Tom Pie
16.6K posts


The Jihadist, AlJolani, who massacred Yezidis and raped Yezidi women, massacred Christians,Alawites, Druze and Kurds, is being welcomed by German 🇩🇪 president in Berlin!



Breaking;‼️ NIEUWS: WAARSCHUWING VOOR OLIESCHOK Rusland waarschuwt nu dat de olieprijzen boven de 150 dollar kunnen stijgen, nadat Oekraïne naar verluidt opnieuw een van de belangrijkste Russische raffinaderijen heeft aangevallen.





Zes sadistische tieners in Zeeland mishandelden en vernederden onschuldige kinderen op straat. Klemgereden, in elkaar geslagen, op de meest weerzinwekkende manieren vernederd. De straf van onze D66-justitie? Een officiële waarschuwing. Dit is geen rechtsstaat meer — dit is een aanfluiting. dagelijksestandaard.nl/binnenland/zie…

DE SLUIPMOORDENAAR VAN HET SYSTEEM hoe het World Economic Forum en overheden verstrengeld raken Er is iets fundamenteel mis aan het verschuiven in de relatie tussen overheid, economie en burger. Wat ooit bedoeld was als een democratisch gestuurd systeem, lijkt steeds vaker op een netwerk waarin macht, beleid en invloed zich concentreren bij een beperkte groep internationale spelers. Een van de meest besproken schakels in dat netwerk is het World Economic Forum (WEF). Laat één ding duidelijk zijn: internationale samenwerking is op zichzelf geen probleem. In een geglobaliseerde wereld is afstemming logisch en soms noodzakelijk. Het probleem ontstaat wanneer die samenwerking zich ontwikkelt tot een gesloten ecosysteem waarin dezelfde mensen, ideeën en belangen elkaar continu versterken, zonder echte democratische tegenkracht. Van overlegplatform naar machtsfactor Het WEF positioneert zich als een platform voor dialoog tussen politiek, bedrijfsleven en maatschappelijke organisaties. In de praktijk zien we echter dat het veel verder gaat dan dat. Beleidslijnen die op internationale fora worden besproken, vinden opvallend vaak hun weg naar nationale regeringen, zonder dat daar een transparant democratisch proces aan voorafgaat. Wanneer ministers, topambtenaren en beleidsmakers nauw verweven raken met internationale netwerken, ontstaat een vorm van beleidsimport. Ideeën worden niet meer primair lokaal ontwikkeld, maar overgenomen uit internationale agenda’s. Dat roept een fundamentele vraag op: wie bepaalt nog de koers van een land? Democratie onder druk Een democratie functioneert alleen als burgers daadwerkelijk invloed hebben op beleid. Maar als beslissingen steeds vaker voortkomen uit internationale consensus, gevormd buiten het zicht van de kiezer, verschuift de macht feitelijk weg van de samenleving. Het gevaar zit niet in één organisatie op zich, maar in het systeem eromheen: een bestuurlijke elite die opereert in een internationale bubbel, met gedeelde belangen en een vergelijkbaar wereldbeeld. Dat leidt tot uniform beleid, minder ruimte voor afwijkende visies en een groeiende kloof met de realiteit van ondernemers en burgers. De praktijk: beleid zonder draagvlak Voor ondernemers, juist de doelgroep waar ik dagelijks mee werk, wordt dit concreet voelbaar. Regeldruk neemt toe, systemen worden complexer, en beleid lijkt steeds minder afgestemd op de praktijk. Denk aan: 🔹toenemende administratieve lasten 🔹fiscale druk en onvoorspelbaarheid 🔹digitalisering zonder menselijke maat 🔹beleid dat uitgaat van modellen in plaats van realiteit Dit zijn geen toevallige ontwikkelingen. Ze passen binnen een bredere beweging waarin controle, standaardisatie en schaalbaarheid centraal staan, vaak ingegeven door internationale beleidskaders. De kern van het probleem Het echte probleem is niet het WEF zelf. Het probleem is dat nationale overheden hun autonomie gedeeltelijk lijken in te ruilen voor aansluiting bij internationale agenda’s, zonder daar transparant over te zijn. Dat creëert: 🔹minder democratische controle 🔹minder ruimte voor nationale keuzes 🔹meer afstand tussen beleid en uitvoering En precies daar ontstaat het gevoel, en steeds vaker de realiteit, dat het systeem niet meer vóór de burger werkt, maar vooral vóór zichzelf. Tijd voor herijking Dit vraagt geen complotdenken, maar nuchter realisme. Internationale samenwerking moet dienend zijn aan nationale belangen, niet andersom. Er is behoefte aan: 🔹transparantie over internationale beïnvloeding 🔹herwaardering van nationale beleidsvrijheid 🔹meer directe betrokkenheid van ondernemers en burgers 🔹beleid dat weer begint bij de praktijk, niet bij theorie Zonder die herijking dreigt een systeem waarin verantwoordelijkheid diffuus wordt, maar de gevolgen zeer concreet zijn, vooral voor degenen die het systeem draaiende houden. ninefornews.nl/7-nederlandse-…

















