کاش اعصابشو داشتم در مورد این دختر دانا که این روزا تو تایم لاینه حرف بزنم
من اینو از نزدیک میشناختم، ذره ای این چیزی که نشون میده نیست و حتی پولدارم نبوده
از اعتراضات خوشم میاد
از امیدی که داریم
از این که داریم یه کاری میکنیم که تاثیراتشو اگه حتی الانم نذاره ولی سالهای بعد میذاره خوشحالم
ولی درد بعد از تموم شدنش، دیدن چهره های از دست رفته،خانواده هایی که از بین میرن قلبمو درد میاره
اونایی که مثل من از ۸۸ تا الانو دیدن دردشو میفهمن
اسکلی چیزی هستید که برمیدارید از این عکسا که نقشه ایرانو بغل کردن درست میکنید؟ بعدشم همه جا میذارید؟ واقعا با این کارتون کمک بزرگی به نجات کشور میکنید، خسته نباشید دلاوران
فقط بغل شمارو کم داشتیم ما
چیزی که این مدت داره روانم رو نابود میکنه و من رو از پا میاندازه، فکر کردن به سنمه. اینکه همهچیز برای من دیر شده و الان دیگه وقتش نیست!
دارم هر روز تو ذهنم با تیشه به تنُ روانم میزنم و تو دریای افسردگی خودم رو غرق میکنم.