(18) โจวปิงซาน ()​

[18] โจวปิงซาน docs.google.com/document/d/10P…

@Tbox_MuYanzi มือหยาบกุมประสานมือไว้แนบอกตน สัมผัสได้ถึงสิ่งที่อยู่ในอก สัญญาณแห่งชีวิต ไม่ว่า​จะร้ายหรือดี ไม่ว่าจะเป็นความจริงหรือความฝัน เขาจะทำทุกอย่าง ให้เราได้อยู่เคียงข้างกัน กายโอบกอดเข้าหา ซุกใบหน้าแนบใกล้ เปลือกตาเคลื่อนหลับลง ติดตามคนรักสู่ห้วงนิทรา

@Tbox_MuYanzi ปิงซานนั่งอยู่อย่างนั้น เขาเอียงใบหน้าแนบเข้าหา มือลูบหลังศีรษะของคนรักแผ่วเบา กอดรั้งไว้อย่างมั่นคง ครั้นลมหายใจของคนรักช้าลง จึงค่อยประคองเยี่ยนจื่อลงนอนหนุนหมอน เกลี่ยเส้นผมออกจากใบหน้า มือหนึ่งรั้งผ้าห่มขึ้นคลุมกาย ตะแคงร่างลงนอนเคียงข้าง นัยน์ตาทอดมอง +

เมามากแต่ยังไม่สลบ ยกแขนคล้องคอคนรักแบบอ้อนๆ ซุกหน้ากับซอกคอ งึมงำๆเสียงเบา

@Tbox_MuYanzi ปิงซานหลับตาลงรับสัมผัสนั้น เขายิ้มกว้าง มีแต่ความสุขฉายในสีหน้าและแววตา "แค่มีคุณอยู่ตรงนี้... ผมก็ไม่กลัวอะไรอีกแล้วล่ะ" เขายิ้มกว้างขึ้นจนตาหยี ยื่นใบหน้าเข้าไปใกล้ สบสายตาของคนรัก จุมพิตอบอุ่นประทับลงอีกครั้ง

@TBOX_Bingshan เยี่ยนจื่อยกตัวขึ้น แนบจุมพิตลงบนหน้าผากอีกฝ่ายอย่างแผ่วเบา

@Tbox_MuYanzi "คุณคือปัจจุบันของผมเสมอ เยี่ยนจื่อ" "... และผมสัญญากับคุณแล้ว ว่าจะไม่ทำให้คุณต้องเสียใจ" twitter.com/TBOX_Bingshan/…

@Tbox_MuYanzi นัยน์ตาที่เยี่ยนจื่ออาจไม่เห็นหม่นหมองลง... มันแปรเป็นเย็นเยียบ ฉายชัดความเคียดแค้น... แต่เพียงชั่วพริบตา ก็เหลือแต่ความอบอุ่นอ่อนโยนดังเก่า "ผม... ก็เจ็บ" ริมฝีปากคลี่ยิ้ม "แต่คุณคงรู้ มันเจ็บไม่นานหรอก เพราะผมไม่มีวันปล่อยคุณไปง่ายๆคนเดียวแบบนั้น" +

@Tbox_JinGuang (นายทำดีมากน้อง พี่นี่เซฟไว้เต็มไปหมด /เป็นเครื่องซักผ้า)

@Tbox_MuYanzi สัมผัสถึงความรู้สึกบางอย่าง... ปิงซานขยับสวมกอดคนรักแนบอก "ผมรักคุณนี่นา เยี่ยนจื่อ คนดีของผม" "ผมก็แค่... อยากใช้ชีวิตสุขสงบ นอนตื่นมาเห็นหน้าคุณทุกวัน อยู่ด้วยกันไปจนแก่เฒ่า... ใช้เวลาอยู่ร่วมกันกับคุณ" "ที่สำคัญ ผมไม่ได้ดูแลคุณฝ่ายเดียวเสียหน่อย..." twitter.com/Tbox_JinGuang/…

@TBOX_Bingshan คนเมาซบหน้านิ่งอยู่กับบ่ากว้าง ซ่อนสีหน้าและแววตา “....” “...ปิงซาน” “คุณเหนื่อยหรือเปล่าที่ต้องมาดูแลผม?” น้ำเสียงมีความเศร้าแฝงอยู่

@Tbox_MuYanzi มือเอื้อมโอบบ่าอีกคนให้ซบใกล้ยิ่งขึ้น ใบหน้าเอียงแนบกับศีรษะเยี่ยนจื่อที่เข้ามาคลอเคลีย ได้กลิ่นสุราชัดเจน นัยน์ตาทอดมองอ่อนโยน "ผมอยู่กับคุณเสมอ ไม่มีวันไปไหนอยู่แล้วครับ" กระซิบเสียงเบาตอบ

