nn III

คุณอยากรู้ไหมว่า…ทำไมหลายคนในประเทศนี้มันรู้สึก “พัง” ไปทุกวัน เศรษฐกิจพัง สังคมแตกแยก สิ่งแวดล้อมแย่ การศึกษาล้มเหลว แรงงานถูกกด กฎหมายเลือกปฏิบัติ การดูแลรักษากลายเป็นธุรกิจ อาชญากรรมระบาด การเมืองวุ่นวาย สงคราม-ความขัดแย้งต่างประเทศก็เดือดขึ้นเรื่อยๆ แล้วคนก็ถามว่า… เราจะแก้ยังไง? ใครต้องรับผิดชอบ? ทำไมมันแก้ไม่จบสักที? คำตอบมันง่ายกว่าที่คุณคิดมาก เพราะสุดท้าย… ทุกปัญหาทั้งหมดจะถูก “ตัดสิน” ด้วยสิ่งเดียว … หีบเลือกตั้ง… ไม่ใช่ดราม่าในโซเชียล ไม่ใช่แฮชแท็ก ไม่ใช่คอมเมนต์ด่าใต้โพสต์ข่าว ไม่ใช่การแชร์คลิป เพราะโลกแห่งความจริงมันทำงานแบบนี้ ใครชนะเลือกตั้ง = ได้อำนาจ ใครได้อำนาจ = ได้เขียนกฎ ใครได้เขียนกฎ = ได้จัดงบประมาณ ใครได้จัดงบประมาณ = ได้เลือกอนาคตประเทศ คุณจะบ่นว่าค่าแรงต่ำไม่พอกินก็ได้ คุณจะร้องว่าการศึกษาห่วยก็ได้ คุณจะโมโหว่าอาชญากรรมเต็มเมืองก็ได้ คุณจะเครียดกับการทำมาหากินลำบากก็ได้ แต่ถ้าคุณไม่ไปเลือกตั้ง… คนที่ “ทำให้มันเป็นแบบนี้” เขาจะไปเลือกตั้งแทนคุณ และเขาจะชนะ เพราะคุณไม่ไป นี่แหละคือเกมที่เขาไม่อยากให้คุณเข้าใจ เขาอยากให้คุณทะเลาะกันเรื่องเล็กๆ แบ่งฝ่าย ด่ากันเอง เกลียดกันเอง และคุณรู้ไหม…สิ่งที่เหมือนกันของทุกปัญหา มันไม่ได้จบที่การดราม่า มันไม่ได้จบที่การแชร์โพสต์ มันไม่ได้จบที่การเถียงกันว่าใครเก่งกว่าใคร มันจบที่อย่างเดียว… อำนาจ และอำนาจในประเทศนี้…ถูกตัดสินที่ไหน ที่ “หีบเลือกตั้ง” ดังนั้นถ้าคุณอยากแก้ประเทศนี้จริงๆ ไม่ใช่แค่รับรู้หรือชินชากับปัญหา… คุณต้องทำสิ่งที่คนจำนวนมากไม่ทำ คุณต้องไปใช้สิทธิ์ คุณต้องเลือกอนาคต คุณต้องหยุดให้คนอื่นตัดสินชีวิตแทนคุณ สุดท้ายแล้ว… ประเทศไทยจะเป็นแบบไหน ไม่ใช่เพราะฟ้า ไม่ใช่เพราะโชค แต่มันจะเป็นแบบไหน… เพราะประชาชนเลือกให้มันเป็น และคำตัดสินนั้น… จบที่ “หีบเลือกตั้ง” เสมอ

เราเกลียดอภิสิทธิ์มากๆ เป็นหนึ่งในสารตั้งต้นที่พาประเทศมาถึงตรงนี้ อยากจะชนะทักษิณยิ่งลักษณ์จนไม่สนใจอะไร สั่งยิงประชาชนกลาง กทม โหนเจ้า เอาทหาร บอยคอตการเลือกตั้ง เรียกทหารมาทำรัฐประหารจนล่มจมมาเป็น 10 ปี ฉีกรัฐธรรมนูญ แล้วยังจะหน้าด้านมาทำตัวเป็นตำรวจตรวจแก้รัฐธรรมนูญอีก

ตำนานสปีชจุดประกายคุณค่าชีวิต จากคุณยายฮเยจาที่นำบทพูดจากเรื่องThe light in your eyes มากล่าวขณะรับรางวัล จนทำคนในงานร้องไห้ “แม้จะเจอปัญหา แต่คุณก็มีสิทธิ์มีความสุข แม้จะเป็นแค่วันธรรมดา มันก็ควรค่าแก่การมีชีวิตอยู่ อย่าจมอดีต อย่ากังวัลอนาคต ใช้ชีวิตให้งดงาม คุณสมควรได้รับมัน”

