۱۰۰ روز پیش، در ۱۸ و ۱۹ دی ماه، میلیونها ایرانی با آگاهی نسبت به اینکه چه بهایی ممکن است بپردازند، به خیابانها آمدند. بیش از ۴۰ هزار قهرمان، این بها را برای سربلندی، آزادی و رهایی ایران با فدا کردن جان خود پرداختند. زنان جوان روسریهای خود را در مقابل سرکوبگران مسلح از سر برداشتند. دانشجویان با سازماندهی اعتراضات، در مقابل نیروهای لباس شخصی در دانشگاهها ایستادگی کردند. معلمان، وکلا و کارگران محل کار خود را ترک کردند. مغازهداران به نشانه همبستگی مغازههای خود را بستند. میلیونها تن از مردم ایران، شهر به شهر، جلوهای حماسی از همبستگی ملی به نمایش گذاشتند و جهان را مبهوت خود کردند. رژیم با شلیک گلوله، بازداشتهای گسترده، و دادگاههای نمایشی و اعدام پاسخ داد. ایرانیان در رویارویی با یک شر غیرانسانی، شجاعتی مافوق بشری از خود نشان دادند. بیش از ۴۰ هزار تن جان خود را فدا کردند. هموطنان من به راه خود ادامه دادند و شجاعت آنها در تاریخ ماندگار خواهد بود. این نبرد نهایی است و ملت بزرگ ایران برای غلبه بر جمهوری اسلامی آماده میشوند. در این نبرد برای بازپسگیری کشورمان و آزادی ملتمان، از مبارزه دست نخواهم کشید. امیدوارم جهان در کنار ما باشد؛ اما چه باشد و چه نباشد، مبارزه ما ادامه خواهد یافت و ما ایران را آزاد خواهیم کرد.
