𝐭𝐡𝐞 𝐬𝐭𝐫𝐚𝐧𝐠𝐞𝐫.

⠀ 𝘵𝘩𝘦 𝘰𝘯𝘦𝘴 𝘸𝘩𝘰 𝘵𝘩𝘪𝘯𝘬 𝘵𝘩𝘦𝘺'𝘳𝘦 𝘢𝘣𝘰𝘷𝘦 𝘵𝘩𝘦 𝘭𝘢𝘸, 𝘵𝘩𝘦𝘺 𝘢𝘭𝘭 𝘭𝘢𝘶𝘨𝘩. 𝘵𝘩𝘦𝘺 𝘭𝘢𝘶𝘨𝘩 𝘢𝘵 𝘵𝘩𝘦 𝘭𝘢𝘸. 𝘣𝘶𝘵 𝘵𝘩𝘦𝘺 𝘥𝘰𝘯'𝘵 𝘭𝘢𝘶𝘨𝘩 𝘢𝘵 𝘮𝘦. ⠀

⠀ "และที่ไหนๆ ก็มีปัญหา ฉันคงต้องย้ายไปดาวอังคารถึงจะปลอดภัย ยังไงทุกที่ในโลกก็มีผู้ชาย...ไม่ได้ว่าคุณนะ" ทุกความรุนแรง ความเจ็บปวด ความโศกเศร้าใดๆ ก็ตามในโลกนี้ ที่คิดออก ล้วนเกิดขึ้นจากมนุษย์เพศเดียวกับเขาเป็นต้นเหตุ อีดิธได้แต่หวังว่าคีธจะเข้าใจ เพราะถ้าไม่ เขาคงเป็นส่วนหนึ่งของปัญหา "และฉันก็ไม่ใช่คนใจดีอย่างที่คุณคิดหรอก" ประโยคสุดท้ายหล่อนพูดเสียงเบา

คิ้วเรียวของอีดิธเลิกขึ้นอย่างแปลกใจ "ที่จริงฉันมาจากแนนทักเก็ต ไอส์แลนด์ค่ะ...แมซซาซูเซส" หล่อนขยายความ "เคยอยู่ที่อื่นบ้างสองสามที่ เพิ่งย้ายมานิวยอร์กได้ปีกว่าๆ เรื่องเรียนต่อน่ะค่ะ ที่นี่ก็ใช้ได้นะ ฉันยังไม่คิดอยากย้ายไปไหน" หล่อนหันไปกล่าวขอบคุณเด็กเสิร์ฟที่ยกจานสลัดมาวางไว้ ก่อนจะกลับมาสบตาชายหนุ่ม ⠀

@femmesavior ⠀ “คุณจะบอกใครเรื่องที่ผมช่วยคุณวันนี้ไหม”

@femmesavior ⠀ คีธไม่ได้เกลียดเมืองนี้ แม้มันจะมีจุดด่างพร้อยที่น่ารังเกียจแต่เขารักนิวยอร์ก ทั้งเทพีเสรีภาพที่สูงเด่นอยู่กลางเกาะลิเบอร์ตี้, สวนเซ็นทรัล ปาร์คที่เปลี่ยนสีไปตามฤดูกาล และท้องถนนที่มีผู้คนหลากหลาย ทั้งหมดที่ปรากฏขึ้นในความทรงจำยังสวยงามที่จะนึกถึง รวมถึงช่วงเวลานี้เช่นกัน

⠀ 𝐚 𝐥𝐨𝐧𝐠 𝐧𝐢𝐠𝐡𝐭. ⠀

⠀ ⠀ แบรด⠀กัลลาเกอร์.⠀ หนุ่มน้อยอารมณ์ดีจอมป่วน นักแสดงเด็กผู้โด่งดังจากซีรีส์ซิทคอม ‘ จิ๋วซ่า อัจฉริยะยังเยาว์ ’ และบทเด็กชายผู้ต่อกรกับตุ๊กตาผีในภาพยนตร์ ‘ หุ่นฝังแค้น ’ ครั้งนี้ขอพักตอบคำถามนักข่าวเรื่องปัญหาหัวใจ ไปทำภารกิจลับนอกจอตามหาพ่อตัวเอง! ⠀ ⠀

"ไม่ใช่พี่เลี้ยงเด็ก"

@femmesavior ⠀ “คุณเคยอยากออกไปจากเมืองนี้บ้างไหม? พอฟังที่คุณเล่าเมื่อกี้แล้ว ที่นี่มันไม่หนักเกินไปสำหรับคนใจดีแบบคุณเหรอ?” นั่นคือคำถามที่ไร้ซึ่งความเสแสร้ง เพราะเขาปักใจเชื่อจริง ๆ ว่าบุคคลตรงหน้าดีเกินไปที่จะใช้ชีวิตอยู่ในบ้านป่าเมืองเถื่อนที่หล่อเลี้ยงโดยผลประโยชน์ของผู้มีอิทธิพล

