
MeySam
155 posts




من فکر میکنم این فانتزی خیلی دختراست ولی انقدر موقعیت چند مرد امن و کاربلد با یه دختر همزمان یه جا باشن چیز نادریه که برای اغلب در حد همون فانتزی می مونه.


ترامپ هیچ غلطی نمیتواند بکند و جنگ بعدی او را رسواتر و مفتضحتر خواهد کرد.


طرفداران جنگ نتونستند بفهمند که بحث حمله نظامی بیگانه چقدر برای مخالفان جنگ خط قرمز حساس و سنگینیه. چون این مساله رو درک نمیکنند، مخالفان جنگ رو به چشم حامیان حکومت می بینند. این اشتباه تحلیلی و شناختی بزرگیست. اگر روزی سلطنت طلبها در قدرت باشد و حکومتشون هم خیلی بد باشه، و مثلا چین یا روسیه به ایران حمله کنند، بیشتر مخالفان جنگ دقیقا همون موضعی رو میگیرند که امروز گرفته اند. عین مواضعی که سلطنت طلبان در زمان حمله عراق به ایران داشتند. عبارت «پریدن بغل اخوند» که جنگ طلبان بعنوان توهین علیه مخالفان جنگ بکار می برند، ناشی از جا افتادن همین ذهنیت غلط بوده و هست.




کافهام. میز پشت سرم یه پسری و دختری دیت اومدن. پسره از دختره میپرسه «تو خردورزی؟ یا خردمندی؟ و آیا خردورزیت به خردمندی منجر میشه؟»









کارهای است یا امر به او مشتبه شده است؟ افرادی مانند #محمد_مرندی دقیقاً چه کارهٔ این مملکت هستند که به جای اظهارنظر، دستور صادر میکنند! والله هر کس نداند، با خواندن نوشتههای آقای مرندی میپندارد که او همان نقش و سمت ترامپ در آمریکا را در ایران دارد! اظهارنظر به هر صورتش حق شهروندان است، اما نوعی دستور و تحکم از موضع تصمیمگیر اصلی کشور در مهمترین بحران پیش روی کشور، جامعه را نسبت به جایگاه واقعی افراد دچار تردید و خطا میکند. آیا محمد مرندی واقعاً سمتی محرمانه دارد که او را مجاز به صدور این نوع فرامین میکند، یا اینکه فقط امر به او مشتبه شده است؟ @s_m_marandi


جرات تاختن به سپاه رو ندارن مرندی رو میزنن.




این که اسرائیل بر افکار عمومی ایران اثر میگذارد نه محدود به الان است نه گروهی خاص. این شرایط حساس در هر کشوری اگر بود قطعا بخشی از جامعه نسبت به آتشبس سختگیرتر بودند و بخشی خوشبینتر. در لحطات تردید همیشه جامعه دو شقه میشود. آتشبس جنگ کره (۱۹۵۳) معاهدات اوین در پایان جنگ الجزایر آتشبس ایران و عراق توافق اسلو توافق ورسای و… تنها چند نمونه معروف هستند. کشوری که برای جنگ نیازمند سازماندهی تودهای است عموما در لحظهی توقف آتش بخشی از مردم بنا بر هر تحلیل یا گرایشی مخالفت میکنند. سازماندهی تودهای مزایای بزرگی برای دفاع دارد اما تناقضات درونی خود را هم دارد. در این موارد اتفاقا راهحل یقهگیری یا به سبک بیبیسی تندرو نامیدن این بخشهای جامعه نیست، بلکه نشان دادن وحدت تصمیمگیری در حاکمیت و ارتباط مؤثر برای اقناع صرفا کمک میکند. اتفاقا تلهی دشمن همینجا است که ما تصویر کلان اجتماعی را نبینیم و فورا بخواهیم یک گروه بزرگ و مؤثر در دفاع از کشور را با یک برچسب خاص تعریف کنیم.









