
پس از شروع حصر، تا ماهها بازجویی و تهدید و شکنجه محصوران ادامه داشت. اما سرانجام این حکمران بود که نسبت به تسلیم شدن و وادادن محصوران ناامید گشت. فکر کرد و راه چاره را در این دید که از حصر «معنازدایی سیاسی» کند، حیثیتش را بگیرد و آن را مشمول گذر زمان کند. پس سراغ مردم آمد:











