(08) มู่เยี่ยนจื่อ

ชวนมาเล่น Two Rooms and A Boom วัน้สาร์ที่ 16 พค. เวลา 2 ทุ่มครับ วิธีเล่นกับรายชื่อดูได้ในนี้ครับ docs.google.com/document/d/1iM…

@Tbox_YongChen (บาดแผลไม่อาจลดทอนความงามขององค์หญิงได้ขอรับ🥺/แต่ข้าเห็นแล้วก็ช้ำใจนัก)

@Tbox_YongChen (องค์หญิงทรงพระสิริโฉมมากขอรับ /หลังมือท่าน...🥺)

@TBOX_Bingshan เยี่ยนจื่อมองภาพของตนที่สะท้อนในแววตาคู่นั้น จุมพิตตอบนุ่มนวล ผละออกมา แนบหน้าผากกับอีกฝ่ายเนิ่นนานราวกับต้องการจดจำช่วงเวลานี้ไว้ โอบกอดแผ่นหลังกว้างแน่นขึ้น ซุกใบหน้ากับซอกคอก่อนจะปิดเปลือกตาลง ผ่อนลมหายใจยาว จมลงสู่ห้วงนิทราในไม่ช้า หากเป็นความฝัน เขาอยากหลับฝันดีตลอดไป

@Tbox_MuYanzi ปิงซานหลับตาลงรับสัมผัสนั้น เขายิ้มกว้าง มีแต่ความสุขฉายในสีหน้าและแววตา "แค่มีคุณอยู่ตรงนี้... ผมก็ไม่กลัวอะไรอีกแล้วล่ะ" เขายิ้มกว้างขึ้นจนตาหยี ยื่นใบหน้าเข้าไปใกล้ สบสายตาของคนรัก จุมพิตอบอุ่นประทับลงอีกครั้ง

เมามากแต่ยังไม่สลบ ยกแขนคล้องคอคนรักแบบอ้อนๆ ซุกหน้ากับซอกคอ งึมงำๆเสียงเบา

@TBOX_Bingshan เยี่ยนจื่อยกตัวขึ้น แนบจุมพิตลงบนหน้าผากอีกฝ่ายอย่างแผ่วเบา

@TBOX_Bingshan “คุณยังสัญญากับผมไม่เปลี่ยนเลยนะ” ลืมตาขึ้น ผละออกมา ยกมือขึ้นประคองแก้มคนรัก “ผมกลัวคำสัญญา...เพราะทุกครั้งมันจะถูกทำลายลงด้วยมือของคนใดคนหนึ่งเสมอ” แววตาสั่นไหวค่อยๆเปลี่ยนเป็นมั่นคง “...แต่เพราะคนที่สัญญาคือคุณ ผมเชื่อในตัวคุณเสมอ ปิงซาน” +

@TBOX_Bingshan “คุณอยู่ห่างแค่เอื้อมมือ แต่ผมกลับยื่นมือไปหาคุณไม่ได้...ภาพสุดท้ายที่ผมเห็นก่อนที่ทุกอย่างจะมืดลงคือใบหน้าของคุณ” “...ผมเจ็บ เจ็บมากๆ”

@TBOX_Bingshan เยี่ยนจื่อกระชับอ้อมกอด หลับตาลง สูดกลิ่นอายของคนรัก “ผมก็รักคุณ ปิงซาน” เขาเอ่ยคำที่มักจะไม่พูดออกมา “ผมอยากดูแลคุณ อยากอยู่กับคุณตลอดไป อยากตื่นมาพร้อมคุณ และหลับตาลงพร้อมคุณ ผมเคยฝันว่าผมเห็นคุณอยู่ตรงหน้า แต่ผมไม่มีโอกาสบอกว่าผมรัก...” +

@TBOX_Bingshan คนเมาซบหน้านิ่งอยู่กับบ่ากว้าง ซ่อนสีหน้าและแววตา “....” “...ปิงซาน” “คุณเหนื่อยหรือเปล่าที่ต้องมาดูแลผม?” น้ำเสียงมีความเศร้าแฝงอยู่

@Tbox_MuYanzi มือเอื้อมโอบบ่าอีกคนให้ซบใกล้ยิ่งขึ้น ใบหน้าเอียงแนบกับศีรษะเยี่ยนจื่อที่เข้ามาคลอเคลีย ได้กลิ่นสุราชัดเจน นัยน์ตาทอดมองอ่อนโยน "ผมอยู่กับคุณเสมอ ไม่มีวันไปไหนอยู่แล้วครับ" กระซิบเสียงเบาตอบ

