Sabitlenmiş Tweet
CyrusPersia
2.3K posts


نمونه پارچههای رنگشده با رنگ طبیعیِ استخراجشده از حلزونهای دریایی:
همانطور که پیشتر گفتم، رنگ بهدستآمده، بسته به گونهٔ حلزونِ مورد استفاده، میتوانست طیفهای متفاوتی از ارغوانی تا بنفش ایجاد کند. افزون بر این، با قرار گرفتن در معرض هوا، نور و گرما، شدت و طیف رنگ تغییر میکرد و رنگرزان میتوانستند با کنترل شرایط فرایند، به طیف دلخواه خود از رنگ بنفش دست یابند.

فارسی

پانترکهای بیسواد هنوز تفاوت رنگ طبیعی و رنگ مصنوعی را نمیدانند!
آن رنگ بنفشی که حدود ۱۷۰ سال پیش ساخته شد، رنگ بنفش مصنوعی بود، نه اینکه رنگ بنفش تازه در آن زمان کشف شده باشد. رنگ بنفش طبیعی هزاران سال است که شناخته شده و یکی از گرانبهاترین رنگهای جهان باستان به شمار میرفت. به همین دلیل، این رنگ در بسیاری از تمدنهای باستان، از جمله ایران، روم، چین و ژاپن، نماد شاهی، اشرافیت و ثروت بود و در پوشاک و نمادهای سلطنتی به کار میرفت. دلیل ارزش فوقالعاده این رنگ نیز دشواری تولید آن بود.
در دنیای غرب و خاورمیانه، رنگ بنفش طبیعی عمدتا از چند گونه حلزون بومی دریای مدیترانه به دست میآمد. این حلزونها مادهٔ پیشساز رنگ را در غدهای ویژه تولید میکنند که هنگام تحریک یا آسیب آزاد میشود. برای تولید انبوه، معمولا غدهٔ رنگساز آنها استخراج میشد یا خود حلزونها فرآوری و خرد میگردیدند.
رنگ بهدستآمده بسته به گونهٔ حلزون مورد استفاده، میتوانست طیفهای متفاوتی از ارغوانی تا بنفش ایجاد کند. همچنین با قرار گرفتن در معرض هوا، نور و گرما، شدت و طیف رنگ تغییر میکرد و رنگرزان میتوانستند سایهٔ دلخواه بنفش را تنظیم کنند.
این فرایند بسیار زمانبر و پرهزینه بود و به همین دلیل رنگ بنفش به یکی از ارزشمندترین رنگهای جهان باستان تبدیل شده بود.
در شرق آسیا، بهویژه در چین، کره و ژاپن، یکی از مهمترین منابع تولید رنگ بنفش، ریشه گیاه گرومول بنفش بود. ریشهٔ خشک این گیاه را آسیاب کرده و با روشهای سنتی عصارهگیری، رنگدانه بنفش را استخراج میکردند و از آن برای رنگرزی پارچههای نفیس بهره میبردند.

فارسی

درود،
با تمام احترام، نامگذاری ایجیپت ربطی به زورگویی ندارد. دلیل اصلیاش این است که در شهری که ما امروزه آن را شهر باستانی ممفیس مینامیم، معبد مهمی به نام «هوتکاپتاح» وجود داشته که به معنی «خانه روح پتاح» (یکی از خدایان مهم مصر باستان) است. این معبد مرکز اداری و مذهبی بسیار بزرگی بود، به طوری که این نام بعدها روی کل شهر گذاشته شد و حتی به عنوان نام رسمی پایتخت کشور شناخته میشد.
زمانی که تجار یونانی به آن شهر سفر کردند، تلفظ این نام برایشان سخت بود؛ به همین دلیل آن را با تلفظ یونانی «اکوپیتیو» شناختند و بعدها این نام را تعمیم دادند و برای کل سرزمین مصر باستان استفاده کردند. با گذر زمان هم این کلمه کمکم در زبانهای اروپایی به اگیپتیوس و ایجیپت امروزی تبدیل شد. حتی نام قبطیها که مسیحی هستند و هنوز بخشی از زبان مصری پیش از عربی را حفظ کردهاند نیز از همین کلمه اگیپتیوس برگرفته شده است؛ یعنی به مرور زمان مسیرِ اکوپیتیو، گیبتیوس و در نهایت قبطی (گیبتی) را طی کرده است.
کلمه «مصر» هم نامی بیگانه است که از زبانهای سامی وارد شده و معنای «مرز»، «کلانشهر» یا «سرزمین محصور» میدهد. این واژه سامی در واقع به عنوان معادل و جایگزینی برای یکی از نامهای بومی و رسمی خود مصر باستان، یعنی نام «تاووی» به کار رفت. تاووی در زبان بومی مصری به معنی «دو سرزمین» است و به متحد شدن مصر علیا و سفلی اشاره دارد؛ دو سرزمینی که ابتدا از نظر پادشاهی، فرهنگ و جغرافیا جدا بودند و بعدها متحد شدند.
یکی دیگر از نامهای باستانی و بومی این سرزمین «کیمی» یا «کیمیت» بوده که به معنای «سرزمین سیاه» است و دلیلش هم خاک سیاه و تیرهرنگ حاصلخیزی بوده که به خاطر سیلابهای سالانه، اطراف رود نیل وجود داشته و مایه حیات و کشاورزی کشور بوده است. بنابراین این نامها همگی ریشه در جغرافیا و تاریخ خود مصر دارند، نه در تنبلی یا لجبازی اروپاییها.
فارسی

