𝐒𝐞𝐫𝐚𝐩𝐡𝐢𝐧𝐚🌷 (ถอน)

(มาแจ้งว่าถอนเซราฟีนาแล้วนะคะ เนื่องจากหลังจอไม่มีแรงแอคทีฟ รวมถึงยังรู้สึกเล่นสาวๆไม่ค่อยเข้ามือเท่าไหร่🥺 ขอโทษทุกๆคนที่ทางเราไม่ได้ต่อโรลหรือตอบเดมนะคะ🙇🏻 ขอบคุณทุกคนที่เข้ามาเล่นและพูดคุยกันมากๆค่า ไว้โอกาสหน้าเจอกันใหม่นะคะ)

@Rowen_PIL (เลดี้โรวีน่าาาา🥺🥺 ไว้เจอกันใหม่นะคะะะ💕💕)

@Seraphina_PIL (เลดี้เซเรฟินาาา 🥺🥺)

(มาแจ้งว่าถอนเซราฟีนาแล้วนะคะ เนื่องจากหลังจอไม่มีแรงแอคทีฟ รวมถึงยังรู้สึกเล่นสาวๆไม่ค่อยเข้ามือเท่าไหร่🥺 ขอโทษทุกๆคนที่ทางเราไม่ได้ต่อโรลหรือตอบเดมนะคะ🙇🏻 ขอบคุณทุกคนที่เข้ามาเล่นและพูดคุยกันมากๆค่า ไว้โอกาสหน้าเจอกันใหม่นะคะ)

(ส่วนแอคเดี๋ยวทางเราจะมาทยอยเคลียร์ภายหลัง สามารถอัลฟอลได้เลยนะคะ🙌🏻💕)

#BURRELSBALLPILss2 ในช่วงดนตรีต้อนรับเหล่าท่านชายท่านหญิงที่เข้าร่วมงาน นักร้องสมญานามวีนัสถูกรับเชิญให้มาร้องเพลงอยู่ราว เพลงสองเพลง เธอไม่ได้มีหน้าที่มาร่วมงาน แต่มาเพื่อเป็นหนึ่งในเสียงเพลงพื้นหลังของงานรื่นเริงนี้ ไม่ได้ตั้งใจจะอยู่นานตั้งแต่แรก เพียงมาทำตามคำว่าจ้าง +

#BURRELSBALLPILss2 #โรลเปิด บริททานีหายไปเเล้ว เธอมีความสุขกับการเต้นรำร่วมกับบุรุษมากหน้าหลายตา ผิดจากพี่น้องที่เหลือที่นิยมอยู่นิ่งๆหากไม่จำเป็นต้องขยับตัว

#BURRELSBALLPILss2 | โรลปิด @PIL_Franciss เพราะนี่คืองานสังคมอย่างเป็นทางการครั้งแรก เซราฟีนาแอบประหม่าไม่น้อยเมื่อต้องเต้นรำกับใครสักคนในสถานการณ์เช่นนี้ การเต้นรำครั้งแรกจึงกลายเป็นของอาจารย์ผู้คอยสอนสั่งมารยาทของเธอมาแต่เด็ก

#BURRELSBALLPILss2 | (สามารถแวะมาบวกทักทายได้) ตระกูลบลูเทินไฮน์ก้าวเข้าสู่งานเลี้ยง ดยุคและดัชเชสผู้เพียบพร้อมตามตามด้วยบุตรีคนโตอย่างเซราฟีนาผู้ก้าวเข้าสู่วงสังคมอย่างเป็นทางการ เธอคลี่ยิ้มเล็กน้อยอย่างสง่างามและเป็นมิตรและไม่มากจนเกินงาม

@PIL_Nathaniel "การเต้นรำนั้นทำให้เราจดจ่อและมองเห็นสีหน้าของคู่มากกว่าใคร แต่การพูดคุยจะทำให้เรานั้นได้เพลิดเพลินไปกับการสนทนา อีกทั้ง.." เธอยื่นแก้วไปตรงหน้า "ยังมีของอร่อยให้ดื่มผ่อนคลายอีกด้วย"

