Sultan Eylem Keleş

Türk İş Başkanı Ergun Atalay ve Türk İş’e bağlı Türkiye Maden İş’in hiçbir yöneticisi on yıllar boyunca aidatlarıyla beslendikleri 301 madencinin eşleri, anneleri ve çocuklarının holdinge ve kamuya karşı açtıkları ve on yıl süren davanın tek bir celsesine bile katılmadılar #Soma

Fikret Bulut 😍

HALK TV PATRONU CAFER MAHİROĞLU’NA ELEŞTİRİ Cafer Mahiroğlu’nun açıklamaları, iktidar diliyle benzerlik gösteren hezeyanlarla dolu. Halk TV’nin ekonomik baskı altında olması gerçeği, bu durumun faturasının çalışanlara kesilmesini asla meşrulaştırmaz. Cafer Bey, krizin bedelini gazetecilerden mi çıkarmak istiyor? Bugün gazetecilerin talebi çok açık: İnsanca yaşayacak bir ücret, güvenceli çalışma koşulları ve editoryal bağımsızlık. Ancak yayın boyunca bu taleplerin hiçbirine gerçek bir yanıt verilmedi. Mesele bilinçli bir biçimde, “başka kanallarla anlaşan ekran yüzleri” tartışmasına indirgendi. Oysa sorun birkaç isimden ibaret değil; asıl mesele, içeride açlık sınırının altında çalışan emekçilerin varlığıdır. Patronluk yalnızca şirket hissesine sahip olmak değil, çalışma düzeni üzerindeki güç ilişkisini de yönetmektir. İş barışını sağlamak ve ücret sorumluluğunu yerine getirmek işverenin temel yükümlülüğüdür. “100 bin lira verilse mutlu olmayacaklar” denilen bir ortamda, çalışanlara reva görülen ücretin yaklaşık 40 bin TL olması tabloyu netleştiriyor. İnsanlar lüks değil, hayatlarını sürdürebilecekleri bir ücret talep ediyor. Bugün İstanbul’da 40 bin lira ile bir gazetecinin nasıl ayakta kalacağına dair tek bir somut cevap verilmiş değil. Üstelik Mahiroğlu, “Giden arkadaşlar yok pahasına çalışmıyordu” dedi. Mesele yalnızca gidenler değil; içeride kalanların her geçen gün ağırlaşan koşullarıdır. Editoryal bağımsızlık da yalnızca “prompter müdahalesi” tartışmasına indirgenemez. Keyfi yayın yasakları, kara listeler ve konuk tercihlerine yapılan birebir müdahaleler de bu sorunun bir parçasıdır. Gazetecilik; patronların siyasi ve ekonomik hassasiyetlerine göre şekillendirilemez. Açıklamadaki bir diğer vahim nokta ise sendikamızı hedef alarak sendikal örgütlenmeye yönelik yaklaşım. “Gücünüz bize mi yetiyor?” diyerek sendikal mücadeleyi küçümsemek, sendikanın işlevinin kavranmadığını gösteriyor. Sendika, tam da güçsüz bırakılan emekçilerin ortak gücü ve patron karşısında tek başına bırakılan gazetecinin savunma aracıdır. Hak talebini “tehdit” olarak görmek de aynı çarpık anlayışın sonucudur. “Bana tehditle gelirseniz…” diyerek çalışanların taleplerini kriminalize etmek, emek mücadelesini bastırma refleksidir. Oysa asıl tehdit; düşük ücret, güvencesizlik ve “ses çıkarırsanız kapı orada” zihniyetidir. “Ben çalışanlar için vergi ödüyorum,” söylemi de oldukça sorunlu bir yaklaşımdır. Vergi ödemek bir patronun lütfu değil, yasal yükümlülüğüdür. Hiçbir işçi, “Bana maaş verme ama vergimi yatır” demez. Ayrıca gazetecilerin görevi kuruma reklam bulmak ya da gelir azaldığında patron adına siyasi kampanya yürütmek değildir. Gazeteci bunu yapmaya başladığı an, mesleki etiği tartışılır hale gelir. Muhalif izleyicinin desteğinin arkasına sığınıp ekonomik zorluklar anlatılırken, aynı empati neden çalışanlar için kurulmuyor? Bu gazeteciler büyükşehirlerde açlık sınırında nasıl yaşayacak? Bugün yaşananlar bireysel bir kavga değil, medya sektöründeki sınıfsal eşitsizliğin bir dışavurumudur. “Neden şimdi konuşuyorsunuz?” sorusunun cevabı ise basittir: Çünkü bıçak kemiğe dayanmış, geçim krizi saklanamayacak boyuta ulaşmıştır. Son olarak; Sayın Mahiroğlu’na, yayınına çıktığı moderatörün ismini öğrenmesini tavsiye ederiz. Çünkü emekçiyi görünmez kılan anlayış, önce karşısındaki insanı tanımamakla başlar.

