ENDER ÇELİK

İşgalci Rusya Çerkes Soykırımı anmalarını Çerkesya'da yasaklamıştı. Çerkesler Псэм ипэ Напэ :Candan önce onur gelir... Diyerek pankartla cevap vermişler. Bu pasif agresif hallerini seviyorum ben. Yasalarını iplemiyoruz canımızı değil onurumuzu seçtik. Ahanda meydandayız demişler. Kralsınız lan. Bir de Çerkesya Aslanı lakaplı Komutan Tığujıqo Kızbeç'e remix yapmışlar... Bu en ön saftakiler hep tutuklanıyor. Bizimkilerde en ön safı her sene yeniliyor. Sırasıyla herkes tutuklanıyor yani.. 😊

Ne yapsınlar? Yüzemezsin, denersen İsrail seni vurur. Kaçamazsın, denersen İsrail seni bombalar. Allah Filistinlileri israil'den korusun. Dünya bu sahneye nasıl vurdumduymaz?

@nalanyazgann #soykırımın162yılı

Karadeniz en çok bize karadır! BirGün için 2020 yılında yazdım✍️ birgun.net/haber/karadeni…

@zhabze_media #soykırımın162yılı

1763 - 21.05.1864 - ∞ Черкесию пытались уничтожить Но Черкесия всё ещё жива!

@hakanboyv #FREEPALESTİNE

Filistin paylaşımlarından dolayı ve Netanyahu ‘yu eleştirdiğimiz için hesabımız 7 gün boyunca kapatıldı. Lütfen görenler destek yorumu ve takip almanızı rica ediyorum. Özgür FİLİSTİN !

21 Mayıs 1864, tarihin en karanlık dönemlerinden birinin; Çerkes halkının uğradığı sürgünün ve yaşadığı büyük acıların 162. yıl dönümü. “Candan önce onur gelir” düsturuyla yaşayan Çerkes halkının, Çarlık Rusyası’nın zulmüyle vatanlarından koparıldığı ve ölüm yolculuğuna sürüklendiği o kara günün yıl dönümünde; hayatını kaybeden tüm Çerkesleri saygı ve rahmetle yad ediyorum.

Bütün mesele bu: Can’dan önce Onur gelir! (Psem yıpe NAPE!) Vatan’daki yiğit insanlarımıza selam olsun 👏 Türkiye başta olmak üzere Dünyanın dört bir yanında meydanlarda “varız, var olmaya devam edeceğiz!” diye haykıran güzel insanlarımız iyi ki varsınız 🤲

21 Mayıs 1864’te kırılma anının yaşandığı Çerkes Soykırımı’nda 1.5 milyon Müslüman Çerkes, Ruslar tarafından katledildi. Rusların yüzyıllar boyunca ayağına pranga vuran Çerkes direnişinin çökmesiyle, Osmanlı Devleti ile Ruslar arasında doğal hiçbir bariyer kalmadı. Devlet-i Aliyye, Çerkes direnişinin çökmesi sonrası Ruslarla yaptığı savaşlar sonucu yıkılma sürecine girdi. İslam’ın bayrağını taşırken şehadet şerbetini içen bütün Çerkes soydaşlarımı büyük bir hürmetle ve minnetle yad ediyorum. Mekanları cennet olsun. Rabbim peygamber efendimize (sav) komşu eylesin.

