ราชา (แอคทีฟหลัง 15:00)

📌 #TWH_Commu — เพชรพยัคฆ์ เดชปัญจะ — ปี 7 | เรือน มุจรินทร์ — 18 ปี — แมวดำ ============================= “ ถ้าต้องการอะไรให้ช่วย บอกได้เสมอเลยนะ ” “นิ้วนี้หรอ- เรื่องมันยาวน่ะ แผลพวกนี้ก็ด้วย ” ============================= ทักโคโรลเวิ่น 24/7 DM always open for you

@Mo_TWH (ทันครับ)

| โรลเปิด | แยกรูท | เจอกันครั้งแรก ขณะที่คุณกำลังเดินอยู่ในโถงทางเดินของตัวอาคาร [คุณ] ดันสะดุดกับพรมที่วางอยู่พื้นทางเดินเข้าอย่าจัง ในจังหวะที่กำลังจะล้มลงและหน้าขมำพื้น ก็ดันมีมือปริศนามาคว้าแขนของคุณเอาไว้ รั้งไว้ไม่ให้ล้มลง เมื่อคุณเงยหน้าเพื่อจะมองว่าใครเป็นคนช่วย +

@Lookkwad_TWH "ชื่อหวาน..." เขาบอกว่า ลูกกวาดชื่อขนม น่ารักดีนะ เขาเอียงคอมองและพยักหน้าน้อยๆ "รสสตอเบอรี่ ดีใจที่ชอบ" วันนี้เขาพกแต่ลูกอมสตอเบอรี่มา จึงมีแค่นั้น หากแต่ถ้าอีกคนชอบ เขาก็หยิบเอาอีกหลายเม็ดออกมาอีก "เอาไปอีกสิ"

@KanGAVIN_TWH "......" เขารับลูกอมมาถือดู นิ่งเงียบไปสักพักก่อนจะแกะมันออกและนำลูกอมเม็ดเล็กเข้าปาก ดุนดันมันอยู่ตรงกระพุ้งแก้มและสบตา ขมวดคิ้วเล็กน้อยจากความเปรี้ยว แต่ดูท่าเขาจะชอบนะ "ไม่ต้องขอบคุณเป็นสิ่งที่ควรทำ"

@Raja_TWH กวินยิ้มบางๆและส่ายหน้าเบาๆ "ผมชื่อกวินครับ ขอบคุณนะครับคุณราชา ไม่ได้บาดเจ็บตรงไหน" กวินโค้งเล็กน้อยเป็นการแสดงความขอบคุณ ก่อนจะหยิบบางอย่างออกมาจากกระเป๋า "อาจจะเป็นเพียงของเล็กน้อย แต่หวังว่าคุณจะชอบ" กวินยื่นลูกอมรสเลม่อนให้อีกฝ่ายเป็นการแสดงความขอบคุณ

@Tin_TWH "ไม่" เขาโอเคดี มีแค่อีกคนที่สะดุดนั้นแล ส่วนเขาแต่เผอิญยืนอยู่ตรงนี้แค่นั้นเอง "ราชา..ปี7" เขากล่าวแนะนำตัว ถึงจะห้วนสั้นแต่ก็ชัดเจน "นาย?"

@Raja_TWH "ว่าแต่พี่ไม่เป็นไรใช่ปะ?" "ผมไม่ได้เผลอเหยียบเท้าพี่ใช่ไหม?" เขาก้มมองเท้าตัวเองเมื่อเห็นว่าไม่ได้เผลอเหยียบเท้าอีกฝ่ายก็มีสิหน้ายิ้มแย้มตามปกติ "ว่าแต่พี่หน้าคุ้นๆ เหมือนเคยเห็นตอนที่ผมไปหาพี่สาวแถวเรือนมุจรินท์" "พี่ชื่ออะไรนะ?" เขาเอียงหัวทำท่าครุ่นคิด

@vanitas_TWH "งั้นหรอ..." เขากล่าวแล้วก้มหน้า ดูท่าจะหงอยลง อย่างว่าไม่ใช่ทุกคนจะชอบของหวาน ราชาคิดในใจ "ฉันก็กำลังไปห้องสมุด.." เขาเอ่ยบอกและชี้ "ไปด้วยกันมั้ยล่ะ"

