Mustafa Everdi

Hiç bir kavgada yara almayan ve her birinden ganimetle çıkanlardan uzak durunuz.

Siz Hâlâ Okumayın!

Tecessüs yazısı: Bir roman ancak bu kadar samimi, isabetli ve kuşatıcı bir bakışla eleştirilebilirdi.

Yusuf Alpaslan Özdemir'e teşekkürlerimle...

1989 mazi de takip eder insanı. Hasan Aycın Üstadımıza şükranla.

Sanat çoğu zaman sınırları zorlayan tehlikeli bir arayıştır. Kanon zamanla içselleştirir.

Mızıkacılar bile M. Everdi kitapları okuyor. Siz hala okumayın.

ERZENGİZ Bazı hikâyeler yüksek sesle anlatılmaz. Satır aralarını okuyabilene. Üç kez çalınan kapı. Alacakaranlıkta iki gölge. ERZENGİZ çıktı. Sırra ortak mısın? 📷

O, gölgeleri severdi. Kadın ise ışığı. Buluşmaları alacakaranlıkta oldu. Ne tamamen günah, ne bütünüyle masum... Bütün şehir uyurken, iki kişi uyanıktı. Ve onların bildiği şeyi kimse bilmemeliydi. ERZENGİZ

ERZENGİZ (roman) Kapıyı üç kez çaldı. İlki yaşının gereğiydi. İkincisi yalnızlığın. Üçüncüsü... aşkın.

Ömer Faruk Ergezen'e ve Hece Yayınlarına teşekkürlerimle. Hiç bir aşk masum değildir.

@ErkaniHarbiyye Dindarların ve entelektüel zekilerin libidosu yüksek ve güçlü olur.

💥İsrail'de Tel-Aviv'deki Bnei Brak semtinin tanınmış evliyası olarak bilinen Haham İtsak David Alter, sığınakta taciz ettiği bir delikanlının abisi tarafından öldüresiye dövüldü. İnsanın tepesine bombalar inerken bu nasıl bir sapık libidodur? Anlam veremiyorum. Açıklayan var mı?

@mehmettuluce51 Deprem ülkesinde yıkımdan sonra ulaşılacak güvenli limandır, aynı zamanda.

Hobi bahçeleri, modern insanın toprağa attığı ilk imzadır. Benim geniş arazilerim olsa da, küçük alanlarda büyük mucizeler yaratılmasını destekliyorum. Market raflarındaki fahiş fiyatlı ve tarım zehirli ürünlere mahkûm kalmak zorunda değilsiniz İyi tasarlanmış küçük bir bahçe, bir ailenin mutfağını özgürleştirir. Kriz kapıya dayandığında, o küçük bahçeler en büyük sığınağınız olacak Unutmayalım; hobi bahçeleri sadece birer vakit geçirme alanı değil, kriz anlarında 'köprüden önceki son çıkış' ve milli beka için stratejik bir sigortadır #hobibahçeleriyıkılmsın 

@serhanyucel Gök Tanrı taksiratını affetsin. Cins bir aydındı.

Yalçın Küçük vefat etmiş. Zihnimde 2004'te yayımlanan ''Putları Yıkıyorum'' adlı kitabında benimle ilgili söyledikleri dolaşıyor: "Adında ER geçen herkes Yahudi dönmesidir.'' O gün, "Ertuğrul Gazi'yle akraba olduğum ortaya çıktı'' diye gülüp geçmiştim. Şimdi dünya telaşesinin dışından bakınca, geriye polemiklerden çok hatıralar kalıyor. Bir zamanlar ismimdeki iki harften hareketle absürt bir şekilde bana pay biçen bu sıra dışı zekâya, mukabele ediyorum: Hakkım kendisine helaldir. Fikir hayatımızın en aykırı, en provoke edici, en ezber bozucu isimlerinden biriydi. Benim için söylediği sözler, gülümseme vesilesi olarak kalacak. #YalçınKüçük

@mertyuc33123788 Mezhep endişesi taşıyanlar din gayreti değil "görev" gayretiyle mi konuşuyorlar acaba?

Bu söylenenlere cevap verecek bir adet Akkoyun var mı? Akkurt ta kabulümüzdür. Bir de Tuhan Çömezin hesabına Türkiyeden erişimi neden yasaklattırdınız?