21 Mayıs 1864 tarihi, Çerkesya’nın sarp coğrafyasında binlerce yıldır kök salmış bir medeniyetin, modern tarihin gördüğü en sistemli tasfiye hareketlerinden biriyle karşı karşıya kaldığı kırılma noktasını ifade eder. Çerkes Soykırımı, yalnızca bir askeri harekatın trajik neticesi değil; bir halkın biyolojik, kültürel ve coğrafi varlığının Çarlık Rusyası’nın sömürgeci iştahı doğrultusunda kasıtlı olarak hedef alınmasıdır. Bu süreçte uygulanan "toprağı insansızlaştırma" stratejisi, bugün uluslararası hukukun teknik koridorlarında tanımlanan soykırım suçunun tüm unsurlarını fazlasıyla barındırmaktadır. Ancak bu trajediyi sadece hukuki bir terimle sınırlamak, meseleyi sığ bir alana hapsetmek demektir. Burada söz konusu olan, bir halkın hafızasının, dilinin ve yaşam felsefesinin Karadeniz’in hırçın sularına gömülmek istenmesidir. Tarih, bu ölçekte bir yıkımın ardından sessiz kalanların, aslında bu suçun zamana yayılmış birer ortağı olduğunu defalarca kanıtlamıştır. Uluslararası toplumun bu büyük yıkım karşısındaki tarihsel ve güncel sessizliği, adaletin evrenselliği iddiasına vurulmuş en ağır darbelerden biridir. Çerkeslerin yaşadığı bu dehşet, neden hala küresel siyasetin pazarlık masalarında birer diplomatik manivela olarak görülmektedir? Bir suçun üzerinden 162 yılın geçmiş olması, o suçun hukuki ve vicdani ağırlığından bir zerre dahi eksiltmezken, neden hala "tarihsel tartışma" kılıfıyla geçiştirilmektedir? Adaletin sadece belirli coğrafyalar veya belirli siyasi çıkarlar için tecelli ettiği bir dünya düzeni, aslında hiçbir hak ve özgürlüğü güvence altına alamaz. Rusya Federasyonu ile olan enerji koridorları veya askeri dengeler, binlerce insanın kıyıya vurmuş bedenlerinden daha mı kıymetlidir? Bu ikiyüzlü tutum, modern demokrasilerin temelindeki ahlaki erozyonu her geçen gün daha da derinleştirmektedir. Tanıma süreci, yalnızca geçmişe dair bir iade-i itibar meselesi değil, aynı zamanda geleceğin küresel vicdanını inşa etme sorumluluğudur. Eğer dünya bugün "bir daha asla" ilkesinde samimiyse, bu ilkeyi coğrafi yakınlıklara veya politik nezaketlere göre esnetmemelidir. Çerkes Soykırımı’nı resmi olarak tanımak, Rusya ile bir hesaplaşma başlatmak değil, insanlığın ortak hukukuna duyulan asgari saygının gereğidir. İnkar edilen her soykırım, failin mirasını ödüllendiren ve kurbanı her gün yeniden cezalandıran bir süreçtir. Bugün Çerkesya’nın demografik yapısı hala bu büyük yıkımın izlerini taşırken, uluslararası mekanizmaların takındığı bu eylemsizlik hali, adaletin sadece güçlülerin lehine işleyen bir kurgu olduğunu tescil etmektedir. Modern diplomasinin "reelpolitik" adı altında hakikati kurban etmesi, sadece Çerkeslere değil, tüm insanlığa karşı işlenmiş bir güvendir. Bir halkın vatanından koparılarak bilinmezliğe sürülmesini, gemilere istiflenerek ölüme terk edilmesini basit bir "savaş sonucu" olarak nitelendiren her yaklaşım, aslında bu zulmü meşrulaştırmaktadır. Çerkes halkı, bunca yıl boyunca maruz kaldığı asimilasyon ve kimliksizleştirme çabalarına rağmen hafızasını diri tutmayı başarmıştır. Ancak bu vakarın yanına artık uluslararası bir iradenin de eklenmesi şarttır. Hakikat, pazarlık masalarında eritilemeyecek kadar serttir ve Çerkeslerin tarihsel tecrübesi, bu hakikatin en canlı şahididir. Siyasi dengeler adına sessiz kalan her kurum ve her devlet, aslında yarın başka bir coğrafyada yaşanacak bir yıkımın kapısını aralamaktadır. Uluslararası toplumun takındığı "tarafsızlık" maskesi, çoğu zaman failin yanında saf tutmanın en kibar yoludur. Çerkes Soykırımı’nın tarihsel belgeleri Çarlık arşivlerinden Osmanlı kayıtlarına kadar bu kadar netken, hala "yeterli veri yok" demek, entelektüel bir dürüstlükle bağdaşmaz. Mesele, belgelerin eksikliği değil, o belgelerle yüzleşecek politik cesaretin yokluğudur.

Acılar paylaşınca azalır, kardeşlik ise paylaştıkça büyür… #ÇerkesSürgünü ile yurtlarından edilen, sürgün yollarında tarifsiz acılar yaşayan Çerkes kardeşlerimizin hüznünü yüreğimizde taşıyoruz. Hayatını kaybedenlere Allah’tan rahmet, geride kalanlara sabır diliyoruz. Geçmişi unutmadan, geleceği birlikte inşa etmeye devam edeceğiz. #21Mayıs

21 Mayıs 1864 Çerkes Sürgünü’nde anayurtlarından koparılan, büyük acılar yaşayan ve sürgün yollarında hayatını kaybeden Çerkes kardeşlerimizi rahmetle anıyorum. Sürgünde hayatını kaybedenleri unutmadık; hafızalarda derin izler bırakan bu insanlık dramını unutturmayacağız.

162 yıl önce Kafkasya’da vuku bulan büyük zulüm ve sürgün, insanlık tarihinin en kara lekelerinden biridir. Vatanlarından koparılarak tarifsiz acılara maruz bırakılan Çerkes kardeşlerimizin onurlu duruşu ve maruz kaldıkları bu trajedi, ortak hafızamızda silinmez bir iz bırakmıştır. Çerkes sürgününün yıl dönümünde bu derin acıyı yüreğimizde hissediyor, hayatını kaybeden tüm kardeşlerimizi rahmetle ve hürmetle yâd ediyorum.

@CerkesTV #soykırımın162yılı

May 21 Commemoration Events for the Circassian Genocide and Exile in Aleppo, Syria #soykırımın162yılı

@Nathomehmett #soykırımın162yılı

#soykırımın 162 yılı

@olcokcevat #soykırımın162yılı

21 Mayıs 1864 Çerkes Soykırım ve Sürgünü Unutmadık, unutmayacağız.