nbehzadf

@PanahFB 👏 💯

دیروز که نوشتم رضا پهلوی شهروند آمریکاست و سندش را منتشر کردم، توقع چنین موجی از واکنش را نداشتم. ظاهرا کسی توقعش را نداشته. به قول دوستی که واتساپ من را به جای توییتر خودش استفاده می‌کند: «آقا تصور کن رهبر گروهی که خودش را ملی‌گرا می‌نامد، شهروند کشوری است که همین چند وقت پیش کشورش را بمباران کرده. من از تناقض جر خوردم.» در ایالت مریلند فقط اتباع آمریکا حق رای دارند. شهروندی آمریکایی رضا پهلوی جای هیچ سوالی نمی‌گذارد. سند روی میز است. از دیروز که گشتم، به نکته‌ای رسیدم که ماجرا را از یک تناقض سیاسی، به یک پرونده‌ی سوگندشکنی تمام‌عیار تبدیل می‌کند. سوگند اول: ۹ آبان ۱۳۵۹. کاخ قُبه قاهره. رضا پهلوی در روز تولد بیست‌سالگی، خودش را «رضا شاه دوم» اعلام کرد و سوگند پادشاهی خورد. زیر پرچم سه‌رنگ شیر و خورشید، رسما متعهد شد زندگی‌اش را وقف خدمت به ایران کند، از استقلال و حاکمیت کشور دفاع کند، حقوق ایرانیان را پاس بدارد و برای وحدت ملی بکوشد. تمام میراث سلطنتی‌ای که این آقا چهل و چند سال است سرلوحه‌ی هر بیانیه‌اش می‌کند، روی همین سوگند بنا شده. سوگند دوم: سال‌ها بعد. خاک آمریکا. طبق بند ب ماده ۱۴۴۸ عنوان ۸ قوانین ایالات متحده، هر متقاضی تابعیت که عنوان موروثی یا اشرافی خارجی داشته، باید هنگام سوگند تابعیت رسما از آن دست بکشد و این انصراف در پرونده ثبت شود. متن سوگندی که رضا پهلوی به زبان آورده و زیرش امضا گذاشته، این است: «بدینوسیله با سوگند اعلام می‌کنم که مطلقا و به طور کامل از هرگونه وفاداری به هر شاهزاده، قدرتمند، ایالت یا حاکمیت خارجی که تاکنون تابع یا شهروند آن بوده‌ام صرف نظر می‌کنم و دست می‌کشم؛ از قانون اساسی و قوانین ایالات متحده آمریکا در برابر همه دشمنان، خارجی و داخلی حمایت و دفاع خواهم کرد؛ به آن‌ها ایمان و وفاداری واقعی خواهم داشت؛ در صورت لزوم قانون، به نمایندگی از ایالات متحده اسلحه حمل خواهم کرد... این تعهد را آزادانه و بدون هیچ ملاحظه ذهنی یا قصد طفره رفتن می‌پذیرم؛ پس خدا به من کمک کند.» حالا این دو سوگند را کنار هم بگذارید. در یکی، متعهد شده با تمام وجود از حاکمیت و استقلال ایران دفاع کند. در دیگری، متعهد شده مطلقا و کامل از هرگونه وفاداری به هر حاکمیت خارجی (که برای آمریکا، ایران یکی از آن‌هاست) دست بکشد و در صورت لزوم برای آمریکا اسلحه به دست بگیرد. این دیگر تناقض سیاسی نیست. دو قسم رسمی است که سر همدیگر را می‌خورد. نمی‌شود همزمان حافظ حاکمیت ایران بود و رسما زیر سوگند گفت دیگر هیچ وفاداری به ایران ندارم. پس یکی از این دو سوگند، قطعا دروغ بوده. سوال فقط این است: کدام؟ اگر سوگند پادشاهی ۱۳۵۹ راست بوده: پس سوگند تابعیت آمریکا دروغ بوده. یعنی این آقا برای گرفتن تابعیت ایالات متحده، در روز روشن، رو به پرچم آمریکا، با اسم خدا، دروغ گفته. این طبق قانون خود آمریکا می‌تواند مبنای ابطال تابعیت باشد. یعنی شهروندی آمریکایی ایشان، ساختمانی است که روی پنهان‌کاری از یک دولت بیگانه بنا شده. اگر سوگند تابعیت آمریکا راست بوده: پس سوگند پادشاهی دروغ بوده. آن «وارث به‌حق تخت سلطنت ایران» که چهل و چند سال است سرلوحه‌ی هر بیانیه‌اش می‌نشیند، تاریخ‌مصرف‌گذشته است. خودش در دادگاه فدرال آمریکا، با امضا، از آن دست شسته. تمام آن آیین ولی‌عهدی و مدعی پادشاهی، نمایشی است که خود بازیگر اصلی پشت صحنه برگه‌ی انصرافش را امضا کرده. راه سومی وجود ندارد. حالا تسلیت رسمی برای آن سه سرباز آمریکایی، و چاکری پشت چاکری برای ترامپ، معنی واقعی‌اش معلوم می‌شود. این تشریفات نبود. اجرای متن همان سوگند دوم بود. این تناقض را خود سنت سلطنتی هم تایید می‌کند. در خاندان‌های سلطنتی اروپایی، وفاداری دوگانه با ادعای تاج و تخت ناسازگار است. مدعی جانشینی، تعهد حاکمیتی به قدرت بیگانه نمی‌دهد. این یک اصل پذیرفته‌شده است، نه سلیقه شخصی. پس بگذارید روشن بپرسیم: این آقا که دنبال تکه استخوانی از ترامپ است و سوگند وفاداری به آمریکا را پای امضایش گذاشته، و از طرف دیگر مدعی رهبری جنبش ملی‌گرای ایرانی است، کدام طرفش راست است؟ ملتی که چهل و چند سال در آرزوی استقلال و عزت ملی سوخته، باید سرنوشتش را به دست کسی بسپارد که خودش، زیر دو سوگند متناقض را امضا کرده؟ #فرقه_پهلوی #از_دموکراسی_بگو