@mehmettuluce51 Her güzel şeyi ortadan kaldırmayı marifet bilen yönetim, küresel krizlere karşı çaresiz ve savunmasız bir halk inşa etmeyi mi amaçlıyor acaba?

Sovyetler Birliği ve "Kurtarıcı Bahçeler" (Dacha) İkinci Dünya Savaşı sırasında ve sonrasındaki kıtlık dönemlerinde, Sovyet yönetimi devasa kolektif çiftliklerin (Kolhoz) halkı doyurmaya yetmediğini acı bir şekilde tecrübe etti. Çözümü ise halka kendi gıdasını üretme özgürlüğü vermekte buldu: Her Vatandaşa 600 Metrekare: Savaşın zor yıllarında devlet, şehirli işçilere ve ailelerine genellikle 600 metrekarelik (6 "sotka") araziler tahsis etti. Bu araziler, modern "hobi bahçesi" anlayışının temelini oluşturdu. Kıtlığın Panzehiri: Sovyet halkı, market raflarının boş kaldığı en karanlık dönemlerde bile bu küçük parsellerde yetiştirdikleri patates, lahana, soğan ve elma sayesinde hayatta kaldı. Görünmez Dev Üretim: 1980'lere gelindiğinde, Sovyetler Birliği'ndeki toplam tarım arazisinin sadece %3'ünü oluşturan bu küçük şahsi bahçeler; ülkedeki toplam patates üretiminin %60'ını, meyve ve sebze üretiminin ise %30-40'ını karşılıyordu. Yani devasa devlet çiftliklerinin yapamadığını, halk kendi küçük bahçesinde başardı. Sivil Savunma ve Direnç: Bu model, bir toplumun merkezi sistemler çöktüğünde bile nasıl dirençli (resilient) kalabileceğinin dünya tarihindeki en büyük dersidir. Her bahçe bir okuldur Tarım okullarda değil ekip biçerek öğrenilir

Hobi Bahçeleri: Bir Lüks Değil, Milli Güvenlik Sigortasıdır! Hobi bahçelerine sadece "dinlenme alanı" gözüyle bakmak, günümüz dünyasının gıda ve iklim krizini görmezden gelmektir. Toprakla buluşmak, her Türk ailesinin en temel hakkı ve geleceğimizin teminatıdır. Neden Hobi Bahçelerini Savunuyoruz? Stratejik Gıda Sigortası: 1 dekarlık bir bahçe, bir ailenin yıllık sebze ve meyve ihtiyacını karşılayabilecek potansiyele sahiptir. Küresel tedarik zincirlerinin kırıldığı bir dünyada, kendi gıdasını üreten halk, en dirençli halktır. Deprem ve Afet Güvenliği: Beton yığınları arasına sıkışmış şehirler yerine, bahçeli ve düşük yoğunluklu yerleşim modelleri, olası afetlerde en güvenli sığınma alanlarıdır. Ekonomik Kalkan: Kendi bahçesinde üretim yapan hane, mutfak enflasyonuna karşı korunur. Bu, sadece aile ekonomisini değil, ülke ekonomisini de ithal girdi baskısından kurtarır. Doğa İle Onarıcı Bağ: Hobi bahçeleri betonlaşmanın panzehiridir. Doğru uygulanan yöntemlerle toprak canlanır, biyoçeşitlilik artar ve su kaynakları korunur. Gerçekçi Bir Planlama Mümkün! Toplumun tüm kesimlerini (çiftçiler, yaşlılar, kamu görevlileri) analiz ettiğimizde, bu imkana ihtiyaç duyan aktif nüfusun kaplayacağı alan, toplam tarım arazilerimizin çok küçük bir kısmıdır. Mesele toprağı yok etmek değil; verimsiz veya marjinal arazileri "üretken yaşam alanlarına" dönüştürmektir.

@MustafaOzelden Bir de Türkiye'de zenginler nasıl zengin oldu diye bir soruya cevap veren kitap yazınız. O zaman şirket aklı niye yok, anlarız belki.

Şirket Aklı gelişmiş olmalı ki, Devlet Aklı etkili olabilsin!

Siyaset, Tanrı'ya inanmadan işler ancak şeytana inanmadan asla işleyemez.

Bu savaş İran'ın Dandanakan Savaşıdır. İsrail, Amerika ve yandaşları galip gelirse bu olağan bir sonuçtur. İran galip gelirse dünya bambaşka ve güzel bir dünyaya uyanacaktır.