Reza Akvanian

سخن بگو؛ روایتی شخصی از دوران #بازجویی #رضا_اکوانیان #بازجو می‌گوید: همه چیز را می‌دانیم؛ و زن سفید سی‌ساله‌ات، ران‌های گوشتی خوش‌دستی دارد؛ نگاهش می‌کنم و نمی‌گریم زمان: زمستان ۱۳۸۸ مکان: سلول انفرادی زندان مرکزی یاسوج اتاقی به تمامی روشن، با چشم‌بندی بر چشم؛ پس از چند سیلی/۱

بعد از «سیم‌کارت سفید» برای حامیان حکومت، حالا نوبت «استارلینک سفید» برای اپوزیسیون است؛ استارلینک‌هایی که قرار بود به اطلاع‌رسانی برای ایران کمک کند، سر از خانه خانواده‌های خودشان درآورده. خوش به حال‌تان می‌توانید صدای مامان‌هایتان را بشنوید؛ انگار عموم مردم برایتان مهم نیستند!!

رضا اکوانیان - هم‌زمان با ادامه حملات آمریکا و اسرائیل به مواضع نظامی و نهادهای سرکوبگر جمهوری اسلامی، موج تازه‌ای از بازداشت شهروندان در ایران آغاز شده است. طی دو هفته گذشته صدها نفر در شهرهای مختلف بازداشت شده‌اند، اما هنوز اطلاعاتی از هویت، محل نگهداری و سرنوشت بسیاری از آن‌ها در دست نیست. بررسی‌های ایران‌اینترنشنال و گزارش‌های منتشرشده نشان می‌دهد بازداشت گسترده شهروندان در نقاط مختلف ایران، از جمله در استان‌های آذربایجان شرقی و غربی، البرز، اصفهان، تهران، خوزستان، کردستان، کرمان، کهگیلویه و بویراحمد، گیلان، لرستان و یزد ادامه دارد. این بازداشت‌ها با اتهام‌هایی چون «تشویش اذهان عمومی»، «فعالیت در فضای مجازی»، «برهم زدن امنیت عمومی»، «جمع‌آوری اطلاعات برای کشورهای خارجی»، «همکاری با دشمن» و «جاسوسی» انجام شده‌اند. هم‌زمان، صداوسیما و رسانه‌های نزدیک به نهادهای امنیتی اقدام به پخش اعترافات اجباری شماری از بازداشت‌شدگان کرده‌اند؛ موضوعی که نگرانی‌ها درباره سرنوشت این افراد و احتمال پرونده‌سازی علیه آنان را افزایش داده است. متن کامل را در سایت بخوانید.

مجلس خبرگان رهبری نشان داد قدرت در رژیم دیکتاتوری ملاها موروثی است. #مجتبی_خامنه‌ای فرزند #علی_خامنه‌ای دیکتاتور کشته‌شده ایران به‌عنوان سومین رهبر جمهوری اسلامی معرفی شد.ایران‌اینترنشنال ۱۲ اسفند گزارش داده بود که او برای رهبری جمهوری اسلامی انتخاب شده. ظاهرا زمان حذف مجتبی‌رسید

ادامه حملات شدید آمریکا و اسرائیل علیه جمهوری‌اسلامی گفتگو با رضا اکوانیان، روزنامه‌نگار در برنامه #۲۴بافردادفرحزاد @akvanian

شماری از خانواده‌های زندانیان سیاسی خواستار توجه جامعه جهانی به وضعیت زندانیان و فشار بر جمهوری اسلامی برای آزادی فوری آنان شدند. خانواده یکی از زندانیان #زندان_اوین: فقط نان خشک و آب دارند و مشخص نیست با این وضعیت تا چه زمانی بتوانند دوام بیاورند.

