเชิญถลันเข้ามาได้ทุกขณะ “อยากได้อะไรล่ะ” เพิร์ลถามแบบนั้นด้วยริมฝีปากแดงเจ่อเหมือนผลพลัม

เดิม ชัยชนะของโรงเรียนอาจทำให้คนอย่างเบรย์เดนดีใจได้เพียงเล็กน้อย เพราะเขาสนุกกับช่วงเวลาหลังจากนั้นมากกว่า ยามที่ผู้คนส่งเสียงโห่ร้องให้ใจสั่นสะท้าน อยู่ท่ามกลางมวลความสุขดั่งคลื่นโถมซัดสาด และปล่อยให้ตัวเองจมทะยานไปกับอารมณ์ของฝูงชนเหล่านั้นจนเป็นส่วนหนึ่ง...คล้าย--ว่าเป็นส่วนหนึ่งของโลกใบนี้ แต่พอพวกเราอยู่กันสองต่อสอง.. มันกลับ..มากกว่านั้น คลื่นของพวกเราประสานเข้าหากันซ้ำแล้วซ้ำเล่า ไม่รุ้ด้วยซ้ำว่าเขายิ้มเพราะคะแนนทัชดาวน์สุดท้าย หรือได้ครอบครองคุณในวินาทีที่หัวใจยังเต้นระรัวหลังบินอยู่บนสนามกันแน่ แต่เหนือสิ่งอื่นใดคือกลิ่นของคุณ กลิ่นของเขา และร่างกายของเราที่บดเบียดแนบชิดกันทั้งที่ชื้นเหงื่อไคล ราวอาภรณ์ทุกชิ้นที่สวมใส่ไม่มีความสำคัญใดๆอีกต่อไป อ้อ..จะมีก็แต่กระจับของชุดนักกีฬาละมั้ง ที่นอกจากจะช่วยป้องกันแรงกระแทกจุดสำคัญแล้ว ตอนนี้มันยังคั่นกลางระหว่างความเร่าร้อนของเราทั้งคู่ จนแทบจะระเบิดแตกออก เขาผละริมฝีปากจากคุณหลังจากทำให้กลีบปากน้อยๆนี่บวมแดงชัด เจ่อเยิ่มไปด้วยน้ำลาย “สนุก” ไอ้เจ้าหมอนั่นจะเห็นรึเปล่านะ.. ตอนที่เขาอุ้มคุณออกมา แสดงความเป็นเจ้าของต่อหน้าสาธารณชน แค่คิด เบรย์เดนก็หยักยิ้มกว้างขึ้นทั้งตาวาววับ เขาเป็นทั้งลูกหมาขี้อ้อนของคุณ และก็เป็นทั้งสุนัขตัวโตที่แสนเอาแต่ใจด้วย จะมีอะไรสำคัญไปกว่าการที่คุณมองแต่เขากันล่ะ ผู้ชายทุกคนก็กระหายในชัยชนะด้วยกันทั้งนั้นแหละ “แต่ถ้าแพ้ก็อาจจะอีกเรื่อง” แล้วยิ้มขำ ซุกจมูกฟอดเฟ้นพวงแก้มใสชื้นเหงื่อ ดมกลิ่นหอมของคุณล้างจมูกที่มีแต่กลิ่นสาบเหงื่อน่ารังเกียจ “เธอล่ะ?” “เชียร์สนุกไหม?” หัวไหล่ข้างที่เปลือยเปล่าของคุณ อาจระคายด้วยจุมพิตหวานๆพรมลงไปทั่วของเขา ทั้งที่ช้อนสายตามองอ้อนวิบวับ “มีรางวัลให้ฉันรึเปล่า?”

