Orion⭐️(SS3)

#𝐒𝐕𝐂𝐒_𝐂𝐨𝐦𝐦𝐮 #𝐒𝐕𝐂𝐒_𝐒𝐒3 🐈‍⬛🌟ᴏʀɪᴏɴ ɴᴏᴠᴀ | โอไรออน โนวา | พนักงานร้านคาเฟ่สัตว์เลี้ยง(ꜱᴀᴛᴇʟʟɪᴛᴇ ᴀɴɪᴍᴀʟ ᴄᴀꜰᴇ) 𝓩𝓸𝓷𝓮 3 | 23ʏ | 196/86 🌟 🐈‍⬛ “อย่ามายุ่งกับพี่สาวผม..“ “รับโกโก้ร้อนมั้ยครับ? “ Doc: bit.ly/3UcEqJA (ทักโค/โรล/จีบ DM OK)

@Victor_SVCS "ดูพาเหรดก่อนกลับมั้ย?" พวกเขาพากันจูงมือลงไปเบื้องล่าง ดูจากเวลาตอนนี้พาเหรดน่าจะเริ่มออกเดินโชว์พอดี!

@Victor_SVCS "ทำไมนายถึงได้น่ารักขนาดนี้กันเนี่ย" ดูท่าทีของคนรักของเขาในตอนนี้สิ แค่เห็นก็อยากพุ่งเข้าไปฟัดสักทีสองทีให้หายหมั่นเขี้ยว "เวลาแห่งความสุขย่อมผ่านไปเร็วเสมอสินะ" เขาเหลียวมองตู้ชิงช้าสวรรค์ได้เข้ามาจอดเทียบท่า เป็นนิมิตรหมายว่าพวกเขาควรลงได้แล้ว +

23❄️| ช่วงสาย | ซูซูซิตี้ โรลปิด w/@Rion_SVCS

@Victor_SVCS บรรยากาศโดยรอบก็ช่างเป็นใจ ราวกับทุกอย่างถูกเนรมิตและจัดสรรไว้ ทุกอย่างที่เกิดขึ้นล้วยลงตัวไปเสียหมด พร้อมกับเสียงหัวใจของเขาที่ดังก้องในอกข้างซ้ายราวกับตอบสนองกับคนตรงหน้า มีความสุขจังเลยนะ..

@Victor_SVCS “อืม.. ความฝันของพวกเราต้องเป็นจริงได้แน่ เรามาพยายามไปด้วยกันนะ“ ชายหนุ่มรู้สึกโล่งใจที่ได้พูดสิ่งที่เขาคิดออกไปให้กับคนรักเสียที โดยไม่ทันได้ตั้งตัว ก็สัมผัสได้ถึงความอุ่นที่นาบลงมาบนริมฝีปากของเขา โอไรออนหลับตาพริ้มรับจูบนั้นพร้อมทั้งคอยละเมียดละไมและดื่มด่ำไปกับรสจูบหวาน +

@Victor_SVCS "ทุกๆเช้านายอบขนมปัง ส่วนฉันทำกาแฟ" "บางครั้งเราก็อาจจะได้โอบกอดแล้วจิบโกโก้ร้อนด้วยกันในคืนคริสต์มาสอีฟ ำวกเราสร้างความรัก สร้างครอบครัวในแบบของเรา" โอไรออนหยีตา ภาพแห่งความสุขตรงนั้นมีทั้งเขาและวิคเตอร์ใช้ชีวิตร่วมกันเต็มไปหมด "ฉันคิดแบบนั้นนะ" หันไปจุ๊บแก้มคนรัก

@Victor_SVCS "ฉันเคยจินตนาการถึงวันแต่งงานของเรา วันที่เรามีความสุขแล้วใช้ชีวิตด้วยกันเหมือนในนิทาน" โอไรออนหลับตาลง พร้อมนึกถึงภาพที่เขาเคยวาดฝันเอาไว้อย่างสวยงาม "เรามีบ้านหลังเล็กๆใช้ชีวิตด้วยกันหลังแต่งงาน มีสวนหย่อมที่ฉันจะไปรดน้ำให้ความชุ่มชื้น" +

