Nafthalin
12.4K posts

Nafthalin
@natfhale
Makina Mühendisi
Eskiden, FAKİR AMA MUTLU insanlar vardı ve olabiliyordu. Neden? FAKİRLERDİ ama, AYBAŞI gibi bir dertleri de yoktu. Yani, o zaman FAKİRLİK, elde ettiğin GELİR ile yetinebilmekti. Fakat, burada yanlış anlaşılmayım. Şimdiki insanlar yetinmiyorlar mı? Tam tersi, şu anda YETİNME şansı kalmadı insanların. MAAŞIN yarısını KİRA yutuyor. Kalan kısım, GIDA ve asgari diğer ihtiyaçlara zar zor yetiyor. Eskiden, FAKİR insan, en kötü KAHVEYE ya da ÇAY BAHÇESİNE oturabiliyordu. Ya da, PİKNİĞE gidebiliyordu. Yeni dönemin FAKİRİ, beton bloklar arasında sıkışmış durumda. Ne gidebileceği bir ÇAY BAHÇESİ, ne de IZGARA yakabileceği bir PİKNİK alanı yok. Evi, kendi HAPİSHANESİ durumuna gelmiş durumda. Eskiden FAKİR olmak, sadece bir SOSYAL SINIF idi. Şimdi FAKİR olmak, AYBAŞINA asla PARANIN yetişmemesi demek. Çünkü, asgari şekilde harcasa bile; yetmiyor. Eskiden, MAAŞINA göre, UCUZA oturabileceğin EVLER vardı. Şimdi onlar yok. UCUZ yok. PAHALI ya da AZ PAHALI var. Eskiden, AYAĞINI YORGANINA GÖRE UZATMAK mümkün idi. Şimdi, YORGAN; ne yaparsan yap; kısa. Çok kötü bir çağa girdik. İnsanların TOPRAĞA dönme şansları da kalmadı. KÖYDEN koptuğun ya da kopmak zorunda kaldığın an, ŞEHİR KÖLESİ oluyorsun. KÖY KÖLESİ olmaktan farkı ise, en azından KÖYDE dağ taş senin. FAKİR ama ÖZGÜRSÜN. ŞEHİR KÖLESİ, evinden çıkamaz halde. İŞE gitmek hariç... İşte bu sebeple, herkesin yüzü düşük. İşte bu sebeple, gözlerinin içi gülen insan kalmadı. Artık ÇOCUKLAR bile EVE MAHKUM, çünkü dışarısı güvenli olmaktan da çıktı... Evler küçüldü. Özel alanlar küçüldü. Herkesin TV'si artık elinde. YAŞAYAN AZINLIĞI seyrediyor insanlar. Belki bu şekilde, gelmeyen AYBAŞINI bir nebze unutuyorlardır...




i don’t think people realize how heavy it is to always feel like you don’t belong anywhere. always the one left out, misunderstood, or just… there. not hated, but not chosen either. that kind of rejection builds a wall you don’t even mean to have. it’s been like that my whole life. and yeah, i’ve learned to deal with it, but deep down it’s a wound that never fully heals. i may not ever fit in or belong anywhere, & i’m learning to just be okay with that.


işyerinde 34 yaşındaki abinin biri ben yks çalışıcam diyip işten çıktı amkkk


Crumple Old-fashioned glass designed by Makoto Komatsu, 1980









