erledigt

وقتی شما استعمار و غرب‌ستیزی و مفاهیمی از این دست رو برجسته می‌کنید این طرف دنیا تیغ دست زنگی مست می‌دید. تو کشوری که دو ماهه اینترنتِ نود میلیون شهروند بسته شده و هیچ آزادی‌‌ای برای مردم به رسمیت شناخته نشده، مطرح‌کردن بعضی مفاهیم باید با احتیاط باشه.

کل نظم کنونی دنیا بر این اصل استواره که شهروند غربی بتونه صبح بیدار شه، قهوه‌ی ارزانش رو بنوشه، بره سر کار و به دولتهای غربی مالیات بده و جنس ارزان چینیش رو مصرف کنه و از مواهب ریز و درشت زیستن در دموکراسیِ سرمایه‌داری بهره ببره. واسه اینکه این سیستم حفظ بشه لازمه که کشورهای ما بگالند باشه و بگالند باقی بمونه. اون قسمت عذاب وجدان قضیه رو هم با پرچم فلسطین و امثال اون آرام می‌کنن. درد ما از اساس به تخم اینهاست.

خیزش زن زندگی آزادی احترام دنیا را برانگیخت. این روزها با دیدن رژه سیاهپوشان! سخنرانی‌های عصبانی موسیلینی ‌های مناطق محروم و «پرفورمنس‌آرت‌»های دوستان، دنیا فقط در حیرت است! حیرت!

این چه توهمی است که هر روز به جامعه تزریق می‌کنند؛ اینکه رژیم می‌تواند شیرهای نفت را به دریا باز کند و جهان را به زانو درآورد اولاً تولید نفت ایران حدود چند میلیون بشکه در روز است و تخلیه چنین حجمی از نفت غلیظ به دریا، نیازمند زیرساخت عظیم، زمان، انرژی و مسیرهای مهندسی‌شده است؛ چیزی نیست که با باز کردن یک شیر انجام شود. ثانیاً چنین اقدامی فوراً به یک فاجعه بزرگ زیست‌محیطی تبدیل می‌شود و همان لحظه مشروعیت حقوقی و سیاسی برای هدف قرار دادن تأسیسات نفتی را به جهان می‌دهد. عراق یک‌بار در جنگ خلیج فارس دست به چنین کاری زد، اما آن زمان نه سطح نظارت امروز وجود داشت و نه دقت واکنش‌ها. اکنون با ماهواره، سنجش لحظه‌ای، داده‌کاوی و هوش مصنوعی، هر نشت عمدی در لحظه شناسایی می‌شود و منشأ آن چه شیر تخلیه یا چاه ، بلافاصله هدف قرار می‌گیرد. در جهان جدید، تهدیدی که هزینه‌اش از سودش بیشتر باشد، ابزار قدرت نیست؛ شکل دیگری از خودزنی است. این سناریو استراتژی نیست، عملیات انتحاری است. گوش به تحلیل‌های سطحی ندهید

رفتم برای یکی از پرسنل بوتاکس بزنم، سر صحبت باز شد... تعبیر قشنگی از آلمان و آلمانی داشت، می گفت: آلمانیها خون دارن ولی خونشون سرده اعتماد به نفسشون بالاست ولی عمق ندارن گلاشون قشنگن ولی بو ندارن غذاهاشون خوش رنگن ولی مزه ندارن طرف کجایی بود؟ کوزوو

