Bėnav u bė war

Peşmerge ordusu, ABD’nin savunma bütçesiyle şu ya da bu konjonktürde kurulmuş değildir. ABD yardım edebilir ya da etmeyebilir. Ancak Peşmerge, yaklaşık bir asırdır varlığını sürdüren Ortadoğu’nun en kalıcı askeri gücüdür ve bugüne kadar hiçbir güç bu gerçeği ortadan kaldıramamıştır.

Kürtçeden Türkçeye hiçbir kelimenin geçmemiş olması seni hiç düşündürmüyor mu?

Savaş sona erdi. Ancak asıl soru hâlâ ortada duruyor: Kim kazandı, kim kaybetti? Bu soruya net ve tek taraflı bir yanıt vermek mümkün değil. Çünkü ortaya çıkan tablo, klasik bir zafer–yenilgi denklemine sığmayacak kadar çok katmanlı ve karmaşık. İlk olarak, İran’da rejimi devirmeye yönelik hedefin gerçekleşmediği açık. Aksine, rejim ayakta kalmayı başardı ve belirli ölçüde iç dayanıklılığını korudu. Nükleer program meselesi ise çözülebilmiş değil. Bu alan hâlâ belirsizliğini koruyor ve uluslararası gerilimin temel başlıklarından biri olmaya devam ediyor. Bölgesel düzlemde, İran’ın müttefik ağının tamamen tasfiye edilemediği görülüyor. Bu da Tahran’ın sahadaki etkisinin zayıflamadığını, aksine farklı biçimlerde sürdüğünü gösteriyor. Savaş bir kez daha şu gerçeği ortaya koydu: Askeri güç tek başına siyasi hedefleri garanti etmez. Sahada kazanılan üstünlük, her zaman stratejik başarıya dönüşmez. Hürmüz Boğazı gibi kritik geçiş noktaları, çatışma boyunca küresel dengelerin merkezinde kalmaya devam etti. Enerji güvenliği ve ticaret hatları üzerindeki risk, savaşın bölgesel sınırları aştığını bir kez daha gösterdi. Ekonomik açıdan ise tablo daha net: Tüm taraflar ağır bedeller ödedi. Savaşın maliyeti, “kazanan kim?” sorusunun önüne geçen en somut gerçeklerden biri haline geldi. Uluslararası arenada özellikle ABD ile Avrupa arasındaki yaklaşım farkları dikkat çekti. Bu ayrışma, gelecekteki ittifakların daha esnek ve kırılgan olabileceğine işaret ediyor. Son olarak, savaşın iç politik etkileri göz ardı edilemez. Hem ABD’de hem de bölge ülkelerinde artan siyasi baskı ve toplumsal tepki, karar alıcılar üzerinde yeni bir yük oluşturdu. Sonuç olarak: Bu savaş mutlak bir galip ya da kesin bir mağlup üretmedi. Aksine, güç dengelerini kısmen yeniden dağıttı ve henüz sınırları tam çizilmemiş yeni bir jeopolitik sürecin kapısını araladı. Kısacası, savaş bitti… ama hesaplaşma henüz bitmedi… #İran

Yalçın Küçük'ün cenazesi askerler tarafından kaldırıldı. O her zaman devletin bir eriydi.

Nükleer saldırı yapılacak.

بیش از ۱۴ میلیون ایرانی غیور تا این لحظه اعلام آمادگی کرده‌اند جان خود را برای دفاع از ایران فدا کنند. من نیز جان‌فدای ایران بوده‌ام، هستم و خواهم بود. #جان_فدا

Kölelik tam da budur: Kürt, jeopolitik gerçekliğinin ve avantajlarının farkındadır ama bunu yalnızca Türk'e yaranmak için bir araç sanır. Köle de emeğinin değerini bilir, onun merkezde olduğunu farkeder ancak bu emeği efendisini doyurmak için harcadığı ölçüde mutlu ve güvende hisseder. Oysa senin jeopolitiğin, senin bağımsızlık anahtarındır; sen ise onu efendinin kıymetsiz yasasına dahil olabilmek için kullanıyorsun. 🤦‍♂️