Sabitlenmiş Tweet
Todd Advisor
47.4K posts

Todd Advisor
@ToddAdvisor
Todd Advisor | บัญชีธุรกิจ คิดแบบ CEO
Katılım Eylül 2010
1.5K Takip Edilen44.5K Takipçiler

@ToddAdvisor ENTJ เหมือนกันเลยค่ะ น๊านนนนานจะเจอไทป์เดียวกันค่ะ ทำกี่รอบก็ได้แบบเดิม 😅
ไทย

☀️💖 เสร็จสิ้นภารกิจเด็กวัดปรมัยฯ
ตั้งใจมาช่วยงานวัดน้อมถวายเป็นพุทธบูชา พร้อมทั้งกราบสักการะพระอุปคุต และทำทานด้วยหัวใจเบิกบาน
ขอกำลังแห่งบุญนี้โปรดดลบันดาลให้…
ข้าพเจ้าและทุกท่านที่ผ่านมาเห็นโพสต์นี้ มีโชคโภคทรัพย์ เงินทองไม่ขาดมือ ปราศจากอุปสรรคทั้งปวง มีแต่ความสุขกายสบายใจ ได้รับพรอันประเสริฐนี้ร่วมกันทุกประการค่ะ 🙏🏻✨.




ไทย

ต้องทำตัวอย่างไร...ในวันที่เราถือ "การ์ดลูกรัก"
มีอยู่การ์ดใบหนึ่งที่หลายคนอยากได้
แต่เมื่อได้มาแล้ว กลับมีหลานคนที่ถือได้ไม่นาน
ในทุกองค์กร ย่อมมีคนที่หัวหน้าไว้วางใจมากกว่าคนอื่น
- อาจเป็นเพราะทำงานด้วยกันมานาน
- อาจเป็นเพราะผลงานดี
- อาจเป็นเพราะสื่อสารกันเข้าใจ
- หรืออาจเป็นเพราะผ่านช่วงเวลาที่ยากลำบากมาด้วยกัน
ความไว้วางใจจึงเป็นเรื่องปกติ
ปัญหาไม่ใช่การที่หัวหน้ามีคนที่ไว้ใจ
แต่ปัญหาอยู่ที่...
คนที่ได้รับความไว้วางใจ ใช้มันอย่างไร
หลายคนพอรู้ว่าตัวเองเป็น "คนโปรด"
เริ่มคิดว่า...
- พูดอะไรก็ได้
- ขออะไรก็ได้
- ทำผิดก็คงไม่เป็นไร
- คนอื่นคงแตะไม่ได้
ตั้งแต่วินาทีนั้น...
"การ์ดลูกรัก" ก็เริ่มหมดอายุ
เพราะสิ่งที่องค์กรยอมรับได้ คือ "ความไว้วางใจ"
แต่สิ่งที่องค์กรรับไม่ได้ คือ "อภิสิทธิ์"
ในมุมของผู้บริหาร
คนที่ได้รับความไว้วางใจมากที่สุด ควรเป็นคนที่ระวังตัวมากที่สุด
เพราะทุกคำพูด ทุกการตัดสินใจ และทุกพฤติกรรม จะถูกคนทั้งองค์กรจับตามอง
หากใช้ความสัมพันธ์เพื่อเอื้อประโยชน์ให้ตัวเอง
ความน่าเชื่อถือจะหายไปเร็วกว่าที่คิด
แต่หากใช้ความไว้วางใจนั้น เพื่อช่วยให้งานเดิน ช่วยแก้ปัญหา และช่วยให้ทีมแข็งแรงขึ้น
คนจะไม่ได้จดจำว่า "คุณเป็นลูกรัก"
แต่จะจดจำว่า...
คุณคู่ควรกับความไว้วางใจนั้น
สุดท้ายแล้ว
"การ์ดลูกรัก" ไม่ใช่รางวัล
แต่เป็นภาระความรับผิดชอบ
เพราะยิ่งหัวหน้าเชื่อใจมากเท่าไร
เรายิ่งต้องทำให้คนอื่นรู้สึกว่า...
หัวหน้าตัดสินใจไม่ผิดที่เลือกเชื่อใจเรา ... ใช่ไหมครับ?
ไทย