@PIL_Nathaniel เธอยืนรออยู่เช่นนั้นจนกระทั่งแก้วสูงถูกยื่นมา เธอรับมันเอาไว้พลางกล่าวขอบคุณ "สำหรับฉันมันทั้งคล้ายแต่ก็มีความต่างเล็กน้อย" เธอจิบน้ำมะนาวเล็กน้อย ความเปรี้ยวผสมหวานทำให้เธอรู้สึกดีและผ่อนคลาย "ทั้งสองทำให้ได้ทำได้รู้จักกันอย่างลึกซึ้งได้ง่าย แต่ต่างกันที่บรรยากาศ" +

#BURRELSBALLPILss2 "นั่น เลดี้บ้านแรตเช็ทมาแล้ว" "มากันสี่คนงั้นหรอ ? นึกว่าดยุกต์กับมาดามจะมาเสียอีก" "ว่าเเต่เลดี้แคทเทอรีนาแต่งตัวปราณีตกว่าปกติไหมนะ ไม่รู้สิ" (มาเเล้วค่ะ มาเเล้ว โฮรรรรรรรรรร)

#BURRELSBALLPILss2 / แยกรูท / บวกได้ ชายหนุ่มกำลังมองไปนอกหน้าต่างของคฤหาสน์เบอร์เรล กลิ่นอ่อนของน้ำหอมชั้นเลิศช่างเข้ากันได้ดีกับบรรยากาศในค่ำคืนนี้ และ [คุณ] บังเอิญมาพบกับเขาที่ระเบียงทางเดินไร้ผู้คนนี้อย่างพอดิบพอดี "สวัสดียามค่ำครับ หวังว่าผมคงจะไม่รบกวนคุณนะ" cms. Gingi

#BURRELSBALLPILss2 (บวกทักทายเต้นรำกันได้นะคะ🥺) งานสังคมแรกหลังจากเปิดตัว แม้บุตรสาวไวเคาท์เอราแกนจะมิได้คาดหวังตำแหน่งหรือการสู่ขอ แต่ก็ใช่ว่าเธอจะได้รับอนุญาตให้สามารถละเลยการเข้าสังคมได้

@ODETTE_PIL (ชุดเหมาะกับเลดี้มาก สวยมากเลยค่ะ😭💕)

#BURRELSBALLPILss2 | #เปิดโรล | #บวกได้ งานเลี้ยงคับคั่งด้วยแขกมากมาย วิลเลียมยืนท่ามกลางบทสนทนาไม่รู้จบ เขาไม่อาจปลีกตัวได้แม้เพียงครู่ จนวิลเลียมไปสบตากับ [คุณ] เข้า (แวะมาทักทาย พูดคุยกันได้นะคะ 🥺)

#BURRELSBALLPILss2 29 May 19:45 — ราชสีห์กับดอกไอริสคือสัญลักษณ์ที่อยู่บนตราประจำตระกูล ‘ เดินผ่านพรมสีน้ำเงินพร้อมผู้นำ ‘ สายตาสบมองมือที่ยื่นมาในระดับที่พอดีกับส่วนสูงของเธอแล้วนิ่งคิดไปครู่หนึ่ง นี่อาจจะเป็นครั้งแรกหลังจำความได้ที่ได้จับมือพ่อของตัวเอง คล้ายตัวเล็กลงไปถนัดตา อดไม่ได้ที่จะรู้สึกแปลก กระนั้นระหว่างพวกเขาก็มีแค่ความเงียบเหมือนทุกครั้ง “ … ” “ … ” ความสัมพันธ์ภายในครอบครัวก็เป็นเช่นนี้มาตลอด .

@UlfricLo_PIL "หากท่านร้องไห้เสร็จเมื่อไหร่ ลองกินขนมหวานๆดูสักชิ้น ความขมขื่นที่ท่านได้รับอาจจะจางลงบ้าง" เอ่ยบอกก่อนที่ตนจะหันกลับไปยืนบังต่อ สภาพตอนนี้เลยกลายเป็นหญิงสาวที่พยายามยืดตัวเชิดหน้า ทำตัวแปลกไม่น้อย

@UlfricLo_PIL เพราะเธอยืนบังจึงได้หันหลังให้ ทำให้ไม่เห็นทั้งสายตาหรือรอยยิ้มที่ขมขื่น "ดื้อดึงเสียที่ไหนกัน ท่านดื้อดึงยิ่งกว่าอีก" เธอกล่าวด้วยน้ำเสียงสบายๆ ไม่ได้ต่อว่าคืนแต่อย่างใด แต่ใบหน้าแอบหันมองเล็กน้อย +