این پنیر خراب شده و اصلا نباید مصرفش کنی.
اون رگههای آبی تیره یا سبزی که داخل خودِ بافت بلوچیز میبینی، کپک استاندارد و مجاز به اسم «پنیسیلیوم روکفورتی» هست. این کپک تو کارخونه به پنیر اضافه میشه، کاملا خوراکیه و اصلاً طعم و بوی خاص بلوچیز مال همین به عمل اومدن پنیر با این قارچه.
اما این لایه سفید، کرکی و پنبهای که روی سطح پنیرت تو عکس نشسته، کپک وحشی و آلودگی محیطی یخچاله. چون بافت این پنیر هم نرمه، ریشههای این کپک جدید تا عمق پنیر نفوذ کرده و پر از سموم خطرناک گوارشیه. اصلا ریسک نکن و کل بسته رو دور بنداز.
فارسی

اسم این نوشیدنی «بابل تی» است و دانههای داخل آن «بوبا» یا «مرواریدهای تاپیوکا» نام دارند. این مرواریدها از نشاستهٔ استخراجشده از ریشهٔ گیاه مانیوک (کاساو) ساخته میشوند. خود مرواریدهای تاپیوکا بافتی ژلهای و جویدنی دارند و بهتنهایی طعم چندانی ندارند؛ بنابراین بخش عمدهٔ طعم بابل تی از شکر، عسل، چای، شیر و سایر طعمدهندههای افزودهشده تأمین میشود. به نظر من، یکی از مهمترین دلایل محبوبیت این نوشیدنی تجربهٔ متفاوت نوشیدن آن است؛ دانههای جویدنی آن حس سرگرمکنندهای ایجاد میکنند و باعث میشوند نوشیدنی آرامتر مصرف شود و دیرتر تمام شود.
فارسی

خیلی عذر میخوام، منو به شهرستانی بودنم عفو کنید🙏🏻 این نوشیدنیا که پشگل گوسفند توش میریزن اسمش چیه؟
sanaz🍊@sanazisana
کافه ها دارن شورشو در میارن دیگه🫥 آخه کیسه فریزر؟!؟!
فارسی

ابتدا باید دانست که هر درباری مترجمهای مخصوص به خود را داشته است؛ افزون بر این، بسیاری از مردم مرزنشین و بازرگانان نیز به دلیل موقعیت خود چندزبانه بودند. در بسیاری از دورهها حاکمان و اشراف نیز به چندین زبان تسلط داشتند؛ برای نمونه، کلئوپاترا به بیش از ۶ زبان از جمله مصری، یونانی و پارتی مسلط بود.
در تاریخ خودمان نیز شاهزاده هرمز (پسر هرمز دوم ساسانی) نمونه بارزی است؛ او بنا بر دلایل سیاسی به روم پناهنده شد. هرمز در آنجا زبانهای رومی و یونانی را آموخت و بعدها حتی در امور ایران به آنها مشاوره میداد.
پیشتر نیز، اسکندر مقدونی که امپراتوری هخامنشی را تصرف کرده بود، کاملا تحت تأثیر فرهنگ ایران قرار گرفت؛ او لباسهای پارسی میپوشید، آداب ایرانیان را دنبال میکرد و سه همسر ایرانی داشت. از این رو، به احتمال زیاد با زبان پارسی آشنایی داشته و همسرانش نیز با زبان یونانی آشنا بودهاند.
مأمون، خلیفه عباسی، نمونه دیگری از این دست است. مادر او (مراجل) بردهای پارسی از منطقه بادغیس در افغانستان امروزی بود. مأمون نیز از نوجوانی تا پیش از خلافت، حاکم خراسان بود و بیشتر کارگزاران حکومتی و نظامیاش را ایرانیان تشکیل میدادند؛ بنابراین به احتمال بسیار زیاد، زبان پارسی را میدانست. در مجموع، پادشاهان و حاکمان بسیاری در طول تاریخ برای پیشبرد اهداف سیاسی و نظامی خود، زبانهای دیگر را فرا میگرفتند.
فارسی

