Jan Roliński

@KacperPlazynski A gdzie mieści się ten dom, którego poseł Czarnek nie może sprzedać?

W skrócie. Wasz kandydat na premiera nie jest w stanie sprzedać jakiejś rudery, po prostu nie ma na nią chętnych. Wykombinował więc, żeby tego rodzaju niesprzedawalne nieruchomości odkupowało od niego i jego podobnych państwo, czyli my, obywatele. Dobiera do tego ideologię. Weźcie go może już schowajcie, co?

Prezydent „wszystkich Polaków” do komisji ds. nowej Konstytucji dla „wszystkich Polaków” powołuje wyłącznie swoich Polaków. Z wszystkich żyjących prezesów TK znajduje miejsce tylko dla Julii Przyłębskiej, wspieranej przez PiS i przekonuje, że jest otwarty na dyskusję. Jasne.

Ale że Zbigniew Ziobro nie jest w tej nowej radzie Nawrockiego, to się dziwię.... Pasowałby.

Ten skład Rady gwarantuje, że konstytucja stanie się polem nowej polaryzacji i kolejnej wojny. Szkoda

Nie wiedziałem, że Józef "kurwa" Zych jeszcze żyje.

@StZerko Ja też nie. Co więcej wydaje mi się, że PKN silnie pracuje nad zakończeniem kariery na 1ej kadencji.

A 3 maja 1966 premiera uważanego za jego najlepszy film - Niekochana. Czyżewska i Guttner w rolach głównych. Kraków w przeddzień wybuchu wojny. Pracująca w biurze architekta (Boruński) Noemi jest bezgranicznie zakochana w Kamilu, dwudziestoletnim studencie Akademii Sztuk Pięknych. Chłopak jednak nie potrafi zaakceptować jej zaborczego uczucia. Ciągłe rozstania i powroty sprawiają, że Noemi wpada w depresję. Studium miłości dojrzałej dziewczyny i niegotowego na nią chłopaka. Guttner w rzeczywistości też studiował na ASP, a po tym filmie zyskał sobie miano amanta. Pierwszy mąż Braunek, gdy zostawiła go dla Żuławskiego, w latach 70. wyjechał do Londynu, gdzie zmienił zawód – zaczął projektować domy, a potem okładki płyt i zajął się fotografią. W tym roku kończy 86 lat. Co ciekawe żona Adolfa Rudnickiego, na podstawie którego opowiadania był ten film, też go rzuciła dla Żuławskiego:)

Julia Przyłębska...

@JanZaryn Jaki kretyński wpis, wstydzę się, że mnie pan uczył historii w liceum, wówczas był pan normalny i lubiany, nie głosił takich idiotycznych sądów. Pana wychowankowie się za pana wstydzą za to co pan odwalał jako prezes instytutu, klientyzm, serwilizm wobec PIS itp.

My świętujemy 2 i 3 mają, polskie i maryjne święta. A 1 maja świętowali socjaliści i hitlerowcy. I nie była to jedyna cecha ich jednocząca. Przy całym szacunku do ludzi, trzeba stanowczo odrzucać ideologie pogańskie by się nie pogubić w tym współczesnym świecie

Ja wiem, że teraz grzeje prezydencka rada ds. nowej konstytucji, ale czy w prezydenckiej radzie ds. nowych mediów dalej zasiada pan Svinarski? Bo tak się złożyło, że krytykujący tę nominację pan prof. Cenckiewicz z BBN zniknął, a pan Svinarski w radzie chyba został. A przynajmniej o jego odwołaniu czy rezygnacji nic nie słychać.

Jako zwolennik Nowej Konstytucji uważam, że Prezydent Nawrocki właśnie bardzo pomógł zakopać jej koncepcję. Bardzo duże rozczarowanie. "Konstytucję nowej generacji roku 2030" ma pisać Przyłębska, Marek Jurek i 90letni Józef Zych? Szkoda, nie możemy mieć w Polsce ładnych rzeczy.

