Celaliyim

Fatih Altaylı: “Arife günü eşe dosta bayram tatlısı yollamak için İstanbul’da en sevdiğim tatlıcıyı aradım; Yılların dostu patronla konuşurken, ağız alışkanlığı ‘İşler nasıl?’ diye sordum. Türkiye’de esnafa bu soruyu sormak artık ayıp sayılıyor. 4. evre kanser hastasına ‘Sağlık sıhhat nasıl?’ demek gibi bir şey. ‘Eskiden bırak bayramı Ramazan ayında mal yetiştiremezdik. Dükkanların kapısında kuyruk olurdu. Şimdi bayramda bile eski işlerin dörtte biri yok. Eski dediysem öyle 40 sene değil, 10 sene önceki işler bile yok. Fiyat etiketine bakınca ben bile şaşırıyorum; vatandaşın hali belli, nasıl gelip alsın? Sonuçta baklava, kadayıf dediğin orta direğin tatlısı. Herhalde seneye daha az yağ, daha az un, daha az fıstık, daha az ceviz alacağız. Giderek küçüleceğiz. Birkaç sene sonra da dükkanı kapatırız’ dedi. İçim karardı, bayramlaşıp kapattım.”