หนังรักดีๆ ที่ควรดูก่อนตุย ETERNITY สามรัก หนึ่งนิรันดร์ วันนี้ ในโรงภาพยนตร์ House Samyan 🎟️ จองตั๋วที่ APP: House Cinema หรือ housesamyan.com หรือจุดจำหน่ายตั๋ว ชั้น 5 สามย่านมิตรทาวน์ (โซน South) #Eternity #EternityTH #สามรักหนึ่งนิรันดร์ #BenetoneFilms #A24

บางที Content ของ MUJI ก็โบ๊ะบ๊ะ ผิดเวลาไปหน่อย 😅

ดูตอนคุณสรยุทธ์โทรหาเจ้าหน้าที่ส่วนกลาง ทำตัวเป็นคนขอเยียวยา เจ้าหน้าที่ก็บอกต้องใช้เอกสารนู่นนี่นั่น คุณสรยุทธ์ก็บอกว่าเอกสารไม่มี จมนํ้าหมด เจ้าหน้าที่ก็ยืนยันว่าต้องใช้ คุณสรยุทธ์ก็ยืนยันว่าจมนํ้าหมด เจ้าหน้าที่ก็บอกว่าต้องไปคุยกับเทศบาล คุณสรยุทธ์ก็ถามว่าไปแล้วต้องใช้เอกสารมั้ย เจ้าหน้าที่ก็บอกว่าต้อง วนไปวนมา… คือไม่ใช่ความผิดของเจ้าหน้าที่ เขาเพียงตอบตามสคริปต์และไม่ได้มีอำนาจที่จะกำหนดว่าผ่อนผันอะไรได้ ทีนี้ พอคนด่าเยอะ รัฐบาลก็บอกไม่ต้องใช้เอกสาร ท้องถิ่นก็ไม่ยอม ต้องใช้ หากไม่ใช้อาจโดนข้อหาละเลยหน้าที่ภายหลัง รัฐบาลก็ยืนยันว่าไม่ต้อง ท้องถิ่นก็บอกส่งหนังสือราชการสั่งมา อย่าพูดปากเปล่า …แต่กว่าจะทำหนังสือเวียนลายเซ็นจากท่านๆทั้งหลาย ก็นั่งรอกันไป พ่อแม่พี่น่องเอ๊ย… นี่แหละรัฐราชการ จมอยู่ในกองกระดาษ ผูกมัดด้วยลายเซ็น ปิดหูตาจมูกด้วยพิธีการ จะปฏิรูปกันมั้ย ? ข้ออ้างมีเยอะแยะ 1) ปฏิรูปทำไม ปากท้องต้องมาก่อน 2) ปฏิรูปทำไม ต้องจัดการเขมรก่อน 3) ปฏิรูปทำไม ต้องช่วยเหลือขาวบ้านก่อน 4) ปีหน้าก็ ปฏิรูปทำไม ต้องจัดการPM 2.5ก่อน ตามด้วยจัดการไฟป่าก่อน จัดการภัยแล้งก่อน วนกลับมาจัดการนํ้าท่วม …ไม่มีข้ออ้างเหลือก็วนมาเรื่องปากท้อง ใช้ได้ทั้งปีเพราะจนทั้งปี ไม่มีฤดู เดินวนไปวนมาทั้งประเทศ เนี่ยแหละที่เรียกว่า ด้อยพัฒนาอย่างดื้อดึงดักดาน

ตอนแรกเราก็คิดว่า พนง. เรื่องมากนะ พออ่านจากเพจนี้ เขาอธิบายให้เรารู้สึกว่า เออ จริงๆ แล้วเรื่องมันเป็นแบบนี้นี่เอง

ฉันชอบเทปนี้ คือ ยายแป๋มดูมีความพยายามมากแต่สุดท้ายคืออะไรคะ ก็เลยคิดว่าน่าจะเป็นที่มาของคำคมที่ว่า ความพยายามอยู่ที่ไหน ความสำเร็จก็ไม่ได้อยู่ที่กูค่ะ ขอบคุณค่ะ ขำๆ ขอบคุณที่สร้างเสียงหัวเราะให้กับกะเทยค่ะ😆

พวกคุณไม่มีสิทธิ์มาคว่ำร่างๆใดๆๆ ที่ยื่นมาจากภาคประชาชน ไม่ใช่แค่พรบนิรโทษกรรมเท่านั้น ประชาชนที่เขามายื่นพรบเพราะพวกเขาเดือดร้อน พวกเขาต้องไปล่ารายชื่อ พวกเขาต้องใช้เวลามากแค่ไหนในการร่างพรบเพื่อมายื่นในสภา ถ้าพวกคุณมาจากประชาชนพวกคุณไม่มีสิทธิ์มาทำลายความหวังเขา