درود،
دیدگاه شما قابل درک است، اما از نظر جانورشناسی، رنگ جرد ایرانی یکدست قهوهای نیست. پوشش بدنی این گونه ترکیبی از تارهای موی قهوهای و خاکستری (معروف به رنگ آگوطی) است که گاهی تم خاکستری آن بیشتر دیده میشود. شاخص اصلی تمایز این حیوان از موش، رنگ آن نیست؛ بلکه دم کاملا پوشیده از موی جرد است که در انتها به یک برس یا منگوله تیره (خاکستری زغالی) ختم میشود، در حالی که موشهای شهری دمی بدون مو دارند. همچنین فرم بدنی جرد کشیدهتر است و توانایی انجام جهشهای بلندی را دارد.
فارسی


Read about the Zanj Rebellion (869–883). The treatment of Black slaves under Abbasid Arab rule was so violently inhumane that a Persian man from near present-day Tehran, Iran, was reportedly horrified when he witnessed it firsthand in southern Iraq. What he saw, mass enslavement, abuse, and systematic dehumanization was so intolerable that he helped ignite a full-scale rebellion. He united enslaved Black people from plantations and labor camps across the region, and for 14 years they waged a desperate war against the Abbasid state. In the end, they were crushed by overwhelming force.
The Arab slave trade was extraordinarily brutal. Countless enslaved Black men were castrated and worked to exhaustion in the scorching heat of southern Iraq’s fields and marshes, treated as disposable labor rather than human beings. Enslaved Black women were routinely exploited, forced into harems or condemned to lives of servitude. This was a deliberate, sustained practice of exploitation and cruelty.
English

Because the Arabs castrated them.
They had the scrotums and penises of African slaves amputated to prevent them from reproducing.
Arab-Muslims ran the largest slave trade in history. And they are still kidnapping Africans and selling them as slaves to this day.
WE HAVE NO FRIENDS/BY ANY MEME NECESSARY@CLG98264897
English

با احترام، این حرف صحیح نیست!
بخش وسیعی از اسپانیا تحت حکومت مسلمانان بود و در بسیاری از مناطق، اکثریت جمعیت را مسلمانان اسپانیایی تشکیل میدادند.
تخمین میزنند که جمعیت مسلمانان اسپانیا در اوج خود ممکن است به ۳ تا ۵ میلیون نفر رسیده باشد، اما با از دست دادن هر منطقه، شمار آنها نیز بهتدریج کاهش یافت.
در سال ۱۴۶۹، با ازدواج ایزابل کاستیا و فردیناند آراگون، پادشاهیهای مسیحی اسپانیا متحد شدند. از سال ۱۴۸۲ تا ۱۴۹۲، جنگی گسترده میان مسلمانان و مسیحیان جریان داشت که در نهایت منجر به سقوط گرانادا، آخرین حکومت مسلمانان در اسپانیا، شد.
پس از فتح کامل مناطق اسلامی، ابتدا به مسلمانان وعدهی آزادی مذهبی داده شد، اما خیلی زود این وعدهها نقض شد و مسلمانان بین دو گزینه قرار گرفتند:
۱. تغییر دین
۲. اخراج از کشور
بخش عمدهای از مسلمانان مجبور شدند دین خود را تغییر دهند که بعدها به آنان «موریسکو» (بهمعنای «مورِ حقیر») اطلاق شد، و عدهای نیز به امپراتوری عثمانی و شمال آفریقا مهاجرت کردند.
پس از این وقایع، استفاده از زبان عربی، برگزاری مراسم اسلامی، پوشش سنتی و حتی نگهداری کتابهای دینی ممنوع شد. کتابهای عربی و اسلامی نیز بهصورت سیستماتیک جمعآوری و سوزانده شدند.
جدا از مسلمانان، ایزابل کاستیا و فردیناند آراگون فرمانی به نام «فرمان الحمرا» صادر کردند که طبق آن، تمامی یهودیان یا باید مسیحی میشدند یا اسپانیا را ترک میکردند. در غیر این صورت، مجازاتشان مرگ بود و هر کسی که به این یهودیان پناه میداد، تمام اموالش مصادره میشد! به همین دلیل، چند صد هزار نفر یهودی یا به مسیحیت تغییر دین دادند یا به اجبار اسپانیا را ترک کردند.
حدود یکصد سال بعد، پادشاه فیلیپه سوم در اقدامی بیسابقه، فرمان اخراج افرادی را صادر کرد که حتی صد سال پیش بهاجبار مسیحی شده بودند، فقط به این دلیل که اجدادشان مسلمان بودند.
در فاصلهی سالهای ۱۴۹۲ تا ۱۶۱۴، مسلمانان بارها علیه این قوانین شورش کردند، و برآورد میشود که حدود ۱ تا ۲ میلیون نفر از جامعهی مسلمانان اسپانیا بهتدریج یا دین خود را از دست دادند یا از کشور اخراج شدند.
فارسی