#.MPC5event3 (ย้อน)วันสุดท้าย | โรลปิด w/ @PearlAngel_mpc เพราะเชียร์ลีดเดอร์หน้าใหม่แปลกตา ที่ไม่ได้เป็นกระทั่งดาวมอนสตราแกรม(--เล่นไม่เป็นด้วยซ้ำ) โผล่ขึ้นมาที่ขอบสนามในวันนี้ เจ้าพวกมอนสเตอร์คลั่งปีกนางฟ้าถึงได้กระดิกหางระริกระรี้ เข้าหากันเป็นทิวแถว เบรย์เดนมองเห็นคุณไกลตั้งแต่ระยะร้อยฟุต หลังวอร์มร่างกายก็เป็นตัวเขาเนี่ยแหละที่แวะเวียนไปพบสาวๆที่ฟอลโล่วกันไว้ทางsns ตัวเขาน่ะทักทายตามประสา แต่หันกลับมาอีกที ดันมีกากอยล์ปีกค้างคาวหน้าตาขี้หลีอันตรายสุบๆเข้าไปเจ๊าะแจ๊ะที่แสตนด์เชียร์ฝั่งตรงข้าม มีหรือที่เบรย์เดน บาร์ลเล็ต จะอยู่เฉย ..ที่แม้ เอ้อ หน้าตาเขาก็ขี้หลีไม่ยิ่งหย่อนไปกว่ากัน อันนี้อาจจะพอวัดได้อยู่ ไลน์แบ็กเกอร์ตัวใหญ่เลิกคิ้วมองกลับมาทันทีที่เขาสับเท้าวิ่งกลับมาหากองเชียร์ฝั่งตัวเอง แถมยังเสนอหน้าขวางการสนทนาอย่างหยาบคายที่สุด เช่น การพูดแทรก และหยิบน้ำจากมือคุณไปดื่มหน้าด้านๆ เพราะ เอ้อ คนที่จ้องเขม็งกว่าก็คือตัวเขาเองนี่แหละ เอาน่า อย่างน้อยเขายังเรียนรู้ที่จะไม่อุกอาจถึงขั้นคว้าคุณมาปล้นจูบกลางสนามแบบนี้เหมือนที่เคยทำก่อนหน้า... ..แต่กิริยาของเบรย์เดนค่อนไปในทาง ‘หวงก้าง!!!’ แบบตะโกน ทว่าอีกฝ่ายก็ไม่ใช่พวกยอมถอย(?)แบบเดรค เชฟชิพเตอร์สุดรักของคุณด้วยล่ะมั้ง พอเสือสองตัวสบตากัน ถึงได้มีแต่มุมปากที่กระตุกยิ้มเย็นๆทักทาย คุณไม่ใช่เหยื่อโอชะ หรือถ้วยรางวัลหรอก เป็นเพียงชนวน ในเมื่อให้ตายยังไงคุณก็ไม่ระวังตัวเรื่องนี้ ก็มีแต่ต้องซัดหน้ามันถูกไหม? เสียงนกหวีดจากกรรมการดังขึ้น เรียกให้ผู้เล่นเข้าไปประจำที่ในสนาม ฉุดบรรยากาศแข็งตึงที่เกือบจะเกิดเป็นการวิวาทให้หยุดลงแต่เพียงแค่นั้น สองฝั่งเผชิญหน้าคร่อมเส้นระยะที่ห้าสิบ สองโรงเรียนปะทะกันมาจนถึงวันสุดท้ายด้วยผลงานที่ค่อนข้างสูสี บรรยากาศในสนามถึงได้ดุเดือดเป็นพิเศษ .. .. พลั่ก!!! ปี๊ดดดด! เสียงนกหวีดดังลั่นอีกครั้งหลังตะรุมบอนกันไปร่วมนาที สถานการณ์ชุลมุนนั้นไม่แปลกในสนาม