ทุกคนจะได้กลับบ้าน ถ้าผ่าน #นิรโทษกรรมประชาชน เพราะร่างอื่นยกเว้น ม.112 ไว้หมดแล้ว เราเชื่อเสมอว่าถ้าทุกคนส่งเสียงมากพอ ร่างเราจะผ่าน เหมือนม็อบ 63 ที่เขาไม่กล้าจับแกนนำเข้าคุก

#อานนท์นำภา "เหตุผลประการสำคัญที่ผมไม่ลี้ภัยทางการเมือง คือการใช้กรณีของผมเป็นภาพสะท้อน "ความอัปลักษณ์" ของกระบวนการยุติธรรมใน #มาตรา112" x.com/prachatai/stat… #นิรโทษกรรมประชาชน

อานนท์ เขียนจดหมายจากในคุก แจงเหตุไม่ลี้ภัย ขอเป็นภาพสะท้อนกระบวนการยุติธรรม ต่อคดี 112 อ่านข่าว : matichon.co.th/politics/news_… #มติชนออนไลน์

"ทั้งที่ติดคุกอยู่ ที่กำลังจะติดคุก และที่ลี้ภัยกันอยู่ตอนนี้ มันก็ล้วนเป็น 112 ทั้งสิ้น ดิฉันคิดว่า ถ้าท่านจะสันติสุข ไม่รวม 112 เข้าไป มันจะสันติสุขแบบไหน หรือสันติสุขเฉพาะพวกท่านรึเปล่า... ...ถ้าท่านบอกว่าอยากจะได้รับโอกาสในการเริ่มต้นใหม่ ทำไมท่านไม่ให้โอกาสเยาวชนคนรุ่นใหม่ได้ก้าวผ่านไปด้วยกัน เหมือนคดีอื่นๆ เราก็ไม่อยากถูกทิ้งไว้ข้างหลัง" เบนจา อะปัญ นักเคลื่อนไหวทางการเมือง . #มติชนออนไลน์ #นิรโทษกรรมประชาชน

"มันจะมีสักเสี้ยวหนึ่งของหัวใจเราไหมที่เราจะได้คิดว่า เราสงสารลูกของ อานนท์ นำภา เราสงสารอีกหลายครอบครัว เราสงสารคนอีกจำนวนมากที่สุดท้ายเขาต้องกลายเป็นคนที่ลี้ภัย" รังสิมันต์ โรม สส.พรรคประชาชน อภิปรายเกี่ยวกับการพิจารณาร่าง พ.ร.บ.นิรโทษกรรม ที่ประชุมสภาฯ วันนี้ (9 ก.ค.)

ทดลองอายุ 40 มาเกือบ 6 เดือนแล้ว และพบว่าตัวเองและเพื่อนๆ วัย 40 หรือย่าง 40 ทั้งหลายก็ไม่ได้โตไปกว่า ไม่ได้มีคำตอบมากไปกว่าตอนที่เด็กกว่านี้ . คำที่บอกว่า "จริงๆ แล้วไม่มีใครมีคำตอบสำหรับทุกสิ่งหรอก ไม่มีวัยไหนที่จะ 'เอาอยู่' ไปมากกว่าวัยไหน" นั้นจริงแท้ . ตอนเด็กกว่านี้ เคยคิดว่าคนวัย 40 ดูใช้การได้อย่างยิ่ง พวกเขาดูผ่านอะไรมามาก แต่พอได้ 40 เองก็ยังพบว่าวันๆ หมดไปกับการกินซูชิโระ อยู่กับเพื่อนฝูง เล่นเกมเพลย์สเตชั่น ยังอ่านการ์ตูน และยังทำอะไรงี่เง่าๆ อยู่ (อาจจะน้อยลงหน่อย) . มีคนอ้างคาร์ล ยุงว่า “ชีวิตจริงเริ่มตอนสี่สิบ ที่ผ่านมาคุณแค่ทำการวิจัย” ("Life really does begin at forty. Up until then, you are just doing research") . วัยกลางคนคือจุดเริ่มกระบวนการ individu­ation เป็นการรวบรวมด้านที่กระจัดกระจายของตัวตนเข้าด้วยกัน จากที่ก่อนหน้านี้เป็น 'การเก็บข้อมูล' เมื่อการวิจัยชีวิตยังดำเนินอยู่ การไม่เห็นเป้าหมายสุดท้ายจึงอาจสมเหตุสมผล . David Brooks เขียนในหนังสือ The Second Mountain เขาแยกระหว่าง ภูเขาลูกแรกของความสำเร็จส่วนตัว กับภูเขาลูกที่สองของพันธกิจต่อสิ่งที่ใหญ่กว่าตัวเอง ช่วงรอยต่อระหว่างสองภูเขาคือดินแดนแห่งความสับสน ใครหลายคนยังไม่รู้ว่าจะอุทิศแรงใจให้สิ่งใด นั่นไม่ใช่ความล้มเหลว แต่เป็นช่องว่างที่ต้องใช้เวลาเดินสำรวจ . วัย 40 เหมือนเป็นรอยต่อ - พบว่าแม้จะไม่มีคำตอบอะไรชัด แต่สำหรับตัวเองมีสิ่งที่ชัดขึ้น (กว่าวัยก่อนหน้านี้) อยู่สองสามอย่าง . อย่างแรกคือ Preferences คือรสนิยม ความชอบในสิ่งต่างๆ เริ่มพัฒนาชัดเจนขึ้น รู้ว่าอะไรไม่ใช่ รู้ว่าอะไรใช่ และสามารถใช้กระบวนการตัดสินใจมาตรฐานตัดเรื่องที่ไม่ใช่ออกได้เร็ว (แต่ก็ต้องระวังว่าไม่เป็นการกรอบตัวเองเกินไป) . อย่างที่สองคือ Tendency คล้ายๆ กับแบบแรก แต่เป็นเรื่องแนวโน้มการกระทำและกรอบคิด เหมือนถ้าคิดเรื่องอะไรบ่อยๆ ซ้ำๆ เราก็จะเป็นคนอย่างนั้น ความสัมพันธ์ระหว่างการ คิด-ทำ-เป็น สามเหลี่ยมนี้มีความพร่าเลือนน้อยลง . อย่างที่สามคือ Perception คือมุมมองที่คนอื่นมีต่อเรา ซึ่งเป็นการตอบสนองต่อสัญญาณและการกระทำที่เราทำมาตลอด 40 ปี ภาพจำที่คนรอบตัวมีต่อตัวเราเป็นแบบหนึ่ง ซึ่งการจะหักล้างหรือเปลี่ยนภาพจำนั้นอาจเป็นเรื่องที่เริ่มยาก (แต่ไม่ใช่ทำไม่ได้) . David Whyte เขียนถึงความเป็นผู้ใหญ่ไว้ได้ดีมากๆ ในหนังสือ Consolation ของเขา ว่า . "ความเป็นผู้ใหญ่คือความสามารถในการดำรงอยู่กับหลากหลายบริบทของชีวิตได้อย่างสมบูรณ์และเท่าเทียม โดยเฉพาะอย่างยิ่ง คือการกล้าอยู่อย่างเต็มตัวในอดีต ปัจจุบัน และอนาคตพร้อมกัน แม้จะมีบาดแผลหรือการสูญเสียก็ตาม . ปัญญาแห่งความเป็นผู้ใหญ่จึงไม่ใช่การเลือกข้างระหว่างสิ่งที่เกิดขึ้นแล้ว สิ่งที่กำลังเกิดขึ้น หรือสิ่งที่กำลังจะมา แต่คือการปฏิเสธอย่างมีวินัยที่จะตัดตอนอัตลักษณ์ของมนุษย์ออกจากพลวัตทั้งสามนี้ . ความเป็นผู้ใหญ่ ไม่ใช่จุดหมายปลายทางอันนิ่งสนิทที่เราสามารถมองชีวิตจากโอเอซิสแห่งปัญญาอันสงบเสงี่ยม แต่มันคือเส้นพรมแดนที่มีชีวิต ระหว่างสิ่งที่เกิดขึ้นแล้ว สิ่งที่กำลังดำเนินอยู่ และผลลัพธ์ของทั้งอดีตและปัจจุบันเหล่านั้น . ซึ่งเราจะต้องจินตนาการถึงมันก่อน แล้วจึงค่อยใช้ชีวิตมุ่งหน้าไปสู่อนาคตที่กำลังรออยู่"

โฆษณาไทยประกันชีวิต แม่สักชื่อยาที่ลูกต้องใช้ทุกเดือน เพราะกำลังจะเป็นอัลไซเมอร์กลัวลืม กุ🥺🥹😭

“สิ่งที่น้องไม่ชอบที่สุด คือโซ่ที่เท้าพ่อ และอยากเอาออกมากที่สุด” บรรยากาศวันนี้มีประชาชนอย่างน้อย 40 คนร่วมฟังคำพิพากษา เจ้าหน้าที่คุมตัวอานนท์มาถึงห้องพิจารณาคดี อานนท์อุ้มลูกสาวใช้เวลาอยู่ด้วยกันระหว่างการพิพากษา ศาลพิพากษาจำคุกอานนท์ นำภา 2 ปี 4 เดือน #นิรโทษกรรมประชาชน

รอบน่าจะสุดท้ายจริงๆ ที่จะให้ป้าอัญชัญ พี่อานนท์ออกมาจากคุก พรุ่งนี้แล้ว ช่วยกันดันร่าง #นิรโทษกรรมประชาชน 🔥