β€Ññ¥~🔖(ย้ายแอค🔋)

(จะกระทำการย้ายไปแอคนี้นะครับ😭)

🧧🧧🧧🧧🧧คั่นSS5🧧🧧🧧🧧🧧

@Karl_MPC (ขอบคุณคับ🩵✨)

@mpc_BNLiang ( สวยมากเลยคับบบบ 😭🔥 )

[ อนั[น[ต]ตา ] (แวะมาลงรูปวาดเล่นเพราะคิดถึงคับ)

[- Homecoming -]

@Weis_MPC เมื่อได้ข้อตกลง ร่างสูงก็พาคนข้างกายเดินไปยังโซนเครื่องดื่มที่มีแต่ของจำพวกม็อคเทล เขาเอ่ยสั้งเครื่องดื่มรสมิ้นท์เลม่อนแก้วหนึ่ง ก่อนจะหีนมาถามอีกฝ่ายเพื่อจัดการสั่งเครื่องดื่มให้ เมื่อได้เครื่องดื่มมาก็จัดการยื่นให้ "ไปหาที่นั่งกันเถอะ"สายตามองหาที่นั่งที่คนไม่เยอะนัก

@mpc_BNLiang "เราไปหาอะไรดื่มกันก่อนดีหรือไม่?" หลังจากที่คุณเลื่อนใบหน้ามาถาม แวมไพร์หลงยุคก็หันไปตอบในระยะไม่ต่างกันด้วยเหตุผลเดียวกับคุณ ขณะนั้นก็สังเกตบรรยากาศภายในงานด้วยว่าสมัยนี้เขาเต้นกับจัดงานเลี้ยงกันอย่างไรบ้าง

#MPC4_prom ปกติคุณชายผมขาวเป็นคนรักษาเวลาอย่างดี และมักจะไปถึงที่หมายก่อนเวลานัดเสมอ วันนี้ก็เช่นกัน เขานั่งรอคู่มานานแค่ไหนแล้วก็ไม่รู้... แต่เจ้าตัวก็ดูแฮปปี้ดีกับบรรยากาศคึกครื้นของงานเลี้ยงสังสรรค์

@Weis_MPC "อยากเต้นไหม หรือยากหาที่นั่งดื่มอะไรก่อนดี?"

@Weis_MPC เสียงหัวเราะดังขึ้นเบาๆเมื่อนึกถึงสภาพคนในรถตอนนั้น "แสดงว่าใช่จริงๆสินะ ฮ่ะๆๆ" "แต่...ทำขนมเหรอ?" "ทำแล้วลองเอามาให้ฉันช่วยชิมได้นะ"หันมาส่งยิ้มให้ ในเขตงานผู้คนเริ่มดูขวักไขว่วุ่นวาย แถมเสียงเพลงเองก็ดังขึ้นเรื่อยๆเขาเลยจำเป็นต้องก้มลงมาคุยใกล้ขึ้นเพื่อให้ได้ยินชัดๆ +

@Weis_MPC บ้านเหรอ? "จะว่าไปบ้านนายอยู่ที่ไหนนะ?"ตั้งแต่พูดคุยกันมาเหมือนเขาจะไม่ค่อยได้สอบถามเรื่องส่วนตัวอีกฝ่ายนัก แต่พอคิดถึงgpsครั้งก่อนเลยอดที่จะสงสัยขึ้นมาไม่ได้ "คงไม่ใช่ในป่าที่จะให้ฉันข้ามทวีปไปส่งครั้งก่อนหรอกนะ"เขาหัวเราะเบาๆเมื่อนึกถึงการณ์เดินทางไปส่งอรกฝ่ายที่บ้านวันนั้น

@mpc_BNLiang "อืม.." "คงจะเรียนรู้อะไรนอกชั้นเรียนเพิ่มเติมอยู่ที่นี่อีกสักพัก" "เราอยากลองเรียนทำขนมดูบ้าง" แล้วเจ้าตัวก็เว้นช่วงพูดไปแวบนึง เพราะไปสบตาคนหน้าคุ้นแถวนั้น เลยผงกหัวยิ้มทักทายตามมารยาทไปหนึ่งที "หลังจากนั้นเราคงเดินทางกลับบ้าน" คุณชายหันกลับมาโฟกัสที่คุณต่ออีกครั้ง