جنجال ترامپ در روز جمعه ۲۸ فروردین/ ۱۷ آوریل و سپس توقیف دو کشتی، که به عدم برگزاری مذاکرات اسلام‌آباد در روز چهارشنبه ۲ اردیبهشت/ ۲۲ آوریل انجامید، عمد بود. رفتار آمریکا حساب‌شده است. اگر آمریکا می‌خواست نظام جمهوری اسلامی پابرجا بماند، باید بنحوی توافق می‌کرد که برای طرف ایرانی «آبرومندانه» باشد. طرف ایرانی «آبرومندی» را برای «آبرو» نمی‌خواهد؛ برای حفظ حکومت می‌خواهد. نگران است که با پذیرش توافق، بنحوی که تسلیم جلوه کند، پایگاهش را از دست بدهد و کمی بعد در اولین اعتراضات خیابانی سقوط کند. همه جناح‌های جمهوری اسلامی، از مقامات تا اصلاح‌طلبان درون نظام، در این خواست متفق‌اند و برای حفظ خود از سرداران سپاه حمایت می‌کنند. رفتار روز جمعه ترامپ ثابت کرد که آمریکا در پی حذف کامل جمهوری اسلامی است ولی از طریق «نمدمال کردن»، آنگونه که هلاکو خان مغول با المستعصم‌بالله، آخرین خلیفه عباسی بغداد، کرد؛ حذف بدانگونه که بقایای وفادار نظام به تهدید جدی در داخل ایران و در منطقه تبدیل نشوند. آمریکا با اعصاب و روان جمهوری اسلامی بازی می‌کند. این بازی بخشی از جنگ و مکمل آن است؛ جنگ روانی است.

یک موضوع دیگر که مرا خودش مشغول کرده ، جلز و ولز کردن کثیفستان در مذاکرات است، چون این خیلی غیر طببیعی است که شخصیتهای غفونتی و دولتی آنان ، این قدر خودشان را برای "مذاکرات"لوس بکنند. نویسنده یک شکی دارد: در طول سالهای اخیر و به خاطر تحریم نفت و فراورده های نفتی ایران ، یک مسیر بسیار بزرگ تجارت نقدی و "قاچاق" بین سپاه کثیف پاسدارن و دولت کثیفستان به وجود امده که به هر دو طرف نفع فراوان می رساند. از یک سو کثیفستان که از گازوئیل و بنزین خیلی ارزان بهره مند میشود و مجبور نیست قیمتهای جهانی بپردازد. از سوئی دیگر سپاه کثیف و مسلمان ، که منابع طبیعی ایران برایش اهمیتی ندارد و اصلا مهم نیست که زیر قیمت بفروشد. مهم این است که پول نقد باشد و از همه بهتر معامله دلاری باشد. نتیجه گیری اخلاقی: اگر رژیم کثیف مسلمان در کشورمان سرنگون شود ، بسیار احتمال می دهم که دو دیوار خیلی بزرگ و میداین مین گذاری شده بزرگتر از دیوارها در دو مرز ما احداث خواهند شد. یکی دیوار در مقابل کثیفستان. دیگری در مقابل منطقه کثیف شیعه نشین عراق.

خبرگزاری رویترز به نقل از یک مقام امنیتی پاکستان گزارش داد که فرمانده ارتش این کشور در گفت‌وگویی با دونالد ترامپ، هشدار داده است که محاصره تنگه هرمز توسط نیروهای آمریکایی مانعی جدی در مسیر پیشبرد مذاکرات با جمهوری اسلامی به شمار می‌رود. این رایزنی‌ها در شرایطی صورت می‌گیرد که مقامات تهران پیش از این صراحتاً اعلام کرده بودند در صورت ادامه محاصره دریایی بنادر جنوبی ایران از سوی واشینگتن، از شرکت در دور دوم مذاکرات در اسلام‌آباد خودداری خواهند کرد.

تن دادن به مذاکره و توافق اولا یعنی از دست دادن اهرم‌هایی مث هسته‌ای، موشکی و تنگه هرمز از اون مهمتر که تاثیر زیادی تو فرایند سقوط داره، از دست دادن بدنه طرفدارهای نظامه، چیزی که تا الان سعی کرده با گنده‌گوزی و لات‌بازی نگهشون داره، از طرف دیگه دعواهای داخلی بین خودشون

به پلن اعتماد کنید