@Raja_TWH "ครับ ผมไม่ค่อยถูกกับของหวานเท่าไหร่..." ทำสีหน้าอมทุกข์เล็กน้อย ก่อนที่จะเลือกเคี้ยวลูกอมนั้นให้หมดจะได้ไม่ทรมานมากนัก "อ่า ผมกำลังจะไปห้องสมุดน่ะครับ" และเขาตอบกลับเสียงเรียงพร้อมรอยยิ้มอย่างที่เขาทำเป็นปกติ

@moonlit_TWH "เพื่อน?" เขาถามย้ำและเอียงคอ แต่ก็ไม่ปฏิเสธ พยักหน้าและผายมือให้เดินเคียงคู่กัน "อ่านหนังสือ" เขาตอบสั้นห้วนหากแต่สักพักก็พูดออกมา "อยากหาอะไรแก้เบื่อ เลยไปห้องสมุดเผื่อมีอะไรน่าสนใจ"

@Raja_TWH “ ขอบคุณจ้ะ ” เธอยิ้มแป้นแล้น ครั้นหลุดออกจากพรมแล้ว จึงจัดมันเข้าที่เดิม พลันเงยหน้าขึ้นมองอีกฝ่าย “ เราไปด้วยได้ไหมจ๊ะ! จะไปหาเพื่อนน่ะจ้ะ ” “ แล้วคุณราชาไปทำอะไรที่นั่นหรอ มีอะไรที่เราช่วยได้ไหม ? ” ด้วยความอยากรู้อยากเห็น ได้หลุดถามออกไปทั้งอย่างนั้น

@Phring_TWH "..." พอโดนชมคนตัวสูงกว่าก็ถึงกับชะงักแล้วต้องหันใบหน้าหนี หูขึ้นสัแดงจางจากความไม่คุ้นชิน เขากระแอ่มไอและเอ่ยบอก "ชอบ..ชอบของหวาน" เขาว่าเสียงเบา

@Daybreak_TWH "นอนเยอะจัง...เหมือนอะไรสักอย่าง" เขาบ่นงึมงำและเดินนำต่อหากแต่เมื่ออีกคนถามเกี่ยวกับหนังสือก็พูดเสียงเรียบ "ยาพิษ" สีหน้าเรียบเฉยขณะที่เดินต่อไปหยุดรอบ้างให้อีกคนมาเดินเคียงกันแทนที่จะเดินตาม

@Raja_TWH "เมื่อคืนผมก็นอนนะแต่ก็อยากนอนอีกครับ" เขาตอบออกไปแล้วหัวเราะเบาๆ ก่อนที่เขาจะก้าวขาเดินตามอีกฝ่ายไปมือของเขายกขึ้นเมื่อพูดออกมา "แล้ว...คุณจะไปอ่านหนังสือประเภทไหนหรอครับ"

@Phat_TWH "จะเสี่ยงให้ตัวเองบาดเจ็บทำไมทั้งที่คนอื่นช่วยเหลือดีกว่า?" เขาล่ะไม่เข้าใจ แทนที่จะยินดีที่ไม่บาดเจ็บ ดันอยากให้เขาปล่อยให้บาดเจ็บเสียแบบนั้น ประหลาดคนนัก ราชานึกในใจ "ไม่บาดเจ็บก็ดีแล้ว" พอเห็นอีกคนโอเคเขาก็ถอนหายใจออกมาแผ่วเบา

@Raja_TWH ภาสเงยหน้ามองอีกคนหลังสิ้นคำพูดเหล่านั้น ดวงตาคมประสานกับอีกคนก่อนที่จะขยับปากเอ่ยคำออกมา “ เออ ทึ้งข้าเอาไว้เลย เดี๋ยวข้าก็ลุกขึ้นเองได้ “ เด็กหนุ่มพูดด้วยเสียงชัดถ้อยชัดคำก่อนที่จะมองดูว่าตัวเองไม่ได้มีแผลรึอะไร

@TWH_sita "...." เห็นอีกคนแกะลูกอมเข้าปากอีกลูก้ขากะจะหยิบอีกเม็ดให้หากแต่คำถามหยุดชะงักการกระทำ ราชาก้มมองก่อนจะพยักหน้า "ดื่ม"

@Raja_TWH . . . ยื่นให้มาเช่นนั้น ลูกอมเม็ดที่สองจึงเข้าปากตามไป ดวงตาเลื่อนขึ้นมองอีกครั้ง หากอยู่เช่นนี้มิใช่ว่าจะได้ลูกอมอีกเรื่อย ๆ รึ ? ชายแขนเสื้อยกขึ้นบังริมฝีปากตนก่อนจึงค่อยเอ่ยถาม “ ดื่มชาไหม ? ”