صبح بدون خامنه‌ای بسیار زیباست 🫂🫠😘😁✌🏻 جای رفثامون که نیستن ببینن دیکتاتور ایران به درک واصل شد خالی خامنه‌ای ضحاک، کشیدیمت زیر خاک

با آرزوی سلامتی برای هموطنان‌مان در ایران و رهایی ابدی از شر استبداد. جمهوری اسلامی مسبب جنگ و ویرانی است و شادی مردم داغ‌دیده، از امید به پایان نظام انسان‌کش است و آرزوی شنیدن خبر به‌نظاره‌نشستن علی خامنه‌ای به مرگ خانواده و دوستانش، پیش از آنکه دستگیر، محاکمه و کشته شود. #ایران

کهریزک هنوز پر از پیکر جان‌باخته‌هاست؛ پیکر وحید منوچهری را ۶ اسفند تحویل دادند با شلیک گلوله به پشتش زخمی شد و افتاد، ماموران وقتی بالای سرش رسیدند به جای انتقالش به بیمارستان، با تفنگ ساچمه‌ای از فاصله نزدیک به سرش شلیک کرده و بعد با قمه سلاخی‌اش کردند. iranintl.com/202602275974

محمدحسین حسینی، فوتبالیست ۲۶ ساله اهل مشهد، پس از بازداشت در اعتراضات دی‌ماه ۱۴۰۴، بارها میان زندان وکیل‌آباد و نهادهای امنیتی جابه‌جا شده و تحت شکنجه قرار گرفته است. این معترض با اتهام‌های سنگین و بدون دسترسی به وکیل مستقل، در خطر صدور حکم اعدام قرار دارد. گفتگو با رضا اکوانیان، روزنامه‌نگار و فعال حقوق بشر

از شب ۱۹ دی و به مدت ۱۹ شب، خانه یک خانواده سه نفره در غرب تهران به پناهگاه امنی برای برخی معترضان مجروح تبدیل شد. دختر دندان‌پزشک و پدر و مادر سالخورده‌اش با حداقل امکانات و تا خروج آخرین نفر، از معترضان مجروح پرستاری کردند و برای زخمی‌های گلوله جنگی خورده، پزشک به خانه بردند. ساعات پایانی ۱۹ دی‌ماه، شماری از معترضان زخمی در غرب تهران، یکی‌یکی به یک خانه پناه بردند. آنان یا در خیابان هدف گلوله‌های ساچمه‌ای یا جنگی نیروهای سرکوب جمهوری اسلامی قرار گرفته بودند یا از ترس بازداشت، جایی برای ماندن نداشتند. دختر خانواده تا جایی که می‌توانست، خودش گلوله‌های ساچمه‌ای را از بدن زخمی‌ها خارج می‌کرد، اما خیلی زود و با افزایش شمار زخمی‌ها و شدت جراحات، روشن شد برخی گلوله جنگی خورده‌اند ولی امکان انتقالشان به بیمارستان نیست. در چنین وضعیتی، خانواده خطر بزرگ‌تری را پذیرفت: پزشک را به خانه آوردند و با حداقل امکانات، گلوله‌ها همان جا از تن زخمی‌ها خارج شد و درمان ادامه یافت. ادامه مطلب را اینجا بخوانید: iranintl.com/202602238998

