manolya manolya

Tek bir örnek vereceğim hamile bir kuzenim akşam üzeri ablama geldi.21.00gibi eve gitmek istedi. Evi iki sokak aşağıdaydı. Köpeklerden korktuğu için yürümeye cesaret edemedi arabayla bıraktık. Parktan geçerken bir sürü köpek arabanın peşinden koştu. Ya yürüyerek gitseydi?

Mesele bir reklam meselesi değil. Açık söyleyeyim, bu doğrudan yaşam biçimine müdahale. Bir insanın evindeki köpeğine “çocuğum” demesi, kedisini “evladı” gibi görmesi kimseyi ilgilendirmez. Bu, ne hükümetin ne bakanlığın ne de herhangi bir kurulun sınır çizeceği bir alan değildir. Buraya girildiği anda sorun hayvan sevgisi değil, insanların iç dünyasına müdahaledir. Kedisiyle yaşayan bir insanlar bilir… O bağ biyolojiyle açıklanmaz. Kan bağıyla hiç açıklanmaz. Sabah uyanınca ilk baktığınız gözler, gece yatağın ucunda kıvrılan o sessiz can, hastalandığında içinizin daralması… buna ne isim vereceğinizi kim belirleyecek? Bir kurul mu? Daha net söyleyeyim. Bu yaklaşım sağlıksız. Çünkü hayatın içindeki gerçek bağları küçümseyip, yukarıdan tanım dayatmaya çalışılıyor. İnsanların kurduğu ilişkiye “doğru-yanlış” etiketi yapıştırmak, hele ki bunu kamu gücüyle yapmak, iyi niyetli falan değildir. Bu, kontrol etme refleksidir. Bir kadın köpeğine “çocuğum” diyorsa, bir adam kedisine “kızım” diyorsa, bu hiçbir şeyi tehdit etmez. Ama buna tahammül edemeyen zihniyet, aslında başka bir şeyden rahatsızdır: kontrol edemediği sevgiden. Bir de şu gerçeği hatırlamak lazım… Bu topraklarda hayvan sevgisi yeni bir şey değil. Yüzyıllardır var. Sokakta kedilerle, köpeklerle birlikte yaşayan bir kültürden geliyoruz. Onlar için vakıflar kuran, kapısının önüne mama su koyan, sokağını mahallesini onlarla paylaşan bir gelenekten geliyoruz. Bu bağı ne yönetmelikle sınırlayabilirsiniz ne de masa başında tanımlayabilirsiniz. Kediler de köpekler de kimsenin ideolojik tartışma malzemesi değildir. Onlar hayatın içindeki en saf, en filtresiz sevgidir. Bu bağı anlamayan da, tanımlamaya kalkışan da toplumun bu gerçeği karşısında duramaz. Kaybeder... Bu kadar basit. Dr.Tarkan Özçetin