Burak Arslan

Az önce modern köleliğin "ütopya" ambalajıyla pazarlandığı bir paralel evrene düştüm. İş-yaşam dengesini tamamen rafa kaldırıp, haftanın yedi günü 18 saatlik mesaiyi gururla "adanmışlık" olarak sunan bir zihniyetle karşı karşıyayız. Özel hayatı, sağlığı ve aileyi unutup sadece başkasının hayali uğruna ömür çürütmek vizyonerlik değil, düpedüz plaza prangasıdır. Emeğinizi sömürmeyi "büyük bir tutkuyla dünyayı değiştiriyoruz" masalıyla meşrulaştıran bu tarz toksik çalışma kültürlerinden arkanıza bile bakmadan koşarak uzaklaşın.

lan dun gece 3'te cursor acmistim, "bana lokanta rezervasyon sistemi yap" dedim claude'a 45 dakikada calisan sistem cikti, qr menu, online rezervasyon, whatsapp entegrasyonu her sey sabah mahalle kahvecisi ahmet abiye gosterdim, "ne kadar?" diye sordu "5 bin tl" dedim, pazarlik bile etmeden kabul etti simdi dusensene, 6 ay once ayni projeyi yapabilmek icin reactjs ogrenecektim, backend kuracaktim, database tasarlayacaktim minimum 3 ay surecekti vibecoding cagi bu iste, herkes hala "syntax ogrenmeye" takilmis ama asil parayi basanlar prompt yazmayi ogrenmis cursor + claude + 2 saatlik vibe = 5K tl eski usul coding'de aylik 15K maas icin mulakat stresine giriyordun, simdi ayni parayı bir haftada kasabiliyorsun sadece problem cozme yetenginle bak ben su ana kadar 8 tane boyle mini proje sattim, hepsi vibecoding millet "programming zor" diye korkuyor ama aslinda hic bu kadar kolay olmamisti

ChatGPT'nize gidin ve şu komutu gönderin: "Sana nasıl davrandığımı gösteren bir resim oluştur." Oluşturduğu resmi mente atın.

Çin'de yazılım hatası yaşayan robot, kontrolünü kaybederek panik atak geçirdi.

Bi' tane film vardı.

Bu yıl kocaman bir gönüllü ekibimiz vardı ve her biri inanılmaz güler yüzle müthiş bir iş çıkardı. Verdikleri gönülden emeğe sonsuz teşekkürler 🫶🏻 Onlarsız yapamazdık.