خانه‌ای در غرب تهران که ۱۹ شب پناهگاه معترضان زخمی شد رضا اکوانیان- از شب ۱۹ دی و به مدت ۱۹ شب، خانه یک خانواده سه نفره در غرب تهران به پناهگاه امنی برای برخی معترضان زخمی تبدیل شد. دختر دندان‌پزشک و پدر و مادر سالخورده‌اش با حداقل امکانات و تا خروج آخرین نفر، از معترضان مجروح پرستاری کردند و برای زخمی‌های گلوله جنگی خورده، پزشک به خانه بردند. ساعات پایانی ۱۹ دی‌ماه، شماری از معترضان زخمی در غرب تهران، یکی‌یکی به یک خانه پناه بردند. آنان یا در خیابان هدف گلوله‌های ساچمه‌ای یا جنگی نیروهای سرکوب جمهوری اسلامی قرار گرفته بودند یا از ترس بازداشت، جایی برای ماندن نداشتند. دختر خانواده تا جایی که می‌توانست، خودش گلوله‌های ساچمه‌ای را از بدن زخمی‌ها خارج می‌کرد، اما خیلی زود و با افزایش شمار زخمی‌ها و شدت جراحات، روشن شد برخی گلوله جنگی خورده‌اند ولی امکان انتقالشان به بیمارستان نیست. در چنین وضعیتی، خانواده خطر بزرگ‌تری را پذیرفت: پزشک را به خانه آوردند و با حداقل امکانات، گلوله‌ها همان جا از تن زخمی‌ها خارج شد و درمان ادامه یافت. پناه آوردن زخمی‌ها در فاصله ۱۴ تا ۱۹ روز، این خانه به محل پرستاری از زخمی‌شدگان بدل شد. زخمی‌ها همان‌جا می‌خوابیدند، پانسمان می‌شدند و با مراقبت مداوم برای حفظ جانشان تلاش می‌شد. یکی از اعضای این خانواده به ایران‌اینترنشنال گفت: «همه چیز ناخواسته شروع شد. چند نفر را داخل آوردیم، اما اوضاع طوری شد که دیگر نمی‌توانستند بروند. می‌دانستیم اگر بیرون بروند، شاید زنده نمانند.» تا هفتم یا هشتم بهمن، پس از روزها مراقبت، آن‌هایی که جان سالم به در برده بودند، یکی‌یکی خانه را ترک کردند. گرچه خانه دیگر آن خانه پیش از آن نبود. دختر خانواده که خود را با نام مستعار مریم معرفی کرد، در این‌باره به ایران‌اینترنشنال گفت: «دیدیم تک‌تیراندازها روی پشت‌بام‌ها مستقر شده‌اند و با گلوله‌های جنگی به معترضان بی‌سلاح شلیک می‌کنند. از بلندگو اعلام کردند حکم تیر دارند. همان لحظه گلوله‌ای از کنارم رد شد و دختر جوانی کنار دستم روی زمین افتاد؛ گلوله وسط پیشانی‌اش نشسته بود و چشمانش باز مانده بود.» ادامه این گزارش نفس‌گیر را این‌جا بخوانید iranintl.com/202602238998

مخلص. نه ارتباطی به این فرد نداشت. کلی نوشتم. یک گروه درباره کسانی دی‌ماه به بعد بازداشت شدن و یک گروه درباره موارد مشابه تو سال‌های گذشته. در واقع یک روند به نظر من. برخی موارد رو بخوام مثال بزنم حاشیه‌ساز خواهند بود و اینجا ازش بگذریم بهتر است. ولی ارتباطی به این مورد مشخص ندارن و صرفا مشابه بودن.

@akvanian @OfficialToomaj @KambizGhafouri @ShahedAlavi @Arash_sadeghii @mehdiy_fa مرسی از توضیحاتت رضا جان اگه میشه یا میدونی، پست‌های پاک شده در راستای این توییت بودن طبق مشاهداتتون یا نه؟ پستای پاک شده در مورد افراد شاخص براندازی بودن؟ کمک میکنه به درک فضا درمورد خیلی چیزا

گوشی آرش رو‌ پس ندادن و با حساب‌های سوشیال مدیاش درحال رصد اکانت‌هاش و مخاطباش هستن از دیروز تا امروز، توی صفحش متوجه شدم پست #آرش_طلوع از @OfficialToomaj رو پاک کردن! (عکس اول و دوم) سوال مهم: آیا گوشی در این دو روز دست اطلاعات بوده؟ هدف از حذف این پست چی بود؟ آرش توماج رو عاشقانه دوست داشت... آرش باریستایی بود که عاشق کارش بود این جنایت و شکنجه و کما رفتنش مسئولش اطلاعات سپاه مشهد هستش. #IranMassacre