แต่มันแปลกตรงที่ดันมีคู่นึงที่แท็คเกิลกันรุนแรงอย่างน่าใจหาย ใครจะรู้ว่าพวกเขาจงใจ แท้จริง มันอาจไม่ถึงขั้นต้องใช้เปลสนาม แต่ท่ามกลางความวุ่นวายนั้นก็เราต่างถูกหามกันออกไป อาจจะเพราะพวกเราเกือบได้วัดกันต่อด้วยหมัด คนหนึ่งถูกกระแทกจนหมวกยุบ ส่วนอีกคนได้รับบาดเจ็บที่ขา เบรย์เดนเป็นฝั่งหนึ่ง ในชุดนักกีฬาสีน้ำเงินขาว เบรย์เดนแตะมือกับตัวสำรองที่ลงไปแทนเขา และได้เวลาเบรคตัวเองออกจากสถานการณ์ที่ดวงตาเต็มไปด้วยไฟโทสะ “เป็นไง?” เบรย์เดนวางขวดน้ำดื่ม “หัก เดี๋ยวก็หายครับ” เขารู้ว่าโค้ชแค่ถามไปเช่นนั้น สไลม์มีความสามารถในการฟื้นตัวสูง และพอเขาได้นั่งลง ความเจ็บปวดก็แล่นริ้วจนนิ่วหน้า แต่ใครจะถือสาความเลือดร้อนของเขาได้เล่า วัยรุ่นก็แบบนี้ เพียงแค่มันไม่ได้ถูกปลุกปั่นด้วยกีฬาที่มีการปะทะรุนแรง แต่ก่อเกิดจากความหึงหวงจนเลือดขึ้นหน้าต่างหาก คนตัวโตสะบัดศีรษะระงับอารมณ์จนเส้นผมชื้นเหงื่อไกวตาม พอเหลือบสายตาขึ้นมามอง กลับเห็นไอ้นักกีฬาฝั่งตรงข้ามชูนิ้วกลางกวนประสาทกลับมาจากระยะ54หลา ในอกก็เดือดปุดๆ รีบร้อนลุกขึ้นอยากจะกลับไปดวลกันอีกรอบ-- —กลับต้องลงมานั่งใหม่ เบรย์เดนถอดรองเท้าทุลักทุเล แกะสนับเข่าดึงขากางเกงขึ้น ผิวสไลม์ปูดนูนน่าเกลียด ส่วนที่หักยังไม่สมานสักที--ล่าช้ากว่าที่เคย แม่ง.. เขาถอดถุงมือ มองนิ้วก้อยข้างขวา สีฟ้าแจ่มชัดแม้ไม่ต้องแสง และถึงจะเห็นความแตกต่างไม่ชัดเจนนัก..มันก็ยังแข็ง..และแห้งกว่านิ้วอื่นๆที่เหลือ เขากำหมัด รวบมือเข้า หลับตาผ่อนลมหายใจ คนหนุ่มเลือดร้อนต้องเขย่าขาอีกข้างอย่างหงุดหงิด และทำได้แค่ให้เกมดำเนินต่อไปทั้งแบบนั้นเอง

@BelladonnaM_MPC (ขอแอดไปนะคะะ😭🙏 รอดูชุดงานพรอมของเบลลาดอนน่าเลยค่ะ🥺💗💗💗)

เพิร์ลหรี่ตา เล็ก และเล็กลงมาก ๆ เขาเห็นท่าทีกลบเกลื่อนของคุณ รอยยิ้มแบบโง่ ๆ ที่คุณคิดว่ามันเนียน สุดท้ายเพิร์ลก็ยอมล่าถอย เขาทำเป็นมองไม่เห็นมัน รอดตัวไปแล้วกันคุณชายบาร์ลเล็ต ร่างกายกระจ้อยร่อยลอยหวือ เพิร์ลหวีดร้องลั่นอย่างตกใจ สอดสองแขนโอบรอบลำคอตึงแน่นของคุณก่อนจะเตะเท้าไปมา “เบรย์เดน!! ปล่อย!” เสียงร้องโวยวายลั่นสนามกับท่าทีสนิทสนมของเรา—บอกเลยว่าถัดจากนี้ไปอีกหนึ่งสัปดาห์ ข่าวลือกอสซิปซึ่งแปลความสารผิดเพี้ยนจนไม่เหลือเค้าเดิมคงแพร่สะพัดไปทั้งทั่วสปูกกี้ไฮ มันมีทั้งข่าวลือขำ ๆ อย่าง—ความสัมพันธ์อันน่าสงสัยระหว่างเพิร์ลกับเบรย์เดนที่ดูจะมากเกินคำว่ากิ๊กเก็บไปหน่อยหรือเปล่า ไปจนถึงข่าวลือเชิงลบของเพิร์ลจากบรรดาสาว ๆ หนุ่ม ๆ ที่แอบชอบคุณและพลาดการสานสัมพันธ์เพื่อขยับสถานะหลังจบการแข่งขัน เรื่องนั้นค่อยว่ากันอีกทีแล้วกัน .. .. .. เราพากันมาจนถึงห้องเปลี่ยนชุดนักกีฬา แม้ไม่ใช่ของชมรมว่ายน้ำแต่ล็อกเกอร์เรียงเป็นตับ กลิ่นสาบเหงื่อค้างเก่าของผู้ชาย ฉุนจัด ไม่น่าพิสมัย และม้านั่งไม้—ก็ทำให้เพิร์ลหน้าแดงจัดจ้านจากความทรงจำเก่า ยังไม่มีใครมา แน่นอน พวกเขาให้ความสำคัญกับการเฉลิมฉลองชัยชนะแสนหวาน แต่สำหรับเรา… ฉลองกันแค่นี้ก็เพียงพอแล้วมั้ง ทันทีที่อยู่ลำพัง, เราก็โผจูบกันอย่างร้อนเร่า ตะกละตะกลามและกระตุ้นอารมณ์ทางเพศ เสียงจูบเปียก ๆ ดังทั่วห้องแต่งตัว ริมฝีปากขบจนได้รสฝาด สองขาเพรียวโอบรอบสะโพก ส่วนหลังบอบบางกระแทกตู้ล็อกเกอร์ดังตึง! อันที่จริงเพิร์ลอยากจูบคุณตั้งแต่อยู่ที่สนามแล้ว ตั้งแต่ตอนที่คุณยิ้มน่ารักหลังทำแต้มได้ ตอนสะบัดผมเปียกเหงื่อสไลม์อย่างเซ็กซี่ เขาอยากให้คุณใช้มัดแขนกำยำที่แทคเกิลใส่ศัตรูอุ้มเขาไว้ หรือใช้ฝ่ามือทรงพลังจับเอวเขาแทนที่จะเป็นลูกรักบี้ เขาชอบมากตอนได้เห็นคุณมีชีวิตชีวาขนาดนี้ เพิร์ลเป็นฝ่ายจบมันก่อน เขาหอบเล็กน้อย สองพวงแก้มแดงระเรื่อและผมยุ่งเหยิง มืออบอุ่นเกลี่ยปอยผมด้านหน้าให้คุณ “สนุกรึเปล่า?” เพิร์ลกระซิบชิดกลีบปากหยุ่น “แข่งวันนี้น่ะ” “ชอบมันไหม”

ตัวคุณเบาหวิว โผเข้าหาอ้อมแขนเขาโดยไม่เสียเวลาคิดแม้สักนิด เบรย์เดนโอบคุณขึ้นด้วยแขนข้างเดียว หัวเราะร่วนไปกับเสียงตะโกนด้วยความปิติ เขาไม่พลาดโอกาสที่จะฝังจมูกโด่งและริมฝีปากฟัดแก้มใส ฝากกลิ่นของเขาลงบนอณูผิว แสดงความเป็นเจ้าของทุกส่วน ให้ตายเถอะ... แบบนี้แม่ง..