@TuL_TWH (ขออภัยที่ตอบช้าครับ พอดีผมติดเรียน) "ดีแล้วที่ไม่เป็นอะไร" เขาว่าและเงียบไปสักพักก่อนจะมองซ้ายมองขวา "งั้นฉันไปก่อนนะ ดูแลตัวเองด้วย" ลูบหัวไปแผ่วเบาก่อนจะเดินจากไป

@Raja_TWH "ลูกอมสตอเบอรี่...." เจ้าตัวมองเล็กน้อยก่อนที่จะรับมาถึงว่าเป็นการแลกที่ดีแหะ "ส่วนเรื่องที่คุณถามผมไม่เป็นไรครับร่างกายสบายดี" ดีที่เขาออกกำลังกายมาบ้างเลยไม่ค่อย ล้มแล้วลุกไม่ขึ้น

(อาจจะไม่ค่อยแอคทีฟเยอะเพราะติดงานวิลัย ต้องขออภัยจริงๆครับ)

@Yejii_TWH (ทันครับ)

@KanGAVIN_TWH "...ราชา" เขาตอบคำถาม พลางยื่นมือไปพยุงร่างของอีกคนให้ลุกขึ้นมายืนดีๆ เขาเหลือบสายตามองสำรวจและเอ่นพูด "ไม่เจ็บตรงไหนนะ?" เขาเอียงคอในขณะถาม

@Raja_TWH กวินตาเบิกกว้างด้วยความตกใจขณะมองพื้น เขาเกือบล้มหัวคะมำไปแล้วแต่โชคดีที่มีคนช่วยไว้ นัยน์ตาสีไพลินค่อยๆเงยหน้าขึ้นมาพบกับผู้ช่วยชีวิต กวินไม่ได้ตกใจหรือแสดงท่าทีอะไรเป็นพิเศษ มีเพียงรอยยิ้มบางๆ ตามประสากวินประดับบนใบหน้า "ขอบคุณครับ... คุณ?" กวินค่อยๆทรงตัวยืนและจ้องตาอีกฝ่าย

@Tin_TWH เขาชะงักไปเมื่อถูกคว้าจับเข้าที่เสื้อคลุมแถมถูกดึงยืดเพื่อที่จะพยุงตัวเองขึ้นทั้งที่รอเขาช่วยก็ยังได้แต่ก็ยังจะทำแบบนั้น ราชาเงียบไปและขมวดคิ้วเล็กน้อยก่อนจะกอดอกและพยักหน้าน้อยๆ ดีหน่อยที่เขาตัวใหญ่เลยไม่ถูกดึงล้มไปด้วย "...ไม่บาดเจ็บก็ดีแล้ว"

@Raja_TWH ทินกำลังเดินเล่นตามโถงอาคารเพื่อไปหาเพื่อนของเขาขณะนั้นก็เผลอสะดุดขาตัวเองล้มแต่ยังดีมีคนมาคว้าเขาไว้ได้ทัน ทินจับเสื้อคลุมของอีกฝ่ายแน่นก่อนจะค่อยๆ พยุงตัวให้ลุกขึ้น "ขอบคุณนะครับ" ทินยิ้มด้วยใบหน้าทะเล้นก่อนจะปล่อยเสื้อคลุมของอีกฝ่ายที่ตอนนี้ยืดติดมือเขามา

@TuL_TWH "ไม่บาดเจ็บตรงไหนเพิ่มน—" ยังไม่ทันจะพูดจบ ราชาก็เงียบลงและนิ่งไปสักพักเมื่อเขายื่นเอาลูกอมกาแฟให้ เขาค่อยๆยื่นมือไปรับและก้มมองลูกอมในมือ ราชาไม่ได้ยิ้ม ไม่ได้แสดงสีหน้า แต่บรรยากาศรอบข้างดูผ่อนคลาย หากมีหูมีหางมันคงดุ๊กดิ๊กด้วยความดีใจ เขาล้วงหยิบลูกอมสตอเบอรี่ให้ "แลก"