@Weis_MPC "งั้นเหรอ ฉันไม่เคยรู้เลยสักนิด"เขาที่มองว่ามันเป็นเพียงเรื่องหยุมหยิมเล็กน้อยไม่เคยเก็บข้อมูลนี้ในสมองเลย แต่ตอนนี้เขาก็เมมมันไว้เรียบร้อยแล้ว แม้ไม่รู้ว่าจะอยู่อีกนานเท่าไหร่ "แล้วนายล่ะ ปิดเทอมนี้อยากทำอะไร?"เอ่ยถามขณะที่เริ่มเดินดข้ามาในพื้นที่ที่ผู้คนเริ่มพลถกพล่าน

@mpc_BNLiang "จะว่าไป เราเพิ่งรู้เมื่อไม่นานมานี้เอง ว่าหมีขาวอาศัยอยู่ในขั้วโลกเหนือ" "ส่วนเพนกวินอาศัยอยู่ในขั้วโลกใต้" คนหลงยุคผมขาวที่เคยคิดว่าทั้งสองสปีชี่ส์คงเป็นเพื่อนร่วมทุกข์สุขกันท่ามกลางอากาศหนาวสุดขั้วเล่าพลางยิ้มไปด้วย ตอนนี้รู้สึกตัวเองทันโลกมากเทียบกับตอนที่เพิ่งตื่นใหม่ ๆ

@Weis_MPC "ถึงโดนกัดก็คงไม่เจ็บมากหรอกมัง?"สัมผัสได้ถึงอุณหภูมิอุ่นบนผิวหนัง "อย่างมากก็แค่แต่งตัวให้หนาขึ้น "หันมาส่งยิ้มให้ อีกอย่าง แค่แผลน้ำแข็งกัดไม่นานเดี๋ยวมันก็ออโต้ฮีลตัวเองเขาเลยไม่เห็นเป็นเรื่องใหญ่ "อีกอย่าง ไม่รู้ว่าพอถึงเวลานั้นจะเหลือน้ำแข็งให้ฉันได้ชมมากน้อยแค่ไหน"

@mpc_BNLiang "แต่หากท่านเลี้ยงฮั่วไปอาศัยอยู่ที่นั่น ผิวหนังจะไม่โดนอากาศเย็นจัดเล่นงานเอาหรอกหรือ?" เขาใช้นิ้วมือของแขนข้างที่ควงคุณอยู่แล้วลูบผ่านตรงผิวนอกร่มผ้าอย่างเบามือขณะถามข้อสงสัย ถึงอย่างไรคุณก็เคยเป็นมนุษย์มาก่อน อาจจะเกิด frostbite ที่ผิวหนังได้

@Weis_MPC "ไม่ก็ลองเที่่ยวรอบโลกดูสักรอบ" "สร้างบ้านที่แถบอาร์คติคดูสักหลัง" "ก็...ประมาณนี้?" คำพูดอาจฟังดูเหมือนเพ้อฝัน แต่เขาคิดจะทำตามนั้นจริงๆ "ไว้สร้างเสร็จจะชวนนายไปเที่ยว"

@Weis_MPC เขาไม่แน่ใจว่าเรื่องใดบ้างที่น่าจดจำ เพราะสักวันนึงมันก็คงกลายเป็นเพียงภาพฝันหนึ่งตื่นสำหรับเขา หากแต่การได้เจอผู้คนใหม่ๆในช่วงเวลาใหม่ๆก็ไม่ใช่เรื่องแย่ "นั่นสิ คงเอาปริญญามาแปะผนังอีกซักใบล่ะมั้ง?"ทำท่านึก เพราะไม่ว่าเงิน อำนาจ สิ่งที่คิดว่าตนพึงมีเขาก็มีหมดแล้ว +

เมื่อเวลาหนึ่งจบลง การเดินทางครั้งใหม่ก็จะเริ่มขึ้น เขาเฝ้ามองเหล่าผู้คนที่กำลังก้าวไปยังเส้นทางใหม่ และตัวเองที่กำลังจะก้าวไปข้างหน้าอีกก้าว... แต่มีบางสิ่งที่ยังรั้งเขาเอาไว้ เรื่องที่ค้างคามาเนิ่นนาน ถึงเวลาต้องสะสาง คงต้องกลับไปเยือนบ้านเกิดอีกสักครา...