[9 Spring 2003 | 7:30 AM | Zone 7 | 🌸] สมมติว่าวันนี้อากาศแจ่มใส สมมติว่าใต้กลุ่มเมฆวันนี้ยังมีเกสรดอกไม้ปลิวตามแรงลม สมมติว่าวันนี้เป็นวันสำคัญของใครสักคนหรือหลายคน—ไม่ อันนี้ไม่ต้องสมมติ ณ สุสานใจกลางเมืองชนบท ใครบางคนโผล่หน้ามาทักทายคุณตาและคุณยายเหมือนอย่างเช่นทุกครั้ง +

@Victor_SVCS "พอก่อน.." ขืนเข้าไปเล่นอีกรอบคงโดนเขย่าขวัญกันเป็นว่าเล่นเลยทีเดียว นัยน์ตาสีอวกาศเหลียวกลับมาโฟกัสที่คนรักอีกครั้ง "นั่นสิ เอาไว้คราวหน้าก็ยังไม่สายใช่ไหม?" ยกมือขึ้นมาทำท่าเกี่ยวก้อย "ไว้มาด้วยกันอีกนะวิคเตอร์ คราวหน้าไปเล่นเครื่องเล่นอย่างอื่นด้วยดีกว่า"

@Rion_SVCS “ไหนดูซิ…ยังมีที่อื่นที่ยังไม่ได้ไปอีกแฮะ” วิคเตอร์ใช้นิ้วดุนกระจกเหมือนพยายามจะชี้ออกไป “แต่วันนี้ก็ได้ขึ้นชิงช้าสวรรค์กับนายก่อนกลับฉันก็มีความสุขมากๆแล้วล่ะ” รอยยิ้มจริงใจเปล่งออกมาต่อหน้าคนรักของเขา มันสดใสราวกับจะแข่งกับแสงไฟที่กำลังเปล่งประกายเพื่อสู้กับหิมะที่ตกลงมา

[1 Spring | 11:30 PM | Zone 7 | ✨] @SVCS_Nympheline ณ กาลครั้งหนึ่งซึ่งวสันต์หวนคืนสู่นครแห่งดารา หญิงสาวสี่ชีวิตที่สติไม่สู้ประสมดีพากันลากสังขารออกจากซาลูนย่านใจกลางเมืองชนบท เสียงหัวเราะปะปนคำฟังไม่ได้ศัพท์ลอยละล่องกลางอากาศเย็นยามค่ำ +

@Victor_SVCS ริออนชำเลืองมองด้านนอกหน้าต่าง เพราะเป็นเวลาเย็นเลยเริ่มเห็นแสงสีระยิบระยับตาชวนน่ามอง "อืม.." "มองจากด้านบนคนกลายเป็นมดหมดแล้ว" เห็นเป็นแค่จุดเล็กๆขยับได้ แค่ขึ้นมาด้านบนเปลี่ยนมุม ก็ทำให้น่าประหลาดใจได้ถึงเพียงนี้ "ดูนั่นสิวิคเตอร์ บ้านผีสิงที่เพิ่งออกมา" ชี้ให้คนรักดู

@Rion_SVCS แม้คนอื่นอาจจะมองเห็นพวกเราจากภายนอกได้ แต่รู้สึกเหมือนว่ามีแค่พวกเราสองคนในช่วงเวลานี้เลย "ไม่ได้ขึ้นมามองวิวเมืองแบบนี้นานแล้วเนอะ" วิคเตอร์พูดขึ้นหลังจากหันมายิ้มให้กับแฟนหนุ่มตรงหน้า "เปลี่ยนไปเยอะเลยแฮะ..." เขาพึมพําออกมาเบาๆ

@Victor_SVCS "อืม ก็ดีนะ" พยักหน้าเรื่องอากาศเย็น ทั้งๆที่ไอติมก็ยังอยู่ในมือของเขาอยู่ "เอาสิ ฉันอยากนั่งชิงช้าสวรรค์กับนาย" หัวเราะออกมาเบาๆ

@Victor_SVCS ริออนรับพวงกุญแจมาเชยชม ก็ได้แต่คิดแล้วก็สงสัยว่าต้องลำบากเลยหรอกว่าจะได้สิ่งนี้มา "......" แต่พอเห็นสีหน้าวิคเตอร์ก็รู้สึกว่าก็คุ้มดีเหมือนกัน "นั่นสิ อย่างกับพวงกุญแจคู่แหนะ" ส่วนเขาคงต้องคิดดูก่อนว่าจะเอาไปติดอะไรตรงไหน เขาซื้อไอติมมายืนกินแม้จะเป็นในฤดูนี้ก็ตาม +