@TBOX_Bingshan “ขอบคุณครับ” รับแก้วน้ำมาถือไว้ ค่อยๆยกขึ้นจิบอย่างว่าง่าย ริมฝีปากชุ่มชื้นขึ้น เขาวางแก้วลงตรงโต๊ะข้างหัวเตียง เห็นคนรักนั่งลงเคียงข้างก็ขยับเข้าไปกอด คล้องแขนไว้กับช่วงเอว เอนใบหน้าซบบ่า งึมงำเสียงเบา “...อยู่กับผมได้ไหม?”ไถศีรษะคลอเคลียอย่างอ้อนๆ

@Tbox_MuYanzi เขาวางของทุกอย่างไว้กับโต๊ะหัวเตียง บรรจงรินน้ำลงในแก้วราวครึ่งหนึ่ง "จิบน้ำสักหน่อยก่อนเถอะครับ" นิ้วมือข้างที่ว่างเกลี่ยเส้นผมปรกหน้าของคนรักให้เสยขึ้นและทัดใบหู "ถ้าจะอาเจียน หรืออยากไปห้องน้ำ บอกผมก่อนนะ" ปิงซานทิ้งตัวลงนั่งเคียงข้าง พูดติดขำขันทั้งรอยยิ้ม

@TBOX_Bingshan “...ไม่ไหวครับ” ริมฝีปากแย้มรอยยิ้มหวาน โหนกแก้มแดงเรื่อ พยายามหยีตามองของที่อยู่ในมืออีกฝ่าย “...น้ำเหรอครับ” เยี่ยนจื่อกระพริบตาช้าๆ ยกมือขึ้นลูบใบหน้า

@Tbox_MuYanzi "เดี๋ยวผมสั่งรูมเซอร์วิสให้นะครับคนดีของผม... " พูดไปงั้นแหละ ไม่รู้เมนูจะมีไหม... มือเร่งค้นหาคีย์การ์ดเปิดห้อง ก่อนจะประคองคนรักให้นั่งบนเตียง พิงหัวเตียงแทนเขาไปก่อน ปิงซานผละไปปิดประตู หยิบแก้วน้ำกับขวดน้ำเปล่า กับผ้าผืนเล็กจากในห้องน้ำ เดินกลับมาหา "คุณไหวมั้ยเนี่ย... "

@TBOX_Bingshan "ปิงซาน..." ปรือตามองคนอุ้ม กระชับแขนกอดแน่นขึ้น ดูเหมือนจะไม่รู้สึกถึงความทุลักทุเลของอีกฝ่าย "...ผมอยากกินติ๋มซำ" เมาแล้วพูดชื่อของกิน สงสัยจะหิว

@Tbox_MuYanzi ปิงซานคว้าเอว อุ้มเยี่ยนจื่อกลับห้องตัวเองอย่างทุลักทุเลพอควรเพราะจริงๆแล้วตัวเท่ากัน (...)​ เขายิ้มน้อยๆกับท่าทางเมามายที่หาดูไม่ได้บ่อยนัก

@TBOX_Bingshan “คุณดูดีขนาดนี้ ไม่เหมือนแบ็คกราวนด์ซักหน่อย” ส่ายหน้ายิ้มๆ เลื่อนดูภาพถัดไป “ผมรู้สึกว่าภาพถ่ายมีชีวิตชีวา เพราะว่าพวกเราอยู่ด้วยกัน” หันหน้าไปยิ้มให้ ดวงตาหยีลง “ขอบคุณที่อยู่กับผมนะครับปิงซาน”

@Tbox_MuYanzi เขารอให้เยี่ยนจื่อเลื่อนรูปเอง ไม่ได้แตะต้องหน้าจอในมือ ยิ้มกว้างกับภาพนั้น "น่ารักออกครับ...ผมนี่สิทำหน้าเหมือนเดิมทุกรูป เหมือนแบ็คกราวนด์รูปถ่ายให้คุณเลย"

ล้างหน้าล้างตาทำธุระสดชื่นขึ้น จึงเดินไป #ห้องอาหาร ดื่มแต่น้ำเปล่า หาอาหารง่ายๆรองท้อง