@Weis_MPC "ก็เคยนะ ปีที่แล้วก็มา แค่มาคนเดียว"ยืดตัวตรงแล้วเริ่มออกเดิน เพราะปีก่อนเป็นปีที่เขาเพิ่งตื่นหลังจากหลับมาหลายปี ด้วยความงุนงงจากความเปลี่ยนแปลงของโลกและสภาพแวดล้อมที่แปลกใหม่ เขาจึงต้องการที่จะเรียนรู้สิ่งต่างๆให้มากและเร็วที่สุด "แต่ปีหน้าก็จะเป็นปีสุดท้ายของฉันแล้วสิ"

@mpc_BNLiang ได้ยินฉายาที่ถูกเรียกก็หัวเราะออกมาเสียงเบา นายน้อยขยับตัวลุกขึ้นยืน ก่อนส่งแขนของตนไปเกาะไว้ที่ของคุณพ่อบ้านทิพย์ตามคำเชื้อเชิญ "ท่านเลี้ยงฮั่วเคยเข้าร่วมงานพรอมมาก่อนหรือไม่?" นักเรียนเกรดสิบกำลังถามผู้ที่อาวุโสกว่าหนึ่งเกรด แน่นอนว่าไวซ์ยังไม่ค่อยรู้จักงานพรอมเสียเท่าไรหรอก

@Weis_MPC เขาลุกยืนขึ้น ย่อตัวลงเล็กน้อยพร้อมวงแขนที่ยื่นไปเพื่อรอให้คุณคล้องมัน "งั้นก็เชิญครับคุณชาย~" ดูท่าทีแล้วเหมือนกำลังเลียนแบบคุณพ่อบ้านจากอนิเมะซักเรื่องซะจริง

@mpc_BNLiang พยักหน้าตอบ ส่งมือข้างหนึ่งไปรับเจ้าดอกไม้สีขาวมาจากคุณ ก่อนนำมาพลิกหมุนส่องดูใกล้ ๆ อย่างเบามือ ไม่รู้คุณให้เนื่องในโอกาสอะไร แต่เขาก็รับมันไว้ "เช่นนั้น เราคงต้องขอรบกวนท่านเลี้ยงฮั่วด้วย"

#MPC4_grad [ ภาพความทรงจำของชาวแก๊งอีโม ] [ ส่งท้าย ] จบการศึกษาแล้ว… ลาก่อน… ไว้พบกันใหม่ หวังว่าพวกเราจะกลับมาทำเรื่องบ้าๆ เหมือนตอนยังอยู่สปู้คกี้ไฮสต์กันอีก @DISKO_MPC @Vergilante_MPC @Brambleb_MPC @MPC_narza

@Weis_MPC (มองไรน่ะ👀👀) "คนที่ปล่อยให้รอตั้งแต่เริ่มงานแบบนี้ จะทำให้นายสนุกได้เร๊อ~"แขนข้างหนึ่งยกขึ้นวางบนพนักเก้าอี้ ใช้ต่างที่รองหัว "ไปกับฉันดีกว่าน่า เดี๋ยวจะพาไปเอ็นจอยปาร์ตี้เอง" ดอกลิลลี่สีขาวดอกหนึ่งถูกยื่อไปให้คุณชายนีออน...แน่นอน เขาไม่ได้ละเอียดพอจะเตรียมมาเองหรอก...

@mpc_BNLiang ขณะคุณขยับลงมานั่ง จี้บนคอก็ระยิบระยับสะท้อนเข้าตาจนไวซ์ต้องเหลือบไปมอง ถึงจะไม่ได้ตั้งใจแต่ก็คงเห็นอะไรหลายอย่างแถมมานอกจากจี้ด้วย พอได้ยินคำถามก็เลื่อนสายตาขึ้นไปคุยกับใบหน้าแปะยันต์กระดาษแทน "เรากำลังรอคนผู้หนึ่งอยู่" "คงจะเข้าไปสนุกในงานพร้อมกับคนผู้นั้น"

@Weis_MPC เมื่อได้รับอนุญาต เขาก็พาร่างตัวเองมาหย่อนลงที่ข้างๆคนที่นั่งอยู่ก่อน ขายาวยกขึ้นไขว้กันด้วยท่าทีสบายก่อนจะหันไปหาคนข้างๆ "ทำไมมานั่งอยู่ตรงนี้ล่ะ" "ไม่ไปสนุกกับงานเหรอ"

@mpc_BNLiang ได้ยินน้ำเสียงเอ่ยทักที่คุ้นเคยจากทางด้านหลังก็หันตัวไปหา ยันต์ลายดอกไม้คล้ายดอกบัวเตะตาก่อนเลย "สายัณห์สวัสดิ์ท่านเลี้ยงฮั่ว" เขายิ้มทักทายตอบกลับคุณไปตามปกติ อิโมจิในตาก็ยิ้มแย้มตรงกับสีหน้า คงไม่ได้รู้สึกเคืองอะไร "เชิญตามสะดวกเลย" คนมารยาทดีกำลังผายมือเชิญให้คุณนั่งข้าง ๆ