@borzou 💯

Brett Stephens was bred to be a propagandist. But he’s also a thin-skinned twerp and intellectual lightweight. His articles on the New York Times website are often closed to comments, and he ran like a scared little bitch from Twitter after his arguments collapsed under the slightest scrutiny. For now, he only appears in safe boomer spaces like Bill Maher’s shrinking and shriveling world of politically autistic Israel-firsters. x.com/infolibnews/st…

@MaxBlumenthal 💯

Karim Sadjadpour is a frequent speaker at events of NUFDI, the de facto think tank of Reza Pahlavi's war-crazed monarchist movement In its "Iran Prosperity Project" paper, NUFDI calls for a Mossad-led purge of Iranian politics after the US and Israel topple its government, and a vast sell-off of Iran's public assets and resources to Western investors Sadjadpour functions as the respectable Beltway salesman of monarchist-coded regime change propaganda through routine congressional appearances and spots on liberal interventionist platforms like the Atlantic, NPR and Fareed Zakaria's GPS This minute long rant exposes the ridiculous quality of his analysis, which invariably paints Iran as desperate and weaker than ever, even after having forcefully repelled full scale US-Israeli aggression

@borzou 💯 Also, Treasury Secretary Bill Simon was the mastermind who really undermined the Shah. It’s all in the book The Oil Kings. General Huyser, who was sent to prevent the army from helping the Shah, also wrote an account of his secret trip to Iran.

The truth is Nixon, Ford and Kissinger totally undermined the Shah and stabbed him in the back by collaborating with Saudi Arabia to damage Iran’s economy See: latimes.com/archives/la-xp…

@MouinRabbani Just like Zionism, the Baha’i faith was aided by the British colonialism. Hence Iranian suspicion of the origins of the faith.