@Victor_SVCS เขาเดินผ่านบ้างผีสิงเคียงคู่กับวิคเตอร์ คงเพราะได้อยู่กับคนรักเขาจึงแทบจะลืมเรื่องผีสางไปจนหมดสิ้น จนกระทั่งมาถึงหีบสมบัติ เขาก็ถอนหายใจออกมาอย่างโล่งอก "จบสักทีนะ.." ไม่นึกว่าจะมีการนำเอาของมาซ่อนในหีบสมบัติแบบนี้ "อืม ไปกันเถอะ.." จูงมือพาคนรักออกจากบ้านผีสิง

@Rion_SVCS จังหวะนี้เขาก็หลุดขําออกมา รู้สึกเหมือนถูกหลอกให้ตื่นเต้น แต่ก็รู้สึกดีที่บ้านผีสิงของที่นี่มีอะไรแบบนี่ด้วย “แสดงว่าทางออกอยู่ข้างหน้านี้แล้วสินะ~” วิคเตอร์สัมผัสได้จึงพูดออกไป

@Victor_SVCS "แล้วกุญแจนั่นใช้ทำอะไรกัน.." ไม่ว่าจะมองยังไงสิ่งนี้ก็เด่นหราเป็นสง่ามากกว่าที่จะมาอยู่ในที่แบบนี้ "ไว้ไขเปิดประตูอะไรสักอย่างรึเปล่า.."

@Victor_SVCS "วิคเตอร์!" ฉากจั๊มสแกร์เกิดขึ้นก่อนที่สมองจะประมวลอะไรทัน เมื่ออีกฝ่ายโดนผีจับจึงรีบดึงร่างของอีกฝ่ายออกมา "น่ากลัวเป็นบ้า ให้ตายสิ.." จะเรียกว่าน่ากลัวก็ไม่เชิง เพราะเขาตกใจเสียมากกว่า โชคดีที่ไม่ได้เตะก้านคอผีเข้าให้ "เห้อ.." ลูบหลังวิคเตอร์ปลอบประโลม เมื่อกี้คงตกใจแย่ +

@Victor_SVCS "นั่นสินะ.." เขายังคงจับมือคนรักไม่ปล่อย แต่สุดท้ายก็ก้าวออกมาจากจุดนั้น เมื่อทั้งสองเดินทางต่อ ห้องก็เปลี่ยนไป เผยให้เห็นป่ารกทึบยามค่ำคืน และมีบ่อน้ำร้างตั้งตระหง่านอยู่ "เหมือนฉันจะเดาได้เลยว่าจะเกิดอะไรต่อไป" ชี้ตรงบ่อหินตรงนั้น

@Victor_SVCS "......!" รู้ตัวอีกทีก็โดนกระชากให้ออกห่างจากผีต้นเหตุในทันที "ขอบใจวิคเตอร์" ว่ากันตามตรงหัวใจแทบจะตกลงตาตุ่ม ริออนปกติไม่กลัวผีสางก็จริง แต่หากเป็นการจั๊มสแกร์แบบปุบปับ มีใครบ้างที่จะไม้ตกใจกัน เหลียวมองแฟนหนุ่มที่หัวเราะก็ยกมือขึ้นมาเกาข้างแก้ม น่าอายชะมัด.. +

@Victor_SVCS มือแกร่งเอื้อมไปสัมผัสกับฝาโลง ไม่ช้าโลงก็ค่อยๆถูกเปิดออก 🦇:แฮร่!!!!!!!! มีแวมไพร์พุ่งออกมาจากโลงศพแบบจั๊มสแกร์และจับมือริออนเอาไว้ "เห้ย!" นั่นทำเอาเขาตกใจจนรีบสะบัดมือเลยทีเดียว

@Victor_SVCS "......" ถ้าเป็นตามปกติเขาไม่มีทางที่จะย่างเท้าก้าวเข้าไปเปิดมันแน่ๆ เพราะเขาเป็นคนที่ระมัดระวังตัว แต่พอนึกขึ้นมาได้ว่าหากเปิดก็คงน่าสนุกไม่น้อย จึงค่อยๆพยักหน้าให้กับวิคเตอร์ "ก็ดีนะ" ริออนเดินเข้าไป้ใกล้โลงศพ ที่บัดนี้กลับมาเงียบเป็นป่าสากด้วยจิตใจสั่นระทึก "...." +