@femmesavior ⠀ “ตอนที่ไม่ได้อยู่ที่นี่ ไม่ได้อยู่ที่นิวยอร์ก เคยรับใช้ชาติอยู่หน่วยนาวิกฯมาก่อนน่ะ” คีธหยิบขวดเกลือที่อีกฝ่ายเลื่อนให้ขึ้นมามองดูใกล้ ๆ มองดูเกลือเม็ดขาวละเอียดที่ชวนนึกถึงหาดทรายขาวแถบแปซิฟิกที่ตนเคยใช้ชีวิตอยู่ที่นั่นจนกระทั่งมีเหตุให้เขากลับมาที่นิวยอร์ก

พวกคนในข่าวทีวีที่ต้องการเสียงถล่มทลายในวาระเลือกตั้งมักพูดถึงการเพิ่มกำลังเจ้าหน้าที่บังคับใช้กฎหมายว่าเป็นสิ่งจำเป็นให้ท้องถนนนิวยอร์กปลอดภัย แม้จะเป็นประจักษ์ว่าอัตราอาชญากรรมที่สูงขึ้นนั้นเกิดจากการเพิกเฉยและติดสินบนของคนกลุ่มเดียวกัน “คนแม่งก็ยังเชื่อในคำว่าพูดจริง ทำจริง”

Framing NYC 📸 By: luke lucis

Reflections in New York

The Big Apple

@femmesavior ⠀ เพราะเธอดูผ่อนคลายขึ้นตั้งแต่เดินเข้ามา ซึ่งเวลานี้มีเพียงเธอและเขาที่อยู่ในร้านในฐานะลูกค้า และมันทำให้คีธรู้สึกสบายใจด้วยเช่นกันที่ไม่ต้องกังวลว่าคืนนี้จะเจอกับความวุ่นวายจนมีพวกกากเดนเข้ามาหาเรื่องให้ต้องลงไม้ลงมืออีก “คุณรู้จักมันเหรอ ไอ้คนก่อนหน้านี้น่ะ”

@femmesavior ⠀ รายละเอียดการตกแต่งภายในและเสียงของพ่อครัวที่ค่อนข้างมีอายุทวนถามรายการอาหารจากพนักงานเสิร์ฟพอจะให้คีธอนุมานได้ว่าไดเนอร์ร้านนี้ตั้งอยู่ที่ถนนมานานจนร้านมีประวัติและเสน่ห์ของมัน หมอแมคน็อธเองก็คงเป็นหนึ่งในผู้คนที่มีประสบการณ์ร่วมดี ๆ กับลูกค้าคนอื่น

ร้านไดเนอร์ไร้ชื่อตั้งอยู่หัวมุมถนน เปิดตลอด 24 ชั่วโมง หล่อนฝากท้องที่นี่เสมอเพราะอยู่ไม่ห่างจากโรงพยาบาล เด็กเสิร์ฟต่างคุ้นเคยกับภาพหล่อนวิ่งผลุนผลันออกจากร้านเพราะโดนเพจเรียกเป็นประจำ "ฉันหิวมาก เคสผ่าตัดวันนี้ใช้เวลานานสุดๆ ยังไม่ได้กินอะไรตั้งแต่บ่าย" หล่อนให้เหตุผล เปิดประตูร้านเข้าไปโดยไม่รอให้อีกฝ่ายตอบตกลง "คุณเอามื้อเย็นฟาดหัวเบนนี่กับเพื่อนไปแล้ว ฉันควรต้องชดใช้ให้ เพราะงั้น..."

⠀ "ขอบคุณที่ช่วยฉัน" อีดิธปัดเสื้อผ้า จัดผมเผ้าให้เข้าที่และเช็ดน้ำตา นั่นเป็นตอนที่หล่อนได้สังเกตความเสียหาย ถุงอาหารของคีธร่วงกระจาย ไม่มีชิ้นไหนที่อยู่ในสภาพดีพอให้เก็บขึ้นมาได้เลย ตลอดเส้นทางจนพ้นจากตรอกนั้น ไม่มีใครเอ่ยปากสนทนา มันไม่น่าอึดอัดเพราะหล่อนพอจะรู้ว่าคีธไม่ใช่คนช่างพูด และนั่นก็คือทั้งหมดที่หล่อนรู้เกี่ยวกับเขาแล้วกระมัง "เราแวะนี่ก่อนได้ไหม ถ้าคุณไม่ว่าอะไร"

ᅠᅠ ᅠᅠ

NYC in March