みお ₊˚ෆ (กลับมาแล้ว!TT)

🎀#srkcommu “ชอบริบบิ้นสีแดงของปี2มากกว่าแท้ๆ..” “เป็นรุ่นพี่แล้วสิ” _________ 倉田 美桜 | Kurata Mio แผนกวิชาการ 3年生 | ชมรมดนตรี (ปิคโคโล) #srkrep : ぺこ₍⑅ᐢ..ᐢ₎ Doc : bio role / co-op / flirt / etc. all ok!💝

@SRK_Zento เสียงฝีเท้าที่หยุดไปครู่หนึ่ง เธอหันกลับไปมองก่อนจะส่งยิ้มออกมาแทนคำตอบ “ได้สิ—” ไม่ทันไรก็มาถึงหน้าบ้านเดี่ยวสองชั้น มีเพียงแสงไฟจากหน้าประตูที่ยังติดอยู่ คนอื่นคงนอนกันหมดแล้ว “ขอบคุณนะที่เดินมาส่ง!” “เซ็นโตะคุงเองก็กลับบ้านดีๆนะ” “แล้วก็เรื่องโทรศัพท์.. จะตั้งตารอเลย”

@mmio_srk จริงๆก็ได้ยินตามที่อีกคนคิด แต่เลือกที่จะไม่พูดอะไรเป็นคำตอบ นอกจากเสียงเท้าที่เดินคู่กันนี่เท่านั้น " อ่ะ อ๋า " " ค ครับ " ผมยืนนิ่งให้คุณเดินไปก่อนซักพัก " ไว้ผม..จะโทรหารุ่นพี่บ้าง " " ดะ— ได้มั้ยครับ "

[ ร้านสะดวกซื้อกลางดึก | โรลเปิด ] เด็กสาวทานข้าวเย็นน้อยกว่าปกติกลับต่อสู้กับความหิวในกลางดึกไม่ไหว มิโอะลุกขึ้นมาซื้อขนมที่ร้านสะดวกซื้อแถวบ้านในลุคที่ไม่คิดว่าจะเจอใคร “อ้ะ-“ มือหยุดชะงักเมื่อมีคนกำลังจะหยิบขนมห่อสุดท้ายเช่นกัน ”ขอโทษ—..ค่ะ…” “…” กลับเจอ[คุณ]เข้าซะงั้น

@SRK_Zento ”พูดแบบนี้ขี้โกงชะมัด…“ น้ำเสียงพึมพำบ่นอุบอิบหวังจะไม่ให้เขาได้ยิน แต่ก็ลืมไปว่านี่มันเวลากลางดึกอันเงียบสงบนี่นา.. “ละ-เลี้ยวหัวมุมตรงนั้นก็ถึงแล้วล่ะ!!” ว่าพลางชี้ไปทางหัวมุมที่ถัดไปไม่ไกล รีบเปลี่ยนเรื่องทันทีเลย

@SRK_Zento “ฮะๆๆ—” หัวเราะให้กับท่าทีลนลานนั่น “นั่นสินะ เจ๊ากันแล้ว!“ ฟังรุ่นน้องอย่างตั้งใจพลางอมยิ้มอยู่เล็กๆ ในอกรู้สึกดีใจขึ้นมาที่เธอไม่ได้รีบมาอยู่ฝ่ายเดียว ”เอ๊ะ—“ กระทั่งอีกฝ่ายกลับเอ่ยชมขึ้นมาดื้อๆ ใบหน้าแต้มสีรีบเบือนหลบสายตาคู่นั้น +

@SRK_Zento “แต่ถึงอย่างนั้นเซ็นโตะคุงกลับบอกว่ายังอยากรู้จักเนี่ย ทำเอาตกใจเลยล่ะ“ หัวเราะออกมาเล็กๆ กลับไปสบตาอีกครั้ง ”เรื่องวันนี้ ขอบคุณมากเลยนะ“ ”แต่ยังไงก็อยากให้เห็นตอนน่ารักๆมากกว่าละน้า—“ พูดทิ้งท้ายด้วยความเจ็บใจ เห้อ…