The staggering ignoramus Gad Saad proclaims that Iran was Zoroastrian and Baha'i before it became a Muslim-majority country. The Baha'i faith was established in the 19th century, more than a millennium after Islam. Its founders were Muslim clerics.

@robin_j_brooks @RKelanic What?

@RKelanic What's your alternative to a blockade if you want to bring Iran to the negotiating table in good faith?

With its ill-conceived Iran blockade, the Trump administration has forgotten a major lesson of the Cold War: spontaneous market adjustment beats central planning every time. There’s something very Soviet in Trump’s assumptions that economic activity is static and manageable. Trump’s plan: Blockade ➡️ Iran can’t export ➡️ Iran shuts in oil ➡️ cartoonish “explosion” ➡️Iran gives up. Every arrow is a place where the market can and will adapt to find creative solutions, albeit helped along by Iran’s policies, which could amplify — or dampen — adjustment depending how competent Iran’s bureaucrats are. But the number one rule of public policy is that people and markets always strategically adapt — always — to get around policy levers. In that sense, Trump’s model isn’t strategic in a game-theoretic sense because it doesn’t account for Iran’s likely attempts to compensate.

@RezaNasri1 @RealPepeEscobar 💯

The notion that Iran will cave to added pressure betrays a profound ignorance. Iran is a country that resisted eight years of the most brutal war in modern history, even as both the Soviet and Western camps poured every resource into arming the aggressor. In fact, crushing Iran was one of the very few goals on which Cold War rivals found common ground, and one in which they collectively failed. Iran is a country that faced Saddam Hussein’s invasion while he was financed by every Arab capital, armed and shielded by the USSR and the United States alike, and allowed to unleash chemical weapons with total impunity upon Iranian cities, civilians, and combatants. Iran is a country that endured economic pressure so crushing it would have starved and shattered most nations on Earth, yet rose stronger, advancing and surpassing many of its contemporaries. Iran is a country that preserved its domestic cohesion and social unity through decades of relentless psychological warfare—24/7 satellite channels deploying every lie, every provocation, every narrative of despair designed to fracture societies. Iran is a country that mastered the COVID-19 crisis with a fraction of the resources available to nations of similar size, succeeding while denied vaccines, loans, and aid granted freely to every other country. Iran is a country that withstood “maximum pressure,” massive cyberattacks, covert operations, assassination campaigns, coup attempts, and the ring of American bases and armed terrorist groups planted along its borders. Iran is a country surrounded by wealthy, hostile neighbours and an influential Israel that mobilise every medium and every lever in Western capitals to demonise it and undermine its vital interests. And still Iran has not merely survived this storm of hostility—it has advanced, it has progressed, it has grown. Because resilience is in Iran’s DNA. It is a proud, sophisticated nation where both its government and its people carry within them the instinct, the culture, the intelligence, and the unbreakable will to turn pressure into strength and adversity into victory. The more you try to coerce Iran, the more it will resist.

@khaneye_doust Athlete and poet! Only in Iran.

«سرمربی تیم آمریکا اومد دنبال من، من رو بذاره جای خودش، نتونستم خودم رو راضی کنم، گفتم اخه من چجوری برم به یه عده یاد بدم برن بچه‌های ما رو بزنن زمین.» عبداله موحد در جمع پیشکسوتان کشتی استان تهران

@zahra____Abd 💔

فقط اونایی که خواهر دارن می‌دونن اون بغل و بوسه‌های بی‌گاه یعنی چی. بمیرم برای تو عزیزم. کاش تمام دردهای عالم نصیب من می‌شد اما تو و هم‌کلاسی‌هات زنده بودید. بمیرم برات عزیزکم. #میناب