Dyktatura Piłsudskiego rozpoczęła się maju 1926 roku z hasłem moralnej odnowy państwa. Trzynaście lat później, we wrześniu 1939 roku, Polska wchodziła w wojnę z PKB per capita stanowiącym 44% poziomu Niemiec, z produkcją przemysłową na poziomie 72% roku 1929 podczas gdy reszta Europy osiągała 127%, z dwoma milionami karłowatych gospodarstw rolnych nietkniętych przez reformę rolną i z 4% elektryfikacji wsi. Dane mówią precyzyjnie, ile kosztowała ta zamrożona dekada. PKB per capita Polski wzrosło między rokiem 1929 a 1938 o zaledwie 3%. W tym samym czasie Niemcy wzrosły o 30%, Węgry o 25-30%, Czechosłowacja o 10-15%, a nawet peryferyjne Bułgaria i Jugosławia urosły o odpowiednio 27% i 23%. Polska nie tylko nie zbliżyła się do liderów, ale traciła pozycję nawet wobec Rumunii i Jugosławii. Dystans do Niemiec mierzony PKB per capita wynosił w 1929 roku 44% i w 1938 roku wciąż wynosił 44%. Przez dekadę nie zmienił się o nic. Żeby zrozumieć jak do tego doszło, trzeba postawić pytanie nie o pieniądze, lecz o to, kto decydował i na co. Po zamachu majowym faktyczna władza gospodarcza znalazła się w rękach oficerów i legionistów, dla których gospodarka była domeną drugorzędną wobec wojska, a suwerenność mierzono liczebnością armii, nie produktywnością rolnika z Polesia. Minister skarbu Matuszewski był byłym pułkownikiem i szefem wywiadu, nie ekonomistą. Zasadą, którą realizował konsekwentnie, była obrona złotego parytetu za każdą cenę. Gdy Wielka Brytania porzuciła standard złota w 1931 roku, gdy Stany Zjednoczone zdewaluowały dolara w 1933 roku, gdy Czechosłowacja, Węgry i Niemcy przeprowadziły własne korekty monetarne i zaczęły odbudowywać produkcję, Warszawa trwała przy parytecie. Pokrycie dewizowe Banku Polskiego spadło ze 526 milionów złotych w 1929 roku do 27 milionów w 1935 roku, stopy procentowe utrzymywano na poziomie 5-7,5% przy faktycznej deflacji, co oznaczało realne oprocentowanie kredytu rzędu 15-20%, a PKB skurczył się o 52%. Polska porzuciła standard złota de facto dopiero w kwietniu 1936 roku, sześć lat po tym jak zaczęło to robić otoczenie. Ekonomiści, którzy od początku kryzysu artykułowali argumenty za dewaluacją i interwencjonizmem, byli ignorowani konsekwentnie, bo żaden z nich nie był legionistą i żaden nie chodził na herbatkę do Belwederu. Reforma rolna jest osobnym rozdziałem tej samej historii. Ustawa z 1925 roku zakładała parcelację 200 tysięcy hektarów rocznie. W całym okresie 1926-1938 rozparcelowano 65,6% planu, przy czym znaczna część trafiła na uzupełnienie i tak za małych gospodarstw. Czechosłowacja zreformowała 4 miliony hektarów, kraje bałtyckie przeprowadziły quasi-konfiskatę wielkiej własności w ciągu kilku lat po odzyskaniu niepodległości. Polska szacowała liczbę zbędnych ludzi w rolnictwie na cztery do ośmiu milionów, a ziemiaństwo pozostawało naturalnym zapleczem towarzyskim sanacyjnej elity i nikt nie parcelował własnych salonów. Eugeniusz Kwiatkowski wrócił do rządu w październiku 1935 roku, po śmierci Piłsudskiego, i w ciągu czterech lat zrobił rzeczy, których nie zrobiono przez poprzednią dekadę. COP, Stalowa Wola, PZL Mielec, plan piętnastoletni zakładający prawdziwą industrializację i wyrównanie dysproporcji między Polską A i Polską B, wszystko to były projekty człowieka, który rozumiał ekonomię i miał mandat do działania. Ale lata 1926-1935 były za nim, nie przed nim, i plan piętnastoletni nie zdążył wyjść poza szkic wstępny. Sanacja dostała dekadę spokoju i dobrej koniunktury i spędziła ją na trwaniu przy strukturach, które dawały komfort tym na górze. Reformy były możliwe i artykułowane przez kompetentnych ludzi, a blokował je aparat władzy zbudowany z oficerów, których kryterium doboru była lojalność wobec Brygadiera, a nie rozumienie procesów ekonomicznych.

Klasyczny przypadek czytania bez zrozumienia zapisu konstytucji o ochronie instytucji małżeństwa przez państwo. Otóż nie: nie oznacza to, że małżonkom chcącym zakończyć swój związek będzie się rzucało kłody pod nogi.

Nie. Jak ktoś tu dziś celnie zauważył - za tym wetem @NawrockiKn stoi ideologiczne, prawicowe zacietrzewienie. BTW dla naszej prawicy rozwody to rzecz powszednia. Zakłamani obłudnicy.

Panie Prezydencie, w sprawie tej rady ds. nowej Konstytucji. Najpierw masa, potem rzeźba... Najpierw szacunek wobec obecnej a potem myślimy o nowej.

Polska miała już jednego Piłsudskiego i może wystarczy - po tym, co tenże zaaplikował Polsce po 1926 r. A za półtora tygodnia setna rocznica puczu majowego, który zniszczył młodą polską demokrację i spowolnił rozwój państwa. Więcej o tym w mojej odpowiedzi na ankietę "Wiadomości Historycznych", piśmie dla nauczycieli.

Zawieraniem małżenstw zajmują się Urzędy Stany Cywilnego, więc logiczne jest, że również one powinny przeprowadzać rozwody, gdy obie dorosłe osoby tego chcą, a sprawy majątkowe zostały przez nich polubownie uregulowane.

Napiszę wprost: trwający od dwóch godzin wyścig polskich polityków o to, kto bardziej przyczynił się do uwolnienia Andrzeja Poczobuta, jest wysoce żenujący.

Na odchodnym Cenckiewicz "pochwalił" się, że weto do SAFE, to była jego robota. Teraz rozumiecie dlaczego wychowankowie Macierewicza nigdy nie powinni mieć wpływu na polską obronność.