@SRK_Zento เด็กสาวที่เดินหอบขนมเต็มสองมือชะงักกับประโยคเมื่อครู่ ——“งั้นหรอ..?“ ความมั่นใจสินะ เธอยกยิ้มขึ้นก่อนจะตอบกลับไป “แต่เหมือนเซ็นโตะคุงจะมอบความกล้าให้ฉันซะมากกว่าอีก“ ”ฉันที่เป็นแบบนี้น่ะ ปกติไม่ค่อยมีใครเห็นหรอก..” เพราะซ่อนมันเอาไว้มาตลอด คิดว่ามันน่าอาย +

@Nakui_SRK (สุขสันต์วันเกิดนะคะเซนเซ!!)

17.9.2025 HB:D 🎂🥳 (ยังไม่เกินเที่ยงคืนไทย แปลว่าทัน! แวะมาบีดีเซนเซค่า ขอให้มีความสุข💖✨)

@SRK_Zein (ขอโทษที่มาช้าค่ะT___T เอาเป็นว่าจบโรล!! ขอบคุณที่มาเล่นกันคั้บ นี่มันบทสนทนาของพี่ๆ น่ารักสุดๆ😻)

@mmio_srk " งั้นหรอครับ " ทุกครั้งที่มีคนพูดราวกับเขาเป็นพี่ชายที่ดีจริงๆมันก็สบายใจขึ้นมาอย่างบอกไม่ถูกจนดูออกทางรอยยิ้มเลย " ไว้จะเล่ารีแอคชั่นตั้งต้นจนจบให้ฟังเลยล่ะครับ " " งั้นไว้เจอกันนะครับ คุณคุร—ไม่สิ . .คุณมิโอะ " พูดพร้อมโบกมือลาอีกคน เหมือนจะยังไม่ค่อยชินแต่ยังคงยิ้มให้นะ^^

@SRK_Zento ”ไม่เป็นไ—“ ลากเสียงไว้ก่อนจะพูดใหม่อีกครั้ง “อื้อ รบกวนหน่อยนะ” มิโอะไม่อยากปฏิเสธความใจดีของเขา แล้วก็ อยากอยู่ด้วยกันต่ออีกสักนิด ค่อยๆลุกยืนขึ้น ปัดทรายที่เปื้อนเมื่อครู่ พลางเริ่มออกเดินไปตามทางแสงไฟ

@SRK_Zento ในเวลาแบบนี้ คนเป็นพี่สาวที่มักจะคอยปลอบน้องชายเวลาล้มก็เผลอตัว ”ความเจ็บจงหายไป—!“ นิ้วเรียวค่อยๆแกว่งไปมา ก่อนจะหยุดลงที่หน้าผากของเด็กหนุ่ม รู้ตัวอีกทีใบหน้าก็แต้มสีระเรื่อ น่าอายแฮะ ”อ๊ะ?!- ขอโทษที พอดีว่าติดมา…“

[เปิดโรล แยกรูท : หน้าสถานีช่วงบ่ายๆ] กำลังจะก้าวเข้าสู่เดือนกันยายนー สึงุรุกำลังยืนถือตะกร้าทักทายคนที่ผ่านทางไปมา ขนมสีส้มและเหลืองทองในตะกร้าถูกแจกจ่ายจนพร่องไปเกือบครึ่ง พอคนที่คุยด้วยจากไป เจ้าตัวก็มีท่าทีเหม่อลอยมองรถไฟที่กำลังเข้ามายังสถานี ( พาสึงุรุมาแจกขนมคับ! )

@SRK_Zein “ขอบคุณมากเลยที่มาส่ง— เซอินคุงก็กลับบ้านดีๆ” “อะ— แล้วก็!” “เรียกฉันว่ามิโอะก็ได้นะ!” ยิ้มให้ราวกับไม่คิดอะไร

@SRK_Zein “ฮะๆ— อะไรกัน แต่ก็เติบโตมาได้ดีเลยนี่นา” “เพราะมีพี่ชายอย่างเซอินคุงนั่นล่ะ” แค่ดูก็รู้ว่าพี่ชายอย่างเขาดูแลน้องมาอย่างดีแค่ไหน เมื่อพ้นหัวมุมหนึ่งของกำแพง มิโอะมาหยุดอยู่หน้าบ้านสองชั้นที่มีเพียงแสงจากดวงไฟเล็กๆตรงทางเข้า เธอหัวเราะคิกคัก “ง้อได้ยังไงก็มาบอกกันด้วยนะ” +

@SRK_Zento “วันนี้ดูแปลกๆนะ หน้าแดงอีกแล้ว” ไหนจะล้มลงไปอีก มิโอะยื่นมือให้อีกฝ่ายจับไว้หวังจะช่วยพยุง “หรือจะไม่สบายรึเปล่า.. กลับไปพักก่อนดีกว่ามั้ย?”