@TBOX_Bingshan “ขอบคุณครับ” รับแก้วน้ำมาถือไว้ ค่อยๆยกขึ้นจิบอย่างว่าง่าย ริมฝีปากชุ่มชื้นขึ้น เขาวางแก้วลงตรงโต๊ะข้างหัวเตียง เห็นคนรักนั่งลงเคียงข้างก็ขยับเข้าไปกอด คล้องแขนไว้กับช่วงเอว เอนใบหน้าซบบ่า งึมงำเสียงเบา “...อยู่กับผมได้ไหม?”ไถศีรษะคลอเคลียอย่างอ้อนๆ

@Tbox_MuYanzi เขาวางของทุกอย่างไว้กับโต๊ะหัวเตียง บรรจงรินน้ำลงในแก้วราวครึ่งหนึ่ง "จิบน้ำสักหน่อยก่อนเถอะครับ" นิ้วมือข้างที่ว่างเกลี่ยเส้นผมปรกหน้าของคนรักให้เสยขึ้นและทัดใบหู "ถ้าจะอาเจียน หรืออยากไปห้องน้ำ บอกผมก่อนนะ" ปิงซานทิ้งตัวลงนั่งเคียงข้าง พูดติดขำขันทั้งรอยยิ้ม

@TBOX_Bingshan “...ไม่ไหวครับ” ริมฝีปากแย้มรอยยิ้มหวาน โหนกแก้มแดงเรื่อ พยายามหยีตามองของที่อยู่ในมืออีกฝ่าย “...น้ำเหรอครับ” เยี่ยนจื่อกระพริบตาช้าๆ ยกมือขึ้นลูบใบหน้า

@Tbox_MuYanzi "เดี๋ยวผมสั่งรูมเซอร์วิสให้นะครับคนดีของผม... " พูดไปงั้นแหละ ไม่รู้เมนูจะมีไหม... มือเร่งค้นหาคีย์การ์ดเปิดห้อง ก่อนจะประคองคนรักให้นั่งบนเตียง พิงหัวเตียงแทนเขาไปก่อน ปิงซานผละไปปิดประตู หยิบแก้วน้ำกับขวดน้ำเปล่า กับผ้าผืนเล็กจากในห้องน้ำ เดินกลับมาหา "คุณไหวมั้ยเนี่ย... "

@TBOX_Bingshan "ปิงซาน..." ปรือตามองคนอุ้ม กระชับแขนกอดแน่นขึ้น ดูเหมือนจะไม่รู้สึกถึงความทุลักทุเลของอีกฝ่าย "...ผมอยากกินติ๋มซำ" เมาแล้วพูดชื่อของกิน สงสัยจะหิว

@Tbox_Censhan (ขอบคุณสำหรับความเหนื่อยยากด้วยค่า สนุกมากๆ ดูต้องใช้สติสุดๆ ✨ รายละเอียดใดๆน่ารักมากๆเลยค่ะ)

(เมื่อคืนวุ่นๆ จนลืม(...) ขอบคุณทุกคนที่มาเล่นวันไนท์กันนะขอรับ)

@Tbox_MuYanzi ปิงซานมองหน้าคนรัก ยังคงยิ้มกว้าง "ขอบคุณคุณด้วยครับเยี่ยนจื่อ ที่ให้โอกาสผมได้อยู่ข้างๆมาจนถึงตอนนี้" ก้าวเดินมั่นคงไปด้านหน้า อบอุ่นเคียงข้าง รายล้อมด้วยทะเลและแสงดาวงดงาม

@TBOX_Bingshan “คุณดูดีขนาดนี้ ไม่เหมือนแบ็คกราวนด์ซักหน่อย” ส่ายหน้ายิ้มๆ เลื่อนดูภาพถัดไป “ผมรู้สึกว่าภาพถ่ายมีชีวิตชีวา เพราะว่าพวกเราอยู่ด้วยกัน” หันหน้าไปยิ้มให้ ดวงตาหยีลง “ขอบคุณที่อยู่กับผมนะครับปิงซาน”

ล้างหน้าล้างตาทำธุระสดชื่นขึ้น จึงเดินไป #ห้องอาหาร ดื่มแต่น้ำเปล่า หาอาหารง่ายๆรองท้อง

@Tbox_MuYanzi เขารอให้เยี่ยนจื่อเลื่อนรูปเอง ไม่ได้แตะต้องหน้าจอในมือ ยิ้มกว้างกับภาพนั้น "น่ารักออกครับ...ผมนี่สิทำหน้าเหมือนเดิมทุกรูป เหมือนแบ็คกราวนด์รูปถ่ายให้คุณเลย"

@TBOX_Bingshan “ได้สิครับ” เลื่อนเปิดหน้าจอสมาร์ทโฟนให้อีกฝ่ายดูรูปที่พวกเขาถ่ายด้วยกัน “รูปนี้ผมทำหน้าตลกดี” เลื่อนไปถึงรูปที่พองแก้มกลมเหมือนปลาปักเป้า เขาหัวเราะเบาๆ

@Tbox_MuYanzi "น่าเสียดายที่กล้องคงถ่ายได้ไม่เหมือนที่เราเห็น" มือที่แตะบ่าอีกฝ่ายเลื่อนมาประคองข้างศีรษะ แทรกปลายนิ้วในเรือนผม ก่อนจะแตะปลายจมูกตนเข้่ากับข้างแก้มของเยี่ยนจื่อ ลดมือลงกลับมาแตะแขนขวาของคนรัก "... ขอผมดูรูปเมื่อกี้ด้วยคนได้ไหม"