Çıkıp konuşmasa daha iyiydi. 29 bin liraya çalışan editörü var “sorumlusu ben miyim” diyor. Yazık…

Muhalif medya sırf gazeteciler örgütlenmesin diye iş kolunda hilecilik yapıyor. Gazeteciler kendi iş kollarında değil 10 nolu büro, eğitim gibi sektörlerin olduğu iş kolunda gözüküyor, böylelikle de ne kendi sendikalarında örgütlenme ne de toplu iş sözleşmesi yapma hakkı oluyor.

Gözde Şeker işini iyi yapan bir gazeteci, nazik bir insan. Tıpkı Seda Selek, Sorel Dağıstanlı, Buket Güler, Remziye Demirkol gibi. Hemen hepsiyle program yaptım nasıl çalıştıklarını ne kadar titiz davrandıklarını yakından biliyorum. Asıl olarak toplumun bilme hakkına hizmet eden bu insanlar patron zorbalığı ve nobranlığı karşısında yalnız kalmamalı.

Doğurmak biyolojik, annelikse politik: Hayatta tutma, hayata tutunma ve dayanışmayla bunu mümkün kılma mücadelesi annelik. Kutlanmaya değer olan da bu mücadelenin kendisi.

Oysa gerçek tam da burada başlıyor: Gazeteciler işçidir. Beyaz yakalı illüzyonuyla, “entelektüel emek” kibriyle yıllardır sınıfsal gerçekliğimizden koparıldık. Kendini “ayrıcalıklı” sanan medya çalışanı, patron karşısında en güvencesiz emekçiye dönüştü. +++

Halk TV’de yaşananlar bir istisna değil. Çalışanlara “Biz bir sosyal sorumluluk projesiyiz ve siz de demokrasi mücadelesinin neferlerisiniz” denilen başka bir muhalif kanalda hesaba yatırılan asgari ücretin bir kısmı elden geri alınıyordu. Bunu sektörde bilmeyen yok.

Çok iyi fikir

@r_demirkol @Emegin_Halleri 🤍 seni çok seviyorum

Gelinen noktada sessiz kalmak mümkün değil. İktidarın yarattığı değişimden en büyük payı medya aldı. Küçültülen ve köşeye sıkıştırılan muhalif medya hem patronlar hem de çalışanlar açısından “hayatta kalma” dürtüsüyle hareket edilen, ilke ve vicdan başta olmak üzere pek çok şeyin sırayla feda edildiği, varlığıyla çelişkili bir alana dönüştü. Hayatta kalma hedefi, gücünü en çok da ayağını çalışanların meslek aşkına, çaresizliğine ve omurgalı durma çabasına basarak aldı. Değer terazisi şaştı, bizim için mesele para olmadı hiç bir zaman, değersizleştirme oldu. Patronların anlamadığı diğer sektörlerin aksine gazetecinin çalıştığı kuruma da muhalif olabileceği, editoryal bağımsızlığın bu mesleğin doğası olduğudur. İktidara muhalefet etme riskini almış olanlar patronlarına mı etmeyecekler? Öte yandan Halk TV’nin patronunu aşan bir kimliği vardır ve bu kimlik “yangına bir damla su dökebilir miyim?” diye çabalayan, bir “söz” söylemenin derdine düşmüş insanların emeğinden oluşur, samimidir. Çelişki gibi sunulan, kendi hak talebini bu amaçla ertelemektir özünde, benim için öyle en azından, sıra da bize hiç gelmez bu arada. Ez cümle Halk Tv’nin de dediği gibi @SedaSelek1 @soreldagistanli yalnız değilsiniz. İktidar cenahından, bu iklimi kendileri yaratmamış gibi laf söyleme sırasına girmiş olanlar siz elinize tutuşturulan ortak manşetlerle ilgilenin, kenara çekilin, çekirdeğinizi çitleyin, siz dünya yanarken çekirdek çitlemeyi iyi bilirsiniz…

