georgik mardirossion

تردمیل همایونی #در_باب_اهمیت_آ_مادگی_جس_مانی #جا_وید_شاه

@Alighazizade مدتی است که شلغم ! خودش را به زور جز میوه ها ! حساب می‌کنه ! 🫜🫜😹

انقلاب شیر و‌ خورشید، زیر سایه جنگ و مذاکره رفته است. چگونه باید از این چرخه خارج شویم؟ youtu.be/uNr2EM_26oo?si…

روندی که تاکنون در «کنگره آزادی ایران» در جریان بوده است از جناح‌های سیاسیِ مخالف انسان‌زُدایی نمی‌کند و کسی با برچسب‌زنی در پی حذف دیگری نیست؛ اساسِ گام اول بر گفتگو و تلاش برای درک متقابل دغدغەها استوار است. گفتگویی بر پایەی احترام متقابل و تلاش برای فهم خواستەهای یکدیگر... ۱/۵

@EliOmidvari چندی پیش از حامد اسماعلیون پرسیدند چه پیامی برای مردم ایران دارید ! ایشان جواب داد : من از اینجا برای مردم پیامی ندارم ! زمانی برای مردم ایران پیام خواهم داشت ! که در ایران باشم . #حامد_اسماعلیون #زن_زندگی_آزادی

خیلی اذیتش کردید! خیلی... حرفها و کارهایی ازتون یادم میاد در حقش کردید که باید از شرم آب شوید. #حامد_اسماعیلیون

@secular_d با پوزش ! آشغالی که بازیافت نمی شود ! 💩

«تناقض‌گویی» توأم با تکرار مکرر عبارت «مردم»؛ نشان آشکار از شارلاتانیسم سیاسی. کسی که حرف‌های خود را به نیابت از «مردم» (ملت) نقل می‌کند؛ یا نمی‌داند مردم کیست، یا یک شیادِ فرصت‌طلبی مانند مراد ویسی است که از نام مردم برای کسب منافع شخصی سوءاستفاده می‌کند.

@secular_d خیلی عادیه ! چون وقتی حقوق شان ۳ یا ۴ برابر بشه ! دیگر همه حرفایی که قبلا زدند ! یادشان می‌رود ! گل مراد ویسی ! اشغالی است که بازیافت مکی شود ! 💩

@ToukaNeyestani هیچ کس اجازه نداره ( حتی الکی ! ) به دلبندم رب گوجه فرنگی پرتاب کنه ! 🍅 🍅🍅

مرسی از فرزندی که تربیت کردی #اسب_اب_خج_الت #جا_وید_شاه

@ElhamNikzat78 تو نیم من هم نیستی ! من من نکن انگل ! 💩

🔴 عمق کثافتِ سیاسیِ این مزدور آنجاست که با کینه‌ای هیستریک نسبت به انقلاب ضدسلطنتیِ مردم ایران می‌گوید: *"حسرت می‌خورم که نظام سلطنتی قدر ثابتی را ندانست!"* یعنی حسرت می‌خورد که چرا ساواک، جوانان و انقلابیونِ بیشتری را در سال ۵۷ قتل‌عام نکرد تا تاج و تختِ اربابانش حفظ شود! این ویدیو، کالبدشکافیِ برنامه‌ی آینده‌ی «عامل انحراف» است. عدالتی که تئوریسینِ آن «پادویِ قصاب اوین» و قهرمانش «سرجلادِ ساواک» باشد، خروجی‌اش جز برپاییِ یک «ساواکِ نو» برای سرکوب و انتقام‌کشی از مردم نیست. این اعترافات، سندِ قطعیِ یگانگیِ فاشیسم مذهبی و موروثی است و نشان می‌دهد که چرا «مقاومت سازمان‌یافته» بر شعار استراتژیکِ «نه شاه، نه شیخ» پافشاری می‌کند. «سارقان قیام» بدانند خونِ پاکِ شهیدان ما، چه در سیاه‌چاله‌های ساواک و چه در شکنجه‌گاه‌های ولایت فقیه، هرگز پایمال نخواهد شد. «کانون‌های شورشی» و «جوانان شورشگر» با قهر انقلابیِ خود، بساطِ ائتلافِ کثیفِ جلادان را در هم خواهند کوبید. هدف ما استقرار یک «جمهوری دموکراتیک» است؛ جایی که نه برای ثابتی‌ها امن باشد و نه برای لاجوردی‌ها! #مزدوران_وزارت_اطلاعات

برای ثبت در تاریخ رضاپهلوی باید به اتهام خیانت به مردم ایران به دلیل عاملیت‌ غیرمستقیم در کشته شدن هزاران ایرانی و دست نشاندگی اسرائیل و کمک به کشورهای بیگانه برای حمله به ایران محاکمه شود! #فرقه_پهلوی