@Rghodsi91 💯

آیا احساس سرکوب در میان جوانان ایرانی اشتباه است؟ وقتی نوجوان بودم و در ایران زندگی می‌کردم، واقعاً فکر می‌کردم در بدترین و توتالیترترین کشور جهان زندگی می‌کنم. تصورم این بود که مردم در اروپا و غرب در جوامعی آزاد، بردبار و باز زندگی می‌کنند، در حالی که ما در سیستمی گرفتار شده‌ایم که گفتار، فرهنگ، رفتار و زندگی شخصی را کنترل می‌کند. آن احساس واقعی بود. کودکانه یا بی‌معنا نبود. بسیاری از جوانان ایرانی واقعاً احساس فشار، محدودیت، نظارت و اجبار اخلاقی برای اثبات وفاداری می‌کنند. احساس می‌کنند هر انتخاب شخصی می‌تواند سیاسی شود. اما بعد از ۱۴ سال زندگی در اروپا، و بعد از مطالعه و مشاهده‌ی عمیق‌تر جوامع، چیزی را فهمیدم که قبلاً نمی‌فهمیدم: ایران این‌گونه نشده چون ایرانیان ذاتاً اقتدارگرا هستند، یا چون حکومت صرفاً بدون هیچ دلیلی از کنترل مردم لذت می‌برد. ایران به یک حکومت امنیتی تبدیل شده، چون دهه‌ها زیر تهدید خارجی، تحریم، ترور، خرابکاری، جنگ روانی، محاصره‌ی نظامی و احتمال دائمی حمله و تهاجم زندگی کرده است. وقتی یک کشور برای مدت طولانی زیر تهدید خارجی زندگی می‌کند، چند فرایند هم‌زمان رخ می‌دهد: اولین فرایند، تمرکز فرماندهی یا centralization of command است. قدرت به سمت مرکز حرکت می‌کند: به سمت قوه‌ی مجریه، ارتش، نهادهای اطلاعاتی و دستگاه‌های امنیتی. حکومت به این نتیجه می‌رسد که بقا نیازمند سرعت، پنهان‌کاری، وحدت و انضباط است. در چنین وضعیتی، نهادهای مستقل و اختلاف‌نظر عمومی دیگر فقط بخشی طبیعی از جامعه دیده نمی‌شوند، بلکه ممکن است به‌عنوان ضعف و خطر تلقی شوند. دومین فرایند، انسجام روانیِ درون‌گروهی یا psychological in-group consolidation است. خطر خارجی احساس «ما در برابر آن‌ها» را تقویت می‌کند. وفاداری مهم‌تر از فردیت می‌شود. وحدت مهم‌تر از اختلاف‌نظر می‌شود. از مردم انتظار می‌رود کنار گروه خود بایستند، چون گروه در وضعیت حمله و تهدید دیده می‌شود. سومین فرایند، بازتعریف مخالفت به‌عنوان خطر یا reclassification of dissent as danger است. در شرایط عادی، انتقاد فقط انتقاد است، اعتراض فقط اعتراض است، و روزنامه‌نگاری فقط روزنامه‌نگاری است. اما وقتی کشور زیر تهدید خارجی قرار دارد، انتقاد می‌تواند به‌عنوان کمک به دشمن تفسیر شود، اعتراض به‌عنوان بی‌ثبات‌سازی، رسانه به‌عنوان جنگ روانی، و تغییر فرهنگی به‌عنوان نفوذ. چهارمین فرایند، بدگمانی نسبت به دشمنان داخلی یا suspicion of internal enemies است. وقتی یک کشور احساس محاصره شدن می‌کند، شروع می‌کند به جست‌وجوی جاسوس، همکار دشمن، خائن، عامل خارجی، تجزیه‌طلب و نفوذی. بعضی از این تهدیدها ممکن است واقعی باشند، اما منطق بدگمانی می‌تواند آن‌قدر گسترش پیدا کند که حتی شهروندان عادیِ ناراضی، منتقد یا خشمگین نیز خطرناک تلقی شوند. پنجمین فرایند، مجازات سخت‌تر به‌عنوان بازدارندگی و کنترل نمادین یا harsher punishment as deterrence and symbolic control است. مجازات فقط برای تنبیه یک عمل نیست؛ بلکه برای ارسال پیام است: این زمان، زمان عادی نیست؛ زمان بقاست. حکومت از مجازات استفاده می‌کند تا ترس، انضباط و بازدارندگی