𝓣𝐮𝐤 𝓣𝐮𝐤 .ᐟ ( slow )

“ทู้คทู้ค!” 🥺

ᅠᅠ ᅠᅠ ᅠᅠ ᅠᅠ ᅠᅠ ❝ ทู้ค! ❞ ᅠᅠ ᅠᅠ ᅠᅠ ᅠᅠ ᅠᅠ

⠀ ⠀❝ ข้าคิดถึงเจ้านะทูค! ❞ ⠀

“เจ้าชอบก็ดีแล้วทูค” ⚶ นางยกยิ้มบางหลังจากเห็นว่าน้องสาวชอบมันมากขนาดนี้ ⚶ “ไม่ดีกว่า พี่ไม่มีดีเรื่องตกแต่งหรือสรรสร้างเหมือนผู้อื่นนี้ ฮะๆ” ⚶ โอริยาหัวเราะแห้งทันที นางไม่ค่อยอยากปฏิเสธสักเท่าไหร่ แต่เรื่องนี้นางไม่รู้จริงๆ ถึงรู้ก็ไม่มากพอ ⚶

“งั้นหรือ เจ้าชอบก็ดีแล้ว” ⚶โอริยาไม่ได้มีความรู้เรืาองของสวยๆงามๆ หรือ น่ารักเท่าผู้อื่นมากนัก เลยไม่ค่อยแน่ใจว่าเก็บมาให้จะถูกใจหรือป่าว⚶ “เอาไปได้นะทูค เอาไปทั้งหมดเลยก็ได้” ⚶นางเจ้าไปนั่งยองใกล้ๆน้องสาวคนเล็กก่อนจะเอ่ยชวนให้นำไข่มุกและเปลือกหอยไป ยังไงนางก็ไม่ได้ใช้⚶

⟪นางยิ้มบางตอบให้แก่เจ้านาวีพนาน้อยตรงหน้า ผู้มีสาดเลือดของปีศาจก็หาได้แย่เสมอไปเสียทีเดียว แม้ว่าจะยังมีความแค้นฝังใจให้แก่ชาวนาวีก็ตาม⟫ ⳹ใช่ ข้าเป็นนักรบ⳼ ⟪นางเหลือบมองหอกประจำกายของนางก่อนจะหันไปตอบเด็กน้อยดังเดิม แม้รอยสักแสดงตำแหน่งได้ดีกว่าอาวุธ⟫

นางหัวเราะภายในลำคอเบาๆให้กับปฏิกิริยาที่เปลี่ยนไปไวได้ถึงขนาดนี้ “พี่ก็ไม่รู้หรอกว่ามันจะสวยสำหรับเจ้าแค่ไหนล่ะนะ” โอริยากล่าวก่อนจะอุ้มพาทูคไปที่มารุยของนางเองซึ่งก็อยู่ไม่ห่างจากมารุยของพี่น้องคนอื่นๆสักเท่าไหร่ ก่อนจะวางทูคลง “จริงๆก็มีทั้งไข่มุกและเปลือกหอยที่เก็บมาได้”