หน้าตาของความมั่นคงเป็นอย่างไร?
หลายคนใช้เวลาทั้งชีวิตตามหาความมั่นคง
บางคนคิดว่าความมั่นคงคือเงินเดือนที่สูงขึ้น บางคนคิดว่าคือบ้านที่ผ่อนหมด บางคนคิดว่าคือตำแหน่งผู้บริหาร หรือเงินในบัญชีที่มากพอจะไม่ต้องกังวลเรื่องค่าใช้จ่าย
สิ่งเหล่านั้นล้วนมีคุณค่า แต่เมื่อทำงานมานานพอ ผมพบว่าความมั่นคงไม่ได้เกิดจาก "สิ่งที่เรามี" เพียงอย่างเดียว
คนที่มีรายได้เดือนละหลายแสนบาท อาจยังรู้สึกไม่มั่นคง หากรายได้ทั้งหมดขึ้นอยู่กับนายจ้างเพียงแห่งเดียว
ในทางกลับกัน คนชั้นกลางที่มีเงินสำรองสำหรับ 12 เดือน ไม่มีหนี้บัตรเครดิต มีทักษะที่องค์กรต่าง ๆ ยังต้องการ และมีวินัยในการใช้จ่าย อาจมีความมั่นคงมากกว่า แม้รายได้จะน้อยกว่าหลายเท่า
เพราะในโลกธุรกิจ ไม่มีบริษัทใดรับประกันว่าจะเติบโตตลอดไป และไม่มีตำแหน่งใดเป็นของเราตลอดชีวิต
ความมั่นคงจึงไม่ใช่การทำให้ชีวิต "ไม่มีความเสี่ยง" แต่คือการสร้างความสามารถให้รับมือกับความเสี่ยงได้
สำหรับคนทำงาน ความมั่นคงอาจไม่ได้อยู่ที่การมีเงินเดือนสูงที่สุด แต่อยู่ที่การมีทางเลือกเสมอ ไม่ว่าจะเกิดการปรับโครงสร้างองค์กร เศรษฐกิจชะลอตัว หรือวันที่ต้องเริ่มต้นใหม่
สุดท้ายแล้ว...
ความมั่นคงที่แท้จริง ไม่ใช่การพึ่งพาสิ่งใดสิ่งหนึ่ง แต่คือการสร้างชีวิตที่ต่อให้ความไม่แน่นอนเกิดขึ้น เราก็ยังเดินต่อได้อย่างมั่นใจ.
ไทย

@ToddAdvisor โห!Head Hunter มา offered ให้ นี่เงินเดือนแสนขึ้นนะคะ
ไทย

เมื่อวันจันทร์มี Head Hunter มา offered "CFO Job" ให้อีกกิจการหนึ่ง โดยขอข้อมูลว่าที่ปัจจุบันให้แพคเกจเราอยู่ที่เท่าไร ได้อะไรบ้าง พอมานั่ง List ดู ... ที่ที่เราอยู่ในปัจจุบันมัน OK แล้วนี่หว่าในส่วนที่ได้รับอยู่
แล้วถ้าตัดสินใจจะไป มันมีอะไรที่อยากจะได้อีก
บางทีเราอาจจะมี 100 เหตุผลที่จะไปที่ใหม่ แต่เหตุผลเดียวที่อยากอยู่ที่เดิมอาจจะสำคัญกว่า.
ไทย

หน้าตาของความสุขเป็นอย่างไร?
ตอนเด็ก ๆ เราคิดว่าความสุขคือการได้ของเล่นชิ้นที่อยากได้
พอโตขึ้น ความสุขกลายเป็นการมีเงินมากขึ้น มีตำแหน่งสูงขึ้น หรือมีบ้านที่ใหญ่ขึ้น
แต่เมื่อใช้ชีวิตไปเรื่อย ๆ เราจะพบว่า ความสุขไม่เคยมีหน้าตาเดียว
บางคนมีความสุขกับบ้านหลังใหญ่ ขณะที่บางคนกลับมีความสุขกับคอนโดเล็ก ๆ ที่เดินไปทำงานได้
บางคนมีความสุขกับการเดินทางรอบโลก ขณะที่อีกคนมีความสุขกับการได้กลับบ้านไปทานข้าวกับพ่อแม่ทุกเย็น
บางคนมีความสุขกับการเป็นผู้บริหาร แต่บางคนกลับมีความสุขกับการมีเวลาไปรับลูกที่โรงเรียน
เราใช้เวลาส่วนใหญ่ของชีวิต เปรียบเทียบความสุขของตัวเองกับภาพชีวิตของคนอื่น ทั้งที่ความสุขไม่ใช่การแข่งขัน และไม่มีมาตรฐานกลาง
สิ่งที่ทำให้เรามีความสุขเมื่ออายุ 25 ปี อาจไม่ใช่สิ่งเดียวกับตอนอายุ 40 หรือ 50 ปี
ความสุขจึงไม่ใช่ "จุดหมาย" แต่เป็นสิ่งที่เติบโตไปพร้อมกับประสบการณ์ของเรา
บางครั้ง การเติบโตที่สำคัญที่สุด ไม่ใช่การมีมากขึ้น แต่คือการเข้าใจตัวเองมากขึ้น ว่าอะไรคือสิ่งที่ทำให้หัวใจของเราสงบอย่างแท้จริง
เพราะสุดท้ายแล้ว...
ความสุขที่ดีที่สุด ไม่ใช่ความสุขที่ใครชื่นชม แต่คือความสุขที่เราใช้ชีวิตอยู่กับมันได้ทุกวัน.
ไทย