ایجاد کند. به همین دلیل، مردم داخل چنین کشورهایی می‌توانند احساس کنند از طرف حکومت خودشان تحت فشار و آزار هستند، حتی وقتی آن حکومت واقعاً زیر تهدید خارجی قرار دارد. شهروند فشار را از دو طرف احساس می‌کند: از طرف دشمن خارجی و از طرف سیستم امنیتی داخلی. حکومت می‌گوید: «ما داریم از تو محافظت می‌کنیم»، اما شهروند احساس می‌کند زیر نظر است، ساکت شده، تهدید شده و به وفاداری مجبور می‌شود. مرز میان دفاع ملی و سلطه‌ی داخلی کم‌کم مبهم می‌شود. وقتی در ایران زندگی می‌کردم، دقیقاً چنین حسی داشتم. اما این مسئله مخصوص ایران نیست. همین اتفاق در غرب هم افتاده است. بعد از ۱۱ سپتامبر، ایالات متحده نظارت امنیتی را گسترش داد، قانون Patriot Act را تصویب کرد، گوانتانامو را ایجاد کرد، پارانویای امنیتی را عادی کرد، زندانیان را شکنجه کرد، و با بسیاری از صداهای مخالف با بدگمانی برخورد کرد. در اروپا نیز هنگام جنگ‌ها و تهدیدهای تروریستی، دولت‌ها آزادی بیان را محدود کردند، پلیس و نظارت را گسترش دادند، سازمان‌هایی را ممنوع کردند، و با برخی اقلیت‌ها به‌عنوان مسئله‌ی امنیتی برخورد کردند. در دوران جنگ‌های جهانی نیز حتی دموکراسی‌های لیبرال روزنامه‌ها را سانسور کردند، مخالفان سیاسی را زندانی کردند، و به نام بقای ملی از مردم اطاعت و هم‌صدایی خواستند. پس نه، احساس سرکوب در میان جوانان ایرانی نامعتبر نیست. واقعی است. اما توضیح آن عمیق‌تر از این جمله‌ی ساده است که «ایران بد است و غرب آزاد». یک حکومت زیر تهدید دائمی، به حکومت امنیتی تبدیل می‌شود. حکومت امنیتی بدگمان می‌شود. حکومت بدگمان کنترل‌گر می‌شود. و حکومت کنترل‌گر سخت‌گیر و خشن می‌شود. اما وقتی تهدید خارجی از بین برود، دلیل اصلی این سخت‌گیری نیز شروع به از بین رفتن می‌کند. وقتی بقا دیگر مسئله‌ی مرکزی کشور نباشد، جامعه دوباره می‌تواند نفس بکشد. حکومت دیگر مجبور نیست هر اختلاف‌نظر را یک خطر امنیتی ببیند. گفتار بازتر می‌شود. فرهنگ بازتر می‌شود. مجازات نرم‌تر می‌شود. اعتماد به‌آرامی بازمی‌گردد. من باور دارم همین اتفاق برای ایران نیز خواهد افتاد. وقتی تحریم‌ها، تهدید حمله، خرابکاری، ترور و بی‌ثبات‌سازی خارجی پایان یابد، حکومت ایران به‌طور طبیعی به سمت تبدیل شدن به یکی از آزادترین و بردبارترین حکومت‌های جهان حرکت خواهد کرد. دلیل اصلی سختی سیستم، فرهنگ ایرانی، اسلام، یا عشق ذاتی به سرکوب نیست. دلیل اصلی، بقا زیر حمله‌ی دائمی است. کشوری که دائماً تهدید می‌شود، مانند انسانی رفتار می‌کند که دائماً مورد حمله قرار گرفته است: عصبی، دفاعی، بدگمان و سخت‌گیر. تهدید را بردارید، همان انسان می‌تواند آرام شود، دوباره اعتماد کند و سخاوتمند شود. جوانان ایرانی اشتباه نمی‌کنند که احساس فشار می‌کنند. اما اگر فقط کشور خودشان را مقصر بدانند و تهدید خارجی‌ای را که این وضعیت امنیتی را ساخته نادیده بگیرند، واقعیت عمیق‌تر را درک نکرده اند. من زمانی فکر می‌کردم ایران به‌طور منحصربه‌فردی سرکوبگر است. اما امروز باور دارم ایران کشوری است که به‌خاطر دهه‌ها دشمنی خارجی، مجبور شده در وضعیت دفاعی و امنیتی زندگی کند. این قانون طبیعت است. روح الله قدسی ۳۰ آوریل ۲۰۲۶

