獪岳 | SV. Hashira

ㅤค่าตอบแทนที่ 2 เสาหลักคำรณ ㅤตำแหน่งเสาหลักคำรณไร้ผู้สืบทอดมาเนินนาน ท้ายที่สุดก็มีผู้สืบทอดเสียที  ㅤ“ อย่ามาเกะกะ ถ้ามีแรงยืนก็ลุกขึ้นซะ ”    ____________ ㅤDuration : November 5 – 16

【情報解禁】 劇場版「鬼滅の刃」無限城編コラボレーションダイニング お楽しみくじ景品のご紹介。 ufotableスタッフ直筆色紙 「獪岳」 作・太田 都／作画監督・原画 ufotable.com/dining/kmt_din… #鬼滅の刃

ดูเหมือนจะเป็นวันที่สายฝนหลั่งรินไม่ขาดสาย พึงระวังรักษาร่างกายอย่าได้ป่วยไข้ ขอให้เรื่องราวของวันนี้ผ่านไปโดยง่าย จนถึงเวลาพักผ่อนหย่อนใจของพวกเจ้า ตัวเขายังคงฝึกฝนต่อไปเพื่อจะไม่เป็นภาระใครซ้ำ "อรุณสวัสดิ์" 🌊

ㅤㅤยามวิกาลมาเยือน ถึงคราอสุราคืบคลานจากเงามืด ดวงเนตรสีเข้มเหลือบมองปุถุชนที่ยังสัญจร ㅤㅤ" เข้าเรือนไปซะ " ㅤㅤไม่รู้หรือกลางคืนอันตราย ยังจะออกมาเดินเตร็ดเตร่อีก

@NkFb145463 “ ไร้สาระ.. ”

@NkFb145463 “ ว่างๆก็ประกาศสินค้าเบื้องบนของซะสิ ” แม้จะมีเพียงสองชิ้นก็ตาม เพราะที่เหลือเป็นหน้าอสูรที่ไหนก็มิทราบได้

@NkFb145463 “ ประชดข้า? ”

@NkFb145463 “ รบกวนเงียบหน่อย หูข้าจะดับ ”

ㅤㅤ ㅤㅤรายการสินค้าจากเบื้องบน ㅤㅤInfinity Castle Arc Collaboration Cafe ㅤㅤ• แผ่นรองจาน ㅤㅤ• ผ้าปิดตา ㅤㅤ• แสตนดี้อะคริลิค ㅤㅤ• โบรไมด์ ㅤㅤ

ㅤㅤ“ สินค้าของข้าและอาจารย์ ” ㅤㅤตนยกยิ้มเล็กน้อย แต่พลันถึงนึกอีกผู้หนึ่งในเหตุการณ์ก็แปรเปลี่ยนเป็นไม่สบอารมณ์

ㅤ ㅤㅤ“ ถ้าจะเอาเวลามายุ่งเรื่องของข้าก็ไปหาสิ่งอื่นที่เป็นประโยชน์เถอะ ” ㅤㅤ

ㅤ ㅤㅤ“ ไม่เคยคิด สำหรับเสาหลักหน้าที่ต้องมาก่อน ” ㅤㅤผู้ใดจะเหมือนมันที่ละเลยการฝึก เอาแต่คิดเพ้อพกเรื่องไร้แก่นสาร ㅤ

ㅤ— เพิ่มเติม : หากส่งข้อความมาที่กระดานสนทนา (my friendship) ในช่วงนี้จะตอบในฐานะเสาหลักคำรณ ㅤㅤ ในส่วนข้อความก่อนหน้าหากกลับคืนร่างเดิม จะกลับไปตอบทุกข้อความ

ㅤㅤฝีเท้าก้าวออกจากเรือนหลังนั้น —เรือนที่อบอวลด้วยความทรงจำในวัยเยาว์ เสียงตะโกนไล่หลังดังแว่วมาตามสายลม เสียงชิไนที่กวัดแกว่งอย่างไม่ลดละ เสียงก่นด่าศิษย์น้องจากอาจารย์ ㅤㅤเสียงเหล่านั้น ㅤㅤตนไม่อยากได้ยินอีกแล้ว

ㅤㅤต่อให้ตนไม่อาจใช้ปราณอัสนีกระบวนท่าที่หนึ่งได้ ก็ไม่เคยเว้าวอนให้มันเป็นแขนขาที่สอง, ฝักดาบที่สะพายไว้บนหลังก็เพื่อแสดงเจตจำนง ㅤㅤใช้ไม่ได้แล้วอย่างไร ㅤㅤใช้ไม่ได้ก็หาได้จำเป็น ㅤㅤหากไร้มันตนก็ยังฟาดฟัดลำคออสุราจนขาดสะบั้นมาคณานับ ไรมันตนก็ปีนป่ายขึ้นมาสู่จุดเดียวกัน

ㅤㅤบางครั้งเสาหลักคำรณก็อดสงสัยไม่ได้ว่าความพยายามของตนนั้นเพียงพอแล้วหรือยัง แม้ความเพียรที่ถือมั่นหาได้เกิดจากเจตจำนงแห่งการปกปัก แต่ไม่เคยคิดทอดทิ้งภาระและหน้าที่ซึ่งถูกมอบหมายไว้

@akikxze “ เอาเวลาคิดถึงข้าไปทำอย่างอื่นที่มีประโยชน์เถอะ ”

@_kaigakuroku เค้าตื่นตั้งนานแล้วนะ แต่เค้าเพิ่งเห็นว่าน้องไคกลับมาจากภารกิจแล้วว คิดถึงน้องไคน้ะ

อรุณสวัสดิ์น้องไคตอนนี้ทันมั้ยนะ 🥹

คนเรา, จะมีความอดทนมากที่สุด ถึงเท่าใดกันนะ เคยถามเช่นนี้กับตัวเองมิรู้จบ กี่ร้อยพันครั้ง ภายใต้หัวใจแสนอ่อนล้า อดทนเพื่อสิ่งใด อดทนต่อกายที่แทบยืนมิไหวกลางไอแดด แต่ก็พยายามฝืนยิ้ม เป็นเช่นนี้มาตลอด กระทั่งยามพ้นสายตาใครต่อใคร น้ำตาแห่งความสมเพชตน จึงท่วมท้นอย่างมิอาจหักห้าม