Jan Jaarsma

Wil je de Verenigde Staten haten, lees dan de krant. Wil je de VS liefhebben, rij er dan doorheen. Ik heb het zelf recent getest. 21 dagen, zesduizend kilometer, elf staten, één auto. Ik kan bevestigen dat de stelling klopt. De aanleiding was 250 jaar Onafhankelijkheid. Al even lang een magneet voor wie meer gelooft in eigen talent dan in externe beperkingen. Toegegeven, Amerika is hier vandaag niet populair. Wat uit de VS komt, wordt steevast als negatief weggezet. Toch ben ik bijzonder dankbaar dat ik gegaan ben. Wie door de VS rijdt, ziet namelijk iets helemaal anders dan wie er alleen maar over leest. Overal wordt gebouwd aan wegen, fabrieken, datacenters, zonneparken of nieuwe woonwijken. Overal hangt de geur van ambitie. Zelfs in de armste staten van de VS is de infrastructuur vaak beter dan bij ons. Ook het verschil in mentaliteit is groot. In Europa werd na enkele weken heet weer officieel de apocalyps afgekondigd. Tegelijk is Phoenix in Arizona een van de snelst groeiende steden van de VS. Een stad waar de gemiddelde temperatuur van juni tot september boven de 40 (veertig) graden ligt. Ook de mensen die ik sprak waren stuk voor stuk bijzonder trots op het eigen land en positief over hun eigen toekomst. Tegelijk ook bijzonder veel patriottisme, nationale trots en vlaggen overal. Bijna ondenkbaar in Europa. Natuurlijk is Amerika niet perfect. In België zijn er vandaag heel wat mensen met een sterke mening over de VS. Er zijn er spijtig genoeg maar weinig die het ook baseren op eigen ervaring. Dat is jammer. Want de energie en ambitie van het land zijn bijzonder aanstekelijk. De VS valt dan ook niet te vernauwen tot een geografische eenheid of wie er op een bepaald moment in het Witte Huis zit. Amerika is al 250 jaar een droom en een aspiratie. Het idee dat morgen beter kan zijn dan vandaag. Het idee dat je daar zelf vooral iets aan kunt doen. Precies daaraan heeft Europa vandaag meer dan ooit nood. Wij zijn een continent geworden dat welvaart reguleert en herverdeelt in plaats van ze te vergroten. Dat slachtofferschap verkiest boven geloof in eigen kunnen. Dat planners en klagers meer rechten geeft dan bouwers. Daarom mijn advies aan elke ambitieuze jongere: maak een reis door de VS. In het slechtste geval blijf je daar, omdat de energie aanstekelijk is en je talenten er meer naar waarde worden geschat dan hier. In het beste geval kom je terug. Aangestoken, gedreven, ongeduldig en ambitieus. En probeer je vervolgens van dit continent een plek te maken waar groei, ambitie en ondernemerschap vanzelfsprekend worden. Er bestaat dan ook geen patent op de Amerikaanse droom. Op het radicale geloof in hard werken, groot dromen, meer eigen verantwoordelijkheid, een sterke nadruk op burgerschap en gemeenschapszin. Laat ons dat misschien leren van onze verre neven en nichten aan de andere kant van de Atlantische Oceaan. We kunnen er alleen beter van worden.

Allochtonen evenementen ontzeggen lijkt haar echt een goed idee 🤣🤣