@Tbox_MuYanzi แสงไฟจากริมทางเดินและเรือนพักทอสะท้อนระยิบระยับบนผืนน้ำ เหนือขึ้นไปบนฟ้า ดวงดาวพร่างพรายเต็มผืนฟ้า ปิงซานโอบบ่าเดินเรื่อยอ้อยอิ่ง กลิ่นไอทะเลรายล้อมรอบกาย นัยน์ตาเคลื่อนขึ้นมองฟ้า -​ แม้ไม่ได้ศึกษาดาราศาสตร์มากนัก ใช้ดวงดาวเพียงเพื่อหาทิศทางและคำนวณองศา แต่ความงดงามย่อมจับใจ +

@Tbox_MuYanzi แขนเอื้อมโอบบ่าคนข้างตัวเข้าหา เอียงใบหน้าแนบชิด ปิงซานยิ้มกว้างตาหยี มองตรงยังเลนส์กล้องมือถือ แววตาเป็นประกายแห่งความสุขฉายชัดเจน ทั้งในตัวเขา และในภาพถ่าย

@TBOX_Bingshan มองนัยน์ตาใสซื่อของอีกฝ่าย เยี่ยนจื่อยิ้มหวาน “คุณอยากถ่ายรูปเหรอ ผมเอามือถือมานะ” ล้วงมือเข้าไปในกระเป๋ากางเกง หยิบมือถือตัวเองออกมา ไม่รู้ว่าไปเอาคืนมาตอนไหนหรือว่ามันอยู่ในกระเป๋ามาตั้งแต่แรก เลื่อนไปยังโหมดถ่ายภาพ ชูแขนออกห่างตัว ขยับเข้าไปใกล้จนใบหน้าชิดกัน “ยิ้มนะครับ”

@Tbox_MuYanzi สายตามองสังเกตทุกกิริยา มือซ้ายสอดนิ้วประสานมือขวา ขยับกายแนบเข้าหา ครั้นเดินไปเรื่อยถึงทางเดินเหนือท้องทะเล เขาก็ค้นหามือถือในกระเป๋าตนเอง... "เยี่ยนจื่อ ผมล่ะอยากถ่ายรูปเราเก็บไว้ชะมัดเลย แต่ดูเหมือนผมจะลืมหยิบมือถือมาด้วย" มองหน้าอีกฝ่ายแบบลังเล นัยน์ตาใสซื่อยิ่งนัก

@TBOX_Bingshan “นั่นสินะ ผมก็ลืมไปเลย” โคลงศีรษะคล้ายพึ่งนึกขึ้นได้ เขาดึงแขนกลับมาอย่างนุ่มนวล สองมือปลดกระดุมด้านหน้า ค่อยๆถอดชุดฮู้ดหมีออกเผยให้เห็นเสื้อตัวใน ก้มตัวลงหยิบชุดมาพาดไว้บนแขนข้างซ้าย มือขวาเคลื่อนไปจับมือคนรักเหมือนเดิม ก้าวเดินไปพร้อมกัน

@Tbox_MuYanzi ปิงซานคว้าแขนคุณหมีสีน้ำตาลมากอดแนบ ก้าวเดินไปยังทางเดินเหนือผืนน้ำอย่างเชื่องช้า... แต่แล้วก็หยุดนิ่ง "คุณจะใส่ชุดนี้ไปเดินรับลมทะเลจริงๆใช่ไหมครับ..." ริมฝีปากยักขึ้น จนเห็นลักยิ้มข้างแก้ม

@TBOX_Bingshan “ไม่ใช่ตอนนี้หรอกครับ” ส่ายหัวยิ้มๆ นัยน์ตาเป็นประกายวิบวับ ยื่นใบหน้าเข้าไปใกล้ก่อนจะหอมแก้มคนรัก “ขอบคุณครับ” ไม่รู้ว่าขอบคุณที่ปิงซานช่วยจัดทรงผมให้หรือว่าขอบคุณที่อีกฝ่ายจะยอมใส่ชุดหมีแพนด้าเป็นเพื่อน

@Tbox_MuYanzi เอื้อมมือจัดแต่งทรงผมอีกฝ่ายไปเรื่อย ก่อนจะสบตาเมื่อได้ยินประโยคสุดท้าย ทำหน้างงๆ คิ้วมุ่นเคลื่อนขึ้นสูง "... ก็... ได้อยู่ครับเยี่ยนจื่อ" หน้าตาชัดเจนว่าไม่เข้าใจเลย แต่เพราะถูกถามจึงตอบรับ "แต่... คงไม่ใช่ตอนนี้หรอกใช่ไหมครับ... " ท้ายเสียงอ่อนลง

@TBOX_Bingshan “ผมเองได้ใส่ชุดหมีสีน้ำตาล ยังขาดหมีแพนด้าอีกตัว คุณสนใจไหมครับปิงซาน”