🐼🐼

کسی بلایی سراغ داره که تو این یه سال اخیر سر ایرونی ها نیومده باشه؟! بخدا اگر بتونین پیدا کنین!!! 🙂‍↕️🙂‍↕️🙂‍↕️🤕🤕🤕

@amir_jasour اره

میگم اونى كه باعث شد بارها از خودت بپرسی «مگه من چی كم داشتم» رو بخشيدى؟

به نظرم نزدیک ترین آدم به ما کسی هست که، از دورترین فاصله بهت فکر میکنه، پیگیر هست، وقت و بی وقت حالتو میپرسه و از فرسنگها دور حواسش به هوای دلت هست....

نکته مهم: از دلتنگی برای آدمایی که خودشون نخواستن کنارت باشن، دست بردار.

@medsanmedicine خیلی خوبه

پیشنهاد یکی از دوستان: کانالی برای جمع آوری مطالب و پاسخ به سوالات در تلگرام فکر کنم پیشنهاد بدی نباشد خواهیم دید چه خواهد شد

دنیاررو ادمهای امن قابل تحمل تر میکنن

چیزهایی که الان دارید، مال شما نیست، فقط نوبت شماست! "تو نوبت خودتون شریف باشین" ...

@Masoud_mountain ورزش ورزش ورزش بنظر من خیلی کم میکنه

چیکار میشه کرد انگیزه آدم برگرده؟

4kmامروزم زدم 🏃🏻‍♀️‍➡️

@thisprofilepic به سلامتی وداش خوش

بعد از یکسال حداقل روزی ۱۲ ساعت کار کردن، صرفه‌جویی، هیچ جا نرفتن، استرس، وام، قسط، فروش هرچیزی که داشتیم، بالاخره (شُد)!! می ارزید؟ فکر کنم آره✨️ لحظه ای کلید رو دادن بهمون حس کردم دارم شمع تولدمو فوت میکنم، پس آرزو کردم که همه ی اونایی که تلاش میکنن به خواستشون برسن🥹💕

@rsh7nd میگذره اینروزا هرچند سخته

دلم برات خیلی تنگ شده، کاش تو یکی دیگه گند نمیزدی.

@medsanmedicine مرسی از مطالب مفیدتون 👏🏻👏🏻

فرض: چون بیشتر مردم ایران کمبود ویتامین D دارند،پس بررسی لازم نیست! پاسخ: همه افراد شبیه هم نیستند،ممکن است یک نفر کمبود شدید داشته باشد طبیعی باشد یا حتی سطح بالا داشته باشد درحالی‌که هر سه ممکن است ظاهراً علامت خاصی نداشته باشند. پس بررسی سطح ویتامین D منطقی و علمی است.

@Negarrgn هیچ چاره ی نداره

@e6atbm چاره چیه پس!

شاید او هم دلتنگِ تو باشد...ولی نتواند بگوید...😞

تو گم نشدی هر قدمی حکمتی داره که هنوز نمی‌بینیش بذار خدا راه رو نشون بده اون چیزی که میاد، ارزش صبر رو داره.

خیلی راحت حس می کردم که کاملاً آماده ام دیگر نباشم

همیشه از این وحشت داشتم که نکند آدم بی هدفی باشم و مبادا دلیلی درست و حسابی برای زنده ماندن نداشته باشم. حالا رو در روی این واقعیت ها، به پوچی درونی خودم یقین کرده بودم. در این محیط که با آن محیطی که منشاء عادت های ناچیزم بود، این همه فرق داشت، انگار که داشتم تکه پاره می شدم.

همیشه یک تکه رویای شخصی توی جیبِ پیراهنت باشد... چیزی شبیه عشق چیزی شبیه امید چیزی شبیه ایمان. گاهی تنها چیزی که آدم را سر پا نگه میدارد، نادیدنیِ شخصیِ آدم است. چیزی شبیهِ یک تکه رویا توی جیبِ پیراهنت...

به زنده ماندن در این دیار چه پای سختی فشرده‌ام چه مرگ‌ها آزموده‌ام، ولی شگِفتا، نمرده‌ام!