ชื่นใจเป็นบ้า เขายอมลืมไปแว่บหนึ่งก็ได้ว่าคุณให้ท่า(?)คนอื่นโดยไม่ได้ตั้งใจ กิริยาขาวพิสุทธ์เช่นนี้คงเป็นที่ต้องตาต่อพวกหนุ่มฉกรรจ์หยาบช้า--ก็ไม่แปลก ใครๆก็คงอยากทำให้คุณแปดเปื้อนทั้งนั้น... เสียใจด้วย เพราะเขาเป็นคนแรก เสียงของคุณร้องบอกเขา ชื่นชมอย่างน่ารักไร้เดียงสาดังผ่านเสียงเฮของผู้คนโดยรอบ เบรย์เดนยิ้มแป้นแล้น ก่อนจะเปลี่ยนเป็นยิ้มค้าง ตาโตขึ้นเล็กน้อย-- แล้วขยับแขนขวาที่ประสานกันเสร็จพอดิบพอดีขึ้นมารวบกอดคุณ “ก็ไม่..เป็นอะไรนี่??” ต้องขอบพระคุณช่วงเวลาเข้าแถวสุดท้ายที่ยาวนานมากพอจะให้ทุกอย่างแนบเนียน เหงื่อเย็นๆซึมชื้นเต็มหลัง กลบเกลื่อนไปกับการออกกำลังหนักเมื่อครู่---เขาว่าเรื่องนี้ก็เนียนๆได้อยู่ ..แหละมั้ง... ชุดเชียร์ของคุณแนบเนื้อเข้าไปอีกเมื่อเบียดกับเหงื่อของเขา คนตัวโตยังยักคิ้ว โอบคุณเข้ามาชิดใกล้ขึ้น..แล้วก้มลงไปล้อเลียนด้วยน้ำเสียงปกติ “อยากรีบอยู่กันสองต่อสองเหรอครับ พี่เชียร์ลีดเดอร์?” คุณก็รู้ เบรย์เดนถนัดทำอะไรกลบเกลื่อนความผิดมากที่สุด ริมฝีปากเย็นงับใบหูนิ่ม กระซิบคลอเคลีย “เร่าร้อนจังเลยนะ” แต่ก็ใช่ว่าจะปฏิเสธเสียเมื่อไหร่ เพราะแขนหายดีแล้ว เบรย์เดนจึงอาศัยจังหวะ รวบตัวคุณอุ้มขึ้นจนเท้าไม่แตะพื้น กลืนหายไปด้านหลังมุ่งตรงสู่ห้องเปลี่ยนเสื้อผ้านักกีฬา..ที่อีกสักพักกว่าจะมีใครผละจากบรรยากาศชื่นมื่นนั่นตามเข้ามา

เพิร์ลเกร็งตัวทุกครั้ง เขาไม่สนว่าใครจะทำคะแนนได้หรือไม่ เขาสนแค่ว่านักกีฬาเบรย์เดน บาร์ลเล็ตกำลังทำอะไรอยู่บนสนาม คุณไม่ใช่ตัวหลักก็จริง แต่เมื่อคุณพุ่งเข้าหาศัตรูคู่อาฆาตที่ทำตัวกวนประสาท คลุกวงใน ชนเข้าหากันอย่างป่าเถื่อน และไถลไปตามพื้นหญ้าสกปรก เพิร์ลเกร็งตัวในทุกครั้ง เขาแทบไม่กะพริบตา ป้ายคะแนนเชือดเฉือนบนหน้าจออย่างน่าหวาดเสียว ทุกคนบนแสตนด์คงรู้สึกอย่างเดียวกัน เลือดสูบฉีดและใจสั่นระรัว กระทั่งสปูคกี้ไฮเป็นฝ่ายปาดคะแนนในเสี้ยววินาทีสุดท้ายก่อนเวลาจะหมดลง—ทุกคนหวีดร้องออกมาอย่างปีติ กระทั่งเพิร์ลเองยังอ้าปากกว้าง