@ElectBilzerian 💔

I don't expect you to watch this, but it took over 4 minutes scrolling as fast as you can to reach the bottom of this list of names, mostly women and children, of Palestinians murdered by Israel. Confronting the evil realities that Randy Fine has tried to normalize in our politics hits hard, almost cant get through making this. I'm going to, because everyone needs to know and he must pay for his treason and complicity in murder. This is our chance to stop him, and people like him.

@Ryanmatta Iran is not pronounced eye-ran.

The UAE and the United States were using geo engineering and weather modifications to create droughts in an attempt to starve out Iran.

@JohnAndersonAC @jordanbpeterson @MikhailaFuller He impacted me big time. But then he supported genocide for two years. He invited Netanyahu to his podcast and didn’t challenge any of his lies. Now I’m wondering if he was so smart why did he fall into the Zionist trap?

In this 2018 interview with John Anderson, @jordanbpeterson spoke through tears about a simple, haunting truth: how little encouragement some people need to turn their lives around and how rarely they receive it. Following the recent update from @MikhailaFuller regarding Jordan’s health and his battle with akathisia and neurological injury, these words feel more poignant than ever. Jordan has spent years pouring encouragement into the lives of millions; now, we want to send that same strength back to him. John and the entire team here are praying for our friend Jordan and the Peterson family during this incredibly difficult season. If you are people of prayer, we ask you to do the same. #jordanpeterson #akathisiaawareness #prayerworks #prayer

@mehdi_tayebii 💯

من بدهکارم من به حسین محمدی ها خیلی بدهکارم شاید به اندازه کل عمرم

@ArthurHovsepian 💕

خانم پرستار! هرکجا هستید هر عقیده‌ای دارید چه افتخار بزرگی است هم‌وطن بودن با شما

@RamAbdu 💔

This child in Gaza cries every day after Israel amputated his leg for no reason. Endless grief and tragedy.

@ThatTylerPopp @TadhgHickey Because Canada is a Zionist vassal?

How is this allowed? A country that is under investigation for genocide, and we have police wearing badges like these on their uniform? A country that stands for oppression is openly supported and displayed on police uniforms in Canada?

@ZahraHamidia ❤️

Finally found her 😍 Here is the Iranian heroine nurse who saved 3 newborn babies during the USraeli bombardment of the hospital in Iran: "I was also scared, but I was more worried about those kids. They were lightweight, and the explosion wave could have hurt them badly..."

@AdiiiFCB 💯

I will never understand why do people treat Obama as the second coming of Nelson Mandela? This freak is a war criminal who has blood of countless children of Syria, Yemen, Iraq, Somalia, Pakistan etc on his hand

@LilyFayed We’ll never forget Aaron.

Do you still remember him? Do you know his name?