hunchback

برگزار مراسم خاکسپاری #سهیل_فردوسی، کولبر ۲۰ ساله، در مریوان سهیل فردوسی، متولد ۱۳۸۵ و ساکن مریوان، ظهر ۱ مرداد ۱۴۰۵ در میله مرزی روستای «دزآور» شهرستان پاوه در حالی که دو گالن خالی بنزین در دست داشت توسط نیروهای مرزبانی هدف تیراندازی قرار گرفت و کشته شد.

عادل فردوسی‌پور و عزت‌الله ضرغامی، رئیس وقت صداوسیما و تحت تحریم‌های حقوق بشری اتحادیه اروپا، بریتانیا و آمریکا به اتهام مشارکت در سرکوب اعتراضات ۸۸ (۲۲ تیر ۱۳۹۳)

نوشته بود؛ زیرساخت ایران سال ۵۷ سوار هواپیما شد رفت

عذرخواهی و توجیه‌تراشی پرویز پرستویی درباره استوری اخیر خود به این دلیل است که هزینه توهین به پهلوی بسیار بالاست و بلافاصله فرد را از چشم مردم می‌اندازد. این باید مورد توجه افراد و گروههای سیاسی قرار گیرد که سعی بیهوده برای حذف یا تخریب پهلوی را کنار بگذارند.

Reza Pahlavi: I began receiving some DMs in my social media by elements that say, you know, "I'm a basij in Mashhad," or "I'm a member of the IRGC in such and such country. We hate this regime. We're not with them. We're looking for an opportunity to break away." It's not that I'm in fact talking to the IRGC command — not at all. But there were elements of the Sepah, of course the military as well, that would communicate with me discreetly. Source: Reuters

اینجا شاهزاده صراحتاً می‌گویند منظورشان از نیروهای آماده به ریزش، افرادی بوده‌اند که در صفحات مجازی برای ایشان پیام فرستاده‌اند و هیچ تماس مستقیم یا غیرمستقیم دیگری هم در کار نبوده است. صادقانه بگویم، از کسی که ۴۶ سال از ایران دور بوده و در این مسائل هم بسیار ساده‌باور به نظر می‌رسد، انتظار کمتری دارم که بداند برای موضوعی با این درجه از اهمیت نباید صرفاً به چند پیام در شبکه‌های اجتماعی اتکا کرد. اما سؤال اصلی اینجاست: چرا اطرافیان مدعی، مشاوران و آن افراد حقه‌باز و شارلاتان به او هشدار ندادند که چنین پیام‌هایی می‌تواند ساختگی، هدایت‌شده یا صرفاً بخشی از یک عملیات فریب باشد؟ ای کاش ایشان اجازه می‌دادند بهشون کمک شود. من در همین پادکست کوچک خودم بارها با افرادی مواجه شده‌ام که به‌نظر می‌رسید با هویت یا نیت واقعی متفاوتی نزدیک می‌شوند، تلاش می‌کنند اعتمادسازی کنند یا من را به بیان حرفی غیرعقلانی و مسئله‌ساز بکشانند. حتی این احتمال را هم جدی می‌دانم که بخشی از این پیام‌ها از داخل همان تیم یا حلقه‌های نزدیک به شاهزاده ارسال شده باشد تا او را در مسیری از پیش طراحی‌شده هدایت کنند و بعد از واکنش‌هایش بهره‌برداری سیاسی شود.

شعور سیاسی یعنی بدونی؛ نیویورک‌تایمز و رویترز با تسنیم و فارس فرقی ندارن #جاويدشاه‌

مبارزه مسلحانه احزاب کُرد با حکومت ایران توجیه راهبردی ندارد و ادامه آن به بیراهه رفتن و حرام کردن جان نیروهای این احزاب است. بهتر است راه مبارزه و مقاومت مدنی و در جهت دموکراتیک را پیش بگیرند.

فقط هم محدود به تحلیلگری نیست. در بحث خبرنگاری هم همینه. مردم دوست دارند اون چیزی که خودشون دوست دارند رو از زبون کسی بشنوند که اسم خودش رو تحلیلگر یا خبرنگار گذاشته. یه چیزی بشنوند که تائیدی بر نظرات و آرزوهای خودشون باشه. این مفهوم که تحلیل من هیچ ربطی به عقاید و آرزوهای خودم نداره جا نیفتده و پذیرفته نشده. اگر هم کسی بخواد همچین صحبتی بکنه باید قبلش هزار بار تاکید کنه که والله بالله من خودم مخالف یا موافق این هستم ولی واقعیت اینه که ..... یک تحلیلگر یا خبرنگاری واقعی نقطه قوت خودش رو در شناسایی و تحلیل مسايلی می بینه که خودش لزوما با اونها موفق نیست نه در خشنود کردن اونهایی که موافق نظراتش هستند. اصلا نظر خودش را مهم نمیدونه که بخواد کسی رو باهاش خشنود کنه. مردم دنبال حرفهایی هستند که دل خنکی بده، نه حرفهایی که بهشون ناامیدی بده یا اشتباه بودن نظرشون رو نشون بده. برای همینه که مخاطب همیشه و همچنان چشم به دهان آدمهای شیادی می دوزه که تحلیل هاشون روزانه عوض میشه و پیش بینی هاشون هزار بار غلط از آب در میاد ولی با کمال وقاحت به کارشون ادامه میدن. این شرایط فقط هم مختص به ایرانی ها نیست. در آمریکا زمانی بود که خبرنگار بی طرف بودن اجر و قربی داشت. ولی الان شرکت های بزرگ رسانه ای به مجری هاشون میلیونها دلار حقوق میدن تا برن جلوی دوربین و نظرات شخصیشون رو راجع به مسايل دنیا توضیح بدن و با تفسیر هر خبر به میل خودشون، به مخاطب همفکر خودشون حس امیدواری بدن. مردم عموما دنبال دل خنکی و تائید افکارشون هستند تا آگاهی و اطلاعات نقیض.