HALK TV: CENNET VADEDEN BİR CEHENNEM… Ekrana çok yakışan, büyük beğeniyle izlenen meslektaşım @SedaSelek1 de Halk TV’den ayrılmak zorunda kaldı. Ardından bir başka başarılı ve deneyimli meslektaşımız @soreldagistanli Seda Selek’e destek açıklamasının ardından işsiz bırakıldı. Günlerdir kenarından köşesinden dönülüyor bu patronun yaptıklarının ama açık açık yazılamıyor. Birileri de zannediyor ki gazeteciler Cafer Mahiroğlu’nu koruyor. Ne münasebet! Gazeteciler kim olduğu meçhul bir patronun ekranına muhtaç da değil mahkûm da. Ayrıca ona hak etmediği itibarı kazandırmaktan da uzak durmak gerekiyor. Gazeteciler, kötülerle daha kötüler arasına sıkışmış durumda. Söz konusu sermaye olunca kötülükte birbirlerinden farkları kalmıyor. İktidarın, hukuksuz biçimde el koyduğu TELE 1’i üç otuz paraya satışa çıkardığı şu ortamda HALK TV’deki yasadışı çalışma koşullarını ifşa edip iktidarın olası kayyımına yol göstericilik yapmaktan çekiniyoruz. Hepsi bu! Cafer Mahiroğlu Türkiye medya tarihinin gördüğü en işçi/gazeteci düşmanı medya patronlarındandır. Halk TV’de ödenmeyen kıdem tazminatlarından tutun da tazminatlar birikmesin diye o şirketten bu şirkete aktarılan kadrolara, Basın İş Kanununa tabi çalıştırmayıp basın kartı ve yıpranma payı dahil tüm hakları gasp etmesinden fazla mesai ücreti ödememesine kadar her alan sorunludur. Buna itiraz edenlere “Kapı orada. Nasıl olsa sizi çalıştıracak başka yer yok. Dönüp dolaşıp buraya geleceksiniz” diyen biri sosyal medyada “muhalif olduğu için başına gelenleri”(!) paylaşıyor ya, biz acı acı gülüyoruz aldığı alkışlara. Kısacık Ankara temsilciliği sürecimde tanık olduğum ve ayrılırken kamuoyu ile de paylaştığım ve hiçbir ortamda söylemekten vazgeçmediğim şu tespiti bir kez daha paylaşmak istiyorum. Yaklaşık 30 yıllık meslek hayatımda farklı kurumlarda 10’dan fazla patronla çalıştım ama Cafer Mahiroğlu kadar cahilini ve cüretkârını görmedim. Ana muhalefet partisinin gazetecilere yaptığı en büyük kötülük, böyle bir medya patronunu bu sektöre sokmak ve büyütmek oldu. Ey izleyici/okuyucu… Lütfen biraz gözünüzü açın. Gazetecilerin sırtına basan bir medya patronunu ve onun yardakçılarını alkışlamaya devam edecekseniz bir daha konuşalım, yazışalım. @SedaSelek1 sana, @soreldagistanli ‘ya ve Cafer Mahiroğlu ‘nun eziyet ettiği tüm Halk TVzede gazetecilere geçmiş olsun diyorum. Dayanışmadan ve örgütlenmeden bu kötülükle mücadele edemeyiz.

Halk TV'ye dair... Yıllarca baskıya, operasyonlara, cezalara birlikte göğüs gerdiğimiz, koruduğumuz, bizim kanalımızdı Halk TV. 6 yıl emek verdim. Onlarca arkadaşım gibi... Halk TV'de sendikanın yetkiyi kazanmasını sağlayanlardan biri olarak şunu söylemeliyim ki son zamanlarda yaşananlar, ilk yıllardan beri aynıydı. Ancak o dönem kanaldaki asgari ücretlilerin maaşının toplamından fazla, "milyonlar" alan ekran yüzleri henüz ortaya çıkmamıştı. Bizler işten atıldık, istifaya zorlandık. Hayatımızın en güzel zamanları çalışırken bile işsizlik korkusuyla geçti. Bu sırada Türkiye'nin en çok izlediği kanal da giderek "toplumsallıktan" uzaklaştı. Bir patrona ve patronun çalışanlarına mahkum bırakıldığımız bu düzende mesleğimizi yapabilmek için gerçekten kimselerin inanmadığı kadar komik paralara ve çalışma koşullarına katlanmak zorunda kaldık. Şimdi de meslekten adım adım uzaklaştırıldık. Bugün Seda, Sorel, önceki günlerde Vedat, Selin ve sosyal medyada paylaşmayan onlarca arkadaşımızın yaşadıklarına sessiz kalmak artık çözüm değil. Gazetecilere görev düştüğü kadar, okuyanlara izleyenlere kanalda nerdeyse hergün arzı endam eden konuklara, yorumculara da bir sorumluluk düşüyor. Gazetecinin hakkını hukukunu, bir patron ve onun çalışanlarının iki dudağının arasına bırakmamak herkesin ödevidir. Peki, *Burada yaşananlara İnan Mutlu dışında tek bir gerçek tavır gösteren çıkmadı. Peki çıkacak mı? *Ülkede sürüp giden haksızlıklara karşı Halk TV'de "cesurca" "atar gider" yapan ekran kişileri bu konuya dair bir kafiye bulabilecek mi? *Hak hukuk adalet ve eşitlik çağrısı yapan çevreler, onların bu çağrılarını ekrana yansıtan bizlerin çığlığını da duyacak mı?

