فِرتی‌فُرت

هیچ احساس تعلقی به هیچ‌جایی ندارم. نمی‌دونم کجا، ولی باید برم.

@mahdoookht خاله‌ی عزیزم🫶🫂

@_hejosa_ بغل🫂🥭

عجب روز کثافتی پسر. یه کلودوسبحان‌ باید از بهمن بگیرم و تا فردا رو اسکیپ کنم.

با یک عقگبرد طلایی برمی‌گردم به سال ۹۶ و کافه. و با وجود اینکه تقریبا می‌دونم دارم کس میگم و دارم شاخ فیل رو نمی‌شکونم و کار غیرعادی‌ای دارم نمیکنم ولی خب می‌خوام از فرصت پیش اومده استفاده کنم و بگم بیا کیرمو بخور جمهوری اسلامی.

اون ساعتی که داشتیم فوتبال می‌دیدیم دو نفر از معترض‌ها، دو انسان رو، از گردن و با طناب آویزون و خفه کردن. اعدام هولناک‌ترین امر روزمره زندگی نکبت ماست.

@bloodyodee 🫶

من هنوز نمی‌تونم باور‌ کنم که ما بعد از ۱۸-۱۹ دی تونستیم ادامه بدیم. درستش این بود آسمون دهن‌باز کنه و همه‌مونو ببلعه. اما اینطور نشد و‌ ما موندیم با یه بقای بی‌جون.

تخمشو ندارم.

به این فکر میکنم که کاش اسم منم تو اون چنل می‌بود. کاش الان اینجا نبودم. واقعا دارم نمیتونم. همه‌چیز خیلی سیاهه. کیرم تو امیدی که دیگه ندارم ولی نمیخوام آدما اینو بفهمن.

هر بار که فکر میکنم حالم از این کثافتی که توشم بدتر نمیشه، به نت وصل میشم و همه‌چیز برام کثافت‌تر و سیاه‌تر از قبل میشه.

از پریشب باز دارم فکر میکنم چیشد که من از هجده و نوزده دی زنده برگشتم. احتمالا فقط یذره سریع‌تر دوییدم و تونستم تو یه خونه پناه بگیرم. کاش پام می‌شکست. آخ از خون جوونامون.

کون خودمو پاره کردم تا وصل بشم و طبق رصدهایی که داشتم آخرین نظریه‌م رو راجع به اتفاقات اخیر بگم. بنظر من کیرم تو همشون.

این حقیقت تو تاریک ترین نقطه‌ی مغزم جا خوش کرده، که حتی اگر اون چیزی که هممون می‌خوایم هم بشه، من دیگه هیچ احساس خوشحالی‌ و پیروزی‌ای نخواهم داشت.

هنوز هیچ خبری از #گلممد نیست! این هنرمند اواسط هفته‌ی اول بهمن ماه ۱۴۰۴ تو منزل شخصیش بازداشت شده لطفا صدای #محمد_ابراهیمی باشید(من متاسفانه ایمپرشنم پایینه)

فکر میکنم از ۱۰تا ۹تا حالم بده و اینکه نمیتونم هیچ کاری‌ش بکنم جز گذروندن و منتظر بودن، داره حال بدم رو می‌رسونه به اون ۱۰ کسشر و اینکه میدونم نباید به اون نقطه برسم و باید سرپا بمونم، داره جونم رو میگیره. وضع عجیبی رو دارم میگذرونم و به این فکر میکنم که کاش همه‌ش تو اجرا بودم.

وسط جنگ بودیم و مرگ به هممون نزدیک. صرفا ما زودتر برگشتیم خونه. صرفا تونستیم بهتر فرار کنیم. بقیه نتونستن. حالم بده و شرمگینم از نفسی که میکشم.

تا آخرین نفس: زن زندگی آزادی.

چقدر همه‌چیز کثافته.

کاش منطقی نبودن حرفات.

کاش این حجم از فکر و خیال باعث می‌شد مغزم خاموش بشه تا بتونم بخوابم. یا بمیرم. هرکدوم. ترجیحم البته دومیه.