#DEBUTANTEPILss2 | โรลเปิด | |แยกรูท| | เปิดสตอรี่ | 🕗 ช่วงเย็น-ค่ำ 📍โถงเต้นรำ || Price of the beast || เสียงงานรื่นเริงสังสรรค์ฉลองเลี้ยงน่ายินดีหลังพิธีวันเสมือนพระชาชสมภพนั่นคงพาเหล่าสุภาพบุรุษและสตรีทั้งหลายฉลองรื่นรมย์จับคู่เต้นรำดูสู่ดูใจเหมือนดั่งเคยวันตามขนบทำเนียมหรืออะไรก็แล้วแต่ที่พวกเขาสุดแต่คิด แต่คงไม่ใช่สำหรับบุรุษผูนี้...ชายหนุ่มผู้ยังจมอยู่ในหนองน้ำแห่งนั้นไม่เคยหลุดไปใหน แค่การจะย่างก้าวเข้ามาที่นี่หรือใส่ชุดที่มันดูหลอกตัวเองแบบนี้มันก็แทบจะยากเย็นเสีย หากแต่มันคือคำขอของเธอ...เพียงแค่อยากเห็นพี่ชายคนนี้ พี่ชายผู้ไม่สามารถอยู่เคียงข้างเธอยามทุกข์หรือสุขได้ ใน 12 ปีที่หายไปจากชีวิตนั่น 12 ปีที่พรากทุกอย่างไปจากเขา เหมือนฝืนตัวเองมาทั้งที่เกลียดมัน แต่ก็จำใจฝืนตนเพราะคำสั่งของอสรพิษ แต่ก็เพราะอยากเห็นน้องรักดวงใจน้อยอีกครั้ง ท่ามกลางฝูงทะเลผู้คน บุรุษผู้หลงทางก็ได้แหวกว่ายหมายจะตามหาชีวิตที่ถูกพราก แต่ยิ่งผ่านไปท่ามกลางเสียงบรรเลง ตัวเขาก็ถูกเหมือนรั้งด้วยมือมากมายหลากหลานร้อยพันที่มองไม่เห็น และก่อนที่จะจมไปมากกว่านี้ก็มีสตรีผู้หนึ่ง ไร้นาม ไร้กลึ่นและไร้หน้า ยื่นช่อดอกไมร์เทิลสีสีขาวที่ช่างดูแสนบอบบางมาให้เขา พร้อมกับเศษกระดาษแผ่นหนึ่งที่ถูกพับไว้หลายทบ ไม่ได้ทันจะเอ่ยถามอะไร สตรีไร้นามผู้นั้นก็จากไปเสียก่อนแล้ว ตั้งสติไม่รีรออะไรตัวเขาก็คลี่กระดาษแผ่นนั้นออกมา กระดาษที่คละคลุ้งไปด้วยกลึ่นของน้ำหอมของเธอคนนั้น เบียนก้า น้องรักของเขา ข้อความที่เขียนไว้เพียง เงยหน้ามองออกไปหาสิ่งที่ได้พบ รอวันที่หวนกลับมา กลับสู่บ้านอีกครั้ง เมื่ออ่านเสร็จตัวเขาก็รีบเงยหน้าขึ้น พยายามมองตรงออกไปตามความหมายนั้น เห็นดวงตาสีฟ้าอ่อนเอ่อน้ำตาที่จ้องกลับมา ชุดสีอ่อนชมพูเหมือนวันวานที่หายไป เกศาสีน้ำผึ้งนั่นที่ช่างดูเหมือนปุยเมฆ ถึงจะเพียงชั่วคราว แม้เพียงแค่เสี้ยววิ รอยยิ้มที่ดูเศร้าสร้อยนั่นก็ส่งมอบมาให้เขา ก่อนที่ใบหน้านวลนั่นจะหันจากไป หายไปช้าๆ ในท่ามกลางผู้คน เพราะคำสั่งของนางอสรพิษนั่นมันทำให้เขาวิ่งไปหาเธอไม่ได้ วิ่งไปเช็ดคลาบน้ำตานั่นให้เธอไม่ได้ เขาควรจะเป็นคนแรกที่ได้เต้นรำกับเธอด้วยซ้ำ ถึงเขาจะลืมเลือนการเต้นนั่นไปเสียหมด แต่สิ่งนั้นมันควรเป็นของเขา ถ้าหากวื่งฟาดฟันทุกอย่างได้ บดขยี้ทุกสิ่งที่ขวางทางเขาได้ เข้าไปหาเธอ โอบกอดเธอและหนีจากทุกสิ่ง มันจะทำได้ไหม ? แต่นั่น...คงเป็นการทำลายอนาคตของเธอทุกอย่าง สุดท้ายสิ่งที่เขามอบให้ก็มีเพียงน้ำตาที่หลั่งไหล น้ำตาของเดรัจฉานคราบมนุษย์ผู้นี้ น้ำตาที่เคยคิดว่าหายไปกับนรกแห่งนั้น และมันอาจจะเป็นครั้งสุดท้ายที่ไหลรินออกมา ไร้หน้ากากมารยาที่บดบัง สุดท้ายก็ทำได้เพียงยืนนิ่งไม่ขยับไปใหนมองแผ่นหลังนั่นหายไป ยืนนิ่งเฝ้ารอ ว่าลึกๆ ว่าเบียนก้าน้องสาวของเขาจะวิ่งกลับมาหาเขา แต่ก็เป็นเพียงแค่ความคิด เพราะเขารู้ดีว่านี่คือราคาที่เขาต้องจ่ายไป ยืนนิ่งให้น้ำตามันอาบลงช้าๆ ลืมเลือนผู้คนและรอบตัว จนกระทั่ง... (*Insert* You Who Stumble Upon The Wolf) (มาแจมกันได้นะ 🥺❤️หรือมานั่งอ่านสตอรี่ผ่านๆ ได้ ) **Cms One and Alway - doggoniranam**