شب ۱۹ دی و به مدت ۱۹ شب، خانه یک خانواده سه نفره در غرب تهران به پناهگاه امنی برای برخی معترضان زخمی تبدیل شد. دختر دندان‌پزشک و پدر و مادر سالخورده‌اش با حداقل امکانات از معترضان مجروح پرستاری کردند و برای زخمی‌های گلوله جنگی خورده، پزشک به خانه بردند. iranintl.com/fa/202602238998

از دی‌ماه به بعد چند مورد شنیدم که گوشیِ بازداشتی‌ها مدتی دست نهادهای امنیتی بوده و بعدش پست‌ها پاک شده یا از همون اکانت‌ها تحرکاتی دیده شده. سال‌های قبل هم بارها تکرار شده؛ گوشی رو گرفتن، محتواهایی رو پاک کردن، حتی با همون اکانت به بقیه پیام دادن و بعضی وقت‌ها همین مسیر به شناسایی جمعی و بازداشت‌های بیشتر کسایی با نام مستعار فعالیت داشتن رسیده. تجربه می‌گه اطلاع‌رسانی سریع از طرف خود فرد، خانواده یا دوستانش که از چنین مواردی اطلاع دارن، می‌تونه جلوی سوءاستفاده بیشتر رو بگیره یا حداقل هزینه‌ش رو بالا ببره.

@OfficialToomaj @KambizGhafouri @akvanian @ShahedAlavi @Arash_sadeghii @mehdiy_fa آیا الگوی مشابه‌ای توی موارد که بررسی کردید تو این مدت در مورد حذف پست‌های حمایتی از اشخاص، دیدن؟

وجدان جمعی، اگر بیدار بماند، هیچ رگباری توان خاموش کردنش را ندارد چهل روز گذشت از روزی که مردم برای زیستن برخاستند و با مرگ پاسخ گرفتند این سطرها نه مرثیه‌اند و نه روایت رنج فردی شهادتی‌اند بر حقیقتی که سال‌ها در گلو ماند و هر بار با سایه‌ی تهدید به سکوت رانده شد در این سرزمین، آزادی بیان همیشه در حاشیه نفس کشیده است کلمه‌ها پیش از تولد، محاکمه شدند و پرسش، پیش از آن‌که بر زبان آید اتهام شد اینجا خیابان‌ها بوی خون می‌دهند پژواک سفره‌های خالی پژواک شکاف‌های عمیق طبقاتی و پژواک نسلی که آینده‌اش زیر بار گرانی، بیکاری و تبعیض فرسوده می‌شود این صداها ناگهانی نبودند حاصل سال‌ها نادیده گرفتن‌اند سفره‌هایی که هر روز کوچک‌تر شدند پدرانی که شرمندگی را در سکوت بلعیدند و دانش‌آموزانی که رویاهایشان پیش از آغاز با رگبار خاموش شدند همه این‌ها فریادی شد که در چهاردیواری‌ها نمی‌گنجید و این بود روایت ما تن‌هایی ایستاده با دستانی خالی به نام مطالبه‌ی عدالت و کرامت با رگبار پاسخ گرفتیم رگباری که بیش از هر چیز نشانه‌ی هراس قدرت بود از صدایی که دیگر نمی‌شد نشنیدش گلوله‌ها بدن‌ها را شکافتند بی‌اعتمادی عمیق‌تر شد ستم، تنها در لحظه شلیک رخ نداد سال‌ها پیش آغاز شد آنجا که نقد، تهدید نام گرفت و عدالت، وعده‌ای بی‌سرانجام شد چهل روز گذشت اما پرسش هنوز پا بر جاست چرا مطالبه‌ی حق، باید چنین بهایی بدهد؟ یادشان صرفا خاطره نیست معیار است معیار سنجش فاصله‌ی ما تا جامعه‌ای که در آن بیان آزاد جرم نباشد اعتراض پاسخی از جنس گلوله نگیرد و قدرت، خود را در برابر مردم پاسخگو بداند چهلم، پایان سوگ نیست آغاز تعهد است تعهد به ادامه پرسش به پافشاری بر عدالت به ساختن جامعه‌ای که آزادی در آن امتیاز نباشد بلکه بنیان آن باشد وجدان جمعی، اگر بیدار بماند هیچ رگباری توان خاموش کردنش را ندارد وریشه مرادی، زندان اوین گلرخ ایرایی، زندان اوین زینب جلالیان، زندان یزد مریم یحیوی، تهران بهمن ۱۴۰۴

