𝐒𝐭𝐞𝐟𝐚𝐧𝐨📸☕️

#FlowerdanceSVCS3 'ไม่ต้องเต้นให้สวยอย่างใครเขา จงเต้นเอาเท่าที่เราจะเต้นไหว ท่าที่เต้นไม่จำเป็นต้องเหมือนใคร แค่เต้นไปตามทำนองเสียงบรรเลง' ฟีอาน่ากับการเต้นรำหมุนตัวรอบตัวเองของเธอ พาโรดี้มีมโลกสวย(?) Cr.Starica (เปิดก่อนเผื่อมีคนขอเต้นด้วยแล้วมีมจะไม่ได้เล่น---)

ข้อสงสัยไม่ถูกเฉลยเมื่อคุณไม่เอ่ยถาม ล่องลอยจางไปในอากาศพร้อมไออุ่นที่แทรกขึ้นหลังเปิดประตูร้านกุญแจเข้ามา สิ่งที่เขาชม—ก็ไม่ใช่คำหวานที่พูดไปงั้นๆ อย่างที่เคยบอกไว้ เขาไม่เคยโกหกคุณ บางทีก็อาจเพราะมันเป็นชื่อของคุณเขาถึงรู้สึกกับมันแบบนั้นก็ได้ แต่ถึงจะเป็นอย่างไร—ความจริงใจก็ไม่ได้ลดลงเลยอยู่ดี ดวงตาสีอ่อนของวิลเลียมฉายประกายเมื่อแสงตกกระทบโลหะ นิ้วเรียวถอดสร้อยเส้นนั้นออกมาดูชื่อของตัวเองที่สลักปรากฏบนแผ่นจี้ ก่อนสบตากับผู้ให้มัน “ผมต้องเริ่มจากอะไรล่ะ?” ทั้งเรื่องสลักชื่อของคุณลงบนสร้อย แล้วก็การทะนุถนอมหัวใจหนึ่งดวงที่คุณใจดีอนุญาตให้เขาเข้าไปด้วย “แต่ก่อนอื่น…“ ชายหนุ่มหายใจเข้าเล็กน้อยราวกับรวบรวมความกล้า พลางเอ่ยด้วยน้ำเสียงจริงจังขึ้นเพียงเสี้ยวหนึ่ง ”ผมมีเรื่องจะบอก” มือยกขึ้นลูบผ่านใบหน้าตัวเองอย่างคนรู้ดีว่าตัวเองพูดอะไรแบบนี้ไม่เก่งนัก แต่ตอนนี้อยากให้คุณได้ฟัง …แม้มันจะน่าอายจนใบหูแดงไปหมดแล้วก็ตาม เพราะครั้งหนึ่งเคยพูดไว้กับคุณว่าทั้งชื่อ ทั้งชีวิตของเรา มันอาจจะธรรมดายิ่งกว่าอะไร แต่ถ้ามันพิเศษขึ้นมา ก็อาจเพราะมีความรักของใครบางคนอยู่ในนั้น และในวันนี้ เขาก็พบคำตอบของคำถามที่คุณเคยให้ไว้—เป็นคำตอบที่ต่างออกไปจากเมื่อครั้งแรกพบกัน น่าอายจริงๆ นั่นแหละ คนจะพูดหลุบตาหนีไปแล้วด้วยซ้ำ มันก็แค่… ”ผม…เริ่มชอบที่เป็นวิลเลียมแล้วนะ“ วิลเลียมกัดปากตัวเองนิดหน่อย คิดว่าอีกคนคงจำไม่ได้แน่ๆ ย้อนไปตอนนั้นเขาก็คงไม่พ้นเป็นแค่คนเพี้ยนๆ ที่มากวนเวลาสงบยามค่ำ ทว่าตั้งแต่วันนั้นก็สงสัยมาตลอดว่าจะชอบที่เป็นตัวเองได้เมื่อไหร่ ตั้งคำถามว่ากล้าดียังไงไปวิจารณ์ชื่อของคุณตั้งแต่ครั้งแรกที่พบเจอ แล้วพอมันได้คำตอบแล้ว วันนี้—ก็เลยอยากให้คุณเป็นคนแรกที่ได้ยินมัน “ผมว่าผมชอบตัวเองมากขึ้น” “ชอบที่เป็นอยู่” รู้สึกถึงความสุข แม้ในยามฝนพรำ หิมะโปรย หรือกระทั่งสายฟ้าฟาดกระหน่ำ และที่เป็นได้อย่างนั้น ”…คิดว่าเพราะเธอเลย“ จากนั้นถึงหลุดหัวเราะน้อยๆ ใส่ความคิดฟุ้งซ่านของตัวเอง รีบหันไปมองโต๊ะงานสลักอย่างเก้กังเพื่อไม่ให้คุณสับสนเกินไป ก็ไม่รู้หรอกว่ามันเป็นเพราะรักคุณ หรือเพราะถูกคุณรัก ที่ทำให้ความคิดในใจเขาเปลี่ยนรูปไปได้เรื่อยๆ แต่ไม่ว่าเหตุผลไหน— ในทุกช่วงเวลาที่ผ่านมาระหว่างกัน ก็ทำให้รู้แล้วว่าต่อให้เป็นหลุมลึก หรือห้องปิดตาย ก็คงจะมีเสียงโน๊ตที่คุ้นเคยดังออกมา บรรเลงโดยอลิส ฮัลลาร์ด และถูกรับฟังโดยวิลเลียม บัคแลนด์ที่ยืนอยู่ไม่ห่างกัน เขาจะยืนอยู่ตรงนั้น โอบกอดทั้งชื่อและสกุลของกันและกันไว้ ไม่ปล่อยให้โดดเดี่ยวอีกเลย ┉┅━━━━━━━━━━┅┉ youtu.be/857oh7Y2_rA?si… ( สงสาร ตอบช้า ปิดก็ได้ > < ยังต้องไปพบเจอชายในอดีตของหนูอลิสอีก ! แต่เพลงน่ารัก..คอมฟี่…มาก… ฮือๆ ขอบคุณสำหรับโรลคั้บ )

@SVCS_Nympheline (ฝากแกะผมเค้าก่อนหลับปุ๋ยที ⭐️) 🎶 Now playing: Wonderland Reverie open.spotify.com/track/2YfS0cVD… ใครกันหนอช่างไม่ระวังตัวเอาเสียเลย จะคนเมาไม่รู้เรื่องก็ดี หรือจะคนลักพาตัวสาวแปลกหน้าเข้าบ้านก็ดี บางทีก็อาจจะพอกันทั้งคู่...? วันที่หนึ่งใบไม้ผลิผันผ่านไวเกินทันตั้งตัว +