Read about the Zanj Rebellion (869–883). The treatment of Black slaves under Abbasid Arab rule was so violently inhumane that a Persian man from near present-day Tehran, Iran, was reportedly horrified when he witnessed it firsthand in southern Iraq. What he saw, mass enslavement, abuse, and systematic dehumanization was so intolerable that he helped ignite a full-scale rebellion. He united enslaved Black people from plantations and labor camps across the region, and for 14 years they waged a desperate war against the Abbasid state. In the end, they were crushed by overwhelming force.
The Arab slave trade was extraordinarily brutal. Countless enslaved Black men were castrated and worked to exhaustion in the scorching heat of southern Iraq’s fields and marshes, treated as disposable labor rather than human beings. Enslaved Black women were routinely exploited, forced into harems or condemned to lives of servitude. This was not a marginal or accidental system, it was a deliberate, sustained practice of exploitation and cruelty.
English

The Kurds of Khorasan are mainly descendants of Alevi Kurds from Anatolia and Syria who fought for Safavid Iran against the Ottomans at the Battle of Chaldiran. After Iran’s defeat, the Ottomans carried out revenge killings against them and their families, forcing thousands to flee. They initially moved to western Iran, but resources there were not sufficient, and local rulers and populations became worried about possible revolts. As a result, the Iran ruler decided to send them to Khorasan, giving them land and money so they could not only live there, but also help the local Persians of the region fight against Sunni Uzbek and Turkmen groups, who frequently attacked eastern Iran and captured Shia Iranians to sell in Central Asian slave markets.
(They considered Shia Iranians as non-Muslims, and clerics among the Ottomans, Uzbeks, and Turkmens issued fatwas allowing the enslavement and sale of Shia Iranians alongside Christian Russians.)
(I’ve written about this topic before, if you’re interested, I could send you the link.)
English

@IranUpdatesNow That’s not the same person. The man in your video is Hawre Mala Star, a member of the Iraqi Kurdistan Parliament.
If you look him up on Instagram, you’ll find his official account with plenty of photos and videos confirming his identity.
English

حتما حواست رو جمع کن تا سرت کلاه نره:
در پراگ بعضی افراد جلوی صرافیها یا مغازههای تبدیل پول میایستن و بهت پیشنهاد نرخ بهتر میدن، اما اینها معمولا کلاهبرداریه و پولی که بهت میدن ارز بیارزش بلاروسه.
اصلا از دستگاههای خودپرداز شرکت یورونت استفاده نکن، چون کارمزد تبدیل ارز خیلی بالایی میگیرن. بهترین کار اینه که یا از کارت بانکی استفاده کنی، یا پول نقد همراه داشته باشی و فقط در صرافیهای معتبر تبدیلش کنی.
یک نکته مهم دیگه اینه که اگر تا سه ساعت بعد از تبدیل پول، نظرت عوض شد و حس کردی نرخ خوبی نگرفتی، در صورتی که رسید داشته باشی، طبق قانون میتونی پولت رو پس بگیری.
قبل از اینکه وارد هر رستورانی بشی، حتما نظراتش رو در گوگل چک کن تا مطمئن بشی جای مطمئنیه و قصد کلاهبرداری ندارن.
از همه مهمتر: اگر از فرودگاه تاکسی میگیری، حتما مطمئن شو تاکسی معتبره. بعضی کلاهبردارها جلوی خروجی فرودگاه جلیقه میپوشن تا خودشون رو رسمی نشون بدن، اما مسافرا رو سوار تاکسیهای تقلبی میکنن و چند برابر کرایه میگیرن.
اگر هم میخوای از اتوبوس فرودگاه به شهر بری، اون اتوبوس گرونتر (مثل «ایرپورت اکسپرس») رو نگیر؛ چون تفاوت خاصی با اتوبوسهای معمولی نداره و هر دو تقریبا همزمان به مقصد میرسن، ولی این یکی هزینه بیشتری میگیره.
در نهایت، پراگ شهر خیلی زیباییه، امیدوارم سفر فوقالعادهای داشته باشی
فارسی

