تاسیان

من دوست دارم تمام این سیاه مشق‌ها رو بازنشر کنم. چقدر روح آشفته و پریشانم با این آشفتگی سیاه مشق هم‌سو و هم‌راستاست. این نظم درون بی‌نظمی. هرچی بیشتر بهش نگاه می‌کنی تناسب بیشتری در سواد و بیاض پیدا می‌کنی. اگر قرار بود اثر هنری باشم بی‌شک سیاه‌ مشق بودم. آشفته حال و پریشان خاطر.

تو مسیر برگشت به خونه رفتم از این مغازه‌های پلاسکو لوازم خانگی، یه پوست‌کن ساده میخواستم. پوست‌کن ساده ۴۸۰ هزار تومن؟ خیلی قبلنا که این فروشگاه‌ها نبود، بساط میکردن گوشه خیابون اسمشم گذاشته بودن دنیای ۲۰۰ تومنی (تک تومنی)، بعد گرونی شد، شد دنیای ۲ تومنی (هزار).

@shahin_m2022 اول فکر کردم رژیم ج.ا رو میگید داشتم با خودم میگفتم دهن هممون صاف شده!

این رژیم پدرسگ دهنمو صاف کرده عملا هیچی نمی‌تونم بخورم اکثرا احساس گرسنگی دارم یه شبم که بی‌خیالش میشم و زیاده‌روی میکنم اینجوریه که الان یک ساعته از عطش و گرما از خواب پریدم و خوابم نمی‌بره...

@bath_spirit ببخشید یک سوال بی‌ربط می‌پرسم، شما طرفدار جمهوری اسلامی هستید؟

@pnnhhz منظورم این بود که وقتی میگی شاید مرده‌ام یعنی عاملیت خودت رو توی این خاکستری بودن انکار می‌کنی حق با توئه سوگواری برای اون شور از دست رفته دردناکه آیا همین که داری با "انکارِ زنده بودنت" از خودت دفاع می‌کنی، یعنی هنوز یه چیزی اون تو هست که نمی‌خواد با واقعیتِ الان روبرو بشه؟

داشتم به خودم میگفتم کاش زندگیم زودتر به روتین خودش برگرده، و بعد با خودم فکر کردم من چند ساله روتین زندگیم رو از دست دادم و قبلاً هرگز اینگونه گذران نمی‌کردم؛ روزگاری که شور و شوقی برای زیستن داشتم. به راستی که «شاید من مرده‌ام، و شاید این، من نباشم دیگر.»

@bear_going_home اینکه بدونین چه جز کوچکی از جهان هستین نوعی حس پوچی و بی‌حاصلی بهتون منتقل نمیکنه؟

@pnnhhz و آرامش بخش یادآوری میکنه چه جز کوچکی از دنیا هستیم

متاسفانه زمین هیچ توجهی به تیره‌روزی ساکنینش نداره و این روزها در زیباترین حالت خودش قرار داره. اعجاب‌انگیز و غمگینه.

@bath_spirit حالا من کجای توییتم گفتم که مسئولیت زندگیم رو نمی‌پذیرم و دارم نقش یک جسد متحرک رو بازی میکنم؟

@pnnhhz شاید مرده‌ام در واقع یه راهِ فرارِ شیک برای نپذیرفتنِ مسئولیتِ این زندگیِ خاکستریه تو فقط چون دیگه اون شورِ فانتزی رو نداری ترجیح دادی نقشِ یه جسدِ متحرک رو بازی کنی که رنجِ بیدار شدن رو نکشه فکر نمی‌کنی سوگواری برایِ کسی که بودی فقط یه بهانه‌س برایِ نجنگیدن کسی که می‌تونی باشی

@khomaresadshabe بله منظورم مردمان بود

@pnnhhz تنها ساکنینش ما نیستیم

@ximhdrown نوش چشم‌هاتون باشه ✨

@pnnhhz عکسا انقد خوبه که در حد Wallpaper عه

انگار مدام میرم و نمی‌رسم.. • اردیبهشت ۰۵، کوهروبار، ماسوله.

@TheSecondRealX با گروه نمیرم.

@pnnhhz با کدوم گروه رفتی؟

@Sajjooli ممنونم 🤍

@pnnhhz افرین به این عکس ها افرین به عکاس لذت بردم ❤

@batmehr به نظر امن میاد.

@pnnhhz جاش امنه واسه کمپ کردن؟

@khomaresadshabe جات سبز 🌱

@pnnhhz جای ما خالی ...

به زنده ماندن در این دیار چه پای سختی فشرده‌ام چه مرگ‌ها آزموده‌ام، ولی شگفتا نمرده‌ام... • سیمین بهبهانی

@Likemoon1313 حول و حوش ساعت ۱۲ شب رفتم بیرون، اون سکوت مرگبار ۲۰ دی، تو گویی شهر خالی از سکنه و متروکه. همه چیز غریبه بود، همه جا تاریک، حتی تیر چراغ برق‌ها هم خاموش. بدنم از سرما لحظه‌ای لرزید ولی نه سرمای هوا. واقعا رعب‌آور..

از اون ۶ صبحِ لعنتی، کاملا‌ ادراکم رو نسبت به زمان از دست دادم. همه چی خیلی دیر و دور از طرفی خیلی زود می‌گذره.

این مبحث «دوام آوردن» هربار که بهش فکر میکنم من رو شگفت‌زده میکنه. آخه چطور ممکنه آدمی تمام این چیزها رو ببینه و باز دوام بیاره!

@davoodhoseyni88 خیر، پیکینیو

@pnnhhz کوله کایلاشه خانوم؟

اوضاع که خیلی وخیمه، کوه میشه اون آخرین بندی که بهش چنگ میندازم تا خودمو بالا نگه دارم. عکس‌ها رو نگاه می‌کنم و تو ذهنم تکرار میشه «آیا زمین که زیر پای تو می‌لرزد، تنهاتر از تو نیست؟» -اردیبهشت ۰۵، کوهروبار، ماسوله.