Ladan

ذکر هرروز هفته، روزی صد مرتبه: به راه بادیه رفتن به از نشستن باطل، و گر مراد نیابم به قدر وسع بکوشم، به قدر وسع بکوشم، به قدر وسع بکوشم...

خدایا مرسی بابت وجود قهوه.

یه حس کمبودی که نمیتونم بیانش کنم درونم دارم، انگار همه چیز میتونست یه جور دیگه ای باشه...

@amireafshaar چی و چطور؟

چرا نمیاین بهتون موسیقی یاد بدمم

من معمولاً برای آدمها گریه نمیکنم، برای رفتاری که باهام کردن گریه میکنم، چون لایق اون رفتار نبودم و این دردناکه.

اینطوریم که خب حالا که حرفی ندارم چرا یکی از مهم‌ترین رازهای زندگیمو نگم؟ بالاخره نباید خیلی سکوت برقرار باشه.

یکی از غم‌انگیزترین آسیب‌ها اینه که آدم فقط وقتی به خودش افتخار کنه که «مفید» باشه. اون‌وقت استراحت، اشتباه، یا حتی غمگین بودن، تبدیل میشه به احساسِ بی‌ارزشی.

امشب تصادف کردم! چه شبی بود..

کاش یه دختر بیکار و بی دغدغه بودم که فردا کلاس سفالگری و یوگا داشتم بعدم با اقایی شام میرفتیم بیرون .

وقتی میبینید یه رابطه دیگه نمیشه سلف ریسپکتتون رو بردارید و ازش بیاید بیرون.

افت تحصیلی که چه عرض کنم، دارم سقوط تحصیلی میکنم.

چگونه‌ای؟ سرد، تهی، کناره‌جو، بی‌خاطره، بی‌آرزو.

بچه ها هرکی بهتون تکست میده به این معنی نیست که ازتون موو آن نکرده، آدما یه وقتایی یاد یکی می کنن حالشو می پرسن بعدم میرن سراغ کارو زندگیشون.

گاهی ما زیادی می‌بخشیم، زیاد محبت میکنیم، تا مطمئن بشیم که ترک نمی‌شیم. اما خوبه از خودمون بپرسیم چقدر از این مهربانی از ترس تنهایی میاد و چقدر از انتخاب آزادانه. همه محبت‌ها سالم نیستن؛ بعضی‌هاشون نقابِ اضطراب دارن.

تو یادت نمیاد ولی سه سال پیش، همین روز بود.

متوجه شدم فقط ۱۴ واحد تا فارغ التحصیلی فاصله دارم :))

قطع رابطه با دوست صمیمی یه جور تراژدی تدریجیه. آسیب ناگهانیِ جدایی از رابطه عاطفی رو نداره ولی انگار خونه‌ی آدم مثل حلزون آروم آروم جابجا می‌شه و بعد چند ماه یهو می‌بینی تو یه محله‌ی غریبه‌ای و زندگی یه جور دیگه‌ست.

@Amiirsamann وا، من ازش خوشم اومده بود💔

از ONEDAM خوشم اومده بود تا فهمیدم صدای هوش مصنوعیه. خورد تو ذوقم. چرا آخه؟

ديدى میگن روز من نبود؟ براى من اين زندگی، زندگی نبود.

@bitabetoam خیلی خوب گفتی، خوشم اومد.

یه چیزهایی هیچ‌وقت برای آدم حل نمی‌شن؛ هربار مثل دفعه‌ی اول یهو یه بمب تو مغزت منفجر می‌شه و از خودت می‌پرسی آخه چرا¿