The Rashidun, Umayyad, and Abbasid caliphates all originated from the Quraysh tribe, which has no connection to the House of Saud. If any modern dynasty were to make such a claim, it would be more plausible for the Hashemite dynasty of Jordan, as they are descended from the Quraysh.
Regarding Bahrain, Iranian claims are not based solely on historical rule but also on demographics. Around 50% of Bahrain’s native population is of Iranian descent, commonly referred to as Ajam Bahrainis, who speak Persian or Achomi as their mother tongue.
English

@3lfares You’ve clearly been factually annihilated so decisively that a comeback was impossible, thank you for proving it👍
English

People need to stop throwing around terms like “Islamic architecture,” “Christian architecture,” or “Jewish architecture” as if they describe unified styles, they don’t. Architecture isn’t inherently religious. A mosque can be built with Gothic principles, a synagogue can draw on Victorian or Persian styles, and a church might include Moroccan or other regional elements.
The point is, architectural style and religion aren’t the same thing. Styles come from culture, geography, available materials, and the choices of the people building them, not from religion itself. That’s why mosques in places like Persia, Morocco, or West Africa can look completely different from each other.
So no, there isn’t a single thing called “Islamic architecture,” just like there isn’t one “Christian” or “Jewish” architecture either.
English

The architecture is clearly Persian in style. The main architects of the Taj Mahal were Persians: Ustad Ahmad Lahori, a Tajik Persian from Herat, and Ustad Isa Shirazi, a Persian from Shiraz. The chief calligrapher, Amanat Khan Shirazi, was also Persian, and many of the leading artisans were Persians. The labor force was largely Indian, but the design, artistic vision, and architectural style are unmistakably Persian. Even Mumtaz Mahal, for whom the Taj Mahal was built, was a Persian noblewoman with family roots in Tehran, Iran.
More importantly, people like you misuse labels like “Islamic architecture” as if they describe a single, coherent style. They don’t. Religion doesn’t generate architecture, cultures do. A mosque can be built with Gothic principles; a church can incorporate Persian or Moroccan elements; a synagogue can reflect whatever local or imported style its builders choose.
Architectural form is driven by geography, materials, patronage, and cultural exchange, not by religion alone. That’s why mosques in Iran, Morocco, West Africa, and Central Asia look nothing alike. Calling all of this “Islamic architecture” isn’t just imprecise, it flattens a highly diverse set of traditions into a meaningless label.
English

The rulers of the Kingdom of Hormuz were local Persian Sunnis who rose to power after the Shia Buyid dynasty in Iran began to decline. Even today, on the other side of the Strait of Hormuz in Oman (the Musandam Peninsula), there are communities with Persian roots who still speak Kumzari, a language directly derived from Middle Persian, clear evidence of the long-standing Persian presence in the region.
Hormuz rulers were clearly proud of their Persian Sasanian origin. The very name “Hormuz” is derived from the Middle Persian form of the Zoroastrian god Ahura Mazda, which alone reflects a deep pre-Islamic Persian identity. Their rulers had unmistakably Persian Sasanian names, such as Lashkari (meaning “army” in Persian), Kay Qobad (a central figure in Persian mythology in the Shahnameh and also the name of a Sasanian king), Shahanshah (literally “King of Kings” in Persian), Bahramshah (named after the famous Sasanian figure Bahram Chobin), and Bahman Shah (named after Kay Bahman from Persian mythology). These are not random choices, they reflect a conscious identification with Persian imperial and cultural traditions.
Beyond names, their political and cultural identity was Persian. Their administrative practices, court culture, and titles followed Persian traditions, not Arab ones. The use of Persian language and Persian royal titles was not incidental, itt was deliberate and consistent.
So the question is simple: if they were Arabs, why did they use the Persian language? Why did they name their kingdom after a Zoroastrian god? Why did they give many of their children pre-Islamic Persian names? Why did they call themselves “Shah,” a Persian title, instead of using an Arabic equivalent?
The rulers of the Kingdom of Hormuz were Persian, by origin, by culture, by language, and by identity, and they were clearly proud of it.
English
