@SRK_Zento ขณะที่กำลังเพลินกับสัมผัสที่ศีรษะ รู้ตัวอีกทีก็ได้ยินเสียงดัง ‘ตุ้บ‘ “เอ๊ะ—?!?!!” ร่างของรุ่นน้องก็ลงไปกองกับพื้นเสียแล้ว ท่าทีลนลานรีบลุกจากชิงช้ามาดูอาการอีกฝ่าย “เซ็นโตะคุง??!” “—ไม่เป็นอะไรใช่มั้ย?!” ท่าจะเจ็บน่าดูเลย.. +

@SRK_Zein (เปล่านะ .หลบตา พี่เซอินอย่าตีพ้มนะ😭🏃‍♀️‍➡️)

( คุณคุราตะ ทำอะไรน้องผม😠 )

( แปะสามสาวเที่ยวบ้านยูโกะค่า ><! )

@SRK_Zein “เซอินคุงเป็นพวกตามใจน้องหรอเนี่ย?!” อืม— ก็ไม่ค่อยแปลกใจแฮะ “นั่นสินะ แล้วทำไมพวกพี่ๆอย่างพวกเราถึงได้แพ้ทุกทีเลยล่ะ! ฮะฮะ” จู่ๆก็หลุดขำออกมา บทสนทนาของคนเป็นพี่พวกนี้มันชวนขำดีนี่นา “อะ— เดี๋ยวเลี้ยวหัวมุมนั่น ก็จะถึงบ้านฉันแล้วล่ะ” มือชี้ไปทางหัวมุมถัดไป

@mmio_srk " เอ๋— แบบนี้มันโคตรจะน่าอิจฉาเลยนี่นา คุณคุราตะTT " หันขวับมาพร้อมทำหน้าตกใจปนอิจฉาสุดๆ " อะ— จะว่าไปก็ใช่เลยครับ แค่เซ็นโตะพูดว่า พี่ครับ รู้ตัวอีกทีผมก็ตามใจเขาทุกอย่างไปซะแล้ว " ยักไหล่ยิ้มแหยๆดีนะที่ไม่เสียคน " หรือว่าที่แท้ก็เป็นอาวุธลับพวกน้องๆงั้นหรอ!? "

@SRK_Zento กระทั่งจู่ๆอีกฝ่ายก็เอ่ยชมขึ้นมาเสียดื้อๆ คงหมายถึงผมสินะ..? หมายถึงผมนั่นล่ะ.. แล้วทำไมถึงได้เขินกันนะ… ใบหน้าค่อยๆถูกแต้มสีแดงระเรื่อ เพราะก้มหัวอยู่ ถ้าโชคดีเขาก็คงไม่สังเกตเห็นหรอกมั้ง.. “พะ- เพราะว่าเพิ่งสระผมด้วยละมั้ง..?” “มันเลยยังไม่ค่อยพันกัน..” พูดติดๆขัดๆซะแล้ว

@SRK_Zento ถึงแม้ในครั้งแรกจะเกร็งนิดหน่อย แต่ด้วยสัมผัสอ่อนโยนนั่นทำเอารู้สึกสบายใจอย่างน่าประหลาด เส้นผมเรียงสวยค่อยๆถูกลูบอย่างเบามือ เพลินเสียจนเผลอเอียงหัวซบไปอย่างออดอ้อน “ฮะๆ— จั๊กจี้นิดหน่อยนะเนี่ย” “แต่ว่ารู้สึกดีมากเลย” เป็นสัมผัสที่ไม่ได้รับมานานแล้ว +