Herkes ayrılık gerekçelerimi merak etmiş, anlıyorum. Niyetim kendimi özne, yaşadıklarımı da, ülkenin bu kadar ciddi sorunları varken burada kriz haline getirmek değildi. O nedenle yayında "kendime göre haklı gerekçelerim var' demekle yetindim . Madem merak ediliyor ve gazetecilerin dayanışmasının bile yer yer önüne koyuluyor, o halde iki satır yazayım; Halk Tv benim ikinci evimdi. Orada dostlarımı bıraktım, izleyicilerimi bıraktım. 25 yıldır emek verdiğim, severek yaptığım mesleğime, gelecekte ne olacağını bilmeden ara vermiş oldum. İstifamın sebebi sadece Halk Tv'nin patronu Cafer Mahiroğlu'nun yönetim anlayışıdır. Bu anlayışın yol açtığı adaletsizlik ve nobranlıktır., Gazeteciliğin değersizleştirilmesidir. Bu mesleğin bilinmemesi ve ısrarla doğasına aykırı tutum ve davranışlardır. Tekrar tekrar söylüyorum, bütün bunlara rağmen işini yapmaya çalışan emekçi arkadaşlarımız ve yöneticilerimizin gayreti, iyi niyetli çabaları bunca zaman dayanmama vesile olmuştur. Halk Tv'yi var eden onlardır. Fakat dostum @soreldagistanli nın bana destek olduğu için ekrandan uzaklaştırılması işleri başka bir boyuta getirdi. Artık açık açık yazma, dayananışma vaktidir!

Gece 3’te emzirme açlığı bastırınca buzdolabı önünde ben

Bir hafta içinde Hak İş Öz Maden İş Başkanının şikayeti davaya dönüştü. Tuncay Özilhan şikayetine ifade istendi. Bugün annemin refakatinde iken Hopa jandarması ifade için aradı. Gayrettepe Katliamı yıldönümünde yaptığım konuşmaya İst Savcılığı alınmış. Aynen savunuyorum dedim.

Bu Diskçi sarı sendikacı Kazım Doğan bana dava açıp benim mahkemede savunma yapmama fırsat verilmeden davayı kazanmıştı. Avukatı “sosyalistti”. Haciz işlemleri başlattı bir yıl önce hala paralarını alamadılar. Çünkü bende alacakları bi para yok, bulamıyorlar.

Cezaevi mi işkencehane mi idare ediyorsunuz? Bugün cezaevine giden sendikamızın avukatı, Genel Başkanımız Mehmet Türkmen’in hücreye kapatıldığını öğrenmiştir. Türkmen, içerde aylardır tedaviye erişemeyen, ilaçlarını alamayan, tek başına tuvalete dahi gidemeyen bir tutuklunun durumunu sabah koğuşa gelen başgardiyan ve diğer memurlara anlatmak istediği esnada bağırıp çağırmaya maruz kalmış, neden bağırıyorsun dediğinde ‘sen kimsin’ denilerek yaka paça ve keyfi bir şekilde hücreye atılmış, üstelik hücreye götürülürken tüm koridor boyunca kollarını arkaya alıp yukarıya doğru çekerek askı tekniğiyle onur kırıcı ve kötü muameleye maruz bırakmışlardır. 20-25 kişilik koğuşlarda 60’tan fazla kişiyi kalmaya zorlayan, hijyene erişimin neredeyse imkansız olduğu, sağlıklı insanın dahi hasta çıktığı hastaların ise iyileşemediği bu koşullar başlı başına insan onuruna aykırıyken bir de sırf tutuklu bir hasta tedaviye erişsin dedi diye Mehmet Türkmen’in kolları arkadan çekilerek hücreye kapatılması kabul edilemez. Keyfi muamele uygulayan, insan onurunu ayaklar altına alan, genel başkanımıza işkenceye varan muamelede bulanan tüm sorumlular hakkında suç duyurusunda bulunacağız. Hesap vereceksiniz.

18 Nisan'dan beri ben ve ailem gazetecilik yaptığım için Yeni Akit çetesi ve tetikçileri Zekeriya Say tarafından hedef gösteriliyoruz. Bu tacizin ardından 30 yıllık kamu emekçisi olan babam ani bir kararla görevinden uzaklaştırıldı! Kızının yaptığı haber sebebiyle babasını cezalandırmak nerenin hukuku? Beni ailemle, ailemi işiyle terbiye etmeye çalışıyorlar. Bu hukuksuzluklara karşı, aileme yapılanlara karşı asla susmayacağım.