صبور تر از ایوب

تو پای به راه نه و هیچ مپرس خود راه بگویدت که چون باید رفت عطار

میگه که میایی یا در «خیال آمدنت پیر شوم!؟»

ماییم و نیم‌جانی، آن هم به لب رسیده • اهلی شیرازی

@lukkicrypto شهروندای انگلیسی برن که ایران ازاد میشه

هر وقت انگليس گفت شهرونداش ايران رو ترك كنند فرداش جنگه

چه سرگذشتِ سورئالی داشت نسل دهه هفتاد.

@bloom_tiger نههه

لانگ دیستنس آره یا نه ؟؟؟

جز روزگار من همه چیز را سفید کرده برف نمیخوام بگم غمگینم میخوام بگم یه دلیل بیارین برای خوش حال بودن

اره هی تایپ کن هی پاک کن هی تایپ کن هی پاک کن در اخر چه حرفاتو بزنی چه نزنی هیچ فایده ای نداره همون سکوت بهتره

تو بی حسی کاملم اینجوریم که میل به هیچی ندارم هیچی دیگه خوش حالم نمیکنه و حتی هیچی دیگه امیدوارم نمیکنه با این که بیشتر از هر وقت دیگه ای دارم تلاش میکنم ولی هیچ انگیزه ایم براش ندارم انگار که هرچی خواستیم یا نرسیدیم بهش یا وقتی رسیدیم دیگه دیر بود یا زود از دستش دادیم

@cocochiil مچکرممم

@aubzaman تولدت مبارک

۲۹ داره متفاوت تر از سال های گذشته شروع میشه امیدوارم چیزای خوبی همراش داشته باشه

امروز حتی یادم نبود که تولدمه با این که هی زنگ میزدن و تبریک میگفتن ولی باز یادم میرفت و هر دفعه سورپرایز میشدم عجب روزاییه

این روز ها همه چیز به ظاهر عادی بنظر می آید مردم به روال قبل برگشته اند و زندگیشان را میکنن طوری که در هر صحبت عادی مردم کوچه و خیابان یا از جنگ گفته میشود یا از اعدام، عده ای هم که سکوت کرده اند در ذهنشان فکر خودکشی را میپرورانند.

خستمه

هیچ وقت از تهران خوشم نیومد نمیاد و نخواهد اومد

کتاب ها میشود راجب غم این روز های رشت نوشت و ترجیحم فقط سکوت است.

نه تنها ادم ها بلکه شهر رشت هم دیگر رشت قدیم نبود، انگار که غم عظیمی روی شهر سایه انداخته بود، همه چیز به سکون رسیده بود و دیگر ملالی برای ادامه دادن نبود، جسمانی بی روح همراه با سر سوزن امیدی که از راه برسد و پرده تاریکی را بدرد.