تور اروپایی شبکه فراگیر #زن_زندگی_آزادی (ایران آلترناتیو) امروز از کپنهاگ آغاز شد. در این رویداد که با هماهنگی و کمک بنیاد مهسا اجرا شد، به پرسش‌های مهم حاضران پاسخ داده شد. @iranalternativ youtu.be/oJy4tgOgC4M

🚨روح الله کرکی، به اعدام‌محکوم‌شد! روح الله کرکی متولد ۱۳۵۷، اهل اندیمشک، متاهل و برادر امین کرکی، از بازداشت شدگان اعتراضات سراسری دیماه ۹۶ است. امین کرکی در فروردین ۹۷ پس از بازداشت مجدد، در شرایطی پرابهام درگذشت. اتهامات وی: «انتشار و افشای اسناد محرمانه»، «همکاری با سازمان مجاهدین خلق»، «جاسوسی برای اسرائیل و تبادل اطلاعات نظامی و امنیتی»، «توهین به مقدسات و مقامات» و «اقدام علیه امنیت ملی» #روح_الله_کرکی منبع @hra_news

#علیرضا_بیرانوند شاعر و کنشگر محیط زیست اهل ایذه که مظلومانه در حین بازداشت کشته شد و علت مرگ او را مسمومیت اعلام کردند. از علیرضا بنویسید که مظلومانه کشته شد. از شهری که برای سال‌ها همچنان بی صدا است. #ایذه

#دادخواهی

«ای کاش می‌توانستم یک لحظه می‌توانستم ای کاش...» این روزها را با تلخ‌دلی نگاه می‌کنم. امثال ما تمام این هشدارها را داده بودیم و مسخ‌شدگان، به کسانی که درست می‌گفتند توهین می‌کردند و عاشق رویافروشان کذاب و رمال‌های دروغگوهایی شده بودند که به اسم تحلیلگر حرف‌های دلفریب می‌زدند. 📝

ری‌را جان پرنده‌ی کوچکم، امروز خاطراَت ۱۶ ساله شد.💔🕊️ تولدت مبارک🎂🪷 #ری‌را_اسماعلیون #PS752 @esmaeilion

حالا که دارند سازش میکنند، یک بار دیگر فریاد بزنیم: «وطنم را نبرین .... وطنم را نزنین ....»

تولدت مبارک ری‌رای ایران.

In the name of my daughter, Reera My daughter, Reera, would have turned sixteen today. Reera and her mother, my beloved wife, Parisa, were among the passengers of Flight #PS752, shot down by missiles fired by the Islamic Revolutionary Guard Corps in the skies above Tehran on January 8, 2020. Every birthday that arrives without Reera is no longer a day on the calendar. It is another season passing through an unfinished life. I think of everything that was stolen from us. From me. From Parisa. From our daughter, Reera. My child was murdered by a criminal regime. Anyone who has lost a child knows that grief is not only the pain of absence. It is the slow accumulation of futures that never came to pass. We spend the years imagining the lives denied to them. How would they laugh now?
How would they speak?
Would they gather their hair behind their shoulders or let it move freely in the wind?
Would they still belong to spring, or would autumn one day become their season? If they had lived. For me, these questions are both alive and impossible to answer. But more than anything, what darkens my days are the conversations I have lost with Reera. With every sunset, with every reluctant awakening into another morning, with every book, every film, every sorrow and beauty unfolding in the world, I find myself thinking: another conversation has been taken from me. Another moment when I might have asked her what she thought. What she felt. How she saw the world. So sometimes I imagine her answers. I imagine her voice returning briefly through memory. No one truly understands this endless suspension except those who have lost someone they loved to injustice. Reera was a gifted runner. She played on a soccer team in Richmond Hill. Had she been allowed to live, she might have become a remarkable athlete. Every father carries dreams for his child’s sixteenth birthday. Some small. Some immense. Mine now exist only in fragments, buried beneath memory and longing. Two years ago, I began to think that perhaps I could run in her memory on her birthday. She is no longer beside me, yet when I run carrying her image, I feel I am telling the world something simple and undeniable: For me, a world without Reera is not a beautiful world. A world without the children stolen by cruelty, by missile, by bullet, by bomb, can never be beautiful. Tomorrow morning, I will run the Ottawa Marathon in memory of my daughter, Reera. These past two years of training, the pain, the solitude, the discipline, have all been for her, the most beautiful girl in the world to me, who was, who is, and who always will be. As long as I live, I will not forgive those who took her from me. And as long as I live, I will not forget the murder of my wife, Parisa, and my daughter, Reera. #PS752justice