𝚅𝙸𝙲𝚃𝙾𝚁 𝙷𝙰𝙼𝙸𝙽𝚃𝙾𝙽 🍞✨(SLOW)

#SVCS_Commu #SVCS_SS3 “สวัสดีครับ ผมวิคเตอร์ เป็นเจ้าของร้าน Take It Bakery วันนี้สนใจรับอะไรดีครับ ^^” —Victor Haminton | 24 y | 12 Spring 🌷| Zone 7 | Take It Bakery’s Owner 🍞✨ doc : BIO (เวิ่น/โค/โรล/จีบ✔️ >> DM 24/7)

@Rion_SVCS เหล่ามาสคอตและผู้คนที่แต่งตัวแปลกตาพากันเดินขบวนออกมาพบปะประชาชน โชคดีที่ทั้งเขาและริออนตัวสูง ทำให้มองเห็นได้อย่างชัดเจนจากตรงนี้ “นายชอบดูขบวนพาเหรดหรอ” แม้พวกเขาจะชอบอยู่ด้วยกันในสมัยเด็ก ก็ไม่ได้แปลว่าเขาจะรู้ทุกเรื่องเกี่ยวกับริออนหรอกนะ

@Rion_SVCS วิคเตอร์เดินตามริออนจากไปจากกระเช้าอย่างระมัดระวัง จู่ๆ ก็มีเสียงคล้ายกับการแสดงหรือโชว์บางอย่าง และเมื่อหันไปดูก็เห็นว่าขบวนพาเหรดเริ่มแล้วจริงๆ “โอ้ะ ได้สิๆ ไหนๆ ก็อยู่กันจนถึงตอนนี้แล้วนี่เนอะ” เขายิ้มกว้างพร้อมกับปล่อยให้คนรักพาจูงมือไปรวมกับผูกชนที่มีเป้าหมายเดียวกัน +

23❄️| ช่วงสาย | ซูซูซิตี้ โรลปิด w/@Rion_SVCS

@Rion_SVCS ถึงจะต้องโดนแซวยกใหญ่แน่ๆ แต่เขาเองก็อยากให้พ่อกับแม่ได้ฟังเรื่องราวของลูกชายในทุกช่วงเวลาที่มีความสุขจริงๆ “ฉันคิดว่าใกล้จะถึงรอบที่เราต้องลงแล้วล่ะ นายอยากแวะที่ไหนก่อนกลับไปรับเจ้าแบมบี้ไหม” เขาหันหน้าไปถาม เพราะในเวลานี้ก็ยังฝากให้ที่ร้านดูแลมันได้อยู่ +

@Rion_SVCS หลังถอนจุมพิตออก วิคเตอร์ก็ทำตัวโยกไปมาเบาๆ ตามอาการของคนที่กําลังมีความสุข เขายหมือขึ้นจ่อบริเวณปากพลางทําตาหยีเหมือนสุนัขขี้อาย ความรู้สึกตอนนี้คืออยากกลับร้านไปอีกครั้งเพื่อแอบไปเล่าให้คุณพ่อกับคุณแม่ฟังในขณะที่ปล่อยให้ริออนเล่นกับเจ้าแบมบี้อยู่อีกโซนหนึ่ง +

@Rion_SVCS ว่าแล้วเจ้าตัวก็ยื่นหน้าเข้าไปจูบกับคนรักของตัวเองด้วยรอยยิ้ม ในขณะที่กระเช้าหยุดหมุนที่ตำแหน่งกึ่งกลางบนยอดสูงสุดพอดี บนนี้ยากที่จะมีใครมองเห็นพวกเราสองคยนได้ แต่สิ่งที่จะคอยเป็นพยานให้กับเรื่องนี้ก็คงจะเป็นดวงจันทร์และดวงดาวที่ส่องแสงอยู่บนฟากฟ้า

@Rion_SVCS เมื่อถูกริมฝีปากประทับลงที่ข้างแก้ม ใบหน้าของวิคเตอร์ก็ร้อนผ่าวขึ้นมากกว่าเดิม เขาไม่คิดด้วยซํ้าว่าชีวิตนี้เขาจะโชคดีได้ถึงขนาดนี้ “ฉันเองก็มีภาพในหัวแบบเดียวกับนายเลย…“ เสียงของวิคเตอร์สั่นด้วยความตื้นตัน “ไว้เรามาทำให้ภาพนั้นเป็นจริงด้วยกันเถอะนะ” +