هم‌زمان با انتشار هویت بیش از ۲۳۰ تن از کودکان کشته‌شده در اعتراضات دی‌ماه، روند رسیدگی به پرونده هزاران معترض بازداشت‌شده از جمله دانش‌آموزان سرعت گرفته است. گفت‌وگو با حامد فرمند، فعال حقوق کودک #نیمکتهای_خالی #کلاسهای_بی_معلم #Empty_Desks iranintl.com/202602193335 @ha_fa54

پس از دهه‌ها مبارزه علیه استبداد و تجربه بزرگ‌ترین کشتار تاریخ معاصر در دی‌ماه امشب زنگ آخر درس دادخواهی است. مزدوران خامنه‌ای ده‌ها هزار تن ازجمله کودکان را کشتند و هویت بیش از ۲۳۵ کودک جان‌باخته مشخص شده. برای #نیمکتهای_خالی و #کلاسهای_بی_معلم و کسانی دیگر به مدرسه برنمی‌گردند.

صاحبان این نیمکت ها دیگر به مدرسه نمی آیند. امشب زنگِ آخر، درسِ «دادخواهی» است. برای ۲۳۵ نیمکت خالی و برای معلمان جانباخته! #نیمکتهای_خالی #کلاسهای_بی_معلم شورای هماهنگی تشکلهای صنفی فرهنگیان ایران

کاظم می‌گوید او شب پنج‌شنبه و جمعه شب، دو الگوی تازه از کشتار مردم را دیده که در اعتراضات پیشین که او حضور داشته، سابقه نداشته است. دو الگویی که او از آن به عنوان «شکار لیدرها و کمین مرگ» نام می‌برد. به گفته کاظم، شماری از «ماموران زبده» اطلاعات سپاه در میان جمعیت معترض نفوذ کرده و ظاهرا با آن‌ها همراهی می‌کردند اما وظیفه اصلی آنان شناسایی لیدرها یا کسانی بوده که پیشگام بودند و اکثرا ظاهری «ورزیده و ورزشکاری» داشتند: «آن‌ها پس از شناسایی هدف، در یک موقعیت مناسب از جمله در تاریکی خیابان‌هایی که چراغ‌های روشنایی‌شان قطع شده بود، از فاصله نزدیک این افراد را از پشت سر با کلت می‌زدند یا در تماس با تک‌تیراندازهای مستقر در پشت‌بام‌های اطراف، مشخصات ظاهری پوشش مثل رنگ و نوع لباس فرد را می‌دادند و آن‌ها فرد موردنظر را هدف می‌گرفتند.» نام‌ها و تصاویر زیادی از ورزشکاران کشته شده در رشته‌های مختلف در سطوح محلی، استانی و ملی منتشر شده که این شهادت نشان می‌دهد در چارچوب یک سیاست کشتار، هدف قرار گرفته‌اند. به گفته کاظم، دیگر الگوی کشتار در این دو شب خونین، راندن و هدایت جمعیت هراسان از صدای تیراندازی به کوچه‌های بن‌بست یا مکان‌هایی بوده که از قبل در کنترل نیروهای امنیتی بودند و منتظر شکار مردم: «این الگو به خصوص جمعه شب در منطقه‌ای از تهران که من بودم، بارها تکرار شد. هدف کشتن بیشترین تعداد بود. آن‌جا قرار نبود کسی بازداشت شود، خیلی‌ها در کمین‌گاه‌ها افتادند و کشته شدند.»

افزایش فضای ارعاب و تهدید در شهرهای ایران گفتگو با رضا اکوانیان، روزنامه‌نگار و فعال حقوق‌بشر در برنامه #۲۴بافردادفرحزاد