@Raja_TWH "อ่าขอบคุณครับ" เขาพยักหน้าอย่างเข้าใจคนนี้ๆใจดีเขาเองก็อยากตอบแทนอะไรสักอย่างฮืม...เจ้าตัวได้เงียบไปแปปนึงก่อนที่หยิบลูกอมกาแฟมาให้อีกฝ่ายแทน "นี้ถือว่าเป็นคำขอบคุณนะครับ"

@Peachyy_TWH เขากระแอ่มไอพลางยกมือขึ้นนวดจับใบหูที่ขึ้นสีพยายามไม่ให้มันแดงไปมากกว่านี้ ใช้เวลาสักพักเขาก็กลับมาปกติพร้อมกับเลิกคิ้ว "ส่วนสูงพี่เด่นขนาดนั้นเลยหรอ?" ถึงเขาจะสูง195 แต่คิดว่ามีคนอื่นๆที่สูงเท่าเขาเหมือนกันนะ "พี่ว่ามีคนอื่นสูงกว่าพี่อยู่นะ"

@Raja_TWH อุ้ย แม่ ผู้ชายเขิน น่ารักเกิน เธอยิ้มหวานจากท่าทีของพี่ใหญ่ของรุ่นที่ดูจากคนเรือนมุจรินทร์คนอื่น ถึงรุ่นน้องคนอื่นๆคงจะกลัวอีกฝ่ายเพราะความตัวใหญ่หน้าดุ แต่ภาพที่เธอมองตอนนี้ ยังกะพี่หมีตัวยักใจดี สะงั้น "ใช่ค่า แน่นอนว่าจำได้สิคะ พี่น่ะเด่นจะส่วนสูงนี่นา"

@Phring_TWH ใบหน้าคมพยักหน้ารับเมื่อได้รับคำยืนยันว่าครั้งนี้จะระมัดระวังมากกว่านี้ เขาจดจำชื่ออีกคนไว้ในใจพลางก้มมอง "อืม-" "ได้ เรียกได้ตามใจ" เขาว่าไว้เช่นนั้นและกอดอก เงียบไปสักพักก่อนจะคิดอะไรได้และล้วงหยิบเอาลูกกวาดและยื่นให้

@Daybreak_TWH เห็นท่าทีแบบนั้นเขาก็กอดอกมองคนที่สูงพอๆกันแล้วก็ได้แต่ถอนหายใจ เขาพยักหน้างึกงักให้กับเพื่อนสนิทและเดินนำ "นอนทั้งที่ยังเช้าอยู่ตอนกลางคืนนอนไม่หลับจะทำยังไง?" เขาถามไปพลางเดินนำไปพลาง แน่นอนว่าถามไปอย่างงั้น เขาไม่คิดจะควบคุมอีกคนมากอยู่แล้ว

@Raja_TWH ไกซาร์หัวเราะกับคำพูดของอีกฝ่ายแล้วยิ้มให้ก่อนจะเลื่อนมือออกมาทำท่าประกอบการพูด "ไม่มีที่ไปครับ ผมแค่เดินเล่น แต่ตอนนี้คิดว่า ตามคุณไปห้องสมุดด้วยน่าจะดีหว่า" เขาพูดแล้วยกมุมริมฝีปากขึ้นเล็กน้อย "คุณไปอ่านหนังสือส่วนผม ไปนอน...แหม ช่างเหมาะเจาะเสียจริงเชียว"

@Lookkwad_TWH เมื่ออีกคนแบมือมาตรงหน้า ราชาก็ไม่รอช้าจะวางลูกอมลงบนฝ่ามือเล็กสองสามเม็ดให้ แน่นอนว่าเขาพกมันติดตัวไว้เสมอ ดวงตาไม่ได้สบมองในขณะที่ตอบคำถาม "ราชา เธอ?" ถามในขณะที่ก้มเก็บห่อช็อกโกแลตบนพื้นขึ้นมาให้

@Raja_TWH ลูกกวาดชะงักเล็กน้อยกับคำพูดนั้น แต่ก็ทำตามอย่างว่าง่าย และแบมือออกไปตรงหน้าเขาอย่างงงๆ แต่ในขณะเดียวกัน ความคิดหนึ่งก็แวบเข้ามาในหัว เธอยังไม่รู้ชื่อของเขาเลย ตลอดเวลาที่ผ่านมา ก็เห็นเขาเพียงแค่ผ่านๆ ไม่เคยมีโอกาสได้พูดคุยหรือทำความรู้จัก “รุ่นพี่ คือ…?”