@Meradee_PIL "ท่านพ่อชื่นชอบผลงานพวกนี้ไม่น้อยเลยค่ะ บางผลงานจึงถูกเอามาจัดวางเพื่อโอ้อวด บางผลงานจัดวาดเพราะความสวยงาม นานวันเข้าเลยกลายเป็นเช่นนี้" เอ่ยแซวท่านพ่อของตัวเองเล็กน้อย จนมาถึงสวนที่ถูกจัดเตรียมที่นั่งเป็นอย่างดี "ตรงนี้เป็นสวนที่ฉันมักจะมาวาดรูป ลองไปดูไหมคะ"

@Meradee_PIL "ได้สิคะ" ริมฝีปากยกยิ้มหวานละมุน เธอเองก็คิดว่าบรรยากาศวันนี้น่าออกไปด้านนอกไม่น้อย "หากท่านพ่อและท่านแม่ได้ยินคงจะดีใจไม่น้อยเลย" เธอหัวเราะเล็กน้อย พลางพาเดินตรงไปยังทางที่เชื่อมกับสวน +

#โรลปิด @Seraphina_PIL เมราดี้แสนจะเฝ้ารอวันนี้ รถม้าของเธอกำลังเคลื่อนเข้าไปในคฤหาสน์หลังงามของ เซราฟีนา ลีส บลูเทินไฮน์ ผู้เป็นถึงบุตรตรีดยุค แต่อะไรก็ไม่สำคัญเท่าการที่จะได้นั่งวาดรูปด้วยกันและพูดคุยกันอีกแล้ว หญิงสาวสวมชุดสบาย ๆ สีฟ้าอ่อนถักเปียเพื่อความสะดวกยามต้องนั่งวาดรูปกับสหายที่พบเจอโดยบังเอิญ เมราดี้กระชับกล่องสีในมือด้วยใบหน้าเปื้อนยิ้ม ช่วงนี้เธอวุ่นวายกับดนตรีและงานเดบูตองจนไม่ได้แตะสีน้ำมันเลย ถึงเวลาที่จะได้ผ่อนคลายเสียที เมื่อรถม้าจอดสนิทเธอก็ก้าวลงไป มองไปรอบ ๆ ยอมรับว่าประหม่าไม่น้อยเช่นไรเธอก็เป็นสามัญชน การได้มาบ้านขุนนางย่อมเป็นเรื่องน่าหวั่นใจทุกครั้งไป ท่องไว้ ๆ มารยาทกุลสตรีเมราดี้