Dr. Pedram Argha

هم‌میهنان عزیزم، در روزهایی که شما با شجاعت در برابر رژیم اشغالگر ایران ایستاده‌اید، این نظام منفور و منزوی، همچنان به تجاوز به جان و مال مردم ادامه می‌دهد تا سرنگونی حتمی خود را اندکی به تعویق اندازد. در چنین شرایطی، وظیفه خود می‌دانم که تصویر عدالت در فردای ایران را برای کسانی که با جنایتکاران همکاری کنند، روشن‌تر ترسیم کنم. در این راستا، از «کمیته‌ تدوین مقررات عدالت انتقالی ایران» خواستم درباره‌ دو موضوع مهم، نظر مشورتی خود را ارائه کند: نخست، موضوع مسئولیت کیفری افرادی که با ساختارهای سرکوبگر جمهوری اسلامی همکاری می‌کنند؛ و دوم، موضوع مصادره‌ اموال معترضان و خانواده‌های آنان. این کمیته اکنون نخستین نظر مشورتی خود را صادر کرده و پیام آن روشن است: این اقدامات، همکاری‌های ساده یا بی‌اهمیت نیستند؛ بلکه «یاری‌رسانی به جنایت علیه بشریت» محسوب می‌شوند. هیچ مقام، هیچ دستور و هیچ بهانه‌ای نمی‌تواند مسئولیت کیفری فردی را از میان ببرد. بنابراین، هر فردی که آگاهانه و داوطلبانه با ساختارهای سرکوبگر رژیم همکاری کند، چه در داخل و چه در خارج از ایران، باید بداند که در معرض مسئولیت کیفری قرار خواهد گرفت: خواه این همکاری از نوع گزارش‌دهی یا خبرچینی باشد؛ خواه از نوع مشارکت در ایست‌های بازرسی‌ باشد؛ خواه از نوع به‌کارگیری کودکان و نوجوانان در سرکوب معترضان باشد؛ و خواه از نوع تحصیل، انتقال یا خرید و فروش اموالی باشد که در جریان سرکوب از معترضان و خانواده‌های آنان مصادره شده‌ است. از این رو، نه‌تنها افرادی که در صدور دستور، اجرای آن، یا تسهیل این مصادره‌ها نقش دارند در معرض مسئولیت قرار خواهند گرفت، بلکه کسانی که آگاهانه و داوطلبانه به خرید و فروش این اموال می‌پردازند نیز باید پاسخگو باشند. این مسئولیت، استفاده از اموال یا دارایی‌های آنان برای جبران خسارت واردشده به مالکان اصلی را نیز شامل می‌‌شود. بنابراین، به همه‌ کسانی که امروز در صدد همکاری با دستگاه سرکوب رژیم هستند هشدار می‌دهم: پیش از آن‌که دست به اقدامی بزنید که به مردم ایران آسیب جانی، مالی و یا اجتماعی برساند، به آینده‌ خود و خانواده‌تان بیندیشید. به آن روز بیندیشید که ایران آزاد خواهد شد؛ روزی که حقیقت پنهان نخواهد ماند؛ روزی که اسامی آشکار خواهد شد؛ روزی که هیچ متجاوز و جنایتکاری از پاسخ‌گویی در برابر قانون در امان نخواهد ماند. آن روز، ملت ایران حکومتی خواهد داشت که حقوق ایرانیان را محترم می‌دارد و ایران را به سرزمینی آزاد و آباد بدل می‌کند. پاینده ایران، رضا پهلوی

Thank you to Google co-founder Sergey Brin and his girlfriend, Gerelyn Gilbert-Soto, who wore the Lion and Sun at the Met Gala last night. This is a powerful act of solidarity with the Iranian people and the cause of a free Iran.

To our Arab neighbors: our region is at a fork in the road. One path leaves the Islamic Republic in power and leads to further crimes against our people and yours. The other helps Iranians reclaim Iran from this illegitimate regime and returns peace and stability to the region.

The Islamic Republic has launched missiles at the UAE, Bahrain, Qatar, Kuwait, Oman, Jordan, Iraq, and Saudi Arabia. It is targeting our Arab neighbors. These violations of their sovereignty are unacceptable and we condemn them. But this is nothing new. This is who the Islamic Republic has always been. And this is why it must end. For nearly five decades, this terrorist regime has sown chaos and bloodshed across our region. It propped up Assad, turning Syria into a graveyard. It planted Hezbollah; as a state within a state in Lebanon. It armed the Houthis to destabilize the Arabian Peninsula. It empowered militias in Iraq that undermine Iraqi sovereignty. It attacked the economic hubs of the Kingdom of Saudi Arabia and the United Arab Emirates. None of this has ever been the desire of the Iranian people, but rather that of the regime occupying our country. Now, however, the landscape has fundamentally shifted. Assad is gone. Hezbollah has been decimated. The regime’s military nuclear program has been set back. Its economy is in freefall. The pillars of this regime’s aggression are crumbling. The Iranian people have paid the price, in blood, to reach this moment. The regime massacred at least tens of thousands of my compatriots in just two days. But it didn’t break the people. Instead, the regime itself is breaking. Today, history reminds us of our future potential. Before the revolution, Iran worked closely with Arab leaders — from King Faisal to Sheikh Zayed to King Hussein to President Sadat. In Oman, my father helped Sultan Qaboos defend his country against insurgency. We were true partners then. We will be true partners again. The Iranian people have called on me to lead the transition after the regime is gone. I have accepted that responsibility. Part of their great mandate to me is to return our nation and our foreign relations to normalcy. I will do exactly that. My commitment is to ensure the transition is orderly, the country is stabilized, and Iranians determine their future through the ballot box. We will not repeat the mistakes of past transitions. We will avoid de-Baathification scenarios and maintain as many bureaucrats and public servants in the transition as possible. Iranians have made their choice — at an enormous price. Now I ask our friends in the Arab world to join us. To prepare to recognize and engage our transitional government. We will rebuild our nation not for expansion, but to serve the Iranian people. We will base our diplomatic relations, not on exportation of ideology, but on mutual respect and shared interests. We will reintegrate into the regional and global economy to increase prosperity for the citizens of all of our nations. Standing with the Iranian people is not charity. It is a strategic investment in making our region one of the most stable, secure, and prosperous in the world. Together, we can build a Middle East our children will be proud to inherit. Take this new path with us.