@TBOX_Bingshan “ได้สิครับ” เลื่อนเปิดหน้าจอสมาร์ทโฟนให้อีกฝ่ายดูรูปที่พวกเขาถ่ายด้วยกัน “รูปนี้ผมทำหน้าตลกดี” เลื่อนไปถึงรูปที่พองแก้มกลมเหมือนปลาปักเป้า เขาหัวเราะเบาๆ

@TBOX_Bingshan ทอดสายตามองทะเล ก่อนจะเงยหน้ามองท้องฟ้าที่เต็มไปด้วยดวงดาว แววตามีความสุข พยักหน้าเบาๆ “ใช่ครับ น่าเสียดาย แต่ผมคิดว่าเป็นแบบนี้ก็ดีเหมือนกัน...การที่เราได้มองด้วยตาตัวเอง ทำให้ภาพนั้นถูกเก็บไว้ในใจ” หลับตาลงรับสัมผัสอุ่นที่คุ้นเคย มุมปากมีรอยยิ้ม ลืมตาขึ้นเมื่อได้ยินเสียงคนรัก+

@TBOX_Bingshan เยี่ยนจื่อยิ้มหวาน นัยน์ตาที่มองตรงไปยังกล้องเป็นประกายไม่แพ้กัน เขานับหนึ่งสองสามก่อนจะกดถ่ายสามสี่ครั้ง เปลี่ยนท่าและเปลี่ยนมุมแล้วกดถ่ายอีกรอบจนได้ภาพที่พอใจ ดูเหมือนจะไม่ได้สนใจวิวท้องทะเลด้านหลังเลยแม้แต่น้อย สนใจเพียงแค่ได้บันทึกช่วงเวลาที่ได้อยู่ด้วยกันเท่านั้น

@Tbox_MuYanzi แขนเอื้อมโอบบ่าคนข้างตัวเข้าหา เอียงใบหน้าแนบชิด ปิงซานยิ้มกว้างตาหยี มองตรงยังเลนส์กล้องมือถือ แววตาเป็นประกายแห่งความสุขฉายชัดเจน ทั้งในตัวเขา และในภาพถ่าย

@TBOX_Bingshan มองนัยน์ตาใสซื่อของอีกฝ่าย เยี่ยนจื่อยิ้มหวาน “คุณอยากถ่ายรูปเหรอ ผมเอามือถือมานะ” ล้วงมือเข้าไปในกระเป๋ากางเกง หยิบมือถือตัวเองออกมา ไม่รู้ว่าไปเอาคืนมาตอนไหนหรือว่ามันอยู่ในกระเป๋ามาตั้งแต่แรก เลื่อนไปยังโหมดถ่ายภาพ ชูแขนออกห่างตัว ขยับเข้าไปใกล้จนใบหน้าชิดกัน “ยิ้มนะครับ”

@Tbox_MuYanzi สายตามองสังเกตทุกกิริยา มือซ้ายสอดนิ้วประสานมือขวา ขยับกายแนบเข้าหา ครั้นเดินไปเรื่อยถึงทางเดินเหนือท้องทะเล เขาก็ค้นหามือถือในกระเป๋าตนเอง... "เยี่ยนจื่อ ผมล่ะอยากถ่ายรูปเราเก็บไว้ชะมัดเลย แต่ดูเหมือนผมจะลืมหยิบมือถือมาด้วย" มองหน้าอีกฝ่ายแบบลังเล นัยน์ตาใสซื่อยิ่งนัก

@TBOX_Bingshan “นั่นสินะ ผมก็ลืมไปเลย” โคลงศีรษะคล้ายพึ่งนึกขึ้นได้ เขาดึงแขนกลับมาอย่างนุ่มนวล สองมือปลดกระดุมด้านหน้า ค่อยๆถอดชุดฮู้ดหมีออกเผยให้เห็นเสื้อตัวใน ก้มตัวลงหยิบชุดมาพาดไว้บนแขนข้างซ้าย มือขวาเคลื่อนไปจับมือคนรักเหมือนเดิม ก้าวเดินไปพร้อมกัน

@Tbox_MuYanzi ปิงซานคว้าแขนคุณหมีสีน้ำตาลมากอดแนบ ก้าวเดินไปยังทางเดินเหนือผืนน้ำอย่างเชื่องช้า... แต่แล้วก็หยุดนิ่ง "คุณจะใส่ชุดนี้ไปเดินรับลมทะเลจริงๆใช่ไหมครับ..." ริมฝีปากยักขึ้น จนเห็นลักยิ้มข้างแก้ม