สาว ๆ กอดกัน ดีใจไปกับนักกีฬาในสนามยกใหญ่ เพิร์ลยิ้มกว้างจนตาหยีเมื่อเห็นคุณยินดีไปกับเพื่อนร่วมทีม เขาสั่นขา รอจนกว่าจะถึงเวลาที่อนุญาตให้คนนอกกรูลงสนามได้ และเมื่อคุณหันมาเรียกชื่อเขาอย่างไร้เสียง ก็ไม่มีเหตุผลอะไรให้เพิร์ลต้องหยุดคอยตรงนี้อีก เขาปรี่ถลันอย่างกระสุน ยิ้มกว้างและภูมิใจในตัวคุณที่สุด “เบรย์ดี้!! พระเจ้าช่วย เธอทำได้” สองปีกกระพือส่งร่างกายอ้อนแอ้นให้โถมใส่คุณเหมือนนกนางแอ่นจนเราหมุนติ้วเกือบครบวง แขนโอบรอบลำคอแกร่งของคุณ เท้าทั้งสองลอยจากพื้น และเบียดร่างกายสนิทชิดโดยไม่รังเกียจเหงื่อชุ่มโชก เพิร์ลไถจมูกจิ๋ว ๆ กับสันกราม ประกายวิบวับแพรวพราวปรากฏอยู่ในนัยน์ตาสีฟ้ากระจ่างด้วยความปีติ เขาแหงนลำคอให้คุณซุกหรือหอมแก้มหนัก ๆ ถ้าคุณอยากทำ ท่ามกลางผู้คนมากมายไม่มีใครสนใจเรา นั่นทำให้เพิร์ลยินดีที่เราจะกอดกันแบบนี้กลางสนามด้วยความลืมตัว “คิดไว้แล้วว่าถ้าเป็นเธอต้องทำได้แน่นอน เจ็บตรงไหนรึเปล่า… ตอนสุดท้ายที่เธอชนกับหมอนั่นดูแรงมากเล—เดี๋ยวนะ? ทำไมแขนขวาเป็นงั้น” เสียงพูดรัวเร็วอย่างตื่นเต้นเหมือนปืนกลถูกสับเป็นจริงจังในเสี้ยววินาที เขาปล่อยมือลงมายืนกับพื้น กวาดสายตาขึ้นลงบริเวณแขนอีกข้างที่ห้อยต่องแต่ง—แขนข้างที่ไม่ยกกอดเอวเขาเมื่อครู่—แล้วมองคุณด้วยสายตาคาดคั้น เปลือกตากดและหรี่ลง บรรยากาศชวนให้มวนท้องในพริบตา “ไปหาที่เงียบ ๆ คุยกันหน่อยดีไหม?”

หากคุณโดนเพื่อนแซวเกรียวกราวหลังกลับไป ฝั่งนี้เองก็โดนไม่ต่างกันหรอก “ตั้งสมาธิ บาร์ลเล็ต อย่าเอาแต่มองกองเชียร์!” “รู้แล้วค้าบ” เบรย์เดนไม่ใช่ตัวหลักในการทำคะแนน กระนั้นหลังจากเขาลงสนาม คู่กรณีฝั่งตรงข้ามก็กลับมาพร้อมเช่นกัน คำเตือนของคุณเหมือนคำพูดที่เข้าหูซ้ายทะลุหูขวา เพราะทันทีที่เสียงนกหวีดดัง เบรย์เดนก็พุ่งตัวล็อคอีกฝ่ายทุกครั้งไป หากวัดกันด้วยพลัง ก็ใช่ว่าเขาจะเอาชนะอีกฝ่ายได้ทั้งหมด ภายนอกอาจดูเหมือนเขาทั้งคู่จริงจังกับการแข่งในเกมที่ต้องปะทะกันหนักหน่วง แต่ความจริงนั้นรู้แก่ใจ... บางที ตัวผู้ก็แค่แสดงความดุดันเพื่ออวดตัวเมียที่หมายตาเท่านั้น แต่หมอนั่นก็ไม่ใช่จ่าฝูง เอาเถอะ การที่คุณวิ่งมาหาเขาที่บ็อกซ์ฝั่งนี้ ไม่ได้ไปหาโรงเรียนอื่น..