𝐡'🍂
4K posts


Fadimeyi falan bırakın da, o yıkılası iso furtuna, öldürülen babasına, öldü sandığı evladına, karnında bebeğiyle alıkonan karısına ve çalınan 20 yılına rağmen düşmanını kardeşi gibi sahiplenen adil koçariyi haketmiyor ya…

@tasacakbudeniz @trt1 sağlık ocağımızı çaldılar

Hayatımızı çaldılar! 🥹 Taşacak Bu Deniz 22. bölüm ön izleme yayında! 📺 Taşacak Bu Deniz yeni bölümüyle Cuma 20.00’de @trt1'de! #tatilbudur

Adil'in kaybettikleri yalnızca giden insanlar, yitip giden zaman ya da elden kayan fırsatlar değildi; o aslında hayata duyduğu güveni, yarınlara dair o saf umudunu ve kendi içindeki o eski, telaşsız adamı kaybetmişti. Kayıplar, insanın hayatında bir anda boşalan ve hiçbir şeyle doldurulamayan koca bir oda gibidir. Adil de o odanın kapısında durup içeriye baktıkça, yankılanan sessizliğin altında ezildi. Başlangıçta hissettiği şey saf bir acıydı. Nefes almasını zorlaştıran, sabahları yataktan kalkmasını anlamsız kılan, göğüs kafesine oturmuş kurşun gibi ağır bir acı. Acı, insanın kendi içine doğru kanamasıdır. Adil uzun süre kanadı. Ancak zaman geçtikçe ve eksilenlerin yeri dolmadıkça, o çaresizlik hissi form değiştirmeye başladı. Haksızlığa uğramışlık duygusu, içten içe yanan bir öfkeye dönüştü. Öfke, aslında kabuk bağlamayı reddeden acının ta kendisidir. Sesini duyuramayan yaranın çığlık atmasıdır. Adil’in öfkesi; dünyadaki o sağır edici adaletsizliğe, hiçbir şey olmamış gibi dönmeye devam eden çarklara, gidenlerin ardından hiçbir şey yapamayan kendi ellerine ve en çok da ismine inat ona hiç "adil" davranmayan kadereydi. Bu çok insani, çok gerçek bir tepkidir. Kaybedilenlerin büyüklüğü, hissedilen öfkenin de çapını belirler. Adil'in öfkesi, aslında kaybettiği şeylere duyduğu büyük sevginin ve yaşamak zorunda kaldığı haksızlığın bir isyanıdır. O ateşi harlayan şey, sevgisizlik değil; aksine, sevgisinin karşılığında aldığı koca bir boşluktur. Fakat en nihayetinde Adil'in önünde yürünmesi gereken ince bir çizgi kalır: Bu öfke onu koruyan, ayakta tutan bir zırh mı olacak, yoksa içten içe onu da yakan bir ateşe mi dönüşecek? Acıyı inkar etmek imkansızdır, öfkeyi bastırmak ise zehirlidir. Adil'in asıl mücadelesi, bu iki ağır duyguyu kabul edip, onları kendisini yok edecek bir silaha dönüştürmeden taşıyabilmeyi öğrenmektir... #UlaşTunaAstepe #AdilKoçari #TaşacakBuDeniz

ballı gözlerinin önünde alnının çatından vurulurken, esme o silahın arayışına düşmüştü yağlı saçlı exi hapse girmesin diye 😃😃😃😃

Pesdilciler sakin olun arada papatya çayı falan için kudurduklar







