the wanderer

من روزی خواهم رفت، به شهری کوچک در جنوب ایتالیا. شهری با کوچه های باریک سنگی که کافه هایی کوچک به فاصله چند قدمی هم قرار دارند، با میز های گرد و صندلی های دو نفره. شهری کنار ساحل مدیترانه، آنجا که شب ها صدای موسیقی فولک نواخته می شود و عاشقان تارانتلا میرقصند و

ایرانی بودن یعنی traumatized شدن با هر چیز ساده.

«انسان می‌تواند هم‌‌زمان که دارد برای زندگی تلاش می‌کند و می‌‌جنگد، به رفتن و گم و گور شدن هم فکر کند.»» - یادداشت‌های زیرزمین؛ فئودور داستایفسکی.

بلاخره آدمه، يه روز كوه رو جا به جا ميكنه، يه روز حال نداره از تخت بياد بيرون.

بچه ها شما واقعا حالتون خوبه؟ مثلا وقتی راه میرید حرف می‌زنید کار می‌کنید و حتی میخندین یهو تو سرتون این فکر " چقدر دلم میخواد وجود نداشته باشم" نمیاد؟

در حال حاضر بد ترين اتفاقى كه ميتونه براى يه آدم بيوفته، اينه كه ٢١-٢٧ سالش باشه

«برنج‌پاشی». آدم مبهوت می‌شه. مبهوت و مفتخر به این شهود جمعی. #آبدانان

«خون در زمین فرو نرفت. روی زمین پخش شد. از زیر هر سنگ جوشید و جوشید و به راه افتاد. هر کس آن را می‌دید می‌فهمید جایی بی‌گناهی را کشته‌اند.» - سوگ سیاوش؛ شاهرخ مسکوب

سیاهی لشکر نیاید به کار، یکی مرد جنگی به از صد هزار‌

کماکان بر این عقیده هستم که تا این‌لحظه از زندگیم «زن، زندگی، آزادی» بزرگ‌ترین، باشکوه‌ترین و شجاعانه‌ترین چیزی بوده که دیدم و تجربه کردم.

فهمیدم هنوز کوچکترین فلش‌بکی به ۴۰۱ بخوره حالم بد میشه

لوبیاپلو از اون غذاهاست که معده‌ات سیر میشه ولی چشمت نه. به خودت میای میبینی ۳ بشقاب خوردی.

لطفا وقتی آنفالو میکنین، هم ریموو کنین. نه‌تنها عاشق چشم و ابروتون نیستیم، بلکه حالمون هم ازتون بهم میخوره.

از اول پاییز تا الان با هر pms، شدت میگرنام چند برابر داره میشه

برای اولین بار وقتی داستان سیاوش رو با خود ابیات شاهنامه شنیدم، بیت‌های آخرش، جایی که بریدن گردن سیاوش رو تصویرسازی میکنه، اونقدر پر از درد بود که یهو دیدم دارم هق‌هق گریه میکنم نه فقط واسه سیاوش، برای ژینا و نیکا و تمام کساییکه سیاوش‌وار کشته شدن کی‌خسروی دگر بباید نجات جان مارا

Doomscrolling my anxiety away, oh well guess i’m doomed

Iniesta at the Camp Nou watching Pedri assist Raphinha 🥹

شگفت‌انگیزترین ویژگی مدرسه این بود که لازم نبود قرار بذاری برای دیدن آدم‌هایی که دوستشون داری؛ هر روز بودن.

:Life perfectly explained in 4 lines ما لعبتکانیم و فلک لعبت‌باز از روی حقیقی نه از روی مجاز یک‌چند در این بساط بازی کردیم رفتیم به صندوق عدم یک‌یک باز خیام.

چشمام پابه‌پای هوای این دو روز رفتن جلو

وقتی منتظری چایی آماده شه تا بتونه کمکت کنه.