ก็ยืนยันได้อยู่แล้วว่าคุณไม่ทรยศ.. เขารู้ดีว่าคุณเป็นห่วง และเผลอๆ..คงจะเป็นห่วงเขาที่สุดนั่นแหละ .. .. .. เขาก็ไม่อยากเจ็บตัวเพิ่มหรอกนะ แต่ออกแรงมากไป ดูเหมือนไหล่จะหลุดตอนจบเกมพอดี(...) เสียงโห่ร้องดีใจดังกระหึ่มจากแสตนด์เชียร์ฝั่งสปู๊คกี้ไฮ กลบเสียงนกหวีดหมดเวลาของกรรมการไปเสียสนิท เบรย์เดนกลิ้งขลุ่กไปบนสนามหญ้า พอได้สติ ก็ผละจากกากอยล์ตัวโตสะบัดตัวลุกขึ้นยืน วิ่งเฮละโลโผกอดเพื่อนร่วมทีมคนอื่นๆทั้งหัวเราะเสียงดัง โดยที่แขนขวาเจ็บแปลบจนขยับไม่ขึ้น คุณมองอยู่ เขาไม่แสดงออกเท่าไหร่ แค่ปล่อยแขนเอาไว้ตรงๆ รอจนจบการเข้าแถวครั้งสุดท้าย มันก็คงสมานตัวได้พอดิบพอดี..ล่ะมั้ง? จูบอวยพรจากนางฟ้า อาจจะเป็นหนึ่งในร้อยเหตุผลที่สปู๊คกี้ไฮคว้าชัยชนะในครั้งนี้ก็ได้ นักกีฬาถอยหลังกลับมาใกล้สแตนด์เชียร์ กำหมัดชูขึ้นฉลองชัยชนะในครั้งนี้เสียงดัง เบรย์เดนชูมือได้ข้างเดียวเฮตามกันไป หมวกกันน็อคถูกโยนไว้รวกๆกองกันไว้ ในฝูงนักกีฬาทั้งเปียกเหงื่อชุ่ม กลิ่นเฉพาะสาบสัตว์แต่ละตัวโชยกรุ่นไปพร้อมๆกับความยินดี บางคนปีนลงมาจากสแตนด์พุ่งเข้ามากอดนักกีฬาตามสมัครใจ ผ่านสายตาจับจ้องจากกล้องบางตัวฉายขึ้นจอLCD แทบจะประกาศให้รู้กันทั่วแล้วว่าใครกำลังคบหากับใคร พลุกระดาษถูกยิงโป้งป้าง โปรยกากเพชรหลากสีร่วงหล่นลงมา ดวงตาสีรัตติกาลหันมองทางคุณ ท่ามกลางผู้คนมากมาย แล้วอ้าแขนกว้าง แม้ว่าจะมีอาการขัดเจ็บที่หัวไหล่หลงเหลืออยู่บ้างก็ตาม เบรย์เดนขยับปาก เรียกชื่อคุณโดยไร้เสียง 'เพิร์ล'

@MPC_Doyle (มู้ดดีมากๆๆๆ😭💗💗💗แต่แม่แม่ของผมไม่เข้าใจเท่าไหร่ เธออยากเห็นมันอีกประมาณ958648956145คลิป😔🫶)

(ผปค.ชอบรูทนี้ของสองคนนี้ โกธิคแฟรี่เทล…ขอหยิบงานผปค.แม็กซี่มาใช้ในอีดิทด้วยเลย ผมต้องใช้ capc*t ฟรี 3 เดือนให้คุ้ม🧛🏼🧛🏼🧛🏼🩸🩸🩸<<<ฉันในมิติงานแต่งหล่อมาก เหลือแค่เขี้ยวที่ยัง…💔)