@Rion_SVCS “ถ้าเกิดว่าเราคบกันไปนานๆ แบบรักกันมากๆ จนไปถึงขั้นนั้นได้แล้ว…เราอยากจะมีงานแต่งกับเขาบ้างไหม” คนพูดเงยหน้ามองช้อนขึ้น ประกอบกับสายตาหวานพร้อมกับใบหน้าที่แดงจากอากาศหนาวหรือจากอุณหภูมิภายในร่างกายก็ไม่แน่ใจ

@Rion_SVCS หัวเอนไปซบลงบนไหล่หนาของคนรักก่อนหลับตาพริ้มลง อากาศเย็นยังคงถ่ายเทเข้ามาผ่านรูที่ถูกเจาะไว้ แต่ข้างในนี้กลับรู้สึกอบอุ่นเหลือเกิน “นี่ริออน…นายเคยคิดถึงเรื่อง แบบว่า…” วิคเตอร์หยุดพูดไป คิดอยู่ในหัวว่าจะพูดออกไปดีไหม +

@Rion_SVCS “ไหนดูซิ…ยังมีที่อื่นที่ยังไม่ได้ไปอีกแฮะ” วิคเตอร์ใช้นิ้วดุนกระจกเหมือนพยายามจะชี้ออกไป “แต่วันนี้ก็ได้ขึ้นชิงช้าสวรรค์กับนายก่อนกลับฉันก็มีความสุขมากๆแล้วล่ะ” รอยยิ้มจริงใจเปล่งออกมาต่อหน้าคนรักของเขา มันสดใสราวกับจะแข่งกับแสงไฟที่กำลังเปล่งประกายเพื่อสู้กับหิมะที่ตกลงมา

@Rion_SVCS เมื่อเขามองตามไปที่บ้านผีสิง ความทรงจําเกี่ยวกับที่นั่นก็ไหลเข้ามาทั้งหมด “อยากจะเข้าไปเล่นอีกครั้งหรอ“ เขาคลี่ยิ้ม ”ล้อเล่นนะ ที่แบบนั้นเข้าไปครั้งเดียวก็ขนลุกจะแย่แล้ว” แม้จะรู้อยู่แก่ใจว่าทั้งหมดนั่นเป็นของปลอมก็ตามที แต่ความรู้สึกกลัวก็ยังถูกฝังลึกในใจเบาๆ +

@Rion_SVCS แม้คนอื่นอาจจะมองเห็นพวกเราจากภายนอกได้ แต่รู้สึกเหมือนว่ามีแค่พวกเราสองคนในช่วงเวลานี้เลย "ไม่ได้ขึ้นมามองวิวเมืองแบบนี้นานแล้วเนอะ" วิคเตอร์พูดขึ้นหลังจากหันมายิ้มให้กับแฟนหนุ่มตรงหน้า "เปลี่ยนไปเยอะเลยแฮะ..." เขาพึมพําออกมาเบาๆ

@Rion_SVCS ประตูชิงช้าสวรรค์ถูกปิดลง เพราะโดยรอบเป็นกระจกแก้วใสบางส่วน จึงทําให้สามารถมองเห็นวิวรอบตัวได้ชัดเจน ชิงช้าสวรรค์ค่อยๆ หมุนพาทั้งคู่ขึ้นไป วิคเตอร์นั่งมองภายนอกอย่างนิ่งสงบ คล้ายกับว่าสบายใจที่ได้อยู่กับริออนสองคนบนนี้ +

@Rion_SVCS "อยากนั่งชิงช้าสวรรค์ด้วยกันก่อนกลับไหม" ก็คงจะจริง ที่ว่าถ้ามาสวนสนุกกับคนรักแต่ไม่ได้เล่นชิงช้าสวรรค์ก็เหมือนยังมาไม่ถึง

@Rion_SVCS แต่พวกเขาตรวจเช็คกันดีแล้วว่าช่วงนี้จะไม่เกิดพายุหิมะแน่นอน "เดี๋ยวอีกสักพักฉันว่าเราคงกลับกันได้แล้วล่ะ เดี๋ยวอากาศเย็นลงกว่านี้แล้วจะไม่สบายเอา" คิดถึงโกโก้อุ่นที่จะได้นั่งดื่มชิลล์ๆกับแฟนหนุ่มที่ห้องพักแล้วก็รู้สึกอบอุ่น แต่เขาคิดว่ายังขาดบางอย่างไปถ้ายังไม่ได้ทําสิ่งนี้ +